Το αμερικανικό σχέδιο «Sunrise» και η προσπάθεια αλλοίωσης της Γάζας

Το αμερικανικό σχέδιο «Sunrise» και η προσπάθεια αλλοίωσης της Γάζας

Εθνοκάθαρση και οικονομική αποικιοκρατία με ψηφιακό περιτύλιγμα

Το νέο αμερικανικό σχέδιο για την «ανασυγκρότηση» της Λωρίδας της Γάζας, με την ονομασία «Sunrise» («Ανατολή του Ήλιου»), έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και σοβαρές αμφισβητήσεις σε πολιτικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους. Όχι λόγω της κλίμακάς του, αλλά επειδή παρουσιάζεται αποκομμένο από την πραγματικότητα της συνεχιζόμενης γενοκτονίας, της κατοχής και του συστηματικού εκτοπισμού του παλαιστινιακού λαού.

«Έξυπνη πόλη» πάνω στα ερείπια

Σύμφωνα με τις προωθούμενες παρουσιάσεις, το σχέδιο προβλέπει μια διαδικασία διάρκειας τουλάχιστον 10 ετών, με κόστος που αγγίζει τα 112 δισεκατομμύρια δολάρια, με στόχο τη μετατροπή της Γάζας σε «έξυπνη τεχνολογική πόλη». Το σχέδιο χωρίζεται σε τέσσερις φάσεις, ξεκινώντας από τη Ράφα, συνεχίζοντας στη Χαν Γιούνις και καταλήγοντας στην πόλη της Γάζας, η οποία οραματίζονται να μετατραπεί σε μια μεσογειακή «Ριβιέρα».

Πρόκειται, όμως, για ένα σχέδιο φαντασίας, που επιχειρεί να καλύψει με ψηφιακές μακέτες μια πραγματικότητα μαζικών καταστροφών, πείνας, προσφυγιάς και καθημερινών δολοφονιών.

Η παλιά ιδέα του «οικονομικού ειρηνευτισμού»

Όπως επισημαίνει ο δρ. Μοχάμεντ Αλ-Σαρκάουι, το σχέδιο δεν είναι νέο. Αποτελεί συνέχεια της λογικής του λεγόμενου «οικονομικού ειρηνευτισμού», που προώθησε ο Τζάρεντ Κούσνερ στο συνέδριο του Μπαχρέιν το 2019: δισεκατομμύρια για «ανάπτυξη», χωρίς τέλος στην κατοχή, χωρίς δικαιοσύνη, χωρίς δικαίωμα αυτοδιάθεσης.

Η σημερινή εκδοχή είναι ακόμη πιο επικίνδυνη: οι ΗΠΑ δηλώνουν ότι θα καλύψουν μόλις το 20% του κόστους, ενώ το υπόλοιπο προβλέπεται να χρηματοδοτηθεί από περιφερειακά κράτη. Ένα σχέδιο δηλαδή όπου η Ουάσιγκτον σχεδιάζει, άλλοι πληρώνουν και οι Παλαιστίνιοι σιωπούν ή εκτοπίζονται.

Γάζα χωρίς Παλαιστίνιους;

Η πιο επικίνδυνη πτυχή του σχεδίου είναι ότι αντιμετωπίζει τη Λωρίδα της Γάζας σαν «γη χωρίς λαό». Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιοι εξαφανίζονται από τον σχεδιασμό, λες και το πρόβλημα είναι τα κτίρια και όχι η κατοχή, ο αποκλεισμός και η εθνοκάθαρση.

Πώς μπορεί να γίνεται λόγος για «έξυπνες πόλεις», όταν δεν επιτρέπεται η είσοδος προκατασκευασμένων κατοικιών, καθαρού νερού, φαρμάκων και βασικού ιατρικού εξοπλισμού; Όταν παιδιά πεθαίνουν από το κρύο και την πείνα;

Νέος τύπος αποικιοκρατίας

Ο δρ. Χάνι Αλ-Μάσρι χαρακτηρίζει το σχέδιο ως σύγχρονη μορφή αποικιοκρατίας, όπου ο έλεγχος δεν ασκείται μόνο με στρατό, αλλά με ψηφιακές υποδομές, οικονομική εξάρτηση και χρέος. Ποιος θα ελέγχει τα δεδομένα; Την ασφάλεια; Το εμπόριο; Τα λιμάνια; Την ενέργεια;

Το σχέδιο μιλά για αφοπλισμό της παλαιστινιακής αντίστασης και απομάκρυνση της Χαμάς, αλλά σιωπά πλήρως για την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο «ζωνών ασφαλείας» υπό ισραηλινό έλεγχο.

Ανοικοδόμηση χωρίς ελευθερία = μόνιμη καταστροφή

Χωρίς τέλος στην κατοχή και χωρίς αναγνώριση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης, κάθε «σχέδιο ανοικοδόμησης» είναι απλώς μια προσπάθεια διαχείρισης της καταστροφής, όχι επίλυσής της. Το σημερινό ασαφές τοπίο εξυπηρετεί μόνο τον ισχυρό: το κράτος κατοχής.

Οι εικόνες των μελλοντικών ουτοπιών συγκρούονται με την πραγματικότητα των σκηνών, της πείνας και των μαζικών τάφων. Και όσο οι λύσεις επιβάλλονται απ’ έξω, χωρίς τον παλαιστινιακό λαό στο κέντρο, το αποτέλεσμα θα είναι ένα:

παράταση της τραγωδίας και ανακύκλωση της αδικίας.

Πηγή