Παρασκευή 28 Αυγούστου 2026
Το Ισραήλ συνεχίζει ακόμη και μετά τον θάνατο την πολιτική της ταπείνωσης
Το Ισραήλ συνεχίζει ακόμη και μετά τον θάνατο την πολιτική της ταπείνωσης
Οι ισραηλινές αρχές αποφάσισαν να παραδώσουν τη σορό του 15χρονου Παλαιστίνιου Τζαντ Αλλάχ Τζιχάντ Τζούμα Τζαντ Αλλάχ, ο οποίος κρατείται από την ημέρα που σκοτώθηκε κατά την εισβολή στον προσφυγικό καταυλισμό Αλ-Φαράα, στην περιοχή της Τούμπας, στις 16 Νοεμβρίου του περασμένου έτους.
Το γεγονός ότι το Ισραήλ κρατά για μήνες τις σορούς παιδιών, νέων και άλλων Παλαιστινίων που έχει σκοτώσει, αποτελεί μια βαθιά απάνθρωπη πρακτική.
Υπολογίζεται ότι περίπου 1.700 σοροί Παλαιστινίων παραμένουν μέχρι σήμερα στα χέρια των ισραηλινών αρχών, χωρίς να έχουν παραδοθεί στις οικογένειές τους.
Η κράτηση των νεκρών αποτελεί πολιτική συλλογικής τιμωρίας, εξευτελισμού και άσκησης εξουσίας πάνω στις οικογένειες, παραβιάζοντας τον σεβασμό προς τον άνθρωπο, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τα ταφικά έθιμα.
Κάθε οικογένεια έχει το δικαίωμα να θάψει τους νεκρούς της με αξιοπρέπεια.
Ελευθερία στην Παλαιστίνη.https://www.facebook.com/PALESTINIANCOMMUNITYGR/posts/pfbid0DjS1PZtq2j67qrFx2dp68wj5g3Na88kiUnepGGrQstQJehu6kr2L7nZPJWZbqUEyl?__cft__[0]=AZaMfFFuuBr9UJ7p32QqpMIPOKIpVUHdxypvWEW9MdXsBWUXJgCPQkElwKjQZrApyZiBVEZQcTc7eRJHWF5PaIuxzFN7jFkUoPvoBqcumnaVfGYozZe9TgPEA_1A6vNDLpwfNEPzM7VL2OfQlZuX4H30rBXZr_n1VGHb5igHIcY8wRRlkARQsxuHyXjmYAkyi7c5LL119m16dX_io0B7PwkWhdityAIqB6NHpaJZwNDJ0g&__tn__=%2CO%2CP-y-R
μετροέπεια
μετροέπεια [μετρο- + ἔπ(ος) + -εἰα] :
1. τὸ μέτρον, ἡ αὐτοσυγκράτηση καὶ ἡ σύνεση στὰ λόγια (τὸ ἀντίθετον τῆς ἀμετροέπειας) .
2. (συνεκδοχικά, μὲ ἐννοιολογικὴ ἐπέκταση) ἡ κατάσταση ποὺ ἕνας ἄνθρωπος ἢ κάποιο πρᾶγμα βρίσκεται σὲ μία, ἄνευ ἀκροτήτων, ἰδανικὴ μέση ἰσορροπία (σημασιολογικὸ δάνειο ἀπὸ τὴν σουηδικὴ «Lagom») .
Παράγωγες:
μετροεπής/μετροεπὲς (ἐπίθετο)
μετροέπω/μετροέπομαι (ῥῆμα)
μετροεπῶς (ἐπίρρημα) .
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0SxdeA5GUzJBQWdHqbdyoPz8CFS9dU3rp7yB69bHCD6ypzdkbX36yoky6DuPK7cMLl&id=61550337025368&__cft__[0]=AZaXkGt01jD0KStnFtOWhzFwlvIYzANGAS_hRIhDnYIKG1NWWonQPOB25qJIvAB5nZuO8cKhXee0siDg1Rss691Xy6omDg5xCFrRF3RJwfpq6a5DR7x0GAt0Afxnq3qKqog&__tn__=%2CO%2CP-R
λαοτροπία
λαοτροπία [λαο- + -τροπία] = ὁ τρόπος σκέψης, στάσης, συμπεριφορᾶς, ψυχοσύνθεσης καὶ εἰωθότος ἑνὸς λαοῦ. (μεταφραστικὸ δάνειο ἀπὸ τὴν γερμανικὴ «Volksgeist»)
Όταν η παιδική αθωότητα γίνεται στόχος!
Όταν η παιδική αθωότητα γίνεται στόχος!
Δείτε δύο παιδιά να δέχονται πυρά από τις ισραηλινές δυνάμεις, ενώ προσπαθούν να φέρουν νερό. Δύο παιδιά που το μόνο που ζητούν είναι κάτι τόσο αυτονόητο όσο το νερό για να ζήσουν.
Στη Γάζα, Και μέσα σε έναν αδυσώπητο καύσωνα, όπου ακόμη και για έναν άνθρωπο με σπίτι και ασφαλές νερό η ζέστη είναι δύσκολη, φανταστείτε τι σημαίνει να είσαι παιδί στη Γάζα, μέσα σε μια σκηνή, στο ύπαιθρο ή ανάμεσα στα ερείπια του κατεστραμμένου σπιτιού σου, χωρίς επαρκές καθαρό νερό.
Τα παιδιά δεν είναι στόχοι.
Αφήστε τα παιδιά της Γάζας να ζήσουν. Αφήστε τα παιδιά να είναι παιδιά.
https://www.facebook.com/reel/1051404334346462
Η ανθρωποφαγία ήταν η παγκόσμια ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ των ΕΚΠΤΩΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ, γνωστοί ως δαίμονες
https://www.facebook.com/reel/4115260225433493/?__cft__[0]=AZaQQNq3rW-gSpJikz1JboP1g_mW7ho-UlsYyoMWEs83_zPaTsNnHpJc5x_IKftJN1mY1OBTOH4hS_FcDJZ-EwlMUq8k7ZN31qW5HIwx6RHETiTZz9GdAsloMb2rANskO1QeF7lkGizbdDuZ781O2EiWQ_Hvg8chmFJ74rTW0dKsuL0OXdporCfpQ0FpGa2USXpN2w538Jlta5Gks4TLS8BgFxigBNKPwUoVH6OXgpL9qA&__tn__=%2CO%2CP-y-R
⚔️🇬🇷 ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΤΩΝ «ΠΑΓΑΝΙΣΤΩΝ» ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΩΝ ✝️ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ
ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΤΩΝ «ΠΑΓΑΝΙΣΤΩΝ» ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΩΝ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΥπάρχει κάτι που με ενοχλεί βαθιά όταν βλέπω να παρουσιάζεται η ιστορία ως όπλο εναντίον της Χριστιανικής πίστης από συγκεκριμένους γραφικούς κύκλους που στερούνται Είναι οι ίδιοι κύκλοι οι οποίοι κατακρίνουν και χλευάζουν τον απλό λαό για τον τρόπο που εκφράζει την πίστη του, κάτι που συμβαίνει εδώ και πάνω από χίλια χρόνια και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία συνοχής και συνέχειας του Ελληνισμού κατά την διάρκεια της τυραννικής Οθωμανοκρατίας για πάνω από 400 χρόνια.
Δεν με ενοχλεί η κριτική.
Δεν με ενοχλεί η έρευνα.
Δεν με ενοχλεί ακόμη και η ανάδειξη των σκοτεινών σελίδων της χριστιανικής ιστορίας.
Με ενοχλεί η παραχάραξη.
Γιατί άλλο είναι να αναγνωρίζεις ότι υπήρξαν κάποιοι ελάχιστοι Χριστιανοί που κατέστρεψαν ναούς, αγάλματα ή βιβλία και άλλο να κατασκευάζεις από αυτά έναν ολόκληρο μύθο περί «εξόντωσης του ελληνικού πολιτισμού».
Κι επειδή προσωπικά θεωρώ ότι η ιστορία πρέπει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό στις πηγές, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή.
Δεν χρειάζεται να αρνηθούμε ούτε μία πραγματική χριστιανική ακρότητα για να αποδείξουμε ότι το συγκεκριμένο αφήγημα είναι ιστορικά σαθρό.Αρκεί να ανοίξουμε τις πηγές και τότε η εικόνα γίνεται πολύ διαφορετική.
ΠΟΙΟΣ ΚΑΤΕΣΤΡΕΦΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ;Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα που πρέπει να τεθεί.Διότι πολλές φορές παρουσιάζεται ένας υποτιθέμενος ειδυλλιακός αρχαίος ελληνικός κόσμος, γεμάτος ακέραια ιερά και αγάλματα, ο οποίος δήθεν παρέμεινε ανέγγιχτος μέχρι την εμφάνιση του Χριστιανισμού.
Μόνο που η ίδια η αρχαία ιστοριογραφία διαψεύδει πλήρως αυτή την εικόνα.
Αιτωλοί, Μακεδόνες και Ρωμαίοι λεηλάτησαν ελληνικές πόλεις και ιερά αιώνες πριν από την επικράτηση του Χριστιανισμού. Ο πόλεμος, η λεηλασία, η αρπαγή έργων τέχνης και η καταστροφή ιερών αποτελούσαν δυστυχώς μέρος της πολιτικής και στρατιωτικής πραγματικότητας του αρχαίου κόσμου.
Η Ελλάδα δεν περίμενε τον Χριστιανισμό για να γνωρίσει την καταστροφή.
Το Δίον και η Δωδώνη γνώρισαν τεράστιες πολεμικές καταστροφές. Η Αμβρακία λεηλατήθηκε από τους Ρωμαίους. Η Αθήνα υπέστη την ολέθρια καταστροφή του Σύλλα. Ελληνικά γλυπτά, θησαυροί και καλλιτεχνήματα μεταφέρθηκαν ως λάφυρα στη Ρώμη και αυτό δεν είναι «χριστιανική προπαγάνδα» αλλά η ίδια η ιστορία του αρχαίου και ρωμαϊκού κόσμου.
Στην συνέχεια θεωρώ ότι βρίσκεται ένα από τα ισχυρότερα σημεία της συζήτησης.
Ο Παυσανίας περιηγείται στην Ελλάδα τον 2ο αιώνα μ.Χ., πολύ πριν από την πλήρη επικράτηση του Χριστιανισμού. Το έργο του είναι ένας ανεκτίμητος κατάλογος αρχαίων ναών, ιερών, αγαλμάτων και μνημείων.
Όμως μέσα στις σελίδες του συναντούμε ήδη ναούς κατεστραμμένους από παλαιότερα γεγονότα, ιερά σε παρακμή και οικοδομήματα από τα οποία απέμεναν μόνο τμήματα. Σε μία χαρακτηριστική περίπτωση στη Σικυώνα, ο Παυσανίας σημειώνει ότι από ορισμένους ναούς είχαν απομείνει ουσιαστικά μόνο οι κίονες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αρχαίος κόσμος είχε πεθάνει.Σημαίνει όμως το εξής σημαντικό και αναμφισβήτητο για όποιον έχει μελετήσει έστω και επιφανειακά την ιστορία εκείνης της εποχής,
η φθορά του αρχαίου θρησκευτικού κόσμου είχε αρχίσει πολύ πριν γίνει ο Χριστιανισμός η κυρίαρχη θρησκεία.
Άρα η απλοϊκή εξίσωση «αρχαίος ναός → Χριστιανισμός → καταστροφή»δεν μπορεί να εφαρμοστεί μηχανικά σε καμία στην ιστορική πραγματικότητα.
Ακόμη ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου συχνά η ιστορία παρουσιάζεται με όρους που δεν αντέχουν στον έλεγχο είναι το παρακάτω.
Ο Αλάριχος ήταν Γότθος ηγέτης και οι επιδρομές του στην Ελλάδα το 396 μ.Χ. εντάσσονται στις μεγάλες πολιτικοστρατιωτικές αναστατώσεις της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Δεν ήταν «Βυζαντινός αυτοκράτορας».
Δεν ήταν στρατηγός της Κωνσταντινούπολης που στάλθηκε για να καταστρέψει τον ελληνικό πολιτισμό.Η απόδοση, λοιπόν, των δεδομένων καταστροφών του ως «χριστιανικού εγκλήματος του Βυζαντίου» είναι ιστορικά απλουστευτική.
Εδώ χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη προσοχή γιατί οι θρησκευτικές ταυτότητες των Γότθων και η σχέση τους με τον Αρειανισμό δεν επιτρέπουν να μετατρέψουμε μια γοτθική εισβολή σε καμία περίπτωση «επίσημη πολιτική της Εκκλησίας».
Δεν έχω κανέναν λόγο να κρύψω κάτι αλλά ακριβώς το αντίθετο.Θεωρώ ότι η υπεράσπιση της Χριστιανικής πίστης γίνεται πολύ πιο έντιμη όταν δεν φοβάται την ιστορία.Προφανώς στην αρχή ύστερα από τις απήνεις διώξεις περισσότερο από τρεις αιώνες με βασανιστήρια και καταγεγραμμένες εκτελέσεις χιλιάδων χριστιανών είναι πιστεύω λογικό ότι υπήρξαν κάποιοι χριστιανικοί όχλοι που κατέστρεψαν αγάλματα.Υπήρξαν τοπικοί παράγοντες που σε μεμονωμένες περιπτώσεις κατέστρεψαν ή έκλεισαν ιερά.Υπήρξαν εξαρχής αυτοκρατορικοί νόμοι εναντίον της δημόσιας παγανιστικής λατρείας προφανώς για να διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή και ομαλή μετάβαση στην νέα εποχή του Ελληνικοχριστιανικού πολιτισμού.
Αλλά από αυτό μέχρι ένα παγκόσμιο σχέδιο «εξόντωσης του ελληνικού πολιτισμού» υπάρχει τεράστια απόσταση που δεν χωράει σε καμία σοβαρή συζήτηση.Η σύγχρονη αρχαιολογική έρευνα για τη μετατροπή αρχαίων ελληνικών ναών σε χριστιανικές εκκλησίες δείχνει ακριβώς αυτή την πολυπλοκότητα υπήρξαν μεμονωμένες καταστροφές, αλλά υπήρξαν επίσης σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό εκτεταμένες μετατροπές και επαναχρησιμοποιήσεις αρχαίων ιερών, με σημαντικό μέρος των μετατροπών να χρονολογείται στον 5ο και 6ο αιώνα.
Αυτή είναι η πραγματικότητα και όχι ένα ασπρόμαυρο παραμύθι.
Καπού εδώ φτάνω στο σημείο που προσωπικά θεωρώ συγκλονιστικό.Αν ο Χριστιανισμός είχε ως σκοπό να εξαφανίσει κάθε τι ελληνικό, τότε γιατί η ελληνική γλώσσα όχι μόνο επέζησε αλλά έγινε το βασικό πολιτισμικό όχημα της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας;
Γιατί ο Όμηρος αντιγραφόταν;
Γιατί ο Πλάτων μελετήθηκε;
Γιατί ο Αριστοτέλης σχολιαζόταν;
Γιατί η ελληνική ρητορική, φιλοσοφία και παιδεία παρέμειναν ζωντανές;
Γιατί οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποίησαν την ελληνική γλώσσα για να διατυπώσουν με ακρίβεια τα μεγαλύτερα θεολογικά ζητήματα;
Η απάντηση είναι μπροστά μας.
Ο Χριστιανισμός δεν εξαφάνισε την ελληνική γλώσσα αλλά την έκανε γλώσσα της θεολογίας του.Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Πατέρες αποδέχθηκαν άκριτα την αρχαία φιλοσοφία αλλά ότι γνώριζαν τον κόσμο στον οποίο ζούσαν και μπορούσαν να συνομιλήσουν μαζί του.
Ο Μέγας Βασίλειος γνώριζε την ελληνική παιδεία.
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος υπήρξε κορυφαίος ρήτορας.Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος αξιοποίησε με εκπληκτική δεξιοτεχνία την ελληνική γλώσσα.
Η Εκκλησία δεν χρειάστηκε να εγκαταλείψει την ελληνική γλώσσα για να γίνει Χριστιανική.
Την πήρε στα χέρια της και χρησιμοποίησε το ίδιο το λεξιλόγιο της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης για να εκφράσει το μυστήριο της Αγίας Τριάδος και της Ενανθρωπήσεως,οὐσία — ὑπόστασις — φύσις — πρόσωπον — Λόγος.
Προφανώς δεν είναι αυτό απόδειξη ότι «η αρχαιότητα και ο Χριστιανισμός ήταν το ίδιο».
Είναι όμως αναμφισβήτητη απόδειξη ότι η σχέση τους ήταν πολύ βαθύτερη από την καρικατούρα του «καταστροφέα και θύματος».
Εδώ θα ήθελα να κάνουμε μια απλή σκέψη.
Αν οι Χριστιανοί είχαν ως συλλογικό στόχο να εξαφανίσουν την αρχαία ελληνική σκέψη, πώς έφτασαν μέχρι εμάς τόσα έργα του αρχαίου ελληνικού κόσμου μέσα από τη χειρόγραφη παράδοση;Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι η ελληνική γραμματεία αντιγράφηκε, σχολιάστηκε και διδάχθηκε επί αιώνες στον ελληνόφωνο χριστιανικό κόσμο.Η ιστορία των κειμένων είναι πολύ πιο σύνθετη από τον μύθο των «χριστιανών που έκαψαν τα πάντα».Υπήρξαν απώλειες βιβλίων.Υπήρξαν καταστροφές βιβλιοθηκών.
Υπήρξαν κείμενα που χάθηκαν.
Αλλά αυτό συνέβη για πολλούς λόγους και σε πολλές εποχές.Δεν μπορεί κάθε απώλεια της αρχαιότητας να φορτώνεται μηχανικά στον Χριστιανισμό.
Όσο για τα μνημεία η ίδια η Αθήνα δίνει μια συγκλονιστική απάντηση.Ο Παρθενώνας υπήρξε αρχαίος ναός της Αθηνάς και αργότερα χριστιανικός ναός. Το Ερέχθειο υπήρξε επίσης χριστιανικός χώρος κατά τη βυζαντινή περίοδο.
Ο ναός του Ηφαίστου, ένα από τα καλύτερα διατηρημένα αρχαία ελληνικά ιερά, διασώθηκε σε μεγάλο βαθμό επειδή μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό. Αυτό αναγνωρίζεται και από το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού. Δεν σημαίνει ότι κάθε αρχαίο μνημείο σώθηκε χάρη στους Χριστιανούς.Δεν σημαίνει ότι οι Χριστιανοί δεν κατέστρεψαν άλλα.
Σημαίνει όμως ότι η στρεβλή εικόνα «ήρθαν οι Χριστιανοί και γκρέμισαν τα πάντα» απλώς δεν ανταποκρίνεται στην αρχαιολογική πραγματικότητα.
Και τώρα ήρθε η ώρα να πάμε στο θέμα της πολυσυζητημένης Σκυθοπολής και της περίφημης
«γενοκτονίας των Ελλήνων» όπως ισχυρίζονται οι γνωστοί ανιστόρητοι και γραφικοί κύκλοι όπου η παραχάραξη γίνεται ακόμη πιο εμφανής.
Ο ιστορικός του 4ου αιώνα Αμμιανός Μαρκελλίνος πράγματι περιγράφει τη Σκυθόπολη ως τόπο βασανιστηρίων και θανάτου στο πλαίσιο των σκληρών πολιτικών και δικαστικών εκκαθαρίσεων της εποχής του Κωνστάντιου Β΄. Αναφέρει ότι εκεί οδηγήθηκαν άνθρωποι από διάφορες περιοχές για να αντιμετωπίσουν κατηγορίες και ανακρίσεις.
Αυτό είναι πραγματικό και δεν χρειάζεται κανέναν εξωραϊσμό.Αλλά το να μετατρέπεται αυτό σε «γενοκτονία των Ελλήνων» είναι άλλο ζήτημα.Ο Αμμιανός δεν περιγράφει μια εκστρατεία εξαφάνισης του ελληνικού λαού.
Δεν παρουσιάζει κάποιο σχέδιο εξόντωσης των Ελλήνων ως έθνους.
Περιγράφει πολιτικές διώξεις, βασανιστήρια και δικαστική τρομοκρατία.
Η πηγή πρέπει να λέει αυτό που πραγματικά λέει και όχι αυτό που θα θέλαμε να λέει.
Όσο για τα εκατομμύρια θυμάτων εδώ προσωπικά θα έθετα ένα πολύ απλό ερώτημα σε όποιον χρησιμοποιεί αυτόν τον αριθμό:
Πού είναι οι πηγές;
Πού είναι τα δημογραφικά δεδομένα;
Πού είναι οι κατάλογοι των νεκρών;
Πού είναι οι σύγχρονες μαρτυρίες που μπορούν να στηρίξουν έναν τέτοιο αριθμό;
Το γεγονός ότι υπήρξαν διώξεις, καταστροφές και θρησκευτικές συγκρούσεις είναι ιστορικά πραγματικό.Το να μετατρέπονται όμως αυτές οι συγκρούσεις σε «εκατομμύρια νεκρούς» απαιτεί τεκμηρίωση.Ένας αριθμός δεν γίνεται ιστορικό γεγονός επειδή επαναλαμβάνεται χιλιάδες φορές στο διαδίκτυο.
Όσο περισσότερο μελετώ αυτή την ιστορική διαδρομή, τόσο περισσότερο με εντυπωσιάζει η συνέχεια μέσα από τις μεταμορφώσεις.
Ο αρχαίος ελληνικός κόσμος έγινε ελληνιστικός.
Ο ελληνιστικός κόσμος ενσωματώθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Η Αυτοκρατορία της Ρωμανίας έγινε σταδιακά ένας βαθιά χριστιανικός και ελληνόφωνος πολιτισμός και μέσα σε αυτή τη μακρά διαδρομή, ο Όμηρος δεν χάθηκε.
Ο Πλάτων δεν χάθηκε.
Ο Αριστοτέλης δεν χάθηκε.
Η ελληνική γλώσσα δεν χάθηκε.
Ο ελληνικός κόσμος άλλαξε μορφή και αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη ιστορική αλήθεια που δυσκολεύονται να δεχθούν όσοι θέλουν να χωρέσουν δεκαπέντε αιώνες σε ένα σύνθημα.
Και θέλω να το πω προσωπικά.
Δεν έχω ανάγκη να παρουσιάσω κάθε Χριστιανό ως άγιο για να υπερασπιστώ τον Χριστιανισμό.
Οι άνθρωποι κάνουν λάθη.
Οι αυτοκράτορες κάνουν λάθη.
Οι όχλοι κάνουν εγκλήματα.
Ακόμη και άνθρωποι που επικαλούνται τον Χριστό μπορούν να ενεργήσουν με τρόπο απολύτως αντίθετο προς το Ευαγγέλιο.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε να μετατρέψουμε κάθε ανθρώπινο έγκλημα σε θεολογική εντολή.Ο Χριστιανισμός δεν κρίνεται από κάθε άνθρωπο που φόρεσε τον σταυρό.
Όπως και ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός δεν κρίνεται από κάθε πόλεμο που έκανε ένας αρχαίος Έλληνας.
Γι' αυτό, αν κάποιος θέλει να καταγγείλει τις καταστροφές της αρχαιότητας, ας τις καταγγείλει όλες.
Ας μιλήσει για τους πολέμους.
Για τους Αιτωλούς.
Για τους Μακεδόνες.
Για τους Ρωμαίους.
Για τον Σύλλα.
Για τις λεηλασίες των Γότθων και του Αλάριχου.
Για τις χριστιανικές ακρότητες.
Για όλους.Αλλά ας μη διαλέγει επιλεκτικά την ιστορία για να κατασκευάσει έναν ένοχο.
Γιατί τότε δεν κάνει ιστορική έρευνα αλλά προπαγάνδα για να επιβάλλει την αρρωστημένη ιδεολογία του και όταν η ιδεολογία συγκρούεται με τις πηγές, δεν πρέπει να αλλάζουν οι πηγές.
Πρέπει να αλλάζει η ιδεολογία.
Τέλος αυτό που θέλω να επισημάνω γιατί κάποιοι πάνω στον θυμό τους για να υπερασπιστούν τα αυτονόητα στην αντίπερα όχθη πέφτουν στο εξής σφάλμα εξίσου καταδικαστέο.Δεν χρειάζεται να μισήσουμε την αρχαιότητα για να αγαπήσουμε τον Χριστιανισμό.
Δεν χρειάζεται να αρνηθούμε τον Πλάτωνα για να ακολουθήσουμε τον Χριστό.
Δεν χρειάζεται να γκρεμίσουμε τον Παρθενώνα για να υψώσουμε την Αγία Σοφία.
Η Ιστορία μας είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή την τεχνητή σύγκρουση.
Ο Όμηρος και οι Πατέρες.
Ο Πλάτων και ο Βασίλειος.
Ο Αριστοτέλης και ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
Η Αθήνα και η Κωνσταντινούπολη.
Ο Παρθενώνας και η Αγία Σοφία.
Δεν χρειάζεται να τα βάλουμε το ένα απέναντι στο άλλο για να αποδείξουμε ποιο αγαπάμε.
Γιατί η πραγματική ιστορία δεν είναι μια ιστορία εξαφάνισης.Είναι μια ιστορία μεταμορφώσεων, συνέχειας, συγκρούσεων, απωλειών και δημιουργίας.Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να παρουσιάσουν τον Χριστιανισμό ως νεκροθάφτη του ελληνικού πολιτισμού, η ίδια η Ιστορία στέκεται απέναντί τους.
Η ελληνική γλώσσα επέζησε.
Η ελληνική παιδεία επέζησε.
Η αρχαία γραμματεία σε μεγάλο βαθμό επέζησε.
Μνημεία επέζησαν.
Η φιλοσοφία επέζησε και ο ελληνικός κόσμος, αντί να εξαφανιστεί, πέρασε μέσα από μια βαθιά ιστορική μεταμόρφωση και συνέχισε την πορεία του.Αυτό δεν είναι ο θάνατος του Ελληνισμού αλλά η αναμφισβήτητη ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού.
Ακριβώς γι' αυτό, όσο περισσότερο διαβάζω τις πηγές, τόσο περισσότερο πείθομαι για κάτι:
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ.
ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ. ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ.Μόνο ο μύθος φοβάται όταν ανοίγουν τα βιβλία.
Στυλ. Καβάζης
Αυτό που βλέπουμε είναι η πρώτη φωτογραφία του Παρθενώνα σε δαγκεροτυπία το 1839 ο οποίος για περίπου μία χιλιετία υπήρξε χριστιανικός ναός αφιερωμένος στην Παναγία, γνωστός ως Παναγία η Αθηνιώτισσα.Η ίδια φωτογραφία μας θυμίζει μια ακόμη ιστορική πραγματικότητα μετά την οθωμανική κατάκτηση της Αθήνας, γύρω στο 1458–1460, ο Παρθενώνας μετατράπηκε σε τζαμί το οποίο φαίνεται καθαρά στην φωτογραφία.
Πριν από αυτό, όμως, για αιώνες κάτω από την αρχαία στέγη του Παρθενώνα τελούνταν η Θεία Λειτουργία και τιμούνταν η Παναγία.
Από την Αθηνά στην Παναγία και από την Παναγία στο οθωμανικό τέμενος, η ιστορία του Παρθενώνα είναι πολύ πιο σύνθετη και πολύ πιο συναρπαστική από έναν απλό αρχαιολογικό τίτλο.Η πέτρα έμεινε. Οι εποχές πέρασαν. Η ιστορία όμως δεν σβήνει.
https://www.facebook.com/stelios.kavazis.5/posts/pfbid0TVyZ2EsoRve4QxDYWAvhYXuqQQrt4XdkBNHxCjDRApfCTw6TtV29dfq6EEgnndASl?__cft__[0]=AZaeK2eJDOtbvbr_tjJ5tVv7I-UUuC1eDdrXCInSaoC96gk6d5tyA9j4k69OPjlnHHTGj_HXBvoXgGHKeLRiaiNTnmGKV7yvT-7yI9VSoopnGBMCwaRw3erL_tdUd5ODKOZgxipK0ll7S6tO-p9ZANj6uHX2N4CBX-aGupNmz-bVhjXv5uKLrtd-1d9-h8IIHqnbcUQyBFHOP5Vfv2uyBKDimhWka6S3ruGUjnM65IGXGA&__tn__=%2CO%2CP-y-R
Ο Γιάννης Σουλαδάκης για τις αγορές ακινήτων και γης από Ισραηλινούς στην Ανατολική Κρήτη: «Εξελίσσεται μια λανθάνουσα μορφή εποικισμού» — Οι πιέσεις της οικονομικής κρίσης και το παράδειγμα στο Σίσι
Ημερομηνία:
Σε μια παρέμβαση με έντονο κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό αποτύπωμα προχώρησε το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην ευρωβουλευτής, Γιάννης Σουλαδάκης, καταγράφοντας τη ραγδαία μεταβολή του ιδιοκτησιακού χάρτη στην Ανατολική Κρήτη μέσα από τη συστηματική αγορά ακινήτων και αγροτικής γης.
Με αφορμή δημοσίευμα του “Α.τ.Κ.” για την κατάσταση στη Νέα Χώρα Χανίων, ο κ. Σουλαδάκης επισημαίνει ότι ανάλογα, και μάλιστα εντονότερα, φαινόμενα εκτυλίσσονται στην περιοχή του Σισίου, κάνοντας λόγο για συνεχή αγορά κτισμάτων και ελαιώνων από Ισραηλινούς πολίτες, η οποία λαμβάνει χαρακτηριστικά οικιστικών συγκεντρώσεων. Παράλληλα, συνδέει άμεσα τη συγκυρία αυτή με την παρατεταμένη οικονομική δυσπραγία των τοπικών παραγωγών, τις δανειακές υποχρεώσεις και το απαγορευτικό κόστος της γεωργικής δραστηριότητας, παράγοντες που οδηγούν τους ντόπιους ιδιοκτήτες σε αναγκαστικές πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων.
Η καταγγελία για τις αγορές γης στο Σίσι και η δημιουργία νέων οικιστικών πυρήνων
Τοποθετούμενος δημόσια για τις εξελίξεις στην κρητική ύπαιθρο και στον τομέα του real estate, ο πρώην ευρωβουλευτής περιγράφει την κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ανατολική Κρήτη, εστιάζοντας στις εκτεταμένες μεταβιβάσεις κτηριακών εγκαταστάσεων και καλλιεργήσιμων εκτάσεων.
Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά στη δήλωσή του ο Γιάννης Σουλαδάκης:
«Τό ίδιο ακόμη καί περισσότερο στήν Ανατολική Κρήτη. Στό Σεισι πού βρίσκομαι οί Ισραηλίτες αγοράζουν συνεχώς όχι μόνο κτίσματα πού καί κατοικούν καί εκμεταλλεύονται αλλά καί γεωργική γη ελαιώνες κλπ έχουν εμφανιστεί μάλιστα καί μιάς μορφής οικισμών από Ισραηλίτες. Εξελίσσεται μια λανθάνουσα μορφή εποικισμού».
Το ασύμφορο κόστος παραγωγής, τα δάνεια και η απουσία εγχώριων αγοραστών
Αναλύοντας τα βαθύτερα αίτια που τροφοδοτούν το φαινόμενο της μαζικής πώλησης ακινήτων και γης, ο κ. Σουλαδάκης στέκεται στις οικονομικές συνθήκες που βιώνει η τοπική κοινωνία, υπογραμμίζοντας ότι οι ντόπιοι αδυνατούν να συγκρατήσουν την περιουσία τους λόγω έλλειψης ρευστότητας.
Στο σχετικό απόσπασμα της παρέμβασής του σημειώνει:
«Δυστυχώς η οικονομική κρίση που συνεχίζεται, οι υποχρεώσεις σε δάνεια, το ασύμφορο της γεωργικής εκμετάλλευσης λόγω υπερβολικού κόστους κλπ οδηγούν σε πωλήσεις και οι ντόπιοι αγοραστές δεν υπάρχουν διότι σχεδόν όλοι βρίσκονται σε όχι καλή οικονομική κατάσταση. Πολλοί πουλούν για να ζήσουν».
Η ιστορική διαδρομή του Γιάννη Σουλαδάκη στα κοινά
Ο Γιάννης (Ματθαίου) Σουλαδάκης, πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα, αποτελεί μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες προσωπικότητες της μεταπολιτευτικής δημόσιας ζωής. Κατά την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση μέσα από τις γραμμές του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος (ΠΑΚ), δράση για την οποία συνελήφθη, βασανίστηκε και φυλακίστηκε από το καθεστώς των συνταγματαρχών.
Υπήρξε ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, διατελώντας επί σειρά ετών μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου του κινήματος, καθώς και στενός συνεργάτης του ιδρυτή του, Ανδρέα Παπανδρέου. Στην κοινοβουλευτική του πορεία εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την κοινοβουλευτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, συμμετείχε ενεργά σε κρίσιμες επιτροπές με αντικείμενο τις εξωτερικές υποθέσεις, την ασφάλεια και τις διεθνείς σχέσεις.
(η φωτογραφία του θέματος με τις ισραηλινές σημαίες είναι από Δυτική Όχθη)
https://agonaskritis.gr/ο-γιάννης-σουλαδάκης-για-τις-αγορές-ακ/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Εν αρχή ην ο πόνος, τούτες τις τρομερές μέρες του φετινού Αυγούστου. Ναι, ο πόνος. Γιατί πριν από κάθε ανάλυση, ακόμα και την εμβριθέστερη...
-
Τίτλοι αρχής (το παρακάτω βίντεο ανέβηκε από το κανάλι bellllllochannel στο Youtube) Μοιάζει...
-
Πηγή εικόνας: i-diadromi.gr Καλήν εσπέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού τη Θεία γέννηση, να πω στ’ αρχοντικό σας. Χριστός γεννάται...
