⚔️🇬🇷 ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΤΩΝ «ΠΑΓΑΝΙΣΤΩΝ» ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΩΝ ✝️ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

 

ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΤΩΝ «ΠΑΓΑΝΙΣΤΩΝ» ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΩΝ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Υπάρχει κάτι που με ενοχλεί βαθιά όταν βλέπω να παρουσιάζεται η ιστορία ως όπλο εναντίον της Χριστιανικής πίστης από συγκεκριμένους γραφικούς κύκλους που στερούνται Είναι οι ίδιοι κύκλοι οι οποίοι κατακρίνουν και χλευάζουν τον απλό λαό για τον τρόπο που εκφράζει την πίστη του, κάτι που συμβαίνει εδώ και πάνω από χίλια χρόνια και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία συνοχής και συνέχειας του Ελληνισμού κατά την διάρκεια της τυραννικής Οθωμανοκρατίας για πάνω από 400 χρόνια.

Δεν με ενοχλεί η κριτική.

Δεν με ενοχλεί η έρευνα.

Δεν με ενοχλεί ακόμη και η ανάδειξη των σκοτεινών σελίδων της χριστιανικής ιστορίας.

Με ενοχλεί η παραχάραξη.

Γιατί άλλο είναι να αναγνωρίζεις ότι υπήρξαν κάποιοι ελάχιστοι Χριστιανοί που κατέστρεψαν ναούς, αγάλματα ή βιβλία και άλλο να κατασκευάζεις από αυτά έναν ολόκληρο μύθο περί «εξόντωσης του ελληνικού πολιτισμού».

Κι επειδή προσωπικά θεωρώ ότι η ιστορία πρέπει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό στις πηγές, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή.

Δεν χρειάζεται να αρνηθούμε ούτε μία πραγματική χριστιανική ακρότητα για να αποδείξουμε ότι το συγκεκριμένο αφήγημα είναι ιστορικά σαθρό.Αρκεί να ανοίξουμε τις πηγές και τότε η εικόνα γίνεται πολύ διαφορετική.

ΠΟΙΟΣ ΚΑΤΕΣΤΡΕΦΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ;

Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα που πρέπει να τεθεί.Διότι πολλές φορές παρουσιάζεται ένας υποτιθέμενος ειδυλλιακός αρχαίος ελληνικός κόσμος, γεμάτος ακέραια ιερά και αγάλματα, ο οποίος δήθεν παρέμεινε ανέγγιχτος μέχρι την εμφάνιση του Χριστιανισμού.

Μόνο που η ίδια η αρχαία ιστοριογραφία διαψεύδει πλήρως αυτή την εικόνα.

Αιτωλοί, Μακεδόνες και Ρωμαίοι λεηλάτησαν ελληνικές πόλεις και ιερά αιώνες πριν από την επικράτηση του Χριστιανισμού. Ο πόλεμος, η λεηλασία, η αρπαγή έργων τέχνης και η καταστροφή ιερών αποτελούσαν δυστυχώς μέρος της πολιτικής και στρατιωτικής πραγματικότητας του αρχαίου κόσμου.

Η Ελλάδα δεν περίμενε τον Χριστιανισμό για να γνωρίσει την καταστροφή.

Το Δίον και η Δωδώνη γνώρισαν τεράστιες πολεμικές καταστροφές. Η Αμβρακία λεηλατήθηκε από τους Ρωμαίους. Η Αθήνα υπέστη την ολέθρια καταστροφή του Σύλλα. Ελληνικά γλυπτά, θησαυροί και καλλιτεχνήματα μεταφέρθηκαν ως λάφυρα στη Ρώμη και αυτό δεν είναι «χριστιανική προπαγάνδα» αλλά η ίδια η ιστορία του αρχαίου και ρωμαϊκού κόσμου.

Στην συνέχεια θεωρώ ότι βρίσκεται ένα από τα ισχυρότερα σημεία της συζήτησης.

Ο Παυσανίας περιηγείται στην Ελλάδα τον 2ο αιώνα μ.Χ., πολύ πριν από την πλήρη επικράτηση του Χριστιανισμού. Το έργο του είναι ένας ανεκτίμητος κατάλογος αρχαίων ναών, ιερών, αγαλμάτων και μνημείων.

Όμως μέσα στις σελίδες του συναντούμε ήδη ναούς κατεστραμμένους από παλαιότερα γεγονότα, ιερά σε παρακμή και οικοδομήματα από τα οποία απέμεναν μόνο τμήματα. Σε μία χαρακτηριστική περίπτωση στη Σικυώνα, ο Παυσανίας σημειώνει ότι από ορισμένους ναούς είχαν απομείνει ουσιαστικά μόνο οι κίονες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αρχαίος κόσμος είχε πεθάνει.Σημαίνει όμως το εξής σημαντικό και αναμφισβήτητο για όποιον έχει μελετήσει έστω και επιφανειακά την ιστορία εκείνης της εποχής,

η φθορά του αρχαίου θρησκευτικού κόσμου είχε αρχίσει πολύ πριν γίνει ο Χριστιανισμός η κυρίαρχη θρησκεία.

Άρα η απλοϊκή εξίσωση «αρχαίος ναός → Χριστιανισμός → καταστροφή»δεν μπορεί να εφαρμοστεί μηχανικά σε καμία στην ιστορική πραγματικότητα.

Ακόμη ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου συχνά η ιστορία παρουσιάζεται με όρους που δεν αντέχουν στον έλεγχο είναι το παρακάτω.

Ο Αλάριχος ήταν Γότθος ηγέτης και οι επιδρομές του στην Ελλάδα το 396 μ.Χ. εντάσσονται στις μεγάλες πολιτικοστρατιωτικές αναστατώσεις της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Δεν ήταν «Βυζαντινός αυτοκράτορας».

Δεν ήταν στρατηγός της Κωνσταντινούπολης που στάλθηκε για να καταστρέψει τον ελληνικό πολιτισμό.Η απόδοση, λοιπόν, των δεδομένων καταστροφών του ως «χριστιανικού εγκλήματος του Βυζαντίου» είναι ιστορικά απλουστευτική.

Εδώ χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη προσοχή γιατί οι θρησκευτικές ταυτότητες των Γότθων και η σχέση τους με τον Αρειανισμό δεν επιτρέπουν να μετατρέψουμε μια γοτθική εισβολή σε καμία περίπτωση «επίσημη πολιτική της Εκκλησίας».

Δεν έχω κανέναν λόγο να κρύψω κάτι αλλά ακριβώς το αντίθετο.Θεωρώ ότι η υπεράσπιση της Χριστιανικής πίστης γίνεται πολύ πιο έντιμη όταν δεν φοβάται την ιστορία.Προφανώς στην αρχή ύστερα από τις απήνεις διώξεις περισσότερο από τρεις αιώνες με βασανιστήρια και καταγεγραμμένες εκτελέσεις χιλιάδων χριστιανών είναι πιστεύω λογικό ότι υπήρξαν κάποιοι χριστιανικοί όχλοι που κατέστρεψαν αγάλματα.Υπήρξαν τοπικοί παράγοντες που σε μεμονωμένες περιπτώσεις κατέστρεψαν ή έκλεισαν ιερά.Υπήρξαν εξαρχής αυτοκρατορικοί νόμοι εναντίον της δημόσιας παγανιστικής λατρείας προφανώς για να διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή και ομαλή μετάβαση στην νέα εποχή του Ελληνικοχριστιανικού πολιτισμού.

Αλλά από αυτό μέχρι ένα παγκόσμιο σχέδιο «εξόντωσης του ελληνικού πολιτισμού» υπάρχει τεράστια απόσταση που δεν χωράει σε καμία σοβαρή συζήτηση.Η σύγχρονη αρχαιολογική έρευνα για τη μετατροπή αρχαίων ελληνικών ναών σε χριστιανικές εκκλησίες δείχνει ακριβώς αυτή την πολυπλοκότητα υπήρξαν μεμονωμένες καταστροφές, αλλά υπήρξαν επίσης σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό εκτεταμένες μετατροπές και επαναχρησιμοποιήσεις αρχαίων ιερών, με σημαντικό μέρος των μετατροπών να χρονολογείται στον 5ο και 6ο αιώνα.

Αυτή είναι η πραγματικότητα και όχι ένα ασπρόμαυρο παραμύθι.

Καπού εδώ φτάνω στο σημείο που προσωπικά θεωρώ συγκλονιστικό.Αν ο Χριστιανισμός είχε ως σκοπό να εξαφανίσει κάθε τι ελληνικό, τότε γιατί η ελληνική γλώσσα όχι μόνο επέζησε αλλά έγινε το βασικό πολιτισμικό όχημα της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας;

Γιατί ο Όμηρος αντιγραφόταν;

Γιατί ο Πλάτων μελετήθηκε;

Γιατί ο Αριστοτέλης σχολιαζόταν;

Γιατί η ελληνική ρητορική, φιλοσοφία και παιδεία παρέμειναν ζωντανές;

Γιατί οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποίησαν την ελληνική γλώσσα για να διατυπώσουν με ακρίβεια τα μεγαλύτερα θεολογικά ζητήματα;

Η απάντηση είναι μπροστά μας.

Ο Χριστιανισμός δεν εξαφάνισε την ελληνική γλώσσα αλλά την έκανε γλώσσα της θεολογίας του.Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Πατέρες αποδέχθηκαν άκριτα την αρχαία φιλοσοφία αλλά ότι γνώριζαν τον κόσμο στον οποίο ζούσαν και μπορούσαν να συνομιλήσουν μαζί του.

Ο Μέγας Βασίλειος γνώριζε την ελληνική παιδεία.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος υπήρξε κορυφαίος ρήτορας.Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος αξιοποίησε με εκπληκτική δεξιοτεχνία την ελληνική γλώσσα.

Η Εκκλησία δεν χρειάστηκε να εγκαταλείψει την ελληνική γλώσσα για να γίνει Χριστιανική.

Την πήρε στα χέρια της και χρησιμοποίησε το ίδιο το λεξιλόγιο της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης για να εκφράσει το μυστήριο της Αγίας Τριάδος και της Ενανθρωπήσεως,οὐσία — ὑπόστασις — φύσις — πρόσωπον — Λόγος.

Προφανώς δεν είναι αυτό απόδειξη ότι «η αρχαιότητα και ο Χριστιανισμός ήταν το ίδιο».

Είναι όμως αναμφισβήτητη απόδειξη ότι η σχέση τους ήταν πολύ βαθύτερη από την καρικατούρα του «καταστροφέα και θύματος».

Εδώ θα ήθελα να κάνουμε μια απλή σκέψη.

Αν οι Χριστιανοί είχαν ως συλλογικό στόχο να εξαφανίσουν την αρχαία ελληνική σκέψη, πώς έφτασαν μέχρι εμάς τόσα έργα του αρχαίου ελληνικού κόσμου μέσα από τη χειρόγραφη παράδοση;Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι η ελληνική γραμματεία αντιγράφηκε, σχολιάστηκε και διδάχθηκε επί αιώνες στον ελληνόφωνο χριστιανικό κόσμο.Η ιστορία των κειμένων είναι πολύ πιο σύνθετη από τον μύθο των «χριστιανών που έκαψαν τα πάντα».Υπήρξαν απώλειες βιβλίων.Υπήρξαν καταστροφές βιβλιοθηκών.

Υπήρξαν κείμενα που χάθηκαν.

Αλλά αυτό συνέβη για πολλούς λόγους και σε πολλές εποχές.Δεν μπορεί κάθε απώλεια της αρχαιότητας να φορτώνεται μηχανικά στον Χριστιανισμό.

Όσο για τα μνημεία η ίδια η Αθήνα δίνει μια συγκλονιστική απάντηση.Ο Παρθενώνας υπήρξε αρχαίος ναός της Αθηνάς και αργότερα χριστιανικός ναός. Το Ερέχθειο υπήρξε επίσης χριστιανικός χώρος κατά τη βυζαντινή περίοδο.

Ο ναός του Ηφαίστου, ένα από τα καλύτερα διατηρημένα αρχαία ελληνικά ιερά, διασώθηκε σε μεγάλο βαθμό επειδή μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό. Αυτό αναγνωρίζεται και από το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού. Δεν σημαίνει ότι κάθε αρχαίο μνημείο σώθηκε χάρη στους Χριστιανούς.Δεν σημαίνει ότι οι Χριστιανοί δεν κατέστρεψαν άλλα.

Σημαίνει όμως ότι η στρεβλή εικόνα «ήρθαν οι Χριστιανοί και γκρέμισαν τα πάντα» απλώς δεν ανταποκρίνεται στην αρχαιολογική πραγματικότητα.

Και τώρα ήρθε η ώρα να πάμε στο θέμα της πολυσυζητημένης Σκυθοπολής και της περίφημης

«γενοκτονίας των Ελλήνων» όπως ισχυρίζονται οι γνωστοί ανιστόρητοι και γραφικοί κύκλοι όπου η παραχάραξη γίνεται ακόμη πιο εμφανής.

Ο ιστορικός του 4ου αιώνα Αμμιανός Μαρκελλίνος πράγματι περιγράφει τη Σκυθόπολη ως τόπο βασανιστηρίων και θανάτου στο πλαίσιο των σκληρών πολιτικών και δικαστικών εκκαθαρίσεων της εποχής του Κωνστάντιου Β΄. Αναφέρει ότι εκεί οδηγήθηκαν άνθρωποι από διάφορες περιοχές για να αντιμετωπίσουν κατηγορίες και ανακρίσεις.

Αυτό είναι πραγματικό και δεν χρειάζεται κανέναν εξωραϊσμό.Αλλά το να μετατρέπεται αυτό σε «γενοκτονία των Ελλήνων» είναι άλλο ζήτημα.Ο Αμμιανός δεν περιγράφει μια εκστρατεία εξαφάνισης του ελληνικού λαού.

Δεν παρουσιάζει κάποιο σχέδιο εξόντωσης των Ελλήνων ως έθνους.

Περιγράφει πολιτικές διώξεις, βασανιστήρια και δικαστική τρομοκρατία.

Η πηγή πρέπει να λέει αυτό που πραγματικά λέει και όχι αυτό που θα θέλαμε να λέει.

Όσο για τα εκατομμύρια θυμάτων εδώ προσωπικά θα έθετα ένα πολύ απλό ερώτημα σε όποιον χρησιμοποιεί αυτόν τον αριθμό:

Πού είναι οι πηγές;

Πού είναι τα δημογραφικά δεδομένα;

Πού είναι οι κατάλογοι των νεκρών;

Πού είναι οι σύγχρονες μαρτυρίες που μπορούν να στηρίξουν έναν τέτοιο αριθμό;

Το γεγονός ότι υπήρξαν διώξεις, καταστροφές και θρησκευτικές συγκρούσεις είναι ιστορικά πραγματικό.Το να μετατρέπονται όμως αυτές οι συγκρούσεις σε «εκατομμύρια νεκρούς» απαιτεί τεκμηρίωση.Ένας αριθμός δεν γίνεται ιστορικό γεγονός επειδή επαναλαμβάνεται χιλιάδες φορές στο διαδίκτυο.

Όσο περισσότερο μελετώ αυτή την ιστορική διαδρομή, τόσο περισσότερο με εντυπωσιάζει η συνέχεια μέσα από τις μεταμορφώσεις.

Ο αρχαίος ελληνικός κόσμος έγινε ελληνιστικός.

Ο ελληνιστικός κόσμος ενσωματώθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Η Αυτοκρατορία της Ρωμανίας έγινε σταδιακά ένας βαθιά χριστιανικός και ελληνόφωνος πολιτισμός και μέσα σε αυτή τη μακρά διαδρομή, ο Όμηρος δεν χάθηκε.

Ο Πλάτων δεν χάθηκε.

Ο Αριστοτέλης δεν χάθηκε.

Η ελληνική γλώσσα δεν χάθηκε.

Ο ελληνικός κόσμος άλλαξε μορφή και αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη ιστορική αλήθεια που δυσκολεύονται να δεχθούν όσοι θέλουν να χωρέσουν δεκαπέντε αιώνες σε ένα σύνθημα.

Και θέλω να το πω προσωπικά.

Δεν έχω ανάγκη να παρουσιάσω κάθε Χριστιανό ως άγιο για να υπερασπιστώ τον Χριστιανισμό.

Οι άνθρωποι κάνουν λάθη.

Οι αυτοκράτορες κάνουν λάθη.

Οι όχλοι κάνουν εγκλήματα.

Ακόμη και άνθρωποι που επικαλούνται τον Χριστό μπορούν να ενεργήσουν με τρόπο απολύτως αντίθετο προς το Ευαγγέλιο.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε να μετατρέψουμε κάθε ανθρώπινο έγκλημα σε θεολογική εντολή.Ο Χριστιανισμός δεν κρίνεται από κάθε άνθρωπο που φόρεσε τον σταυρό.

Όπως και ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός δεν κρίνεται από κάθε πόλεμο που έκανε ένας αρχαίος Έλληνας.

Γι' αυτό, αν κάποιος θέλει να καταγγείλει τις καταστροφές της αρχαιότητας, ας τις καταγγείλει όλες.

Ας μιλήσει για τους πολέμους.

Για τους Αιτωλούς.

Για τους Μακεδόνες.

Για τους Ρωμαίους.

Για τον Σύλλα.

Για τις λεηλασίες των Γότθων και του Αλάριχου.

Για τις χριστιανικές ακρότητες.

Για όλους.Αλλά ας μη διαλέγει επιλεκτικά την ιστορία για να κατασκευάσει έναν ένοχο.

Γιατί τότε δεν κάνει ιστορική έρευνα αλλά προπαγάνδα για να επιβάλλει την αρρωστημένη ιδεολογία του και όταν η ιδεολογία συγκρούεται με τις πηγές, δεν πρέπει να αλλάζουν οι πηγές.

Πρέπει να αλλάζει η ιδεολογία.

Τέλος αυτό που θέλω να επισημάνω γιατί κάποιοι πάνω στον θυμό τους για να υπερασπιστούν τα αυτονόητα στην αντίπερα όχθη πέφτουν στο εξής σφάλμα εξίσου καταδικαστέο.

Δεν χρειάζεται να μισήσουμε την αρχαιότητα για να αγαπήσουμε τον Χριστιανισμό.

Δεν χρειάζεται να αρνηθούμε τον Πλάτωνα για να ακολουθήσουμε τον Χριστό.

Δεν χρειάζεται να γκρεμίσουμε τον Παρθενώνα για να υψώσουμε την Αγία Σοφία.

Η Ιστορία μας είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή την τεχνητή σύγκρουση.

Ο Όμηρος και οι Πατέρες.

Ο Πλάτων και ο Βασίλειος.

Ο Αριστοτέλης και ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

Η Αθήνα και η Κωνσταντινούπολη.

Ο Παρθενώνας και η Αγία Σοφία.

Δεν χρειάζεται να τα βάλουμε το ένα απέναντι στο άλλο για να αποδείξουμε ποιο αγαπάμε.

Γιατί η πραγματική ιστορία δεν είναι μια ιστορία εξαφάνισης.Είναι μια ιστορία μεταμορφώσεων, συνέχειας, συγκρούσεων, απωλειών και δημιουργίας.Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να παρουσιάσουν τον Χριστιανισμό ως νεκροθάφτη του ελληνικού πολιτισμού, η ίδια η Ιστορία στέκεται απέναντί τους.

Η ελληνική γλώσσα επέζησε.

Η ελληνική παιδεία επέζησε.

Η αρχαία γραμματεία σε μεγάλο βαθμό επέζησε.

Μνημεία επέζησαν.

Η φιλοσοφία επέζησε και ο ελληνικός κόσμος, αντί να εξαφανιστεί, πέρασε μέσα από μια βαθιά ιστορική μεταμόρφωση και συνέχισε την πορεία του.Αυτό δεν είναι ο θάνατος του Ελληνισμού αλλά η αναμφισβήτητη ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού.

Ακριβώς γι' αυτό, όσο περισσότερο διαβάζω τις πηγές, τόσο περισσότερο πείθομαι για κάτι:

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ.

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.

ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ.

Μόνο ο μύθος φοβάται όταν ανοίγουν τα βιβλία.

Στυλ. Καβάζης

Αυτό που βλέπουμε είναι η πρώτη φωτογραφία του Παρθενώνα σε δαγκεροτυπία το 1839 ο οποίος για περίπου μία χιλιετία υπήρξε χριστιανικός ναός αφιερωμένος στην Παναγία, γνωστός ως Παναγία η Αθηνιώτισσα.

Η ίδια φωτογραφία μας θυμίζει μια ακόμη ιστορική πραγματικότητα μετά την οθωμανική κατάκτηση της Αθήνας, γύρω στο 1458–1460, ο Παρθενώνας μετατράπηκε σε τζαμί το οποίο φαίνεται καθαρά στην φωτογραφία.

Πριν από αυτό, όμως, για αιώνες κάτω από την αρχαία στέγη του Παρθενώνα τελούνταν η Θεία Λειτουργία και τιμούνταν η Παναγία.

Από την Αθηνά στην Παναγία και από την Παναγία στο οθωμανικό τέμενος, η ιστορία του Παρθενώνα είναι πολύ πιο σύνθετη και πολύ πιο συναρπαστική από έναν απλό αρχαιολογικό τίτλο.Η πέτρα έμεινε. Οι εποχές πέρασαν. Η ιστορία όμως δεν σβήνει.

https://www.facebook.com/stelios.kavazis.5/posts/pfbid0TVyZ2EsoRve4QxDYWAvhYXuqQQrt4XdkBNHxCjDRApfCTw6TtV29dfq6EEgnndASl?__cft__[0]=AZaeK2eJDOtbvbr_tjJ5tVv7I-UUuC1eDdrXCInSaoC96gk6d5tyA9j4k69OPjlnHHTGj_HXBvoXgGHKeLRiaiNTnmGKV7yvT-7yI9VSoopnGBMCwaRw3erL_tdUd5ODKOZgxipK0ll7S6tO-p9ZANj6uHX2N4CBX-aGupNmz-bVhjXv5uKLrtd-1d9-h8IIHqnbcUQyBFHOP5Vfv2uyBKDimhWka6S3ruGUjnM65IGXGA&__tn__=%2CO%2CP-y-R