Κυριακή 2 Αυγούστου 2026
ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ρεθύμνου: «Οργή για τους νεκρούς πυροσβέστες – Η προστασία της ζωής δεν μπορεί να λογίζεται ως κόστος»
Με ανακοίνωσή της, η Τοπική Επιτροπή Ρεθύμνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για τον θάνατο των πυροσβεστών Παντελή Διαμαντάκη και Μανόλη Στρατιδάκη, που έχασαν τη ζωή τους επιχειρώντας στην κατάσβεση της μεγάλης πυρκαγιάς στο νότιο Ρέθυμνο, καθώς και του Κωνσταντίνου Λαιμοδέτη, ο οποίος σκοτώθηκε στη φωτιά στο Γύθειο.
Η οργάνωση απευθύνει συλλυπητήρια στις οικογένειες, τους συναδέλφους και τους οικείους των θυμάτων, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι, πέρα από τη θλίψη, κυριαρχεί η οργή για τις συνθήκες υπό τις οποίες εκδηλώνονται και αντιμετωπίζονται οι καταστροφικές πυρκαγιές.
Στην ανακοίνωση γίνεται λόγος για ανεπαρκή σχεδιασμό στην πρόληψη, την πυρόσβεση και τη στήριξη των πυρόπληκτων, ενώ αποδίδονται πολιτικές ευθύνες τόσο στη σημερινή κυβέρνηση όσο και στις προηγούμενες για τις ελλείψεις σε προσωπικό, μέσα και υποδομές της Πυροσβεστικής και της Δασικής Υπηρεσίας. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υποστηρίζει ότι οι πυροσβέστες καλούνται να επιχειρούν υπό εξαιρετικά επικίνδυνες συνθήκες, με εξαντλητικά ωράρια και ανεπαρκή εξοπλισμό.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην Κρήτη, όπου, σύμφωνα με την ανακοίνωση, προωθούνται ενεργειακές και τουριστικές επενδύσεις σε βάρος της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Η οργάνωση συνδέει, μάλιστα, τις καμένες εκτάσεις του νότιου Ρεθύμνου με σχεδιαζόμενα έργα εγκατάστασης αιολικών πάρκων, υποστηρίζοντας ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος υποχωρεί μπροστά σε οικονομικά συμφέροντα.
Παράλληλα, καλεί εργαζόμενους, περιβαλλοντικές συλλογικότητες και πολίτες να διεκδικήσουν ουσιαστική ενίσχυση της πυροπροστασίας και της δασοπροστασίας, προκειμένου –όπως αναφέρει– να μην υπάρξουν νέα ανθρώπινα θύματα.
Μεταξύ των βασικών αιτημάτων που διατυπώνει είναι η άμεση ενίσχυση των πυροσβεστικών δυνάμεων, οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, η αναβάθμιση του εξοπλισμού, η ανασυγκρότηση της Δασικής Υπηρεσίας, η πλήρης αποζημίωση των πυρόπληκτων και η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα των δασών, χωρίς αλλαγή χρήσης γης στις καμένες εκτάσεις.
Η ανακοίνωση καταλήγει με το σύνθημα: «Καμία άλλη χαμένη ζωή στον βωμό του κέρδους».
https://thepressproject.gr/antarsya-rethymnou-orgi-gia-tous-nekrous-pyrosvestes-i-prostasia-tis-zois-den-borei-na-logizetai-os-kostos/
«Η ζωή ενός Εβραίου αξίζει όσο 10 εκατομμύρια μη Εβραίοι, γιατί ο Θεός μάς επέλεξε.»
«Η ζωή ενός Εβραίου αξίζει όσο 10 εκατομμύρια μη Εβραίοι, γιατί ο Θεός μάς επέλεξε.»
Αυτά δεν είναι λόγια από κάποιο σκοτεινό κεφάλαιο της ιστορίας. Είναι δήλωση που καταγράφηκε σήμερα από το BBC.
Ο Ισραηλινός δικηγόρος Γεχούντα Σιμόν όχι μόνο ισχυρίστηκε ότι η ζωή ενός Εβραίου αξίζει όσο δέκα εκατομμύρια Παλαιστίνιοι, αλλά κάλεσε ανοιχτά στη μαζική δολοφονία των κατοίκων παλαιστινιακών χωριών, υποστηρίζοντας ότι όσοι δεν αποδέχονται την ισραηλινή κυριαρχία ή δεν εγκαταλείπουν τη γη τους «πρέπει να σκοτωθούν».
Όταν δημοσιογράφος του BBC χαρακτήρισε τα λεγόμενά του ως ρατσιστικά, εκείνος απάντησε ότι αυτή είναι «η αλήθεια», επειδή «ο Θεός μάς επέλεξε».
Καμία ανθρώπινη ζωή δεν αξίζει περισσότερο από μια άλλη.
Η λογική που χωρίζει τους ανθρώπους σε «ανώτερους» και «κατώτερους» με βάση την καταγωγή ή τη θρησκεία αποτελεί τον πυρήνα κάθε μορφής ρατσισμού και απανθρωποποίησης.
Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να παραμένει σιωπηλή απέναντι σε δημόσιες δηλώσεις που εξυμνούν τη συλλογική τιμωρία και προτρέπουν σε εξόντωση ολόκληρων πληθυσμών.
Σταματήστε τη γενοκτονία.
Σταματήστε την ατιμωρησία.
https://www.facebook.com/PALESTINIANCOMMUNITYGR/posts/pfbid0TpkDWLaiQL2VRS3tm2fMiyKWE4aBc2oCPSBuh3QupvmVrU97wJAuoRLch3D5MsVvl?__cft__[0]=AZapHRFHsQc6LuLJzoV7Lcrbtg-6WevJYYV9BxmUzkG1KQPYhDL5P9_sxgBNOHc764yRgOCBNzDlJKc0UgKQ2Gmh15k45SDfwx88XFRP02xaMR4hkLELZIHE14ZaonTQkYAiHrpyrmj8ADvbBTsShidtdbFDHBpwJ1DoGYj27SnW2vihSEa20In_xSswPr-GwHd23RTDLI0kcYN7cq943sU_o_t8CarGnSg6bKduqoHz5Q&__tn__=%2CO%2CP-y-R
Ἀπὸ τὶς φωτιὲς στὴν Ἀττικοβοιωτία...
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0213ficDEgU2hDJ3oZ5BDGLv9vjVBPq9q3ww8eu9Pvx4mqcKHJNx9fQdqJwgU9ErzVl&id=61550337025368&__cft__[0]=AZbqMOiAxpBktIhWYE7rdkD_w2j-pATPe2-TlzyrRFF8hKGstwP3C-xGic2jHuZuGAv7G6OB8Xq4QzDeLDjl6vbhFvwR1Av_Bj_uk6sHmvvpco7fBwhqZa9lm8KDKm8L2mRMDLPYgU0gJXnoBgjmkhHW3fTJSwn2sKpl2e6p8_2kwg&__tn__=%2CO%2CP-R
Πυρκαγιές και απώλειες - γνωστές και άγνωστες....
Πυρκαγιές και απώλειες - γνωστές και άγνωστες....
Εκτός από τους ανθρώπους, περιουσίες, επιχειρήσεις και δάση, χάνονται και αμέτρητα ζώα κάθε είδους και κατηγορίας....
Οι πυρκαγιές στη Μεσόγειο προκαλούν τον θάνατο και τον εκτοπισμό ερπετών με αργή κίνηση, εντόμων του εδάφους και τοπικών θηλαστικών και απειλούμενα τοπικά είδη.
Αν και τα ταχέως κινούμενα ζώα μπορούν αρχικά να διαφύγουν, πολλά χάνουν τη ζωή τους ή υποφέρουν από μακροχρόνια ασιτία λόγω της καταστροφής των οικοτόπων τους (loss of habitats...)..
Αναλυτικότερα άμεσα θύματα και εγκλωβισμένη άγρια ζωή περιλαμβάνει τα ερπετά και τα αμφίβια. Πρόκειται για είδη με αργή κίνηση, όπως οι χελώνες, οι σαύρες και οι φρύνοι, καθότι δεν μπορούν να ξεφύγουν από τις φλόγες που εξαπλώνονται γρήγορα και συχνά κρύβονται σε ρηχά στρώματα εδάφους μέσα στο χώμα θεωρώντας τα καταφύγια..., όπου εγκλωβίζονται και καίγονται.
Επίσης έντομα και ασπόνδυλα χάνονται κατά δισεκατομμύρια καθώς και ασπόνδυλα του εδάφους, σαλιγκάρια και επικονιαστικά έντομα χρήσιμα για την αγροτική παραγωγή και την διατήρηση της βιοποικιλότητας...., τα οποία θανατώνονται ακαριαία, καταστρέφοντας έτσι τη βάση της τοπικής τροφικής αλυσίδας.
Πτηνά που φωλιάζουν στο έδαφος και νεοσσοί που δεν μπορούν να πετάξουν ακόμη καλά παγιδεύονται στον καπνό και τη φωτιά. Οι δε φωλιές τους αφανίζονται.. Για όσα κατορθώνουν να δραπετεύσουν αναγκάζονται να αναζητήσουν τροφή και φωλεασμό μακριά από την καιγόμενη περιοχή...
Δεν λείπουν οι επιπτώσεις στα μεγαλύτερα θηλαστικά... Φυτοφάγα όπως τα κόκκινα ελάφια, τα πλατώνια, οι αγριόχοιροι και τα αγριοκάτσικα αντιμετωπίζουν σοβαρή μείωση του τοπικού πληθυσμού τους όταν οι φλόγες σαρώνουν περιορισμένους βιοτόπους, όπως είναι πολλά δάση της χώρας μας. Η απώλεια βλάστησης είναι πρόβλημα για όσα επιβιώνουν και δεν μπορούν να μετακινηθούν άμεσα, προς γειτονικές δασικές εκτάσεις που θα τους παρέχουν τροφή και ασφάλεια...
Απειλούμενοι κορυφαίοι θηρευτές (σαρκοφάγα είδη), όπως ο λύγκας, οι αγριόγατες, ο γκρίζος λύκος, τα τσακάλια, αλεπούδες, κουνάβια, νηφίτσες και αδέσποτα που ζουν στις παρυφές οικισμών ή δασών (συχνά σε μικρές αγέλες...), καθώς και παμφάγα είδη (π.χ. αρκούδες, ασβοί, σκατζόχοιροι...) χάνουν το καταφύγιό τους και τις βασικές πηγές τροφής τους....
Οι μεγάλοι πάντως κίνδυνοι μετά τη φωτιά για τους επιζώντες οργανισμούς, είναι η ασιτία και η αφυδάτωση. Τα ζώα που επιβιώνουν έρχονται αντιμέτωπα με άγονα τοπία, τοξικό περιβάλλον, χωρίς τροφή, νερό ή καταφύγιο, και με μια περίοδο προσαρμοστικότητος σε χώρους όπου μετακινήθηκαν εκτοπισμένα, άλλοτε κοντινούς και άλλοτε απόμακρους όπου ελλοχεύουν και νέοι κίνδυνοι...... (φυσικοί εχθροί, σπανιότερη τροφή και πάντοτε η ανθρώπινη κακοήθεια....)..
Όχι πάντοτε, αλλά το φυσικό τοπίο συχνά αναγεννάτε απαιτώντας χρόνο και ανθρώπινη συμμετοχή..., και εφόσον θεραπευθεί το έδαφος, αναγεννηθεί η βλάστηση και αρχίσει να παρέχει καταφύγια και τροφή, επιστρέφουν και τα έντομα, ξαναεποικίζουν τα πτηνά, τα ερπετά και τα θηλαστικά... Εκεί, μια οργανωμένη και "πολιτισμένη" χώρα και κοινωνία καλούνται να στηρίξουν την αποκατάσταση του Τοπίου και τον σταδιακό Εποικισμό του από ζωντανούς οργανισμούς που προϋπήρχαν της καταστροφής...
Οι συγκρούσεις ανθρώπου-άγριας ζωής ποτέ δεν λείπουν... Τα εκτοπισμένα θηλαστικά μετακινούνται προς δρόμους ή κατά μήκος κύριων δρόμων και αρτηριών και σε γειτονικές κατοικημένες περιοχές, με αποτέλεσμα να σημειώνονται συχνά συγκρούσεις με οχήματα και τραυματισμοί. Πολλά οικόσιτα και αγροτικά ζώα και κατοικίδια, (ζώα εκτροφής και τα ζώα εργασίας) που "κακώς" εγκαταλείπονται σε αγροτικές ή ημιαστικές περιοχές συχνά χάνουν τη ζωή τους από την εισπνοή καπνού, από εγκαύματα, ή δίψα...
Δεν είναι ο κατάλληλος χώρος να επεκταθώ σε ζητήματα διαχείρισης Άγριας Ζωής μετά από Πυρκαγιές, αλλά είναι αρκετά τα Πανεπιστήμια, Υπηρεσίες και Οργανισμοί που έχουν εκπονήσει τέτοια Διαχειριστικά σχέδια, όπως. π,χ. το TEXAS A&M University με την Δασική Υπηρεσία της Πολιτείας, η State of California Department of Fish and Wildlife, η U.S. Fish and Wildlife Service, η Servicio de Protección de la Naturaleza (Ισπανία), η Parks Canada, το IFAW (International Fund for Animal Welfare), κ.ά.
Σ. Σεκλιζιώτης
(κλικ στην εικόνα.... μου δίνει την εντύπωση ότι θρηνεί...)
https://www.facebook.com/stamatis.sekliziotis/posts/pfbid02BDjJTzRtcGJxgbSzMmF5Lgw6VZ6uL2dMU2rgtio9TMcGapWNjp8dWCsoeF63tFDKl?__cft__[0]=AZbTWo-BExq4DqlRay3pVdt-de0QqMh9tp13pj6u6pe-bfyqpPmzz6cFhCqkETb7cw95IvFV8knnRZucvyR5Qlwy37JpQgiU09K_Zu4p7bi0KySY71DfJZoX8eP7jT2GPBsb9jp8hfXIy-sIsN03UaMc1LTL39n3-8SZWIKASJVLV4Ed8-irPBEdh1P-G0pj6ab4Pf8bLbOrAiVYL0EQY92m68UzVtbIqw26PrwX4QTyIg&__tn__=%2CO%2CP-y-R
Στο δίκτυο μεταφοράς ρεύματος από ανεμογεννήτριες αποδίδεται η φωτιά στη Δυτική Αττική και Βοιωτία
Στο δίκτυο μεταφοράς ρεύματος από ανεμογεννήτριες αποδίδεται η φωτιά στη Δυτική Αττική και Βοιωτία. Συνέλαβαν τον μηχανικό του έργου και τον εργολάβο που το κατασκεύασε.
Η Βοιωτία έχει τεράστιο αριθμό εγκατεστημένων αιολικών επειδή συνορεύει με την Αττική και βρίσκεται κατά μήκος του κεντρικού εθνικού δίκτυου μεταφοράς.
Και θυμάμαι ότι προειδοποιούσαμε για αυτόν τον κίνδυνο από το 2006 (όταν εμφανίστηκαν οι πρώτες ανεμογεννήτριες στον Ελικώνα και υπήρχαν αιτήσεις για δεκάδες συστοιχίες αιολικών) όταν κάναμε παρεμβάσεις και παραστάσεις σε δημοτικά συμβούλια και στην περιφέρεια και μιλούσαμε σε δεκάδες συγκεντρώσεις κατοίκων. Από τότε και μέχρι τώρα επί είκοσι χρόνια.
Δεν ήμασταν προφήτες, ήταν κοινή λογική. Τώρα αυτός ο κίνδυνος επιβεβαιώνεται και δεν είναι η πρώτη φορά καθώς αντίστοιχα επεισόδια έχουν συμβεί και άλλες φορές σε πολλά σημεία της χώρας.
Η πολιτική για την ανάπτυξη των ΑΠΕ στη χώρα, ήταν φανερό από μιας αρχής ότι δεν ακολουθούσε κανένα άλλο σχεδιασμό εκτός από τη διευκόλυνση των κερδών ιδιωτών. Ανεμογεννήτριες στις βουνοκορφές που είναι δημόσιοι χώροι και επί της ουσιας άλλαξαν χέρια, κανένας σχεδιασμός για την χωρητικότητα του δικτύου με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος της παραγόμενης ενέργειας να χάνεται ενώ τα αιολικά πολλαπλασιάζονται, επιδοτήσεις και προνομιακές τιμές με εξασφαλισμένα υπερκέρδη.
Είναι χαρακτηριστικό ότι για όσο διάστημα η ΔΕΗ ήταν κρατική δεν της επιτράπηκε να βάλει ούτε μια ανεμογεννήτρια πουθενά.
Τα χρόνια πέρασαν, η Βοιωτία και η Νότια Εύβοια μετατράπηκαν σε απέραντα εργοτάξια και οι κάτοικοι τους έμειναν να μετρούν πληγές, ενώ τα χωριά ερημώσαν.
Υπάρχουν άλλοι τρόποι εκμετάλλευσης των ΑΠΕ; Προφανώς αλλά χρειάζεται άλλο προσανατολισμό και μια σοβαρή κοινωνική πίεση.
Πρόσφατα κατατέθηκε ένα χωροταξικό νομοσχέδιο για τις ΑΠΕ. Στη Βοιωτία, την Εύβοια, την Φωκίδα υπήρξαν κοινωνικές αντιδράσεις και αντιστάσεις.
Πόσοι το έμαθαν και πόσοι ασχολήθηκαν;
Η πολύτιμη ελληνική φύση θα συνεχίσει να κατεδαφίζεται προς όφελος των μεγαλοπαραγωγών και η ελληνική κοινωνία θα συνεχίζει να απομυζάται για ένα αγαθό που παράγεται σε δημόσιους χώρους και μεταφέρεται με δημόσια δίκτυα.
Και οι περισσότεροι θα θυμούνται να σχολιάσουν κάθε φορά που καιγόμαστε και συνήθως για λάθος λόγο.
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02D4yVpFDg7FEPbF1gFDZUf71yqyDQZyPxraQvAFnD7ZQrcev8ChP5wogGvWaeDrqbl&id=100075120776319&__cft__[0]=AZYx3ZWk08J02cqggOEFLgELGS6yvJ5suC1RpXcBwTRlbMluRRtoG4w99nlX7khI8payKtZiJlKcTw0mJd9zrA-c-fgAdPaKBy3EaiWExELzjd0TI_PWDK5JkfvYgYk-brNb8gsrxpY68E2oF_xpiuHouGzwN9cWKYsy5t9Wj4rLOe5UIHcaEsbN_mxre98i4bJESJpQGm45QBcXYkOrxs8IbH6V7ncdV_j3c5pxmNXzCw&__tn__=%2CO%2CP-y-R
Μέγαρα: Εκσκαφέας περνά μέσα από τις φλόγες προσπαθώντας να φτιάξει αντιπυρική ζώνη – Συγκλονιστικό βίντεο
Δύσκολη είναι η κατάσταση στα Μέγαρα, καθώς η μάχη με τις φλόγες παραμένει ιδιαίτερα δύσκολη. Το εφιαλτικό σκηνικό που διαμορφώνουν οι πυκνοί καπνοί και οι συνεχείς σπίθες δεν αποθαρρύνει τους χειριστές βαρέων μηχανημάτων έργου, οι οποίοι ρισκάρουν τη ζωή τους στην πρώτη γραμμή.
Σε βίντεο που δημοσιεύτηκε από το Forecast Weather, καταγράφεται η συγκλονιστική στιγμή όπου μια ερπυστριοφόρα μπουλντόζα εισέρχεται απευθείας στις φλόγες.
Ο χειριστής της μηχανής, αψηφώντας τον κίνδυνο, επιχειρεί να δημιουργήσει αντιπυρική ζώνη, δίνοντας προτεραιότητα στην προστασία της περιοχής.
https://www.tanea.gr/2026/08/02/greece/megara-mpoulntoza-perna-mesa-apo-tis-floges-prospathontas-na-ftiaksei-antipyriki-zoni-vid
Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Ρομά (Τσιγγάνων)
Κάθε χρόνο στις 2 Αυγούστου τιμάται η Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Ρομά (Τσιγγάνων), με πρωτοβουλία μη κυβερνητικών οργανώσεων, για να υπενθυμίσει στους πολίτες όλου του κόσμου τον αφανισμό που υπέστησαν οι Ρομά (Porrajmos στη γλώσσα τους) στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Υπολογίζεται ότι τα θύματα του Ολοκαυτώματος των Ρομά κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ανέρχονται στις 800.000 ψυχές. Στην Ευρωβουλή εκκρεμεί πρόταση της ουγγαροτσιγγάνας ευρωβουλευτίνας Λίβια Γιάροκα για την καθιέρωση της 2ας Αυγούστου ως Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος των Ρομά από τους Ναζί.
Αφορμή για τη σημερινή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Ρομά είναι η τελευταία εντολή εξολόθρευσής τους, που δόθηκε από τους Γερμανούς ναζιστές στις 2 Αυγούστου 1944. Τη νύχτα της 2ας προς 3η Αυγούστου, 2.897 γυναικόπαιδα Ρομά εκτελέστηκαν στους θαλάμους αερίων του ναζιστικού στρατοπέδου Άουσβιτς - Μπίρκεναου.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/297
Γιάννης Ντεσσές
Αιγυπτιώτης σχεδιαστής μόδας, από τους σημαντικότερους παγκοσμίως. Έμεινε στην ιστορία της μόδας ως ο βασιλιάς της μουσελίνας.
Ο Γιάννης Ντεσσές (Jean Dimitre Verginie Dessès) γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1904 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σε ηλικία 11 ετών σχεδίασε ένα φόρεμα για τη μητέρα του, με πολύ μεγάλη επιτυχία. Άρχισε να σπουδάζει νομικά, προκειμένου να ακολουθήσει καριέρα στο διπλωματικό σώμα, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, επειδή τον κέρδισε η μόδα. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1924 και από το 1925 άρχισε να σχεδιάζει για τον οίκο ραπτικής Maison Jane. Το 1937 δημιούργησε το δικό του οίκο ραπτικής.
Μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου ταξίδεψε στην Ελλάδα και την Αίγυπτο και οι δημιουργίες του επηρεάστηκαν από τα ταξίδια του αυτά. Κατασκεύαζε, κυρίως, πτυχωτές βραδινές τουαλέτες από μουσελίνα και σιφόν (επηρεασμένες από τα αρχαία ελληνικά και αιγυπτιακά ενδύματα), ολοκέντητα φορέματα, σύνολα από φορέματα με εφαρμοστά σακάκια και αέρινες φούστες.
Οι δημιουργίες του ήταν πολύ δημοφιλείς στις ευρωπαίες γαλαζοαίματες και στις ηθοποιούς του κινηματογράφου. Ανάμεσα στις πελάτισσές του ήταν η ελληνική βασιλική οικογένεια (βασίλισσα Φρειδερίκη, πριγκίπισσες Ειρήνη και Σοφία), η Δούκισσα του Γουίντσορ, η γνωστή κουτσομπόλα δημοσιογράφος Έλσα Μάξγουελ, η Τίνα Ωνάση, η Ρίτα Χέιγουορθ, η Μάρλεν Ντίτριχ, η Μαρία Κάλλας κ.ά. Το 1962 σχεδίασε το νυφικό φόρεμα της πριγκίπισσας Σοφίας των Ελλήνων για τον γάμο της με τον πρίγκιπα των Βουρβώνων Χουάν Κάρλος, μετέπειτα βασιλιά της Ισπανίας.
Το 1946 δημιούργησε την εταιρία αρωμάτων Jean Dessès. Τα αρώματα με την υπογραφή του ήταν τα Celui de Jean Dessès, Gymkana και Kalispera. Το 1949 άρχισε την παραγωγή ετοιμοφόρετων ενδυμάτων (prêt-à-porter) για την αγορά της Αμερικής και τον ίδιο χρόνο προσέλαβε στην εταιρεία του ένα πολλά υποσχόμενο σχεδιαστή, τον Γκι Λαρός. Ανακάλυψη του Ντεσέ ήταν και ο γνωστός μόδιστρος Βαλεντίνο, που δούλεψε μαζί του τη δεκαετία του 1950 και όπως αναφέρει ο ίδιος ήταν σταθμός για την εξέλιξή του.
Το 1956 στην Αθήνα άνοιξε σε συνεργασία με τον οίκο γουναρικών Σιστοβάρη τον Οίκο Σιστοβάρη-Dessès και τον επόμενο χρόνο σχεδίασε τις πρώτες στολές της νεοσύστατης Ολυμπιακής Αεροπορίας.
Στην ακμή της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, ο Γιάννης Ντεσσές απασχολούσε 200 εργαζόμενους και οι επιχειρήσεις τους έκαναν τζίρο 275 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων. Από τις αρχές της δεκαετίας του '60 άρχισε σταδιακά να απομακρύνεται από την υψηλή ραπτική και να επικεντρώνεται στο ετοιμοφόρετο ένδυμα (prêt-à-porter), επειδή πίστευε ότι «η υψηλή ραπτική είναι ξεπερασμένη και το πρετ-α-πορτέ είναι το μέλλον».
Το 1963, στα 60 του, λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του μετακόμισε οριστικά στην Αθήνα και ασχολήθηκε με τον οίκο ραπτικής που είχε ανοίξει πριν από επτά χρόνια. Πέθανε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου 1970, σε ηλικία 66 ετών.
Τη δεκαετία του '90 αναβίωσαν οι δημιουργίες του, με το ενδιαφέρον που υπήρχε για τα ενδύματα τις δεκαετίας του '50. Το 1991το γνωστό μοντέλο Ναόμι Κάμπελ φόρεσε μία τουαλέτα του σε δεξίωση των Christie’s. Αργότερα, το 2001 και το 2006, η ηθοποιός Ρενέ Ζιλγουίγκερ και η ηθοποιός και τραγουδίστρια Τζένιφερ Λόπεζ φόρεσαν τουαλέτες του στην απονομή των Βραβείων Όσκαρ.
PHOTO GALLERY
Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/504
Ενρίκο Καρούζο
Ο Ενρίκο Καρούζο (Enrico Caruso) ήταν ιταλός τενόρος των αρχών του 20ού αιώνα, θρυλική μορφή της όπερας και όχι μόνο. Υπήρξε ο πιο φημισμένος και ακριβοπληρωμένος από τους σύγχρονους ομοτέχνους του διεθνώς. Η φωνή του χαρακτηριζόταν από δύναμη αλλά και λυρισμό — ένα στοιχείο που ελαττώθηκε κάπως προς το τέλος της σταδιοδρομίας του. Αυτή η γοητευτική φωνή, ασυνήθιστα πλούσια στη χαμηλή ηχητική περιοχή, ξεχείλιζε από ζεστασιά, ζωντάνια και τρυφερότητα. Ο Καρούζο υπήρξε ο πρώτος τραγουδιστής που ηχογράφησε τη φωνή του σε δίσκους γραμμοφώνου.
Ο Ενρίκο Καρούζο γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1873 στη Νάπολη και ήταν το δέκατο όγδοο από τα είκοσι παιδιά μιας φτωχής οικογένειας. Παρόλο που από μικρός είχε το χάρισμα της ωραίας φωνής (τραγουδούσε λαϊκά ναπολιτάνικα τραγούδια και από τα εννιά του συμμετείχε στη χορωδία της ενορίας του), δεν έλαβε μουσική εκπαίδευση παρά μόνο σε ηλικία 18 ετών, όταν μαθήτευσε στον δάσκαλο της φωνητικής Γκουλιέλμο Βέρτζινε.
Το 1894 έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως τενόρος στο «Τεάτρο Νουόβο» της Νάπολης με το έργο του Μάριο Μορέλι «L’ amico Francesco». Τέσσερα χρόνια αργότερα, αφού προσέθεσε έναν αριθμό εντυπωσιακών ρόλων στο ρεπερτόριό του, του ζητήθηκε να ερμηνεύσει το ρόλο του Λόρις στην πρώτη παράσταση της όπερας του Ουμπέρτο Τζορντάνο «Φεντόρα». Η ερμηνεία του προκάλεσε τέτοια αίσθηση, ώστε σύντομα εξασφάλισε εμφανίσεις στη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη και το Μπουένος Άιρες.
Advertisement
Η διεθνής αναγνώριση ήλθε την άνοιξη του 1902 όταν τραγούδησε στο Μόντε Κάρλο «Λα Μποέμ» και στο Κόβεν Γκάρντεν του Λονδίνου «Ριγκολέτο» του Τζουζέπε Βέρντι. Στην Αμερική πρωτοεμφανίστηκε με τον «Ριγκολέτο» στην εναρκτήρια βραδιά της Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης στις 23 Νοεμβρίου 1903 και από τότε άνοιγε όλες τις καλλιτεχνικές περιόδους της για τα επόμενα 17 χρόνια, παρουσιάζοντας συνολικά 36 ρόλους. Η 607η και τελευταία εμφάνισή του με τη Μετροπόλιταν Όπερα ήταν στο ρόλο του Ελιάζαρ στο έργο του Φρομεντάλ Αλεβί «Η Εβραία», στις 24 Δεκεμβρίου 1920).
Ο Καρούζο ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που η φωνή του αποτυπώθηκε σε δίσκο γραμμοφώνου. Σ’ ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο Μιλάνο ηχογράφησε δέκα άριες, στις 18 Μαρτίου 1902, και εισέπραξε το σεβαστό ποσό των 5.000 δολαρίων. Στις 13 Ιανουαρίου 1910 μεταδόθηκε για πρώτη φορά σε απευθείας μετάδοση από το ραδιόφωνο παράσταση όπερας. Ο Καρούζο, σημείωσε μία ακόμη πρωτιά, ερμηνεύοντας άριες από τα έργα «Παλιάτσοι» του Ρουτζέρο Λεονκαβάλο και «Καβαλερία Ρουστικάνα» του Πιέτρο Μασκάνι.
Στα τέλη Νοεμβρίου του 1906 ο διάσημος τενόρος απασχόλησε τα πρωτοσέλιδα του Τύπου, όταν καταδικάστηκε σε πρόστιμο 10 δολαρίων για σεξουαλική παρενόχληση μιας νεαρής κοπέλας στο ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο Καρούζο με το αριστερό του χέρι άγγιξε τον δεξί μηρό της παθούσας Χάνα Γκράχαμ.
Ο Ενρίκο Καρούζο δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα υγείας που τον ταλάνιζαν και πέθανε στη Νάπολη στις 2 Αυγούστου 1921, σε ηλικία 48 ετών. Από τον δεσμό του με την Άντα Τζακέτι (1898-1908), σύζυγο ιταλού βιομηχάνου, απέκτησε τέσσερα παιδιά και από τον γάμο του με την αμερικανίδα κοσμική Ντόροθι Παρκ Μπέντζαμιν (1918-1921) ένα ακόμη.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/2585