Τρίτη 21 Ιουλίου 2026

ΞΕΚΙΝΗΣΕ: Έκοψε την Ντόρα - Μαζική αντίσταση για ταυτότητες!

 


Νέους δασμούς σε βάρος 60 χωρών προαναγγέλλουν οι ΗΠΑ – Ο Τραμπ επιβάλλει επιπλέον 50% σε καναδικά προϊόντα

 Νέοι δασμοί σε βάρος περίπου 60 οικονομιών, που αναμένεται να ανακοινωθούν σύντομα, προανήγγειλε ο αντιπρόσωπος του Λευκού Οίκου για το Εμπόριο (USTR), Τζέιμισον Γκριρ. Μιλώντας στο CNBC, ο κ. Γκριρ ανέφερε ότι οι υπηρεσίες του βρίσκονται σε διαδικασία ερευνών για συγκεκριμένες εμπορικές πρακτικές, με τα αποτελέσματα να αναμένονται έως το τέλος της εβδομάδας. Οι νέοι δασμοί, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν βασικούς εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα αντικαταστήσουν τους προσωρινούς δασμούς 10% που είχε επιβάλει ο Ντόναλντ Τραμπ, μετά την ακύρωση των προηγούμενων μέτρων από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα που προβλέπει επιπρόσθετους δασμούς 50% σε μια σειρά καναδικών προϊόντων, επικαλούμενος διακριτική μεταχείριση των αμερικανικών εξαγωγών από τον Καναδά.

Η απόφαση αφορά διμερείς διαφωνίες στους τομείς της αυτοκινητοβιομηχανίας, των γαλακτοκομικών προϊόντων και των αλκοολούχων ποτών.

Οι νέοι δασμοί, που θα τεθούν σε ισχύ σε έναν μήνα, θα εφαρμοστούν σε αγαθά όπως κρασιά, μπαστούνια χόκεϊ και τσιμέντο, συμπεριλαμβανομένων προϊόντων που καλύπτονται από τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ΗΠΑ-Καναδά-Μεξικού.

Τομείς όπως η ενέργεια, η ποτάσα, τα αλιεύματα και οι σπάνιες γαίες εξαιρούνται ρητά από τους νέους δασμούς. Η πρόσβαση των αμερικανικών γαλακτοκομικών στην καναδική αγορά αποτελεί διαχρονική πηγή τριβών, με την Ουάσινγκτον να κατηγορεί την Οτάβα ότι δεν τηρεί δεσμεύσεις. Ωστόσο, επιδιαιτητική απόφαση του 2023 έδωσε δίκιο στον Καναδά, επιτρέποντάς του να διατηρήσει ποσοστώσεις στις αδασμολόγητες εισαγωγές αμερικανικών γαλακτοκομικών.


https://thepressproject.gr/neous-dasmous-se-varos-60-choron-epivalloun-oi-ipa-o-trab-epivallei-epipleon-50-se-kanadika-proionta/

Κουτσούμπας για Μητσοτάκη: «Η τεχνητή νοημοσύνη βρήκε σε πέντε δευτερόλεπτα όσα εκείνος δεν άκουγε για χρόνια»

 Σε ανάρτησή του στο TikTok, ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, απάντησε στον Κυριάκο Μητσοτάκη με αφορμή δήλωση του πρωθυπουργού στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, όπου ανέφερε ότι η λέξη «Τεχνητή Νοημοσύνη» δεν έχει ακουστεί από τα χείλη κανενός κόμματος της αντιπολίτευσης.

«Αφού δεν θυμάστε, ανοίξτε το ChatGPT ή το Gemini, γιατί αν σας πούμε το DeepSeek θα έχετε πρόβλημα με τους φίλους σας στην Πρεσβεία», σχολίασε ο κ. Κουτσούμπας, καλώντας τον πρωθυπουργό να αναζητήσει ποιο κόμμα μιλά εδώ και χρόνια για την τεχνητή νοημοσύνη.

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη βρήκε σε 5 δευτερόλεπτα αυτά που ο Μητσοτάκης “δεν άκουσε” εδώ και κάποια χρόνια», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι το πραγματικό ζήτημα δεν είναι η ίδια η τεχνολογία, αλλά το ποιος την κατευθύνει και για ποιον σκοπό. «Δεν υπάρχουν ουδέτεροι αλγόριθμοι σε μια κοινωνία με ταξικά συμφέροντα», υπογράμμισε, θέτοντας το δίλημμα: η τεχνητή νοημοσύνη θα υπηρετήσει τις κοινωνικές ανάγκες ή τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων;

Ο κ. Κουτσούμπας κατέληξε λέγοντας ότι «η νέα εποχή στην τεχνολογία απαιτεί και μια νέα εποχή στην κοινωνία, απαιτεί ριζικές ανατροπές», ενώ πρότεινε σε όσους ενδιαφέρονται να προμηθευτούν την έκδοση της ημερίδας της ΚΝΕ που πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαρτίου 2024 για το θέμα της τεχνητής νοημοσύνης.


https://thepressproject.gr/koutsoubas-gia-mitsotaki-i-techniti-noimosyni-vrike-se-pente-defterolepta-osa-ekeinos-den-akouge-gia-chronia/

Πρώτη επίσκεψη του ΓΓ ΟΗΕ στη Συρία – Θα συναντηθεί με τον Αλ-Σάρα

 Ο Αντόνιο Γκουτέρες θα επισκεφθεί τη Συρία μέσα στην εβδομάδα, μετά από πρόσκληση του καθεστώτος του Άχμεντ αλ-Σάρα, παλιότερα γνωστού με το ψευδώνυμο Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι.

 Alexandros Michailidis / SOOC

To συριακό καθεστώς απηύθυνε την πρόσκληση και ο ίδιος ανταποκρίθηκε, προγραμματίζοντας συναντήσεις στη Δαμασκό με τον πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σάρα και τον υπουργό Εξωτερικών Άσαντ αλ-Σαϊμπάνι.

Σύμφωνα με ανακοίνωση των Ηνωμένων Εθνών, στόχος της παρουσίας του στη χώρα είναι να επιβεβαιώσει τη στήριξη του ΟΗΕ προς τη συριακό καθεστώς και τον πληθυσμό, σε μια φάση που η χώρα περνά μια μεταβατική περίοδο. Θα τονίσει, παράλληλα, την ανάγκη τήρησης της κυριαρχίας, της ενότητας και των συνόρων της Συρίας.

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται επαφές με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, γυναικείες οργανώσεις και διάφορες κοινότητες. Επίσης, προβλέπεται να επισκεφθεί την ειρηνευτική αποστολή του ΟΗΕ στα Υψίπεδα του Γκολάν (UNDOF).

Ο Άχμεντ αλ-Σάρα, γνωστός ως Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι, κατέλαβε την εξουσία τον Δεκέμβρη του 2024, ως επικεφαλής της τζιχαντιστικής οργάνωσης Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS).


https://thepressproject.gr/proti-episkepsi-ng-oie-sti-syria-tha-synantithei-me-ton-al-sara/

Ρόμπερτ Μπερνς: Ο εθνικός ποιητής της Σκωτίας

 Ρόμπερτ Μπερνς (1759 – 1796)

Ρόμπερτ Μπερνς (1759 – 1796)

Ο Ρόμπερτ Μπερνς (Robert Burns) είναι ο εθνικός ποιητής της Σκωτίας. Έγραψε λυρικά ποιήματα και τραγούδια στη σκωτική διάλεκτο της αγγλικής γλώσσας, έντονα συναισθηματικά και ρεαλιστικά, που δείχνουν μία αξιοσημείωτη γνώση της ποιητικής φόρμας, ειδικά για κάποιον με τόσο λίγη επίσημη εκπαίδευση. Το έργο του εξακολουθεί να συνεγείρει και να προκαλεί έντονα πατριωτικά συναισθήματα στους Σκωτσέζους.

Ο Ρόμπερτ Μπερνς γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1759 στο Άλογουεϊ της κομητείας Έρσιρ της Σκωτίας. Ο πατέρας του Γουίλιαμ Μπερνς ήταν ενοικιαστής αγρότης, αλλά η κακοτυχία τον καταδίωκε συνεχώς. Ο Ρόμπερτ έλαβε ελάχιστη επίσημη εκπαίδευση, αλλά διάβαζε ό,τι έπεφτε στα χέρια του, όπως έργα των Τζον Ντράιντεν, Τζον Μίλτον και Γουίλιαμ Σαίξπηρ, καθώς και άλλων άγγλων συγγραφέων του 18ου αιώνα.

Η ζωή στο αγρόκτημα και τα πρώτα ποιήματα

Από μικρός δούλευε πολλές ώρες στο πατρικό αγρόκτημα και σκάρωνε ποιήματα στο κεφάλι του. Βλέποντας τον πατέρα του να υποφέρει, άρχισε να επαναστατεί ενάντια στις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής του και να γράφει ποιήματα για να εκφράσει αυτά του τα συναισθήματα.

Το 1784 ο Γουίλιαμ Μπερνς πέθανε και η οικογένειά του μετακόμισε στο Μόσγκιλ, όπου ο Ρόμπερτ έγινε και ο ίδιος ενοικιαστής αγρότης. Δούλευε σκληρά, έγραφε ποίηση και ζούσε μία εξωστρεφή ζωή με αρκετούς έρωτες. Το αγρόκτημά του δεν ήταν προσοδοφόρο και ο Μπερνς ήταν ανήσυχος και δυσαρεστημένος.

Η εξέγερσή του ενάντια στη θρησκευτική υποκρισία οδήγησε τους γονείς της Τζιν Άρμορ ν’ απαγορεύσουν το γάμο της με τον Μπερνς, παρόλο που ήταν έγκυος το παιδί του (ο τοκετός θα αποφέρει δίδυμα). Ο Μπερνς στράφηκε σε μία νέα σχέση με τη Μαίρη Κάμπελ, την οποία ύμνησε στην ποίησή του. Της πρότεινε να μεταναστεύσουν στην Τζαμάικα, αλλά η αγαπημένη του πέθανε προτού προλάβουν να φύγουν.

Η πρώτη ποιητική συλλογή

Ύστερα από λίγο ο Μπερνς αποφάσισε να εκδώσει την πρώτη του ποιητική συλλογή, η οποία κυκλοφόρησε στις 31 Ιουλίου 1786, με τίτλο «Poems, Chiefly in the Scottish Dialect». Το βιβλίο είχε άμεση επιτυχία και αγκαλιάστηκε τόσο από τους απλούς ανθρώπους, όσο και από τη διανόηση του Εδιμβούργου, καθώς τα ποιήματά του αναδεικνύουν τη ζωή και τον κόσμο απλών σκωτσέζων αγροτών. Ένα ποίημα, «To a Mouse», παρουσιάζεται από τη σκοπιά ενός ποντικού που ξεθάβει ένα άροτρο.

Πολλοί επιφανείς και πλούσιοι σκωτσέζοι θέλησαν να τον γνωρίσουν, αφού διάβασαν το βιβλίο του. Αναχώρησε για το Εδιμβούργο στις 27 Νοεμβρίου 1786 για να γιορτάσει την επιτυχία του και να τιμηθεί. Εκεί, ανάμεσα σε ξέφρενα γλέντια και ερωτικές περιπέτειες, ο Μπερνς είχε και μία ουσιαστική γνωριμία.

Ο Ρόμπερτ Μπερνς στιχουργός

Συνάντησε τον Τζέιμς Τζόνσον, ένα μανιώδη συλλέκτη σκωτικών τραγουδιών, ο οποίος του ζήτησε να τον βοηθήσει στην επεξεργασία και το ξαναγράψιμο ορισμένων τραγουδιών. Ο Μπερνς αποδείχτηκε ένας ταλαντούχος και παραγωγικός στιχουργός και θεωρώντας ότι προσφέρει εθνική υπηρεσία αρνήθηκε οιαδήποτε αμοιβή.

Ο Μπερνς επέστρεψε στο Έρσιρ και, αφού συμφιλιώθηκε με την Τζιν Άρμορ και την οικογένειά της, την παντρεύτηκε το 1788. Μίσθωσαν ένα αγρόκτημα στο Έλισλαντ και στη συνέχεια μετακόμισαν στο Ντάμφρις, όπου ο Μπερνς εργάστηκε ως φορολογικός επιθεωρητής.

Ο Ρόμπερτ Μπερνς πέθανε από ρευματικό πυρετό στις 21 Ιουλίου 1796 στο Ντάμφρις, σε ηλικία 37 ετών. Κηδεύτηκε τέσσερις μέρες αργότερα, την ώρα που η γυναίκα του γέννησε τον τέταρτο γιο τους.

Τα Δείπνα του Μπερνς

Κάθε χρόνο στην επέτειο των γενεθλίων του Ρόμπερτ Μπερνς, διοργανώνονται τα λεγόμενα «Δείπνα του Μπερνς» σε πόλεις και χωριά της Σκωτίας, αλλά και σε περιοχές του κόσμου με έντονο το σκωτσέζικο στοιχείο. Οι θαυμαστές του Μπερνς τρώνε το παραδοσιακό σκωτσέζικο έδεσμα χάγκις (από αρνίσια εντόσθια), πίνουν σκωτσέζικο ουίσκι και απαγγέλλουν ποιήματα ή τραγουδούν τραγούδια του Μπερνς.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/2833

Θίοντορ Μπίκελ

 Θίοντορ Μπίκελ (1924 – 2015)

Θίοντορ Μπίκελ (1924 – 2015)

Αμερικανο - αυστριακός ηθοποιός, μουσικός και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έγινε γνωστός από το θρυλικό μιούζικαλ «Ο Βιολιστής στη στέγη», ερμηνεύοντας τον βασικό ρόλο του Τεβιέ περισσότερες από 2.000 φορές.

Ο Θίοντορ Μείρ Μπίκελ (Theodore Meir Bikel) γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1924 στη Βιέννη από γονείς εβραϊκής καταγωγής. Μετά το «Άνσλους» (η ένωση της ναζιστικής Γερμανίας με την Αυστρία) του 1938, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη βρετανοκρατούμενη Παλαιστίνη. Ερμήνευσε τους πρώτους θεατρικούς του ρόλους στο Τελ Αβίβ, προτού μετακομίσει στο Λονδίνο, όπου σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης.

Το 1954 εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ και το 1961 απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα. Το 1958 έπαιξε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στο νουάρ του Στάνλεϊ Κράμερ «Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες» («The Defiant Ones») και ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου. Τον επόμενο χρόνο μετείχε στο αρχικό καστ του μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ «Η Μελωδία της ευτυχίας», ερμηνεύοντας το ρόλο του ναυάρχου Γκέοργκ φον Τραπ.

Το αποκορύφωμα της καριέρας του ήταν ο ρόλος τού Τεβιέ, ενός φτωχού εβραίου γαλατά και πατέρα πέντε θυγατέρων, στο μιούζικαλ - ύμνο στη ζωή «Ο Βιολιστής στη στέγη», τον οποίο είχε υποδυθεί περισσότερες από 2.000 φορές από το 1967. Το μιούζικαλ, η κινηματογραφική διασκευή του οποίου έγινε το 1971, περιέγραφε τη ζωή του μικρού εβραϊκού πληθυσμού της Ανατολικής Ευρώπης πριν από το Ολοκαύτωμα.

O Μπίκελ διακρίθηκε και ως μουσικός της φολκ και ήταν ένας από τους ιδρυτές του περίφημου Φεστιβάλ του Νιούπορτ. Έντονα πολιτικοποιημένος, δραστηριοποιήθηκε στον τομέα της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα από τις γραμμές του Δημοκρατικού Κόμματος.

Ο Θίοντορ Μπίκελ πέθανε στο Λος Άντζελες στις 21 Ιουλίου 2015, σε ηλικία 91 ετών. Είχε τελέσει τέσσερις γάμους και είχε αποκτήσει δύο παιδιά.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1400

Κατ Στίβενς

 Κατ Στίβενς (1948 –         )

Κατ Στίβενς (1948 –         )

Ο συνθέτης και τραγουδιστής Κατ Στίβενς (Cat Stevens), λιγότερο γνωστός ως Στέφανος - Δημήτρης Γεωργίου, γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου του 1948 στο Λονδίνο. Ο πατέρας του ήταν ελληνοκύπριος και η μητέρα του σουηδέζα.

Στη μουσική διακρίθηκε από τα εφηβικά του, ακόμα, χρόνια. Το 1965 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη βρετανική μουσική σκηνή με το ψευδώνυμο Στιβ Άνταμς. Σύντομα, όμως, υιοθέτησε το όνομα Κατ Στίβενς, με το οποίο κυκλοφόρησε πολλά τραγούδια του και σε ηλικία μόλις 18 ετών έκανε την πρώτη του επιτυχία με το I Love My Dog.

Η καριέρα του έφτασε στο απόγειό της κατά τη δεκαετία του 1970. Οκτώ διαδοχικοί δίσκοι του έγιναν χρυσοί, ενώ πολλά τραγούδια του κυριάρχησαν στον βρετανικό και τον αμερικάνικο πίνακα επιτυχιών. Ξεχωρίζουν τα άλμπουμ του Tea for the Tillerman (1970), Catch Bull at Four (1972) και Buddha and the Chocolate Box (1974), ενώ στα πιο δημοφιλή τραγούδια του περιλαμβάνονται τα: Wild World (1970), Moonshadow (1971) και Oh Very Young (1974).

Ένα τροχαίο ατύχημα το 1977, που παραλίγο να του κοστίσει τη ζωή, ήταν η αφορμή για να αλλάξει την κοσμοθεωρία του και να αλλαξοπιστήσει. Ασπάστηκε το Ισλάμ, μετονομάστηκε σε Γιουσούφ Ισλάμ και εγκατέλειψε την μέχρι τότε επιτυχημένη καριέρα του. Παντρεύτηκε, απέκτησε πέντε παιδιά, διέθεσε όλη την περιουσία του σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, ενώ ίδρυσε κι ένα μουσουλμανικό σχολείο στο Λονδίνο.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ εξέφρασε με διάφορους τρόπους την αντίθεσή του. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στις ΗΠΑ, το 2004, οι αμερικανικές αρχές έκριναν ότι οι δραστηριότητές του μπορεί να συνδέονται με την τρομοκρατία και τον απέλασαν ως ανεπιθύμητο.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/133

Υπόθεση Χατζηπάνου

 Εφημερίδα “Ελευθερία”, 16/2/1951

Εφημερίδα “Ελευθερία”, 16/2/1951

Γνωστό και ως Σκάνδαλο των Καυσίμων, που έστειλε έναν Υπουργό στο εδώλιο του Ειδικού Δικαστηρίου και τελικά στην καταδίκη.

Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1949 κι ενώ η Ελλάδα βίωνε την τελική φάση του Εμφυλίου Πολέμου με τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του Εθνικού Στρατού στον Γράμμο και το Βίτσι κατά των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού, η αρμόδια διεύθυνση του Υπουργείου Μεταφορών προκήρυξε μειοδοτικό διαγωνισμό για τη μεταφορά καυσίμων ανά την επικράτεια.

Επικεφαλής του Υπουργείου Μεταφορών ήταν ο Πάνος (Παναγιώτης) Χατζηπάνος, 62 ετών, στέλεχος του Λαϊκού Κόμματος (της «Νέας Δημοκρατίας» της εποχής), που εκλεγόταν βουλευτής Ευβοίας συνεχώς από το 1926. Πρωθυπουργός, ο βετεράνος τραπεζίτης Αλέξανδρος Διομήδης, που ανήκε στον φιλελεύθερο πολιτικό χώρο και προΐστατο κυβέρνησης συνασπισμού, την οποία αποτελούσαν πολιτικοί του Λαϊκού Κόμματος υπό τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη και Φιλελευθέρων με αρχηγό τον Σοφοκλή Βενιζέλο. Ο Χατζηπάνος, εκτός από την πολιτική, ασχολούνταν και με τα γράμματα. Έγραψε την ιστορική μελέτη Φραγκοκρατία εν Ευβοία, το ενθύμημα Ιστορία του Ελληνικού Ελευθεροτεκτονισμού (Μασόνος ο ίδιος) και τα θεατρικά έργα Ήταν Μοιραίο, Αγριολούλουδο και Τ’ Αγκάθια.

Ανάμεσα στους μειοδότες του διαγωνισμού για τη μεταφορά των καυσίμων στη Θήβα, το Αγρίνιο, την Πάτρα και την Τρίπολη ήταν και ο Βασίλειος Γ. Σκόπας, υπάλληλος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (Απόφαση 77.408/30.7.1949). Ο ίδιος δεν είχε βυτιοφόρο, αλλά συνεταιρίστηκε με τον αυτοκινητιστή Γεώργιο Πρεπέ. Στην ετερόρρυθμο εταιρεία που συνέστησε Σκόπας και Σία με συμβολαιογραφικό έγγραφο στις 17 Σεπτεμβρίου 1949, ομόρρυθμοι εταίροι ήταν ο ίδιος και η Όλγα Κυριαζοπούλου και ετερόρρυθμος εταίρος ο Γεώργιος Πρεπές. Σκοπός της εταιρείας ήταν η μεταφορά δια ξηράς και θαλάσσης προσώπων και πραγμάτων.

Έως τις αρχές Ιανουαρίου του 1950 τίποτα από τα προαναφερθέντα δεν είχε απασχολήσει την κοινή γνώμη, που είχε αρχίσει να στρέφει το ενδιαφέρον της στις επικείμενες εκλογές, καθώς η θητεία της Βουλής έληγε τον Μάρτιο. Στις 3 Ιανουαρίου κι ενώ ο ηγέτης των Λαϊκών, Κωνσταντίνος Τσαλδάρης βρισκόταν σε προεκλογική περιοδεία, ο Σοφοκλής Βενιζέλος επισκέφθηκε τον Δημήτριο Μάξιμο και του ζήτησε να καλέσει τον Χατζηπάνο για να δώσει εξηγήσεις σχετικά με τη σύμβαση Σκόπα. Οι εφημερίδες (Το Βήμα, Τα Νέα κλπ) έγραφαν εκείνη την ημέρα ότι υπήρχε οσμή σκανδάλου στη σύμβαση Σκόπα, επειδή η συνεταίρος του Όλγα Κυριαζοπούλου ήταν στενή φίλη της γυναίκας του Τσαλδάρη, Ναντίν. Ο Τύπος ισχυριζόταν ότι ο σύζυγος της Όλγας Κυριαζοπούλου ήταν οικονομικός αξιωματικός του ναυτικού, αλλά και οικονομικός υπεύθυνος εφημερίδας προσκείμενης στον Τσαλδάρη.

Πράγματι, την επομένη, 4 Ιανουαρίου, ο Χατζηπάνος παρουσιάσθηκε ενώπιον του πρωθυπουργού και υποστήριξε ότι η όλη διαδικασία ήταν καθόλα νόμιμη και δεν υπήρχε κανένα σκοτεινό σημείο. Ο Διομήδης πείστηκε και εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση, με την οποία επεσήμανε ότι «ουδεμία ένδειξις προκύπτει περί οιασδήποτε εις βάρος του Δημοσίου ζημίας, προστατευθέντων των συμφερόντων του Δημοσίου». Δεν πέρασε ένα εικοσιτετράωρο και στις 5 Ιανουαρίου οι Φιλελεύθεροι υπουργοί παραιτήθηκαν και η κυβέρνηση Διομήδους έπεσε. Ο Βενιζέλος επικαλέστηκε ως λόγο παραίτησης το γεγονός ότι ο Τσαλδάρης είχε ήδη αρχίσει τον προεκλογικό αγώνα και ότι θα έπρεπε να διοριστεί υπηρεσιακή κυβέρνηση για την πραγματοποίηση εκλογών. Πολιτικοί παρατηρητές υποστήριζαν ότι στόχος των αποκαλύψεων για τον Χατζηπάνο ήταν η πολιτική φθορά του Τσαλδάρη και του Λαϊκού Κόμματος. Ο Κορίνθιος πολιτικός δεν ήταν αρεστός ούτε στους Αμερικανούς, που προωθούσαν τη λύση Παπάγου ως ηγέτη της Δεξιάς.

Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 5 Μαρτίου 1950 από την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Τζον Θεοτόκη, με το σύστημα της απλής αναλογικής. Το Λαϊκό Κόμμα αναδείχθηκε πρώτο χωρίς αυτοδυναμία, αλλά ουσιαστικός νικητής ήταν το Κέντρο, με τους τρεις πολιτικούς σχηματισμούς του (Κόμμα Φιλελευθέρων, ΕΠΕΚ, Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου). Μετά από διαβουλεύσεις, την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Σοφοκλής Βενιζέλος (23 Μαρτίου), που δεν ήταν αρεστός στους Αμερικανούς και στις 16 Απριλίου ο Νικόλαος Πλαστήρας.

Μία από τις πρώτες ενέργειες της νέας Βουλής ήταν η σύσταση προανακριτικής επιτροπής, για να διερευνήσει τις κατηγορίες κατά του Χατζηπάνου. Τελικά, με απόφασή της στις 21 Ιουλίου 1950, τον παρέπεμψε στο Ειδικό Δικαστήριο (Υπουργοδικείο), με την κατηγορία της απιστίας κατά του Δημοσίου. Η πλειοψηφία της Βουλής θεώρησε ότι ο Χατζηπάνος ανέθεσε απευθείας και όχι με μειοδοτικό διαγωνισμό τη μεταφορά πετρελαίου στον Σκόπα, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί το Δημόσιο, του οποίου το συμφέρον είχε ταχθεί να προασπίζει ο Υπουργός.

Η δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο άρχισε στις 11 Ιανουαρίου 1951, με προεδρεύοντα τον αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Σταυρόπουλο. Στις 15 Φεβρουαρίου 1951 το Ειδικό Δικαστήριο κήρυξε τον Πάνο Χατζηπάνο ένοχο απιστίας κατά του Δημοσίου άνευ ιδιοτελείας και τον καταδίκασε σε φυλάκιση δύο μηνών με τριετή αναστολή. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο Χατζηπάνος με την απ’ ευθείας ανάθεση ζημίωσε το Δημόσιο, δεν αποδείχθηκε όμως ότι αποκόμισε ο ίδιος προσωπικό όφελος από αυτήν. Οι συγκατηγορούμενοί του Όλγα Κυριαζοπούλου και Βασίλειος Σκόπας κηρύχθηκαν ένοχοι για ηθική αυτουργία και συνέργεια στην απιστία του Χατζηπάνου, επειδή τον έπεισαν και τον βοήθησαν να τη διαπράξει αντίστοιχα, και καταδικάστηκαν σε φυλάκιση δύο μηνών η πρώτη κι ενός μηνός ο δεύτερος με τριετή αναστολή.

Το σκάνδαλο Χατζηπάνου ήταν η δεύτερη περίπτωση καταδίκης Υπουργού από το Ειδικό Δικαστήριο στην ιστορία του νέου ελληνικού κράτους, μετά τα Σιμωνιακά του 1876. Πολιτικά, συνέβαλε στη διάσπαση του Λαϊκού Κόμματος με την αποχώρηση 25 από τους 63 βουλευτές του και τη δημιουργία του Λαϊκού Ενωτικού Κόμματος με επικεφαλής τους Στέφανο Στεφανόπουλο και Παναγιώτη Κανελλόπουλου. (Μεταξύ των 25 ήταν και ο Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής). Το άστρο του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη έδυσε και ανέτειλε αυτό του στρατάρχη Παπάγου, που ήταν αρεστός στους Αμερικανούς και τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα (Καθημερινή, Βήμα), αλλά όχι και στο Παλάτι.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/486

Ρόμπιν Γουίλιαμς

 Ρόμπιν Γουίλιαμς (1951 – 2014)

Ρόμπιν Γουίλιαμς (1951 – 2014)

Διάσημος αμερικανός ηθοποιός, βραβευμένος με Όσκαρ το 1997 για την ερμηνεία του στην ταινία του Γκας Βαν Ζαντ «Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ».

Ο Ρόμπιν Μακλόριν Γουίλιαμς (Robin McLaurin Williams) γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1951 στο Σικάγο. Ξεκίνησε την καριέρα του από την «κωμωδία στα όρθια» (stand-up comedy), όπου έκανε όνομα κι έγινε ευρύτερα γνωστός στο αμερικανικό κοινό από την τηλεοπτική σειρά «Mork & Mindy» (1978-1982).

Στη μεγάλη οθόνη έδειξε το πλούσιο ταλέντο του τόσο σε κωμικούς, όσο και δραματικούς ρόλους. Είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες τις δεκαετίες του '80 και του '90, που τον έκαναν παγκόσμια γνωστό: «Ποπάι» (1980), «Καλημέρα Βιετνάμ» (1987), «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών» (1989), «Ξυπνήματα» (1990), «Ο βασιλιάς της μοναξιάς» (1991), «Κάπτεν Χουκ» (1991) και «Η Κυρία Νταπφάιερ» (1993). Για την ερμηνεία του στην ταινία «Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ» τιμήθηκε με Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου, ενώ είχε προταθεί άλλες τρεις φορές για Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου. Ξεχωριστή ήταν η παρουσία του στο βίντεο του τραγουδιού του Μπόμπι ΜακΦέριν «Don't Worry, Be Happy» (1988).

Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς αυτοκτόνησε στις 11 Αυγούστου 2014, σε ηλικία 63 ετών. Τα τελευταία χρόνια, ο αυτόχειρας ηθοποιός μπαινόβγαινε σε κλινικές για να αποτοξινωθεί από το αλκοόλ, ενώ έπασχε από βαριάς μορφής κατάθλιψη. Είχε νυμφευθεί τρεις φορές και από τους δύο πρώτους γάμους του είχε αποκτήσει τρία παιδιά.



Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/922

Ε. Λ. Ντοκτόροου

 Ε. Λ. Ντοκτόροου (1931 – 2015)

Ε. Λ. Ντοκτόροου (1931 – 2015)

Αμερικανός συγγραφέας και πανεπιστημιακός. Διακρίθηκε στο ιστορικό μυθιστόρημα και θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους αμερικανούς λογοτέχνες.

Ο Έντγκαρ Λόρενς Ντοκτόροου (Edgar Lawrence Doctorow) γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1931 στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης από ρωσοεβραίους γονείς δεύτερης γενιάς. Από πολύ μικρός - περίπου εννέα χρονών - άρχισε να ενδιαφέρεται για τη λογοτεχνία και να ταυτίζεται με τους συγγραφείς που διάβαζε. «Δεν διάβαζα μια ιστορία για να δω τι θα γίνει μετά, αλλά για να δω πώς είχε στηθεί. Διάβαζα οτιδήποτε έπεφτε στα χέρια μου: Ντοστογιέφσκι, Θερβάντες, Τζακ Λόντον, μέχρι καουμπόικες ιστορίες και κόμικς». Πήγαινε στο δημοτικό όταν άρχισε να γράφει διηγήματα, μιμούμενος τον Έντγκαρ Άλαν Πόε. Η πρώτη του δημοσίευση έγινε στο λογοτεχνικό περιοδικό του γυμνασίου του.

Σπούδασε στο Κολέγιο Κένιον του Οχάιο και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, θέατρο και φιλοσοφία. Το 1954 κλήθηκε στα όπλα και ως δεκανέας διαβιβάσεων υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην κατεχόμενη από τους συμμάχους Γερμανία.

Το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Welcome to Hard Times» εκδόθηκε το 1960 και το δεύτερο «Big as Life» έξι χρόνια αργότερα. Το 1971 ακολούθησε το «Βιβλίο του Ντάνιελ» («The Book of Daniel»), το οποίο τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Του χάρισε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου (National Book Award) και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Σίντνεϊ Λιούμετ το 1983. Το μυθιστόρημα αναφέρεται στην εποχή του μακαρθισμού και στην καταδίκη σε θάνατο του ζεύγους Ρόζμπεργκ, ως πράκτορες των Σοβιετικών.

Το 1975 εξέδωσε το «Ragtime», μία τοιχογραφία της Αμερικής των αρχών του 20ου αιώνα, που μετέφερε αριστουργηματικά στη μεγάλη οθόνη ο Μίλος Φόρμαν το 1981 και αποτέλεσε τη βάση του ομώνυμου μιούζικαλ. Το 1986 τιμήθηκε ξανά με το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου για τη μαρτυρία «Παγκόσμια Έκθεση» («World's Fair»), που αφηγείται τη ζωή ενός μικρού αγοριού τη δεκαετία του ‘30 στη Νέα Υόρκη, ενώ το 1989 προστέθηκε μία ακόμα επιτυχία στο ενεργητικό του με το μυθιστόρημα «Μπίλι Μπάθγκεϊτ», στο οποίο πρωταγωνιστεί ένα 15χρονο φτωχό αγόρι, που υιοθετείται από τον μαφιόζο Ντατς Σουλτς. Το βιβλίο γυρίστηκε ταινία από τον Ρόμπερτ Μπέντον το 1991.

Ο Ντοκτόροου έγραψε δοκίμια, θεατρικά έργα, καθώς και το κείμενο «Lamentation: 9/11» («Θρήνος: 9/11»), που συνοδεύει τις φωτογραφίες του Ντέιβιντ Φιν με θέμα την 11η Σεπτεμβρίου. Εργάστηκε ως αναγνώστης σεναρίων και ως στέλεχος εκδοτικών οίκων. Δίδαξε σε γνωστά πανεπιστήμια των ΗΠΑ: Γέιλ, Πρίνστον, Καλιφόρνιας και Νέας Υόρκης. Το 1984 εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας και του Εθνικού Ινστιτούτου Γραμμάτων και Τεχνών.

Ο Ε. Λ. Ντοκτόροου πέθανε στις 21 Ιουλίου 2015 στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία 84 ετών, χτυπημένος από καρκίνο των πνευμόνων. Ήταν παντρεμένος με τη συμφοιτήτριά του Έλεν Σέτζερ με την οποία απέκτησε τρία παιδιά.

Βιβλία του συγγραφέα στα Ελληνικά

  • Ράγκταϊμ (Επιλογή)
  • Παγκόσμια Έκθεση (Νεφέλη)
  • Το Βιβλίο του Ντάνιελ (Πόλις)
  • Χόμερ και Λάνγκλεϋ (Πατάκης)
  • Η Στρατιά (Καστανιώτης)

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1399

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ