located above the icon of the Virgin Mary. corrispondente situata sopra l'icona della Vergine Maria.
Ο Ουμπέρτο Αντόνιο Τότσι ( γεννημένος στις 4 Μαρτίου 1952) είναι Ιταλός τραγουδιστής και στιχουργός της ποπ και ροκ μουσικής . Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, έχει πουλήσει πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους σε διάφορες γλώσσες διεθνώς. Οι μεγαλύτερες διεθνείς επιτυχίες του είναι: " Stella Stai ", " Gloria ", " Tu " και " Ti Amo ".
Βιογραφία
Ο Τότσι γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1952 στο Τορίνο της Ιταλίας . Είναι ο δεύτερος γιος του Νίκολα Τότσι, αστυνομικού με καταγωγή από το Βίκο ντελ Γκαργκάνο , και της Ιμακολάτα από το Μοντεσάρχιο . Μετανάστευσαν στο Τορίνο το 1945.
Το 1968, σε ηλικία 16 ετών, ο Τότσι εντάχθηκε στο «Off Sound», ένα από τα πολλά συγκροτήματα που εμφανίζονταν σε μικρούς χώρους γύρω από το Τορίνο. Στο Μιλάνο , γνώρισε τον Αντριάνο Παπαλάντρο , με τον οποίο σχημάτισαν ένα 13μελές συγκρότημα και ξεκίνησαν μια μεγάλης κλίμακας ιταλική περιοδεία.
Το 1974, ο Τότσι σημείωσε την πρώτη του επιτυχία ως τραγουδοποιός, με το τραγούδι "Un Corpo, un'anima" ("Ένα Σώμα, Μία Ψυχή"), το οποίο συνέγραψε με τον Νταμιάνο Ντάτολι και ερμήνευσαν οι Βες και Ντόρι Γκέτσι . Εμφανίστηκε στο Canzonissima , ένα ιταλικό μουσικό πρόγραμμα που διεξήχθη από το 1956 έως το 1974.
Το 1976, κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ, Donna Amante Mia («Γυναίκα, η Εραστή μου»), το οποίο περιείχε το single «Io Camminerò» («Θα Περπατήσω»), το οποίο τραγούδησε με μεγάλη επιτυχία ο Φαούστο Λεάλι . Το 1977 κυκλοφόρησε το « Ti Amo », ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια του. Παρέμεινε στο νούμερο ένα στα ιταλικά charts τραγουδιών για επτά μήνες και συνέχισε να γίνεται διεθνής επιτυχία σε όλη την ηπειρωτική Ευρώπη. Σημείωσε επίσης αξιοπρεπή επιτυχία στην Αμερική και την Αυστραλία, κυρίως σε νυχτερινά κέντρα . Το single τιμήθηκε με χρυσό βραβείο δίσκου στην Αυστραλία, παρά το γεγονός ότι έφτασε στο νούμερο 25 στις επιτυχίες εκεί μόνο στα τέλη του 1979. Το 1978 κυκλοφόρησε το Tu , μια άλλη επιτυχία στην Ιταλία, και πραγματοποίησε μια αυστραλιανή περιοδεία, η οποία οργανώθηκε από τον ιταλο-αυστραλιανό διοργανωτή Ντουάνε Ζιλιόττο και ολοκληρώθηκε στην Όπερα του Σίδνεϊ με δύο συναυλίες σε πλήρη αίθουσα.
Την επόμενη χρονιά, ο Τότσι ηχογράφησε ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια του, το " Gloria ", το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία το 1979 και το 1980. Ο Τζόναθαν Κινγκ έγραψε αγγλικούς στίχους για το τραγούδι, το οποίο έγινε δημοφιλές και στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1979, και τραγουδήθηκε και ηχογραφήθηκε από τον Άγγλο τραγουδιστή Έλκι Μπρουκς το 1980. Μια διασκευή του τραγουδιού από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Λόρα Μπράνιγκαν το 1982 έκανε το τραγούδι να γίνει πιο δημοφιλές και στις ΗΠΑ. Ο Μπράνιγκαν συνεργάστηκε με τον ενορχηστρωτή και πληκτρά της δικής του έκδοσης του Τότσι, Γκρεγκ Μάθισον, για να δώσει στο τραγούδι αυτό που η ίδια αποκάλεσε "μια αμερικανική πινελιά". Το τραγούδι έφτασε στην κορυφή των επιτυχιών, έγινε χρυσό και πλατινένιο σε αρκετές χώρες και παρέμεινε στις αμερικανικές ποπ επιτυχίες για 36 εβδομάδες.
Στα τέλη του 1980 κυκλοφόρησε το " Stella Stai ", μια ακόμη από τις μεγάλες επιτυχίες του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, κυκλοφόρησε ένα στούντιο άλμπουμ με τίτλο Tozzi , και το πρώτο του ζωντανό άλμπουμ In Concerto , το οποίο ηχογράφησε σε μια συναυλία με μια μπάντα Αμερικανών μουσικών. Λίγο αργότερα, το Latin Group Menudo ηχογράφησε την ισπανική έκδοση του "Stella Stai", με τίτλο "Claridad", η οποία το κατέστησε έναν από τους δίσκους με τις υψηλότερες πωλήσεις σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική .
Μετά από μια περίοδο απουσίας από τη μουσική σκηνή, ο Τότσι επέστρεψε το 1987 και κέρδισε το Φεστιβάλ Μουσικής του Sanremo με το τραγούδι " Si Può Dare Di Più " ("Περισσότερα μπορούν να δοθούν"), το οποίο τραγούδησε με τους Τζιάνι Μοράντι και Ενρίκο Ρουγκέρι . Το 1987 κυκλοφόρησε επίσης το " Gente Di Mare " ("Άνθρωποι της Θάλασσας"), το οποίο ερμήνευσε με τον Raf στη Eurovision , και κέρδισε την τρίτη θέση. Το 1988, ο Τότσι κυκλοφόρησε το δεύτερο ζωντανό άλμπουμ του, The Royal Albert Hall .
Τη δεκαετία του 1990, ο Τότσι ηχογράφησε αρκετά ακόμη τραγούδια όπως το "Gli Altri Siamo Noi" ("Είμαστε οι Άλλοι"), το άλμπουμ Equivocando ("Παρεξήγηση"), το Il Grido ("Η Κραυγή") και το Aria e Cielo ("Αέρας και Ουρανός"). Κυκλοφόρησε επίσης μια συλλογή με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του , το Le Mie Canzoni ("Τα Τραγούδια μου").
Το 2000 και το 2005, ερμήνευσε τα "Un'altra Vita" ("Another Life") και "Le Parole" ("The Words") στο Φεστιβάλ Μουσικής του Σαν Ρέμο . Μεταξύ των δύο εκδηλώσεων, κυκλοφόρησε επίσης ένα ντουέτο με τη Γαλλίδα τραγουδίστρια Λένα Κα για το κλασικό του τραγούδι "Ti Amo" ως "Ti Amo (Rien Que des Mots)". Ο Τότσι κυκλοφόρησε μια άλλη συλλογή με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του, ένα σετ 2 δίσκων με τίτλο " The Best of" , και ένα άλλο single, το "E Non Volo". Τον Ιανουάριο του 2009 κυκλοφόρησε το σινγκλ " Cerco ancora te ", σε σύνθεση των Εμίλιο Μούντα και Ματέο Γκατζιόλι.
Το 2013, η επανεπεξεργασμένη εκδοχή του τραγουδιού «Gloria», τραγουδισμένη στα πρωτότυπα ιταλικά, συμπεριλήφθηκε από τον Μάρτιν Σκορζέζε στο ηχοτράγουδο της ταινίας « Ο Λύκος της Wall Street» , η οποία ήταν υποψήφια για Όσκαρ το 2014. [ 5 ]
Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Τότσι έχει πουλήσει πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους σε διάφορες γλώσσες διεθνώς.
https://en.wikipedia.org/wiki/Umberto_Tozzi
Το « Gente di mare » («Άνθρωποι της Θάλασσας» ή, απλά, «Θαλασσόλυκοι») είναι ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε από το ιταλικό ντουέτο Ουμπέρτο Τότσι & Ραφ. Εκπροσώπησε την Ιταλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1987 , καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση.
Περιγραφή και απόδοση
Το τραγούδι είναι μια μπαλάντα με επιρροές από την μπλουζ, στην οποία οι τραγουδιστές περιγράφουν τις ιδιότητες των «θαλασσόλυκων». Περιγράφουν τους εαυτούς τους ως «ανθρώπους της πεδιάδας», οι οποίοι είναι «αιχμάλωτοι αυτής της πόλης», ενώ αντιπαραβάλλουν αυτό με την ελευθερία των ανθρώπων της θάλασσας «που αφήνουν [τα πράγματα] πίσω τους».
Το τραγούδι ερμηνεύτηκε έβδομο την βραδιά, ακολουθώντας το " Boogaloo " της Σουηδίας από την Λόττα Ένμπεργκ και προηγούμενο του " Neste barco à vela " της Πορτογαλίας από την Nevada . Στο τέλος της ψηφοφορίας, είχε λάβει 103 βαθμούς, καταλαμβάνοντας την 3η θέση σε ένα σύνολο 22 τραγουδιών.
Αν και δεν κέρδισε τον διαγωνισμό, το τραγούδι σημείωσε σημαντική δημοτικότητα, φτάνοντας στο Top 10 στις περισσότερες περιοχές της ηπειρωτικής Ευρώπης και της Σκανδιναβίας το καλοκαίρι του 1987 (#7 στην Ελβετία, #8 στην Αυστρία, #6 στη Σουηδία) και συμπεριλήφθηκε στις συλλογές Winners και Classics που δημιουργήθηκαν για να συμπέσουν με το ειδικό αφιέρωμα Congratulations στα τέλη του 2005.
https://en.wikipedia.org/wiki/Gente_di_mare
A noi che siamo gente di pianura
Navigatori esperti di città
Il mare ci fa sempre un po' paura
Per quell'idea di troppa libertà
Eppure abbiamo il sale nei capelli
Del mare abbiamo le profondità
E donne infreddolite negli scialli
Che aspettano che cosa non si sa
Gente di mare che se ne va
Δove gli pare dove non sa
Gente che muore di nostalgia
Μa quando torna dopo un giorno muore
Per la voglia di andare via
(Gente di mare)
E quando ci fermiamo sulla riva
(Gente che va)
Lo sguardo all'orizzonte se ne va
(gente di mare)
Portandoci i pensieri alla deriva
Per quell'idea di troppa libertà
Gente di mare che se ne va
Dove gli pare dove non sa
Gente corsara che non c'è più
Gente lontana che porta nel cuore
Questo grande fratello blu
Al di là del mare, c'è qualcuno che
C'è qualcuno che non sa niente di te
Gente di mare che se ne va
Dove gli pare ma dove non sa
Noi prigionieri in queste città
Viviamo sempre di oggi e di ieri
Inchiodati dalla realtà
E la gente di mare va
We, people from the plains
Excellent drivers in the city
Are always a little scared of the sea
Because of the idea of too much freedom
And although we have the salt in our hair
We have the depth of the sea in our souls
And freezing women in their shawls
Waiting for something which nobody knows
People of the sea, who leave it behind
Going to where they like, they don’t know where
People dying of nostalgia
But when they go back after one day, they die
of the desire to go away
(People of the sea)
And when we stop on the shore
(People who go)
Our look goes to the horizon
(People of the sea)
Bringing our thoughts adrift
Because of the idea of too much freedom
People of the sea, who leave it behind
Going to where they like, they don’t know where
Buccaneer people who are no more
Faraway people carrying in their hearts
This big blue brother
At the other side of the sea, there’s someone who
There’s someone who knows nothing about you
People of the sea, who leave it behind
Going to where they like, they don’t know where
We, prisoners of these cities
We always live for today and for yesterday
Nailed down by reality,
and the people of the sea go there
Ἐμεῖς, οἱ ἄνθρωποι τῶν πεδιάδων
Θαμῶνες καὶ γνῶστες τῆς πόλης
Ἡ θάλασσα πάντοτε μᾶς φοβίζει λίγο
μὲ τὴν ἰδέα τῆς ἐλευθεριότητας
Κι ὅμως, ἔχουμε ἁλάτι στὰ μαλλιά
Ἔχουμε τὸν βυθὸ ἐντός μας
καὶ γυναῖκες τυλιγμένες μὲ τὶς ἐσάρπες τους
νὰ περιμένουν τὸ ἀπρόσμενο
Θαλασσόλυκοι ποὺ ξεμακραίνουν κι ἀρμενίζουν
Σαλπάρουν ἐκεῖ ποῦ θέλουν, ἐκεῖ ποῦ δὲν γνωρίζουν
Ἄνθρωποι ποὺ πεθαίνουν ἀπὸ νοσταλγία
Ἀλλὰ ὅταν ἐπιστρέψουν γιὰ μιὰ μέρα πεθαίνουν
Ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ σαλπάρουν ξανὰ μακριά
(Θαλασσόλυκοι)
Καὶ ὅταν ξεμπαρκάρουμε
(Σαλπάρουμε)
Τὸ βλέμμα στὸν ὁρίζοντα χάνεται
(Θαλασσόλυκοι)
Κουβαλῶντας τὶς σκέψεις μας μετέωρες
Γιὰ αὐτὴν τὴν ἰδέα τῆς ἐλευθεριότητας.
Θαλασσόλυκοι ποὺ ξεμακραίνουν κι ἀρμενίζουν
Σαλπάρουν ἐκεῖ ποῦ γουστάρουν, ἐκεῖ ποῦ δὲν γνωρίζουν
Κουρσάροι ποὺ χάθηκαν
Ἀπόμερίτές ποὺ κουβαλοῦν στὴν καρδιά
Τὴν ἀπέραντη αὐτὴν γαλάζια ἀδελφή
Στὴν ἄλλη πλευρὰ τῆς θάλασσας ὑπάρχει...
Ὑπάρχει κάποιος ποὺ δὲν ξέρει τίποτα γιά 'σένα
Θαλασσόλυκοι ποὺ ξεμακραίνουν κι ἀρμενίζουν
Σαλπάρουν ἐκεῖ ποῦ γουστάρουν, ἐκεῖ ποῦ δὲν γνωρίζουν
Ἐμεῖς, οἱ κρατούμενοι αὐτῶν τῶν πόλεων
Ζοῦμε πάντα γιὰ τὸ σήμερα καὶ γιὰ τὸ χθές
Καθηλωμένοι στὴν πραγματικότητα
Καθὼς οἱ θαλασσόλυκοι σαλπάρουν
Θαλασσόλυκοι ποὺ ξεμακραίνουν κι ἀρμενίζουν κι ἀρμενίζουν
Σὲ μέρη ποὺ οὔτε αὐτοὶ δὲν ξέρουν
(Σαλπάρουν ἐκεῖ ποῦ γουστάρουν) ἐκεῖ ποῦ δὲν γνωρίζουν
Ἐμεῖς οἱ κρατούμενοι τῶν μεγαλουπόλεων
Πάντα ζοῦμε γιὰ τὸ σήμερα καὶ γιὰ τὸ χθές
Καθηλωμένοι στὴν πραγματικότητα
Καθὼς οἱ θαλασσόλυκοι σαλπάρουν...
