Μουσικὴ Παρασκευή - Φανὴ Πολυμέρη καὶ Γιάννης Σαββιδάκης ~ Ἀπόψε ἂς βρεθοῦμε

مُلاحَظة: بالزاوية اللي فوق عاليمين (فوق أيقونة العدرا) فيه خيار للغة (

راح تِلاحظوا الأيقونة)، عشان اللي ما بيحكوا يوناني يقدروا يترجموا النص ويقرأوه.

شُكراً.

Note: In the upper right column (above the icon of the Virgin Mary) there is a language option (you will notice the icon), so that those who are not Greek speakers can translate the text and read it. However, the lyrics will be listed in four languages: Greek, Palestinian Arabic, English and Russian. Thank you.

Примечание: В правом верхнем столбце (над иконой Девы Марии) есть выбор языка (вы увидите соответствующий значок), чтобы те, кто не говорит по-гречески, могли перевести текст и прочитать его. Однако текст песни будет доступен на четырёх языках: греческом, палестинском арабском, английском и русском. Спасибо.

Η Φανή Πολυμέρη (πραγματικό όνομα Θεοφανώ Παλημέρη, γενν. Νέα Υόρκη το 1964) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια.

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1964 στην Νέα Υόρκη, όπου εργαζόταν ο πατέρας της. Το 1970 η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα, όπου η ίδια σπούδασε επιστήμη των υπολογιστών. Το 1989 κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο, με τίτλο Φανή. Ακολούθησε ο δεύτερος δίσκος το 1992, με τον τίτλο Λεπτομέρειες. Λίγο καιρό μετά, αποσύρθηκε από την μουσική και τον καλλιτεχνικό κόσμο.

Είναι γνωστή από την συμμετοχή της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1989 που πραγματοποιήθηκε στην Λωζάνη της Ελβετίας. Μαζί με τον Γιάννη Σαββιδάκη, επιλέχθηκε από τον Κυπριακό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό για να εκπροσωπήσει την Κύπρο με το ποπ τραγούδι Απόψε ας βρεθούμε. Κατέλαβαν την ενδέκατη θέση.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%B1%CE%BD%CE%AE_%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B7

Ο Γιάννης Σαββιδάκης (Χαλάνδρι, 1 Απριλίου 1963) είναι Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και ηθοποιός.

Έχει καταγωγή από τη Σητεία της Κρήτης. Γεννήθηκε την 1η Απριλίου του 1963 στο προάστιο του Ζωγράφου στην Αθήνα. Ο πατέρας του ήταν δημοτικός υπάλληλος και η μητέρα του καθηγήτρια.

Φιλμογραφία

• Γυναίκες
• Της Ελλάδος τα παιδιά
• Μικροί- Μεγάλοι
• Ο χάρος βγήκε παγανιά

Πρώτα χρόνια

Από μικρός έδειξε το πάθος του για τη μουσική. Στα 12 του χρόνια ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας και βιολιού. Καθώς έδειχνε ιδιαίτερη ικανότητα στο να αποστηθίζει τον ρυθμό και τους στίχους των τραγουδιών, η οικογένειά του υπήρξε το πρώτο του ακροατήριο σε κάθε ανάλογη περίσταση.

Σπουδές

Αποφοίτησε από τη Γυμναστική Ακαδημία και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1987 μετακομίζει στην Ολλανδία, όπου δημιουργεί το μουσικό σχήμα Just Us. Αργότερα επέστρεψε στα πάτρια εδάφη.

Πρώτη εμφάνιση

Η πρώτη του εμφάνιση στο ευρύ κοινό ήταν στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision τo 1989 με τη Μύρινα, γνωστή φωνή της εποχής. Εκπροσωπώντας την Κύπρο έλαβαν, μαζί με τη Φανή Πολυμέρη, την 11η θέση με το τραγούδι «Απόψε Ας Βρεθούμε».

Δισκογραφία

• Το 1989 κυκλοφόρησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "Γιάννης Σαββιδάκης".
• Το 1992 κυκλοφόρησε η δεύτερη δισκογραφική του δουλειά, με τίτλο "Έτοιμος Για Όλα".
• Το 1995 κυκλοφόρησε η τρίτη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "Απ' Το Χάδι Στο Φιλί". Τον ίδιο χρόνο κερδίζει τον τίτλο του πιο συμπαθούς καλλιτέχνη στον διαγωνισμό του περιοδικού "Ποπ-Κορν '95".
• Το 1997 κυκλοφόρησε η τέταρτη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "Ακροβάτης Του Ονείρου".
• Το 1999 κυκλοφόρησε η πέμπτη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "Έξω Από Την Αλήθεια".
• Το 2003 κυκλοφόρησε η έκτη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "Φώτα Αναμμένα".

Ζωντανές Παραστάσεις

Τον χειμώνα του 1993 εμφανίζεται μαζί με τον Μίμη Πλέσσα στο "Σινεμά ο δικός μας παράδεισος" στο κέντρο "Ζυγός".

Τηλεοπτική Σταδιοδρομία

• Συμπρωταγωνιστεί στην κωμική τηλεοπτική σειρά Της Ελλάδος τα παιδιά, τις σεζόν 1993-1995.
• Συμμετέχει στην τηλεοπτική σειρά "Μικροί-Μεγάλοι" με πρωταγωνιστή τον Θανάση Παπαγεωργίου.
• Το 2003 συμπρωταγωνιστεί στην ταινία "Ο χάρος βγήκε παγανιά" με τους Σωτήρη Μουστάκα, Δέσπω Διαμαντίδου, Λάκη Λαζόπουλο και Σπύρο Φωκά.
• Την Άνοιξη του 2014, συμμετέχει στο κυριακάτικο show "Your Face Sounds Familiar 2", στο οποίο αναδείχθηκε ο νικητής, ερμηνεύοντας το τραγούδι "η τίγρη" των Χαΐνηδων, ενσαρκώνοντας τον Ψαραντώνη.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CE%B1%CE%B2%CE%B2%CE%B9%CE%B4%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

Σήμερα γάμος γίνεται…

Το τραγούδι έγραψε το ανδρόγυνο Μάριος & Έφη Μελετίου, οι δε καλλιτέχνες εμφανίστηκαν στη σκηνή ντυμένοι περίπου σαν γαμπρός και νύφη (μάλιστα ο Άγγλος σχολιαστής, Terry Wogan, χαρακτήρισε ειρωνικά το κομμάτι: «Γάμος από τη “Δυναστεία”»). Στο τέλος της ερμηνείας της έδωσε ένα φιλάκι στη μύτη που σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Στα φωνητικά η Νάσια Τραχωνίτου (φωνητικά CYP 91, 95 και υποψήφια σε επιλογές), ο Άλεξ Παναγή (CYP 95, 00, φωνητικά CYP 91, GRE 05, 09, BLR 12) και η Έλενα Πατρόκλου (CYP 91, φωνητικά CYP 83, 87, παραλίγο 05). H αγγλική διασκευή, Tonight will last forever, έχει στίχους του Anastazio (Χάρης Αναστασίου-CYP 90).

Το βίντεο-κλιπ. Ποιος ήταν ο αρχικός ερμηνευτής του τραγουδιού;

Στο φιλμάκι, μετά το πρώτο σοκ, με σκηνές από ένα υπόγειο parking και μία κάβα, επανερχόμαστε στις γνώριμες εικόνες: αρχαία (οι τάφοι των βασιλέων στην Πάφο), βαρκούλες, σκάφη και ένας φάρος, έτσι για λίγη πρωτοτυπία. Φημολογείται, τέλος, ότι η αρχική – επική – βερσιόν έγινε με τη φωνή του Τάκη Αντωνιάδη (υποψήφιος GRE 80, γνωστός και από διασκευές τραγουδιών της Γιουροβίζιον του 1976) ή, το πιθανότερο, του Τζίμη Μακούλη (AUS 61, υποψήφιος CYP 84, GRE 90). Θέμα του το αναμενόμενο ερωτικό (και όχι μόνο) ραντεβού δύο ερωτευμένων. Η νύχτα θα τους ταξιδέψει μακριά από τις έγνοιες, σε ένα κόσμο φανταστικό.

Ο μεθυσμένος κιθαρίστας κατέστρεψε το τραγούδι

Ο συνθέτης Μάριος Μελετίου κάλεσε τον Χάρη Ανδρεάδη να αναλάβει την ενορχήστρωση. Πραγματικός επαγγελματίας, απέφευγε τις εκδρομές και τις δεξιώσεις, προτιμώντας να θαυμάσει τους συναδέλφους του (ιδίως τον Ισπανό Juan Carlos Calderón, του οποίου την ενορχήστρωση θεωρεί εξαιρετική) και να εργαστεί με την ορχήστρα. Θυμάται πολύ καλά το πρόβλημα που δημιουργήθηκε, όταν ο κιθαρίστας της ελβετικής ορχήστρας, όχι μόνο έκοψε όλη την εισαγωγή, όχι μόνο έκανε λάθος κάποιες νότες, αλλά μπήκε και σε άλλο – πιο ψηλό – τόνο (σολ μείζονα, αντί για φα μείζονα). Ο Χάρης Ανδρεάδης θυμάται ότι σε όλες τις πρόβες ο συγκεκριμένος έπινε ουίσκι, το οποίο έκρυβε κάτω από την καρέκλα του. Όταν μπήκε σε λάθος τόνο, ο μαέστρος έπαθε ταχυπαλμία και σκέφτηκε να σταματήσει την ορχήστρα, για να αρχίσει ξανά. Ευτυχώς όμως όλα πήγαν καλά: η ορχήστρα συντονίστηκε αμέσως, όπως και η ψύχραιμη Φανή Πολυμέρη που έσωσε την κατάσταση και ξεκίνησε εντός (νέου) τόνου. Στο τέλος ο κιθαρίστας του ζήτησε συγγνώμη. Δεν είχε καταλάβει το λάθος του (λόγω μέθης), παρά μόνο, όταν του το επεσήμαναν άλλοι μουσικοί της ορχήστρας.

https://infegreece.com/cyprus-1989-backstage-information/

Μαζὶ ἐγὼ κι ἐσύ,
χωρὶς σκέψη πολλή
Μακριὰ ἂς πετάξουμε,
καὶ ἔλα νὰ κάνουμε
Τὴ νύχτα ἀπόψε γιορτινή.

Ἀπόψε ἂς βρεθοῦμε,
σὲ κόσμους ξένους μακρινούς
Ἀπόψε ἂς χαροῦμε,
τὶς ὧρες ποὺ περνοῦν,
καὶ πίσω δὲ γυρνοῦν.

Ἀπόψε ἂς βρεθοῦμε,
σὲ κόσμους ξένους μακρινούς
Ἀπόψε ἂς χαροῦμε,
τὶς ὧρες ποὺ περνοῦν,
καὶ πίσω δὲ γυρνοῦν.

Μαζὶ ἐγὼ κι ἐσύ,
προτοῦ ὁ Ἥλιος βγεῖ
Τὴ νύχτα ἂς ζήσουμε,
κι ἔλα ν’ ἀφήσουμε
τὶς ἔγνοιες γι’ αὔριο τὸ πρωί.

Ἀπόψε ἂς βρεθοῦμε,
σὲ κόσμους ξένους μακρινούς
Ἀπόψε ἂς χαροῦμε,
τὶς ὧρες ποὺ περνοῦν,
καὶ πίσω δὲ γυρνοῦν.

Φεύγει ἡ ζωή μας,
τόσο βιαστικά
Μαζὶ ἂς τὴ χαροῦμε,
προτοῦ νὰ εἶν’ ἀργά.

Ἀπόψε ἂς βρεθοῦμε,
σὲ κόσμους ξένους μακρινούς
Ἀπόψε ἂς χαροῦμε,
τὶς ὧρες ποὺ περνοῦν,
καὶ πίσω δὲ γυρνοῦν.

Ἀπόψε ἂς βρεθοῦμε,
σὲ κόσμους ξένους μακρινούς
Ἀπόψε ἂς χαροῦμε,
τὶς ὧρες ποὺ περνοῦν,
καὶ πίσω δὲ γυρνοῦν. 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

أنا وإياك سوا
بلا كتر تفكير
خلينا نطير لبعيد
وتعال نخلي
الليلة سهرة وعيد

الليلة خلينا نلتقي
بعوالم غريبة وبعيدة
الليلة خلينا نفرح
بالساعات اللي بتمرق
وما بترجع بتعيد

الليلة خلينا نلتقي
بعوالم غريبة وبعيدة
الليلة خلينا نفرح
بالساعات اللي بتمرق
وما بترجع بتعيد

أنا وإياك سوا
قبل ما تطلع الشمس
خلينا نعيش الليل
وتعال نترك
هموم بكرة لصبحية بكرة

الليلة خلينا نلتقي
بعوالم غريبة وبعيدة
الليلة خلينا نفرح
بالساعات اللي بتمرق
وما بترجع بتعيد

عمرنا عم يمرق
وبسرعة بيضيع
خلينا نفرح سوا
قبل ما الوقت يفوت

الليلة خلينا نلتقي
بعوالم غريبة وبعيدة
الليلة خلينا نفرح
بالساعات اللي بتمرق
وما بترجع بتعيد

الليلة خلينا نلتقي
بعوالم غريبة وبعيدة
الليلة خلينا نفرح
بالساعات اللي بتمرق
وما بترجع بتعيد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Me and you together, without any second thoughts
Let's fly far away
And turn this night into a celebration
 
Let's meet tonight
And go to strange distant world
Let's enjoy tonight
The time that passes, and never comes back
 
Let's meet tonight
And go to strange distant world
Let's enjoy tonight
The time that passes, and never comes back
 
Me and you together, before the sun rises
Let's live the night
And leave the problems for tomorrow morning
 
Let's meet tonight
And go to strange distant world
Let's enjoy tonight
The time that passes, and never comes back
 
Our life passes so quickly
Let's enjoy it together before it's too late
 
Let's meet tonight
And go to strange distant world
Let's enjoy tonight
The time that passes, and never comes back
 
Let's meet tonight
And go to strange distant world
Let's enjoy tonight
The time that passes, and never comes back

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Вместе я и ты, без лишних дум,
Давай улетим далеко, и сделаем
Эту ночь праздничной.

Давай встретимся сегодня в чужих мирах,
Давай радоваться часам, что улетают,
и никогда не вернутся назад.

Давай встретимся сегодня в чужих мирах,
Давай радоваться часам, что улетают,
и никогда не вернутся назад.

Вместе я и ты, пока не взошло Солнце,
Давай проживём эту ночь, и давай оставим
все заботы на завтрашнее утро.

Давай встретимся сегодня в чужих мирах,
Давай радоваться часам, что улетают,
и никогда не вернутся назад.

Наша жизнь уходит так поспешно,
Давай наслаждаться ей вместе, пока не поздно.

Давай встретимся сегодня в чужих мирах,
Давай радоваться часам, что улетают,
и никогда не вернутся назад.

Давай встретимся сегодня в чужих мирах,
Давай радоваться часам, что улетают,
и никогда не вернутся назад.

Μουσική Παρασκευή

ΕΣΚΑΣΕ ΜΗΝΥΜΑ στις κυβερνήσεις να πουν την αλήθεια γι'αυτό που έρχεται

 

Το Έθιμο της Γουρ(ου)νοχαράς

Γιορτή που αναβιώνει κάθε χρόνο στις 26 Δεκεμβρίου στα καραγκουνοχώρια του κάμπου της Καρδίτσας, αλλά και σε περιοχές των Τρικάλων, της Λάρισας και της Δυτικής Μακεδονίας.

Η «Γουρνοχαρά» ή «Γουρουνοχαρά» ήταν παλαιότερα το μεγάλο γεγονός των Χριστουγέννων, καθώς την παραμονή ή την επομένη της μεγάλης γιορτής της Χριστιανοσύνης σφάζονταν τα γουρούνια, τα οποία οι χωρικοί είχαν εκθρέψει επιμελώς για ένα χρόνο. Στη σχετική διαδικασία συμμετείχε όλη η οικογένεια. Το σφάξιμο και το τεμάχισμα ήταν δουλειά των αρσενικών, ενώ στο βράσιμο συμμετείχαν τα θηλυκά μέλη της οικογένειας, που τραγουδούσαν πανηγυριώτικα τραγούδια ή τα κάλαντα, αν το σφάξιμο συνέβαινε την παραμονή των Χριστουγέννων.

Για την επιλογή της 26ης Δεκεμβρίου οι χωρικοί της Θεσσαλίας επιχειρηματολογούσαν:

Τα Χριστούγεννα σφάζουμι τα γουρούνια, γιατί τα Χριστούγεννα πήγινι η Παναγία μι τουν Ιουσήφ και του Χ’στο στ’ν Άίγυπτου, να μη τ’ σφαξ’ η Ηρώδ’ς. Μπρουστά πηγαίναν η Παναγία μι τουν Ιουσήφ και πίσου τα γ’ρούνια χαλούσαν τα χνάρια και γι’ αυτό τα κάνουμι γκουρμπάν’ τα ’χουμι για του καλύτιρου γκουρμπάν’.

(Γ. Ν. Αικατερνίδη: Νεοελληνικές αιματηρές θυσίες)

Ο οικόσιτος χοίρος ήταν μια επένδυση για τους ντόπιους και δείγμα πλούτου για όποιον τον κατείχε. Έτρωγε τα αποφάγια τους και συσσώρευε λίπος, τη βασική λιπαρή ουσία που χρησιμοποιούσαν για το φαγητό, καθώς το ελαιόλαδο δεν υπήρχε στις παραπάνω περιοχές έως τη δεκαετία του '60. Το κρέας του μπορούσε όχι μόνο να συντηρήσει την οικογένεια, αλλά και να πουληθεί, συνεισφέροντας σημαντικά στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/718

Όσιος Νικόδημος της Τισμάνα

Ο Όσιος Νικόδημος γεννήθηκε στο Πρίλεπ της νότιας Σερβίας το 1320 μ.Χ. από Έλληνα πατέρα και Σερβίδα μητέρα, συγγενή του δεσπότη Λαζάρου.

Νέος ασκήθηκε στο Άγιον Όρος και συνδέθηκε με τον ησυχαστή πατριάρχη Φιλόθεο Κόκκινο (βλέπε 11 Οκτωβρίου), τον Γρηγόριο Παλαμά (βλέπε 14 Νοεμβρίου), τον αγιογράφο Πανσέληνο και τον αυτοκράτορα Ιωάννη Κατακουζινό. Έμαθε ζωγραφική και καλλιγραφία. Έζησε στις Μονές Ρωσικού και Χιλανδαρίου, της οποίας έγινε ηγούμενος. Ως ηγούμενος είχε περίπου εκατό μοναχούς, Έλληνες, Σέρβους, Ρουμάνους, Βουλγάρους, των οποίων τις ψυχές έτρεφε με την Αγία Γραφή και τα πατερικά κείμενα. Πολλούς μαθητές είχε σε όλο το Άγιον Όρος, με τους οποίους αργότερα αλληλογραφούσε. Εξελέγη Πρώτος του Αγίου Όρους. Για ένα διάστημα έζησε σε σπήλαιο, κοντά στο Χιλανδάρι. Η υπομονή του στους πειρασμούς, η ιερά ησυχία, η καλλιέργεια της νοεράς προσευχής, η κάθαρση και η απάθεια που απέκτησε τον αξίωσαν του προορατικού και θαυματουργικού χαρίσματος.

Αργότερα ίδρυσε στην Κράινα της Βουλγαρίας δυο μοναστήρια κατά το πρότυπο των αγιορείτικών και βοήθησε έτσι την εξάπλωση του αγιορείτικού ασκητισμού στην Βουλγαρία. Έζησε λίγο καιρό κοντά στον άγιο Βασιλέα των Σέρβων Λάζαρο και από εκεί εγκαταστάθηκε στη Ρουμανία το 1364 μ.Χ.

Στις παραδουνάβιες χώρες συνέχισε, με τη βοήθεια των ηγεμόνων Βλαΐκου και Ράδου, την ίδρυση των μονών Βοντίτσα (1374 μ.Χ.) και Τισμάνα (1377 μ.Χ.), της οποίας υπήρξε ηγούμενος. Οι μονές λειτουργούσαν με το αγιορείτικό τυπικό του Αγίου Αθανασίου. Κατά παράδοση ίδρυσε και τις μονές Βράτνα και Μοναστηρίτσα στα νότια του Δούναβη, Πρίσλοπ στα βόρεια των Καρπαθίων, Γκούρα, Μοτρούλουϊ και Ίλοβατς. Μαθητές του ίδρυσαν, στα τέλη του 14ου αιώνα μ.Χ., τη μονή Νεάμτς και άλλες.

Έγραψε το 1404/5 μ.Χ. ευαγγελιστάριο στα σλαβωνικά και αλληλογραφούσε επί θεολογικών θεμάτων με τον άγιο Ευθύμιο, πατριάρχη Τυρνόβου (βλέπε 20 Ιανουαρίου).

Στα τελευταία του έτη αποτραβήχτηκε σ' ένα σπήλαιο. Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή του ήταν ακατάπαυστο έργο. Κάθε Κυριακή κατέβαινε στη μονή του να λειτουργήσει, να θεραπεύσει τους ασθενείς, να διδάξει τους μοναχούς και να παρηγορήσει τον λαό. Απ' όλη τη Ρουμανία έρχονταν ασθενείς στον θαυματουργό Άγιο. Μερικοί θεραπεύονταν μόλις έφταναν στην Τισμάνα κι άλλοι αγγίζοντας τα ράσα του ή λαμβάνοντας την ευλογία του. Μεταξύ των ιαθέντων συγκαταλέγεται και η επιληπτική κόρη του ηγεμόνος Σιγισμούνδου.

Ο Όσιος Νικόδημος κοιμήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου του 1406 μ.Χ. και τα λείψανά του τοποθετήθηκαν στην μονή Τισμάνα.

Ο Όσιος Νικόδημος υπήρξε κεντρική μορφή για τη μετάδοση του ησυχασμού στη Ρουμανία και άξιος πνευματικός εργάτης της σωτηρίας όλων των βαλκανικών λαών. Με την παιδεία του έγινε ο άνθρωπος που συνέδεσε τις μονές της Ανατολικής Ευρώπης στα τέλη του Μεσαίωνα.

Ο σλαβικός κόσμος τον επονομάζει Γραικό και ο ρουμανικός λαός τον τιμά ιδιαίτερα ως διδάσκαλό του και τη μνήμη του εορτάζει με εξαιρετική μεγαλοπρέπεια. Υπήρξε διδάσκαλος της νοεράς προσευχής, βαθύς θεολόγος και πνευματικός πατήρ πολλών. Το μοναστήρι της Τισμάνα το κατέστησε περίφημο κέντρο καλλιγραφίας, αντιγραφής εκκλησιαστικών βιβλίων και μεταφράσεων, με φωτισμένους μοναχούς, και σύντομα έγινε ξακουστό σε όλα τα Βαλκάνια. Από εκεί ο όσιος διατηρούσε αλληλογραφία με Μονές του Αγίου Όρους, της Σερβίας, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας.

Μέρος των τιμίων και θαυματουργών λειψάνων του σώζεται στη Μονή Τισμάνα.

Ο Όσιος Νικόδημος της Τισμάνα, τιμάται στις 26 Δεκεμβρίου και στις 13 Ιουλίου.

                                        Πηγή

Άγιος Κωνστάντιος ο Ρώσος, ο Νέος Ιερομάρτυρας

Bάλλεις τον εχθρόν, ος σε βέβληκε πάλαι,
Kωνστάντιε συ και λαμβάνεις βραβείον.

Ο Άγιος Κωνστάντιος γεννήθηκε στο Νοβγκορόντ της Ρωσίας και εκάρη μοναχός στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Διετέλεσε εφημέριος στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας του Κιέβου και στην συνέχεια υπηρέτησε ως εφημέριος στον ναό της ρωσικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Είχε ιδιαίτερα μεγάλη μόρφωση και γνώριζε τη ρωσική, τουρκική και ελληνική γλώσσα. Όλοι του έτρεφαν μεγάλο σεβασμό και ειλικρινή εκτίμηση και τον προόριζαν για επίσκοπο.

Κατά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο ήλθε στο Άγιον Όρος και μόνασε στη Μονή της Μεγίστης Λαύρας. Ύστερα από προσκύνημά του στα Ιεροσόλυμα επέστρεψε στη Μεγίστη Λαύρα και συνδέθηκε μετά του επισκόπου πρώην Άρτης Νεοφύτου και του βιογράφου του παπα-Ιωνά Καυσοκαλυβίτη.

Όταν επιτεύχθηκε η ειρήνη μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, ο Άγιος πήγε πάλι στην Κωνσταντινούπολη και παρέμεινε σαν εφημέριος στην ίδια πρεσβεία. Εκεί όμως, άγνωστο για ποιους λόγους, ήλθε σε προστριβή με τον Ρώσο Πρέσβη και είτε από φόβο είτε από θυμό, παρουσιάστηκε στον Σουλτάνο και αρνήθηκε τον Χριστό. Για την ενέργειά του αυτή, έτυχε μεγάλων τιμών και περιποιήσεων από τους Τούρκους. Μετά από λίγες ήμερες, συναισθάνθηκε το μεγάλο του ολίσθημα, μετανοημένος έκλαψε πικρά και πόθησε το μαρτύριο. Έτσι πέταξε τα τούρκικα ρούχα, φόρεσε ένα φθαρμένο ράσο, παρουσιάστηκε στον Σουλτάνο και με θάρρος ομολόγησε τον Χριστό και αποκήρυξε τη θρησκεία του Μωάμεθ. Χωρίς καμιά διαδικασία, οι Τούρκοι πήραν τον μάρτυρα και τον αποκεφάλισαν μπροστά στ' ανάκτορα του Σουλτάνου το 1742 μ.Χ. (ή 1743 μ.Χ.)

Το υπόμνημα για τον ιερομάρτυρα Κωνστάντιο το συνέταξε ο καλός του φίλος παπα-Ιωνάς ο Καυσοκαλυβίτης και περιλαμβάνεται στο Νέο Μαρτυρολόγιο.

                                            Πηγή

Όσιος Κωνσταντίνος «ὁ ἐξ Ἰουδαίων»

Ὡς ἐξ ἀκανθῶν τῶν Ἰουδαίων ῥόδον,
Ὁ θεῖος ἀνθεῖ καὶ θανών, Κωνσταντῖνος.

Ο Όσιος Κωνσταντίνος ήταν από τα Σύναδα της Φρυγίας. σε νεαρή ηλικία προσπάθησε να ακολουθήσει τη ζωή των ενάρετων χριστιανών. Ο νεαρός Ιουδαίος, ο οποίος έφερε την χριστιανική πίστη ήδη στη ψυχή του, αποφάσισε να φύγει από το θόρυβο του κόσμου, και μετέβη στο μοναστήρι Φουβούτιον, του οποίου οι μοναχοί φημίζονταν για την θεάρεστη ζωή τους. Αφού δοκιμάσθηκε αρκετά και πείστηκαν για την ειλικρινή και φωτεινή πίστη του, του έδωσαν το άγιο βάπτισμα και τον ονόμασαν Κωνσταντίνο. Έγινε έτσι αδελφός της Μόνης και επιδόθηκε στη μελέτη των πνευματικών πραγμάτων. Όμως αυτό δεν του ήταν αρκετό, ήθελε να διδάξει και στους άλλους ανθρώπους την αγάπη του Χριστού. Γι' αυτό άρχισε να μεταβαίνει από την μία πόλη στην άλλη και να κηρύσσει το λόγο του Θεού. Μεταξύ άλλων, επισκέφτηκε τον Όλυμπο στα Μύρα της Λυκίας, την Κύπρο, την Αττάλεια, την Ατρώα, όπου και απεβίωσε ειρηνικά.

                                      Πηγή

Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής, επίσκοπος Σάρδεων

Χριστῷ παραστάς, Εὐθύμιε τρισμάκαρ,
Πλήρης ἀλήκτου τυγχάνεις εὐθυμίας.

Ο Σ. Ευστρατιάδης, στο Αγιολόγιό του, αναφέρει για τον Άγιο αυτόν τα εξής: «Ἤκμασεν ἐπὶ τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου καὶ Εἰρήνης (780 - 797 μ.Χ.), γεννηθεὶς ἐν Λυκαονίᾳ καὶ σπουδάσας ἐν Ἀλεξάνδρειᾳ. Μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν αὐτοῦ κατέφυγεν εἰς μονήν τινα ἀποκαρεῖς μοναχὸς καὶ διαπρέψας ἐν τῇ μοναχικῇ πολιτείᾳ· διὰ δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν παιδείαν αὐτοῦ προεβιβάσθη εἰς τὸν μητροπολιτικὸν θρόνον τῶν Σάρδεων, λαβὼν μέρος ἐν τῇ κατὰ τῶν εἰκονομάχων ἀθροισθείσῃ ἐν Νίκαιᾳ τὸ δεύτερον Ἑβδόμῃ οἰκουμενικῇ συνόδῳ (787 μ.Χ.), ἐν ᾗ τὴν ὀρθὴν τῆς ἐκκλησίας δόξαν μετὰ παῤῥησίας καὶ θάῤῥους καθωμολόγησε καὶ ὑπέγραψε (ἴδε Mansi, τ. XII, σ. 1087-1088). Τὰ ἐξαιρετικὰ αὐτοῦ προσόντα ἐκτιμῶντες οἱ βασιλεῖς ἐνεπιστεύθησαν αὐτῷ διαφόρους δημοσίας ἀποστολάς, ἀλλ᾿ ἐπὶ τῆς βασιλείας Νικηφόρου Α´ (802 - 811 μ.Χ.), ἐπὶ καταγγελίᾳ γενομένη παρὰ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου ἐν Σάρδεσι ὅτι ἔκειρε μοναχὴν κόρην, ἣν ἐζήτει οὗτος εἰς γάμον, ὁ Εὐθύμιος ἐξωρίσθη εἰς τὴν νῆσον Παττάλαραν λίαν ταλαιπωρηθεῖς. Ἐκ τῆς ἐξορίας ἐπανῆλθεν εἰς Κωνσταντινούπολη (814 μ.Χ.), ἀλλὰ καὶ πάλιν μετὰ τὴν ἔκρηξιν τῆς εἰκονομαχίας ἐπὶ Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου (813 - 820 μ.Χ.), ὀπαδὸς τῆς ἐναντίας ταχθεῖς μερίδος, ἐξωρίσθη εἰς Ἀσσὸν (παρὰ τὸ Ἀδραμύτιον), ἔνθα παρέμεινε μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ Λέοντος ἀνακληθεῖς ὑπὸ Μιχαὴλ τοῦ Τραυλοῦ (820 - 829 μ.Χ.)· ἀλλὰ καὶ τοῦτον καταβροντήσας δι᾿ ὧν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ εἶπεν, «εἰ τὶς οὐ προσκυνεῖ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν εἰκόνι περιγραπτὸν ἤτω ἀνάθεμα», ἐξώργισε καὶ ἠνάγκασε νὰ ἐξορίσει αὐτὸν εἰς τὸν Ἀκρίταν, ἔνθα ἐνέκλεισεν αὐτὸν εἰς ζοφερωτάτην φυλακὴν ἐκεῖ διὰ βουνεύρων τυπτόμενος καὶ ἐκ τῶν πληγῶν ἐξογκωθεῖς ὡς ἀσκὸς ὀκτὼ ἡμέρας μετὰ τὴν ἄθλησιν, πρὸς Κύριον ἐξεδήμησε».

                                       Πηγή

Φυγή Ιησού Χριστού στην Αίγυπτο

Ἥκοντα πρὸς σέ, τὸν πάλαι πλήξαντά σε,
Αἴγυπτε φρίττε, καὶ Θεὸν τοῦτον φρόνει.

Όταν οι μάγοι προσκύνησαν το Χριστό, αναχώρησαν για την πατρίδα τους, χωρίς να περάσουν από το βασιλιά Ηρώδη. Τότε άγγελος Κυρίου φάνηκε σε όνειρο στον Ιωσήφ και του είπε να πάρει το παιδί με τη μητέρα του και να φύγει στην Αίγυπτο (Ευαγγέλιο Ματθαίου, Β' 13-18). Και έμειναν εκεί, μέχρι πού πέθανε ο Ηρώδης, για να επαληθευθεί έτσι εκείνο που ελέχθη δια του προφήτου Ωσηέ: «Ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου» (Ωσ. Ια’ 1).

Μετά τη φυγή του Κυρίου στην Αίγυπτο, ο Ηρώδης έστειλε στρατιώτες και θανάτωσαν όλα τα παιδιά που ήταν στη Βηθλεέμ και τα περίχωρά της, από ηλικίας δύο ετών και κάτω. Διότι τόσο είχε υπολογίσει την ηλικία του Χριστού, Τον οποίο φοβόταν ότι θα του έπαιρνε τη βασιλεία.

Επίσης, η φυγή του Κυρίου στην Αίγυπτο, κατά τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, φράσσει και τα στόματα των αιρετικών. Διότι όπως λέει, αν δεν έφευγε ο Κύριος και φονευόταν από τον Ηρώδη , θα είχε εμποδιστεί η σωτηρία των ανθρώπων. Αν πάλι τον συνελάμβαναν και δεν φονευόταν, θα έλεγαν πολλοί ότι δε φόρεσε ανθρώπινη σάρκα, αλλά μόνο κατά φαντασία. Γράφει συγκεκριμένα: «Διατί ανίσως δεν έφευγεν ο Kύριος, αλλά ήθελε πιασθή από τον Hρώδην, ει μεν και εφονεύετο από εκείνον, βέβαια ήθελεν εμποδισθή η σωτηρία των ανθρώπων. Eι δε και δεν εφονεύετο διά να τελειώση την οικονομίαν, βέβαια ήθελε φανή εις τους πολλούς, ότι δεν εφόρεσε την ανθρωπίνην φύσιν πραγματικώς και κατά αλήθειαν. Aλλά μόνον κατά δόκησιν και φαντασίαν. Eπειδή αν εφόρει σάρκα αληθή, βέβαια ήθελε κοπή από το σπαθί. Aνίσως λοιπόν οι άθλιοι αιρετικοί ετόλμησαν να ειπούν τούτο, ότι δηλαδή κατά φαντασίαν ο Kύριος εγεννήθη, ως ο θεομάχος Mάνης, και οι τούτου οπαδοί Mανιχαίοι· και μόλον οπού δεν έλαβον εις τούτο, καμμίαν αιτίαν και αφορμήν· πόσω μάλλον ήθελαν ειπούν τούτο, και εάν εύρισκον αιτίαν; Διά τούτο λοιπόν φεύγει ο Kύριος εις την Aίγυπτον διά τας ρηθείσας δύω αιτίας. Kαι προς τούτοις, ίνα συντρίψη και τα εν Aιγύπτω ευρισκόμενα είδωλα».

Τέλος, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης σημειώνει και τα εξής για την Φυγή του Ιησού:

«Σημειούμεν δε ενταύθα τα χαριέστατα και αξιοσημείωτα ταύτα. Δηλαδή ότι ο Kύριος φεύγωντας εις την Aίγυπτον, όχι μόνον τα είδωλα εκείνης συνέτριψε, αλλά και τα φυτά έκαμε να τον προσκυνήσουν. Γράφει γαρ ο Σωζόμενος εις το πέμπτον βιβλίον της Eκκλησιαστικής Iστορίας, εν κεφαλαίω εικοστώ, ότι ο Xριστός φεύγωντας εις την Aίγυπτον διά τον φόβον του Hρώδου, όταν έφθασεν εις την πόρταν Eρμουπόλεως της Θηβαΐδος, μία περσική μηλέα, ήτοι ροδακινέα, έκλινεν έως κάτω την κορυφήν της και επροσκύνησεν αυτόν. Eπειδή γαρ το φυτόν αυτό διά το μεγαλείον και κάλλος του επροσκυνείτο και ελατρεύετο από τους κατοίκους της πόλεως, διά τούτο ο εις το φυτόν αυτό κατοικών δαίμων, αισθανόμενος την παρουσίαν του Kυρίου, εφοβήθη και έφυγε. Φεύγοντος δε του δαίμονος, έμεινε το φυτόν αυτό ιατρείας πολλάς εργαζόμενον, εάν μόνον έγγιζεν εις τους ασθενείς, φύλλον, ή φλούδα, ή κομμάτι από αυτό. Kαι τούτου μάρτυρες είναι και Παλαιστινοί και Aιγύπτιοι.

Γράφει δε ο Bουρχάριος εν τη περιγραφή της Iερουσαλήμ, ότι αναμέσον της Hλιουπόλεως και της Bαβυλώνος, της αιγυπτιακής δηλαδή, ευρίσκεται κήπος του βαλσάμου ωραιότατος, όστις ποτίζεται από μίαν βρύσιν μικράν, εις την οποίαν άδεται λόγος, ότι η Θεοτόκος έπλυνε τα σπάργανα του Xριστού, όταν έφευγε διά τον φόβον του Hρώδου. Kοντά δε εις την βρύσιν ταύτην είναι και μία πέτρα, επάνω εις την οποίαν ήπλωσε τα σπάργανα του Xριστού η Θεομήτωρ διά να ξηρανθούν. Tον δε τόπον εκείνον έχουσιν εις πολλήν ευλάβειαν, τόσον οι Xριστιανοί, όσον και οι Σαρακηνοί. Προσθέττει δε και Aντώνιος ο Mάρτυς εν τη των Iεροσολύμων περιόδω, ότι περνώντας ο Kύριος εις τον κάμπον του εν Aιγύπτω Tάνεως, εκλείσθη από λόγου της η πόρτα ενός μεγάλου ειδωλικού ναού. H οποία ύστερον με δύναμιν ανθρώπων, δεν εδύνετο να ανοιχθή. (Όρα σελ. 28 της νεοτυπώτου Eκατονταετηρίδος.)

Περιττοί δε τη αληθεία και πέραν του δέοντος κριτικοί πρέπει να ονομάζωνται, οι τοις θαύμασι και τοις σημείοις τούτοις αντιλέγοντες, προβαλλόμενοι τάχα, ότι αν αυτά ήτον αληθή, δεν ήθελε λέγεται πρώτον σημείον του Kυρίου, το εν Kανά γενόμενον. Aλλ’ ω ούτοι, ήθελεν ειπή τινας προς αυτούς, πρώτον σημείον λέγεται τούτο του Kυρίου, μετά την διά του Bαπτίσματος ανάδειξιν, και ουχί προ της αναδείξεως. Kαθότι προ της αναδείξεως του Kυρίου, πολλά σημεία και θαύματα τη δυνάμει τούτου εγένοντο. Kαι διά να σιωπήσω την ασπόρως και εκ Πνεύματος Aγίου γενομένην του Kυρίου σύλληψιν, όπερ εστί το θαύμα των θαυμάτων. Kαι το ακόπως αυτόν εν τη κοιλία φέρειν την Mητέρα. Kαι το αφθόρως γεννήσαι. Θαύμα της δυνάμεως του Kυρίου ήτον, οι εν τη γεννήσει αυτού, δόξα εν υψίστοις κραυγάζοντες Άγγελοι, και τοις ποιμέσιν ευαγγελιζόμενοι. Θαύμα ήτον, το υπέρ φύσιν και παράδοξον σκίρτημα, οπού επροξένησεν ο Kύριος κυοφορούμενος εις τον εν κοιλία φερόμενον Iωάννην. Θαύμα ο υπερφυσικός αστήρ ο τους Mάγους οδηγήσας. Θαύμα το να μην ιδή θάνατον ο Συμεών έως ου να βαστάση αυτόν. Θαύμα αι προφητείαι του αυτού Συμεών, και αι ανθομολογήσεις της θεοπνεύστου Άννης, μαρτυρούσης Σωτήρα τον Xριστόν, κατά τον Aμβρόσιον.

Tο φυτόν δε του ανωτέρω βαλσάμου (διά να ειπούμεν εδώ κατά παρέκβασιν), πρώτον έφερεν η βασίλισσα Σαββά εις τον Σολομώντα ως δώρον βασιλικόν, και αυτός το εφύτευσεν εις την Iεριχώ, και ευρίσκετο μέχρι του καιρού του Tίτου. O οποίος έλαβεν εκ της Iερουσαλήμ τα δένδρα του βαλσάμου, και εστέφθη με αυτά κατά μίμησιν Πομπηΐου του μεγάλου, όταν εκυρίευσε πρώτον την Iερουσαλήμ. Ως μαρτυρεί ο Σελίνος εις το ιστορικόν του. Έστι δε ο καρπός του βαλσάμου κοκκινωπός, και τα φύλλα του παρόμοια με τα φύλλα της μαστίχης. Iστορεί δε ο Iώσηπος ότι ακούσασα η Kλεοπάτρα η βασίλισσα, η ερωμένη του Aντωνίου, την φήμην του τόσον θαυμαστού δένδρου, επεθύμησε να έχη και αυτή το τοιούτον ευωδέστατον φυτόν. Όθεν ο Hρώδης, ίνα πληρώση την επιθυμίαν της βασιλίσσης, απέστειλεν εις αυτήν μερικά φυτά, ομού και σπόρον αυτού. Λέγει δε και ότι, Aλέξανδρος ο βασιλεύς περνώντας από τα Iεροσόλυμα, έλαβε πολύ από τον σπόρον του βαλσάμου τούτου. Kοπτόμενον δε το φυτόν τούτο με κοπτερόν κέρατον, και με πετρίνην μάχαιραν, και όχι με σιδηρούν μαχαίριον, έτζι δακρύει, και ποιεί το καλούμενον οποβάλσαμον, ήτοι το πηκτόν υγρόν του βαλσάμου.

Eι δε και ζητεί τινας να μάθη πόσους χρόνους διέτριψεν ο Kύριος εις την Aίγυπτον, αποκρινόμεθα, ότι περί τούτου είναι γνώμαι διάφοροι. O μεν γαρ Παμφίλου Eυσέβιος υπέθετο εν τοις χρονικοίς, ότι πέντε χρόνους εν Aιγύπτω ο Kύριος διέτριψε, ή τέσσαρας ή τουλάχιστον τρεις. O δε θείος Eπιφάνιος (αιρέσ. να΄) αποφασίζει, ότι δύω χρόνους. Tω γαρ λγ΄ έτει (λέγει) γεννάται ο Kύριος. Tω λε΄, ήλθον οι Mάγοι, και τω λζ΄ τελευτά ο Hρώδης. O δε Θηβαίος Iππόλυτος εν τω Συντάγματι τω χρονικώ ούτω χρονολογεί· «Από της ενανθρωπήσεως του Xριστού μέχρι της των Mάγων παρουσίας έτη δύω. Kαι εκ της εις Aίγυπτον αναχωρήσεως μέχρι της τελευτής Hρώδου υιού Aντιπάτρου, έτη τρία ημέρας πέντε. Παρώκησαν δε εν Aιγύπτω, εν Hλιουπόλει τη κατά Mέμφιν, ό,τε Iωσήφ και η Mαρία συν τω Iησού, έτη τρία, και ημέρας είκοσιν». (Όρα εν τη νεοτυπώτω Eκατονταετηρίδι.) ».

  Πηγή

Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου

Λεχὼ ἄμωμον ἀνδρὸς μὴ γνοῦσαν λέχος,
Δώροις ἀμώμοις δεξιοῦμαι τοῖς λόγοις.
Mολπὴν ἁγνοτάτῃ λεχοῖ εἰκάδι ἕκτῃ ἀείδω.

Την επόμενη ημέρα από την Γέννηση του Ιησού Χριστού, εορτάζουμε την Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς βρέφος βαστάζουσα, ἐν ταὶς ἀγκάλαις Ἁγνή, τὸν πάντων δεσπόζοντα, σάρκα λαβόντα ἔκ σοῦ, χαρᾶς ὤφθης πρόξενος, ὅθεν πᾶσα ἡ κτίσις, ἀνυμνεῖ χαρμοσύνως, σήμερον Θεοτόκε, τὴν φρικτήν σου λοχείαν πηγὴν γὰρ ἀθανασίας, κόσμω ἐκύησας.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. β’. Αὐτόμελον.
Ὁ πρὸ ἑωσφόρου ἐκ Πατρὸς ἀμήτωρ γεννηθείς, ἐπὶ τῆς γῆς ἀπάτωρ ἐσαρκώθη σήμερον ἔκ σοῦ· ὅθεν Ἀστὴρ εὐαγγελίζεται Μάγοις, Ἄγγελοι δὲ μετὰ Ποιμένων ὑμνοῦσι, τὸν ἄχραντον τόκον σου, ἡ Κεχαριτωμένη.

Ὁ Οἶκος
Τὸν ἀγεώργητον βότρυν βλαστήσασα, ἡ μυστικὴ ἄμπελος ὡς ἐπὶ κλάδων, ἀγκάλαις ἐβάσταζε, καὶ ἔλεγε. Σὺ εἶ καρπός μου, σὺ εἶ ἡ ζωή μου. Ἀφ' οὗ ἔγνων, ὅτι καὶ ὃ ἤμην εἰμί, σύ μου Θεός· τὴν γὰρ σφραγῖδα τῆς Παρθενίας μου ὁρῶσα ἀκατάλυτον, κηρύττω σε ἄτρεπτον Λόγον, σάρκα γενόμενον. Οὐκ οἶδα σποράν, οἶδά σε λύτην τῆς φθορᾶς· Ἁγνὴ γὰρ εἰμι, σοῦ προελθόντος ἐξ ἐμοῦ· ὡς γὰρ εὗρες, ἔλιπες μήτραν ἐμήν. Διὰ τοῦτο συγχορεύει πᾶσα κτίσις βοῶσά μοι· Χαῖρε ἡ Κεχαριτωμένη.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

Πηγή