Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025
Πολωνοί αγρότες διαδηλώνουν σε όλη τη χώρα κατά της εμπορικής συμφωνίας ΕΕ-Μερκοσούρ
Αγρότες σε όλη την Πολωνία έκαναν συντονισμένες διαμαρτυρίες, εκφράζοντας ανησυχίες για τη συμφωνία ΕΕ-Μερκοσούρ και τον αντίκτυπο στην εγχώρια γεωργία.
Πολωνοί αγρότες πραγματοποίησαν πανεθνικές κινητοποιήσεις σε πάνω από 180 σημεία, με μπλόκα στους δρόμους και διαδηλώσεις έξω από δημόσιες υπηρεσίες, αντιδρώντας στη σχεδιαζόμενη εμπορική συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χώρες της Μερκοσούρ.
Οι διαδηλωτές υποστηρίζουν ότι η συμφωνία θα μπορούσε να οδηγήσει σε εισροή φθηνότερων τροφίμων από τη Λατινική Αμερική, κάτι που, όπως φοβούνται, θα υπονόμευε την πολωνική αγροτική παραγωγή και τα πρότυπα.
Οι αγρότες ζητούν μεγαλύτερη οικονομική στήριξη, απλούστερους κανόνες και δικλίδες ασφαλείας έναντι των υπερβολικών εισαγωγών, προειδοποιώντας ότι η συμφωνία θα μπορούσε να επηρεάσει τις τιμές των τροφίμων και τις θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η Κνεσέτ εγκρίνει οριστικά τη διακοπή ηλεκτροδότησης και υδροδότησης στα γραφεία της UNRWA
Η ισραηλινή Κνεσέτ ενέκρινε οριστικά σχέδιο νόμου που προβλέπει τη διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού στα γραφεία της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες (UNRWA) στην πόλη της Ιερουσαλήμ, με άμεση ισχύ.
Σύμφωνα με τον ραδιοσταθμό του στρατού κατοχής, η Κνεσέτ ενέκρινε το νομοσχέδιο στη δεύτερη και τρίτη ανάγνωση, με 59 ψήφους υπέρ από σύνολο 120 βουλευτών, έναντι 7 κατά. Για να τεθεί σε ισχύ οποιοσδήποτε νόμος στην Κνεσέτ απαιτούνται τρεις αναγνώσεις.
Το νομοσχέδιο είχε εγκριθεί αρχικά τον περασμένο Νοέμβριο και στη συνέχεια παραπέμφθηκε στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας για προετοιμασία ενόψει της δεύτερης και τρίτης ανάγνωσης.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ο Ισραηλινός υπουργός Ενέργειας και Υποδομών, Έλι Κοέν, επιχείρησε να δικαιολογήσει την απόφαση, ισχυριζόμενος ότι η UNRWA «αποτελεί γόνιμο έδαφος για υποκίνηση και δολοφονίες» και ότι «δεν έχει δικαίωμα να συνεχίσει να υφίσταται».
Σημειώνεται ότι η UNRWA παρέχει υπηρεσίες σε περισσότερους από 110.000 Παλαιστίνιους πρόσφυγες στην Ιερουσαλήμ. Υπό την ευθύνη της βρίσκονται δύο προσφυγικοί καταυλισμοί, ο καταυλισμός Σουφάτ και ο καταυλισμός Καλάντια, ενώ διαχειρίζεται δομές όπως η κλινική της Ινδικής Γωνίας κοντά στην Πύλη Χερόν, καθώς και σχολεία αγοριών και κοριτσιών στην Ιερουσαλήμ, στο Σουρ Μπάχερ και στους δύο καταυλισμούς.
Οι αποφάσεις της Κνεσέτ για την απαγόρευση της δράσης της UNRWA συνιστούν κατάφωρη παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων και εθίμων. Αντιβαίνουν επίσης στα ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, και ειδικά στο ψήφισμα 302 του 1949, με το οποίο ιδρύθηκε η UNRWA ως απάντηση στην προσφυγική κρίση των Παλαιστινίων, εκφράζοντας τη διεθνή δέσμευση απέναντι στο ζήτημα αυτό, μετά την αποτυχία εφαρμογής του ψηφίσματος 194 του Συμβουλίου Ασφαλείας που εγγυάται το δικαίωμα επιστροφής.
Το Ισραήλ παραβιάζει κάθε διεθνή κανόνα και σύμβαση. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να το αποτρέψει και να το τιμωρήσει. Και εφόσον δεν σέβεται τους θεσμούς των Ηνωμένων Εθνών, τότε θα πρέπει να αποβληθεί από τον ΟΗΕ.
Σύμφωνα με τον ραδιοσταθμό του στρατού κατοχής, η Κνεσέτ ενέκρινε το νομοσχέδιο στη δεύτερη και τρίτη ανάγνωση, με 59 ψήφους υπέρ από σύνολο 120 βουλευτών, έναντι 7 κατά. Για να τεθεί σε ισχύ οποιοσδήποτε νόμος στην Κνεσέτ απαιτούνται τρεις αναγνώσεις.
Το νομοσχέδιο είχε εγκριθεί αρχικά τον περασμένο Νοέμβριο και στη συνέχεια παραπέμφθηκε στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας για προετοιμασία ενόψει της δεύτερης και τρίτης ανάγνωσης.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ο Ισραηλινός υπουργός Ενέργειας και Υποδομών, Έλι Κοέν, επιχείρησε να δικαιολογήσει την απόφαση, ισχυριζόμενος ότι η UNRWA «αποτελεί γόνιμο έδαφος για υποκίνηση και δολοφονίες» και ότι «δεν έχει δικαίωμα να συνεχίσει να υφίσταται».
Σημειώνεται ότι η UNRWA παρέχει υπηρεσίες σε περισσότερους από 110.000 Παλαιστίνιους πρόσφυγες στην Ιερουσαλήμ. Υπό την ευθύνη της βρίσκονται δύο προσφυγικοί καταυλισμοί, ο καταυλισμός Σουφάτ και ο καταυλισμός Καλάντια, ενώ διαχειρίζεται δομές όπως η κλινική της Ινδικής Γωνίας κοντά στην Πύλη Χερόν, καθώς και σχολεία αγοριών και κοριτσιών στην Ιερουσαλήμ, στο Σουρ Μπάχερ και στους δύο καταυλισμούς.
Οι αποφάσεις της Κνεσέτ για την απαγόρευση της δράσης της UNRWA συνιστούν κατάφωρη παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων και εθίμων. Αντιβαίνουν επίσης στα ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, και ειδικά στο ψήφισμα 302 του 1949, με το οποίο ιδρύθηκε η UNRWA ως απάντηση στην προσφυγική κρίση των Παλαιστινίων, εκφράζοντας τη διεθνή δέσμευση απέναντι στο ζήτημα αυτό, μετά την αποτυχία εφαρμογής του ψηφίσματος 194 του Συμβουλίου Ασφαλείας που εγγυάται το δικαίωμα επιστροφής.
Το Ισραήλ παραβιάζει κάθε διεθνή κανόνα και σύμβαση. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να το αποτρέψει και να το τιμωρήσει. Και εφόσον δεν σέβεται τους θεσμούς των Ηνωμένων Εθνών, τότε θα πρέπει να αποβληθεί από τον ΟΗΕ.
Οι καρκινοπαθείς στη Λωρίδα της Γάζας αντιμετωπίζουν «θανατική καταδίκη»
Γάζα – Πρακτορείο Ειδήσεων Ma’an
Ο Δρ. Μοχάμεντ Αμπού Νάντα, Ιατρικός Διευθυντής του Κέντρου Καρκίνου της Γάζας, δήλωσε ότι οι καρκινοπαθείς στη Λωρίδα της Γάζας αντιμετωπίζουν έναν «αργό θάνατο». Προειδοποίησε για μια πρωτοφανή ανθρωπιστική και υγειονομική καταστροφή με σοβαρές και μη αναστρέψιμες συνέπειες.
Σε δήλωσή του προς το Ma’an, ο Δρ. Αμπού Νάντα εξήγησε ότι η οξεία έλλειψη ογκολογικών φαρμάκων, η στέρηση διαγνωστικών υπηρεσιών και το συνεχιζόμενο κλείσιμο των συνοριακών διελεύσεων —που εμποδίζει τους ασθενείς να αναζητήσουν θεραπεία στο εξωτερικό— έχουν συμπληρώσει ένα «Τρίγωνο Θανάτου» που απειλεί τις ζωές τους ανά πάσα στιγμή.
Τόνισε ότι ο μόνος τρόπος για να σωθούν αυτοί οι ασθενείς είναι να τους επιτραπεί να λάβουν θεραπεία εκτός της Λωρίδας της Γάζας. Αυτό απαιτεί άμεση δράση από όλες τις αρμόδιες διεθνείς και τοπικές αρχές, ώστε να διασφαλιστεί η ασφαλής και ταχεία εκκένωσή τους χωρίς καμία περαιτέρω καθυστέρηση.
Η Σουηδία πρωτοπορεί σε μια πραγματικά μοναδική προσέγγιση για τα αστικά απόβλητα
Η Σουηδία πρωτοπορεί σε μια πραγματικά μοναδική προσέγγιση για τα αστικά απόβλητα με ένα πιλοτικό πρόγραμμα που εκπαιδεύει άγρια κοράκια να συλλέγουν πεταμένα αποτσίγαρα. Αυτά τα έξυπνα πουλιά διδάσκονται να ρίχνουν σκουπίδια σε ειδικά σχεδιασμένα μηχανήματα, τα οποία στη συνέχεια τα ανταμείβουν με τροφή, μετατρέποντας τον καθαρισμό σε μια διαδραστική δραστηριότητα.Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η αξιοσημείωτη νοημοσύνη και η ικανότητα των κορακιών να μαθαίνουν πολύπλοκες εργασίες καθιστούν δυνατό αυτό το πρόγραμμα. Τα πρώτα αποτελέσματα είναι πολλά υποσχόμενα, υποδηλώνοντας ότι αυτοί οι φτερωτοί βοηθοί θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο σε μεγάλης κλίμακας προσπάθειες καθαρισμού των πόλεων.
Αυτή η πρωτοβουλία όχι μόνο αναδεικνύει δημιουργικούς τρόπους αντιμετώπισης της ρύπανσης, αλλά δείχνει επίσης πώς οι άνθρωποι και η άγρια ζωή μπορούν να συνεργαστούν με απροσδόκητους, ουσιαστικούς τρόπους. Είναι μια υπενθύμιση ότι μερικές φορές οι πιο έξυπνες λύσεις προέρχονται από την ίδια τη φύση!
Ενδιαφέρον γεγονός: Ανταλλάσσοντας σκουπίδια με τρόφιμα, τα κοράκια μειώνουν ενεργά τα δημόσια απόβλητα, ενώ παράλληλα επιδεικνύουν τις απίστευτες δεξιότητές τους στην επίλυση προβλημάτων.
Αναφορά: Σουηδικές εκθέσεις περιβαλλοντικής έρευνας, 2025
Η διάλυση των Beatles
Οι Beatles, η μεγαλύτερη ποπ μπάντα του πλανήτη, δεν ήταν δυνατό να ξεφύγουν από τη φθορά του χρόνου. Ήταν 10 Απριλίου 1970, όταν ο Πολ Μακάρτνεϊ ανακοίνωνε ότι οι Beatles δεν θα ξαναδουλέψουν ποτέ πια μαζί. Η αντίστροφη μέτρηση για τη διάλυση των «σκαθαριών» είχε αρχίσει.
Μέχρι εκείνη την αποφράδα ημέρα, για τους αμέτρητους φίλους τους τίποτε δεν προμήνυε το χωρισμό. Δημόσια, ο Πολ, ο Τζον, ο Ρίνγκο και ο Τζορτζ, φρόντιζαν να διασκεδάζουν τις όποιες ανησυχίες με συνεχείς δηλώσεις τους.
Όμως, στο εσωτερικό των Beatles η κρίση υπέβοσκε. Καλλιτεχνικοί λόγοι, προσωπικές στρατηγικές, γυναικείοι δάκτυλοι και επιχειρηματικές διαφορές, είχαν αλλοιώσει τη μεταξύ τους χημεία, που γέννησε τραγούδια - αριστουργήματα της ποπ αισθητικής.
Στις 30 Δεκεμβρίου 1970 ο Πολ Μακάρτνεϊ αναλαμβάνει μία ακόμα πρωτοβουλία και με αγωγή του σε αγγλικό δικαστήριο ζητά τη διάλυση των «σκαθαριών». Το τέλος έρχεται και με τη δικαστική βούλα 4 χρόνια αργότερα, την ίδια μέρα.
Οι όποιες προσπάθειες για την επανένωσή τους εξανεμίσθηκαν το βράδυ της 8ης Δεκεμβρίου 1980, όταν ο Τζον Λένον έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες του Μαρκ Τσάπμαν.
Πράσινη Γραμμή
Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των ελεύθερων και των κατεχομένων περιοχών της Κύπρου. Λέγεται και «Γραμμή Αττίλα» μετά το 1974 και εκτείνεται σε μήκος περίπου 300 χιλιομέτρων. Η «Πράσινη Γραμμή» χωρίζει τη Λευκωσία σε δύο τομείς, καθιστώντας τη σήμερα τη μόνη διαιρεμένη πρωτεύουσα στον κόσμο.
Η ιστορία της ξεκινά το βράδυ της 21ης Δεκεμβρίου 1963, όταν από ένα φαινομενικά ασήμαντο επεισόδιο ξέσπασαν δικοινοτικές ταραχές μεγάλης έντασης και έκτασης, με την Τουρκία να απειλεί με επέμβαση στη Μεγαλόνησο. Η σύρραξη αυτή έδωσε την αφορμή στη Μεγάλη Βρετανία να επιβάλει ένα από τα παλιά της σχέδια, τον διαχωρισμό μεταξύ ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών περιοχών.
Η σχετική συμφωνία (σε συνεννόηση με την Αθήνα και την Άγκυρα), που σήμανε και την παύση των εχθροπραξιών, υπεγράφη στις 30 Δεκεμβρίου 1963 στη Λευκωσία από τον βρετανό υπουργό Αποικιών Ντάνκαν Σάντις, τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον Αντιπρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας δρα Φαζίλ Κιουτσούκ, τον Πρόεδρο της Κυπριακής Βουλής Γλαύκο Κληρίδη και τον Πρόεδρο της Τουρκοκυπριακής Κοινοτικής Συνέλευσης Ραούφ Ντεκτάς.
Η οριοθέτηση της διαχωριστικής γραμμής ανατέθηκε στον βρετανό υποστράτηγο Πίτερ Γιανγκ, ο οποίος τη χάραξε πάνω στο χάρτη με ένα πράσινο μολύβι. Έτσι, τη γνωρίζουμε σήμερα ως «Πράσινη Γραμμή». Σκοπός της ήταν να αποτρέψει κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και η φύλαξή της ανατέθηκε στους κυανόκρανους του ΟΗΕ.
Η «Πράσινη Γραμμή» εκτεινόταν αρχικά στη Λευκωσία και χώριζε την πρωτεύουσα της Κύπρου σε δύο τομείς. Στη συνέχεια επεκτάθηκε και οριοθέτησε τους έξι τουρκοκυπριακούς θύλακες, που δημιουργήθηκαν μετά τα αιματηρά επεισόδια του Δεκεμβρίου. Η ένταση χαλάρωσε σε μεγάλο βαθμό το 1968, όταν άρχισαν οι δικοινοτικές συνομιλίες μεταξύ του Γλαύκου Κληρίδη και του Ραούφ Ντενκτάς για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Με την ευκαιρία αυτή, άνοιξαν οι οδοί Λήδρας και Ερμού, ώστε να εξυπηρετούνται οι Τουρκοκύπριοι που εργάζονταν στον ελληνοκυπριακό τομέα.
Η σταδιακή πορεία προς την εξομάλυνση των σχέσεων των δυο κοινοτήτων διακόπηκε απότομα στις 15 Ιουλίου 1974, με το ελλαδικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή που ακολούθησε. Μετά τον «Αττίλα 2» (14 Αυγούστου 1974), η «Πράσινη Γραμμή» επεκτάθηκε σε μήκος 300 χιλιομέτρων, χωρίζοντας τις κατεχόμενες και τις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου. Κατά πλάτος της «Πράσινης Γραμμής» δημιουργήθηκε αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη, που ποικίλλει από λίγα μέτρα στη Λευκωσία έως κάποια χιλιόμετρα κοντά στο χωριό Αθιένου και επιτηρείται από τις δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών.
Κατά μήκος της «Πράσινης Γραμμής» έχουν σημειωθεί κατά καιρούς επεισόδια ανάμεσα σε Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους. Τα σοβαρότερα έγιναν το καλοκαίρι του 1996. Στις 11 Αυγούστου ελληνοκύπριοι διαδηλωτές εισήλθαν στη Νεκρή Ζώνη στην περιοχή της Δερύνειας, παρά την απαγόρευση εισόδου. Δέχθηκαν επίθεση από τουρκοκύπριους πολίτες και αστυνομικούς, με αποτέλεσμα να ξυλοκοπηθεί μέχρι θανάτου ο 24χρονος Τάσσος Ισαάκ. Τρεις μέρες αργότερα, ένας άλλος ελληνοκύπριος ο 26χρονος Σολωμός Σολωμού σκοτώθηκε από πυρά τουρκοκυπρίων, καθώς προσπαθούσε να ανέβει στον ιστό και να κατεβάσει μια τουρκική σημαία, σε ένδειξη πένθους για τον θάνατο του εξαδέλφου του Τάσσου Ισαάκ.
Τον Απρίλιο του 2003 η τουρκοκυπριακή «κυβέρνηση» αποφάσισε να επιτρέψει τη διέλευση προς τα Κατεχόμενα και έως σήμερα έχει ανοίξει πέντε πύλες εισόδου κατά μήκος της «Πράσινης Γραμμής». Στις 9 Μαρτίου 2007 κατεδαφίστηκε το οδόφραγμα της οδού Λήδρας στη Λευκωσία με απόφαση της κυπριακής κυβέρνησης, ως ένα πρώτο βήμα για την αποστρατιωτικοποίηση όλης της Λευκωσίας.
Άγιος Γεδεών ο Νέος Οσιομάρτυρας
Ἐχθρὸν αἰσχύνας τον πάλαι τρώσαντά σε,
Χριστοῦ Γεδεὼν Ὁσιομάρτυς ὤφθης.
Τριακοστῇ Γεδεὼν χεῖρας ἠδέ πόδας χαλκῷ τάμον.
Ο Άγιος Γεδεών γεννήθηκε στο χωριό Κάπουρνα της Δημητριάδος (Νομός Μαγνησίας) και κατά κόσμον ονομαζόταν Νικόλαος. Οι ευσεβείς γονείς του, ονομάζονταν Αυγερινός και Κυράτζα ενώ είχε άλλους τρεις αδελφούς και τέσσερις αδελφές.
Δώδεκα χρονών, με την οικογένειά του ήλθε στο χωριό Γιερμή και από 'κει στο Βελεστίνο, όπου εργαζόταν κοντά στο θείο του. Τον άρπαξε όμως κάποιος Τούρκος και τον εξισλάμισε με το όνομα Ιμπραήμ. Μετά από δυο μήνες, ο Νικόλαος, κατόρθωσε και δραπέτευσε και επανήλθε στην οικογένειά του. Ο πατέρας του τον φυγάδευσε στο χωριό Κεραμίδι, όπου κοντά σε κάποιους οικοδόμους πήγε στην Κρήτη. Εκεί εξομολογήθηκε σε κάποιο Ιερέα και βρήκε άσυλο στο εξωκλήσι του.
Μετά τον θάνατο του ιερέα, ο Νικόλαος έφυγε για το Άγιον Όρος. Εκεί πάλι εξομολογήθηκε, έλαβε των αχράντων μυστηρίων και στη Μονή Καρακάλου, εκάρη μοναχός με το όνομα Γεδεών. Οι πατέρες της Μονής του ανέθεσαν το διακόνημα του Εκκλησιάρχου.
Την 6η Ιουνίου 1797 μ.Χ. ο Γεδεών με την ευλογία των Πατέρων διωρίσθηκε μετοχιάρης με τον προηγούμενο Γαβριήλ, στο Μετόχιο της Μεταμορφώσεως, στην περιοχή του Ρεθύμνου Κρήτης. Μετά από έξι έτη παραμονής στο μετόχι, επέστρεψεν στην μονή της μετανοίας του.
Με τον πόθο όμως του μαρτυρίου, ήλθε στο Βελεστίνο, στον τόπο που αρνήθηκε την πίστη του, όπου μέσα στην αγορά με θάρρος ομολόγησε τον Χριστό.
Διωκόμενος από τους Τούρκους, ήλθε στην Αγιά, όπου συνελήφθηκε. Οι Τούρκοι, αφού τον διαπόμπευσαν στους δρόμους του Τιρνάβου, κατόπιν του έκοψαν τα πόδια και τα χέρια και στη συνέχεια τον έριξαν στα αποχωρητήρια. Εκεί, μέσα σε φρικτούς πόνους, παρέδωσε το πνεύμα του στις 30 Δεκεμβρίου 1818 μ.Χ.
Η τίμια κάρα του μάρτυρα, αποθησαυρίστηκε στην αγία Τράπεζα του Μητροπολιτικού Ναού του Τυρνάβου, Παναγίας Φανερωμένης.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἐναθλήσας νομίμως τὸν ἐχθρὸν καταβέβληκας, καὶ Ὁσιομάρτυς ἐδείχθης, του Σωτῆρος περίδοξος· χειρῶν γὰρ καὶ ποδῶν τὴν ἐκτομήν, ὑπέστης Γεδεὼν καρτερικῶς, διὰ τοῦτο θείαν χάριν νέμεις ἀεί, τοῖς πίστει ἐκβοῶσί σοι· δόξα τῷ παρασχόντι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.
Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὁσίων ἰσότιμος, καὶ Ἀθλητῶν κοινωνός, καὶ θεῖον ἀγλάϊσμα, τῆς Καρακάλλου Μονῆς, ἐδείχθης μακάριε· σὺ γὰρ στερρῶς ἀθλήσας, τὸν ἐχθρὸν ἐτροπώσω· ἔνθεν Ὁσιομάρτυς, Γεδεὼν ἐδοξάσθης, πρεσβεύων ὑπὲρ πάντων, ἡμῶν τῶν εὐφημούντων σε.
Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
῾Ρείθροις ἔπνιξας τῶν σῶν αἱμάτων, καὶ κατῄσχυνας, τοῦ ἐπαράτου, τὴν ἀσέβειαν Βελῆ καὶ τὸ φρύαγμα, ὑπὲρ Χριστοῦ ἐναθλῶν γενναιότατα, ὁσιομάρτυς Γεδεὼν παναοίδιμε, πρέσβυν ἀκοίμητον, Χριστῷ σε προσάγομεν, ῥυσθῆναι ἐκ κινδύνων τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
(Ποιηθέν υπό Μητροπολίτου Λαρίσης Δωροθέου).
Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἐν ἀσκήσει πρότερον, ἐνδιαπρέψας θεόφρον, τῇ ἀθλήσει ὕστερον, θεοπρεπῶς ἐδοξάσθης· πόνοις γάρ, ἐγκαρτερήσας τοῖς ἀφορήτοις, ᾔσχυνας, ἐχθροῦ εἰς τέλος τὰς μεθοδείας· διὰ τοῦτό σε τιμῶμεν, Ὁσιομάρτυς Γεδεὼν ἔνδοξε.
Μεγαλυνάριον
Χαίροις τῶν Ὁσίων ὁ μιμητής· χαίροις τῶν Μαρτύρων, θιασώτης καὶ ζηλωτής· ἐν γὰρ ἀμφοτέροις, νομίμως διαπρέψας, Ὁσιομάρτυς ὤφθης, Γεδεὼν ἔνθεος.
Ὁ Οἶκος
Ἀποφυγὼν τοῦ δυσμενοῦς, τὰς πάγας καὶ τοὺς βρόχους, ἐν μετανοίᾳ ἀληθεῖ, καὶ συντριβῇ καρδίας, προσέπεσας τῷ Λυτρωτῇ καὶ Σωτῆρι Χριστῷ, ὡς ὁ Ἀπόστολος Πέτρος Ἅγιε· καὶ ἄρας τὸν Σταυρὸν αὐτοῦ, ἀσκητικῇ, πολιτείᾳ διέπρεψας, πρὸς ἀθλητικοὺς προγυμναζόμενος πόνους καὶ καμάτους· καὶ τοῖς ἀσεβέσι παραστάς, τὴν καλὴν ὁμολογίαν εὐθαρσῶς ὡμολόγησας, ἀνακαλεσάμενος τῂν ἧτταν, καὶ τροπωσάμενος τὸν σὲ πρῴην πτερνίσαντα βύθιον δράκοντα· στεῤῥῶς γὰρ ὑπέμεινας τὰς ἀπειλὰς τῶν δυσσεβῶν, καὶ τὰς τομὰς τῶν χειρῶν καὶ τῶν ποδῶν ὡς ἄλλου πάσχοντος, δι᾿ ὧν τῶν πάλαι Μαρτύρων ὤφθης ἰσοστάσιος· μεθ᾿ ὧν σε τιμῶμεν Ὁσιομάρτυς Γεδεὼν ἔνδοξε.
Κάθισμα
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἐν Ὁσίοις ἐκλάμψας ἐν ὄρει Ἄθωνος, μαρτυρίου ὑπῆλθες τὸ θεῖον στάδιον, καὶ ἐδέξω πρὸς Χριστοῦ ζωῆς τὸν στέφανον, Ὁσιομάρτυς Γεδεών, καὶ συνήφθης τοῖς χοροῖς, κλεινῶν Ὁσιομαρτύρων, μεθ᾿ ὧν δυσώπει ἀπαύστως, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Άγιος Φιλέταιρος
Φιλεταίρος πέπονθεν αθλητών νόμω,
Kαν ουκ απήλθεν ως αθλητής εκ βίου.
Ο Άγιος Φιλέταιρος ήταν από τη Νικομήδεια. Διακρινόταν για την βαθιά πίστη του αλλά και απέραντο εξωτερικό κάλλος, κάτι που δεν υπολόγισε ποτέ, γνωρίζοντας ότι μετράει η ψυχική ομορφιά και όχι η εξωτερική. Ποτέ δεν βασίστηκε σε αυτή, παρ' όλο που αυτή θα του εξασφάλιζε μία άνετη ζωή. Οι ειδωλολάτρες θέλοντας να εκμεταλλευτούν το φυσικό του κάλλος, προσπαθούσαν να τον προσελκύσουν στον ειδωλολατρισμό. Όταν μία φορά μετέβη στη Νικομήδεια ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός, άκουσε για τον Φιλέταιρο και ζήτησε να του γνωρίσουν το άτομο με την τόση ομορφιά. Μόλις τον είδε, μαγεύτηκε και του ζήτησε να μπει στην ακολουθία του, με την προϋπόθεση ότι θα αρνηθεί το χριστιανισμό. Ο Άγιος αποκρίθηκε ότι θα υπηρετήσει τον αυτοκράτορα, αλλά δεν θα έπαυε να υμνεί και να λατρεύει τον Ιησού Χριστό. Γι' αυτή την ομολογία του, φυλακίστηκε, αφέθηκε όμως ελεύθερος μετά από λίγο καιρό. Όταν όμως ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μαξιμιανός, ο Φιλέταιρος καταδιώκτηκε και βασανίστηκε. Διεσώθη όμως και μετέβη σε όρος προς τα μέρη της Σιγριανής. Στα μέρη εκείνα ο Άγιος Φιλέταιρος, συνάντησε τον Άγιο Ευβιότο (βλέπε 18 Δεκεμβρίου) και έζησε μαζί του με αδελφική αγάπη, συμμελέτη και συμπροσευχή.
Αγία Ανυσία η Οσιομάρτυς από τη Θεσσαλονίκη
Eις δεξιάν νύττουσι πλευράν καιρίως,
Πλευράς Aδάμ κύημα την Aνυσίαν.
Πλευρήν Aνυσίης τριακοστή έγχος ένυξεν.
Η Αγία Ανυσία, έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (298 μ.Χ.). Καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη και ήταν θυγατέρα γονέων ευσεβών και πολύ πλουσίων. Όταν πέθαναν οι γονείς της, η Ανυσία στάθηκε κυρία του εαυτού της. Ούτε τα πλούτη που κληρονόμησε τη μέθυσαν, ούτε η ορφάνια της την παρέσυρε. Αλλά με φρόνηση και εγκράτεια, προσπαθούσε πάντα να μαθαίνει «τι εστίν ευάρεστον τω Κυρίω». Τι δηλαδή, είναι ευχάριστο και ευπρόσδεκτο στον Κύριο. Η ευσέβειά της αυτή, την έκανε γνωστή στους ειδωλολάτρες. Μια φορά λοιπόν, ενώ πήγαινε στην εκκλησία, τη συνάντησε κάποιος ειδωλολάτρης στρατιώτης. Αφού την έπιασε βίαια, την έσυρε στους βωμούς των ειδώλων και την πίεζε να θυσιάσει στους Θεούς. Η Ανυσία ομολόγησε ότι πιστεύει στον Ένα και αληθινό Θεό, τον Ιησού Χριστό, και Αυτόν αγωνίζεται να ευχαριστεί κάθε μέρα. Ο στρατιώτης εξαγριωμένος, άρχισε να βλασφημεί το Θεό και τότε η Ανυσία τον έφτυσε στο πρόσωπο. Ντροπιασμένος αυτός, έσυρε το σπαθί του και διαπέρασε τα πλευρά της. Έτσι η Ανυσία, πήρε το αμαράντινο στεφάνι του μαρτυρίου.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το Απολυτίκιο της είναι το ίδιο με αυτό της Οσίας Μελάνης (31 Δεκεμβρίου).
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Οσίως ανύσασα, των αρετών την οδόν, τω Λόγω νενύμφευσαι, ω Ανυσία σεμνή, και χαίρουσα ήθλησας, αίγλη δε απαθείας, λαμπρυνθείσα Μελάνη, ήστραψας εν τω κόσμω, αρετών λαμπηδόνας, και νυν ημίν ιλεούσθε, Χριστόν τον Κύριον.
