Φῶς στὸ Σκοτάδι: 08/19/26

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026

Ο IDF ανακοίνωσε ότι ξεκινά έρευνα για τη δολοφονία της 6χρονης Χιντ Ρατζάμπ στη Γάζα

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι ξεκινά εσωτερικές έρευνες για τον θάνατο της 6χρονης Παλαιστίνιας Χιντ Ρατζάμπ στη Γάζα τον Ιανουάριο του 2024, η οποία δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από ισραηλινούς στρατιώτες οι οποίοι νωρίτερα είχαν δολοφονήσει άλλα πέντε μέλη της οικογένειάς της και παρακολουθούσαν στενά την επιχείρηση διάσωσής της, για να σκοτώσουν στο τέλος τόσο την εξάχρονη όσο και το πλήρωμα του ασθενοφόρου που τη συνέδραμε, αλλά και για τον θάνατο 15 εργαζομένων σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και ανθρωπιστικής βοήθειας τον Μάρτιο του 2025. Ισραηλινές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων επισημαίνουν ότι οι αντίστοιχες έρευνες σπάνια οδηγούν σε καταδίκες, ενώ η γιαγιά της Χιντ Ρατζάμπ ζητά διεθνή έρευνα. Αντίστοιχα, οι 15 εργαζόμενοι που σκοτώθηκαν το 2025 βρέθηκαν θαμμένοι κοντά σε κατεστραμμένα και ευδιάκριτα σημειωμένα οχήματα, με τον ΟΗΕ να ζητά απαντήσεις και δικαιοσύνη. Ο ισραηλινός στρατός αρνείται πεισματικά ότι στοχοποιεί σκόπιμα αμάχους και υποστηρίζει σταθερά ότι η Χαμάς τους θέτει σε κίνδυνο χρησιμοποιώντας τους ως ανθρώπινες ασπίδες.

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι θα ξεκινήσει εσωτερικές έρευνες για τη δολοφονία της 6χρονης Παλαιστίνιας Χιντ Ρατζάμπ στη Γάζα τον Ιανουάριο του 2024, καθώς και για τον θάνατο 15 εργαζομένων σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και ανθρωπιστικής βοήθειας τον Μάρτιο του 2025, με τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ωστόσο να θυμίζουν ότι τέτοιου είδους έρευνες σπάνια οδηγούν σε καταδίκες.

«Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ»: Το φιλμ που μας θυμίζει ότι δεν είναι λύση ο λαιμός να κάνει συμφωνίες με το μαχαίρι

Ο στρατός ανέφερε ότι οι αποφάσεις για την έναρξη των ερευνών ακολούθησαν τις έρευνες του Μηχανισμού Διερεύνησης Γεγονότων και Αξιολόγησης. Παράλληλα, δημοσιοποίησε αποφάσεις σχετικά με πέντε περιστατικά που αφορούσαν τον θάνατο Παλαιστινίων.

Μεταξύ αυτών περιλαμβανόταν η εξέταση του θανάτου επτά εργαζομένων στην ανθρωπιστική βοήθεια της φιλανθρωπικής οργάνωσης World Central Kitchen τον Απρίλιο του 2024. Για το συγκεκριμένο περιστατικό, ο στρατός δήλωσε ότι δεν υπήρχε «καμία εύλογη υποψία για εγκληματική παράβαση που θα δικαιολογούσε την έναρξη ποινικής έρευνας».

«Για περισσότερες από χίλιες ημέρες, οι IDF [Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις] διεξάγουν εντατικές μάχες σε πολλά μέτωπα, εκτελώντας ένα ευρύ φάσμα στρατιωτικών αποστολών σε μια εξαιρετικά σύνθετη επιχειρησιακή πραγματικότητα», ανέφερε ο ισραηλινός στρατός.

«Στο πλαίσιο των υποχρεώσεων των IDF βάσει του διεθνούς δικαίου και του εσωτερικού ισραηλινού δικαίου, οι IDF εξετάζουν εξαιρετικά περιστατικά που συνέβησαν κατά τη διάρκεια των μαχών», πρόσθεσε.

Τόσο ο θάνατος της Ρατζάμπ τον Φεβρουάριο του 2024 όσο και ο θάνατος 15 Παλαιστινίων διασωστών τον Μάιο του 2025 προκάλεσαν διεθνή κατακραυγή.

Υπενθυμίζεται ότι η Χιντ Ρατζάμπ παρέμεινε εγκλωβισμένη για ώρες μέσα σε ένα αυτοκίνητο ανάμεσα στους νεκρούς συγγενείς της, τη θεία, το θείο και τα τρία της ξαδέρφια, παρακαλώντας μέσω κινητού τηλεφώνου τους Παλαιστίνιους διασώστες της Ερυθράς Ημισελήνου να στείλουν βοήθεια. Σε πολύ κοντινή απόσταση, οι δολοφόνοι της, οι στρατιώτες του γενοκτόνου κράτους, την άκουγαν, την έβλεπαν, και στο τέλος τη δολοφόνησαν.

Ασθενοφόρο υπήρχε σε απόσταση 8 λεπτών, ωστόσο λόγω των περιορισμών του στρατού κατοχής, η οργάνωση της διάσωσής της κράτησε 4 ολόκληρες ώρες. Όταν έφτασε ασθενοφόρο, χάθηκε η επικοινωνία τόσο με το κορίτσι όσο και με τους ίδιους τους διασώστες. Δώδεκα ημέρες αργότερα, οι σοροί της 6χρονης, των συγγενών της και δύο εργαζομένων σε ασθενοφόρο εντοπίστηκαν στην περιοχή.

Η ταινία για τον θάνατο της Χιντ Ρατζάμπ, κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και ήταν υποψήφια για Όσκαρ.

Ισραηλινές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι οι έρευνες για πιθανή εγκληματική συμπεριφορά Ισραηλινών στρατιωτών σε σχέση με τον θάνατο Παλαιστινίων σπάνια οδηγούν σε καταδίκες.

«Σχεδόν μηδενικές κατηγορίες απαγγέλλονται σε σχέση με τον αριθμό των καταγγελιών για στρατιώτες και διοικητές που διαπράττουν αδικήματα. Στις σπάνιες περιπτώσεις που διοικητές ή στρατιώτες καταδικάζονται, λαμβάνουν γελοία επιεικείς ποινές σε σύγκριση με τη σοβαρότητα του αδικήματος», δήλωσε εκπρόσωπος της ισραηλινής οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Yesh Din.

Η γιαγιά της Ρατζάμπ, η οποία ονομάζεται επίσης Χιντ Ρατζάμπ, δήλωσε τηλεφωνικά στο Associated Press ότι η ισραηλινή έρευνα δεν είναι αρκετή και ζήτησε τη διεξαγωγή διεθνούς έρευνας για τον θάνατο της εγγονής της, αλλά και για όλους τους εκατοντάδες παιδιά που έχουν σκοτωθεί στη Γάζα κατά τη διάρκεια του πολέμου.

«Απαιτείται διεθνής έρευνα για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να λογοδοτήσουν όλοι όσοι ευθύνονται», δήλωσε. «Ζητάμε δικαιοσύνη, όχι μόνο για τη Χιντ αλλά για όλα τα παιδιά της Γάζας».

Τον Ιούνιο, έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών ανέφερε ότι τα στοιχεία έδειχναν πως οι ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας «στόχευσαν σκόπιμα» και σκότωσαν Παλαιστίνια παιδιά στη Γάζα. Το Ισραήλ απέρριψε την έκθεση χαρακτηρίζοντάς την «προπαγανδιστικό κείμενο».

Τον Μάρτιο του 2025, 15 εργαζόμενοι σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και ανθρωπιστικής βοήθειας από την Ερυθρά Ημισέληνο, την Παλαιστινιακή Πολιτική Άμυνα και τα Ηνωμένα Έθνη εντοπίστηκαν σε έναν τάφο στην άμμο, στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, σύμφωνα με αξιωματούχους του ΟΗΕ.

Ο επικεφαλής ανθρωπιστικής βοήθειας του ΟΗΕ, Τομ Φλέτσερ, έγραψε σε ανάρτησή του στο X ότι οι σοροί ήταν θαμμένες κοντά σε «κατεστραμμένα και ευδιάκριτα σημειωμένα οχήματα», προσθέτοντας: «Σκοτώθηκαν από ισραηλινές δυνάμεις ενώ προσπαθούσαν να σώσουν ζωές. Απαιτούμε απαντήσεις και δικαιοσύνη».

Οι ισραηλινές δυνάμεις υποστηρίζουν ότι ουδέποτε στόχευσαν σκόπιμα αμάχους στον πόλεμο στη Γάζα. Υποστηρίζουν επίσης ότι η Χαμάς θέτει σε κίνδυνο τη ζωή αυτών των ανθρώπων χρησιμοποιώντας τους ως ασπίδες.

Ο ισραηλινός στρατός δεν σχολίασε άμεσα τότε τους θανάτους των εργαζομένων της Ερυθράς Ημισελήνου. Σε μεταγενέστερη δήλωσή του στο Reuters, ανέφερε ότι είχε διευκολύνει την απομάκρυνση των σορών από την περιοχή, την οποία χαρακτήρισε ενεργή εμπόλεμη ζώνη.

Ο στρατός δεν απάντησε συγκεκριμένα στα ερωτήματα σχετικά με το γιατί οι σοροί ανασύρθηκαν κάτω από την άμμο ή γιατί τα οχήματα βρέθηκαν συνθλιμμένα.

«Πιο σημαντικό από το να ξεκινήσει η έρευνα είναι ότι αυτό θα έπρεπε να είχε αποτραπεί», δήλωσε στο Reuters ο Εΐντ Αζίζ, διευθυντής επικοινωνίας της Ερυθράς Ημισελήνου.

«Το έμβλημα της Παλαιστινιακής Ερυθράς Ημισελήνου προστατεύεται από το διεθνές δίκαιο και το ιατρικό προσωπικό πρέπει να προστατεύεται, ιδιαίτερα όταν εκτελεί τα καθήκοντά του και παρέχει ανθρωπιστικό έργο».

https://thepressproject.gr/o-idf-anakoinose-oti-xekina-erevna-gia-ti-dolofonia-tis-6chronis-chint-ratzab-sti-gaza/

ΣτΕ: Οριστικό «όχι» στην επαναφορά δώρων και επιδομάτων αδείας στο Δημόσιο

Οριστικά κλειστό παραμένει, σύμφωνα με την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, το ζήτημα της επαναφοράς των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους. Με την απόφαση 1201/2026, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο έκρινε ότι η επιλογή του νομοθέτη να μην επαναφέρει τον 13ο και τον 14ο μισθό, οι οποίοι είχαν καταργηθεί με τον ν. 4093/2012, δεν συνιστά ούτε αντισυνταγματική παράλειψη ούτε παραβίαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η απόφαση εκδόθηκε στο πλαίσιο πρότυπης δίκης, καθώς το ζήτημα αφορά χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους. Αφετηρία αποτέλεσε αγωγή δημοσίου υπαλλήλου στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, με την οποία ζητούσε την καταβολή δύο επιπλέον βασικών μισθών για κάθε έτος. Υπέρ του είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ.

Η αξίωση αφορούσε το διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2023 έως 31 Δεκεμβρίου 2024 και στηριζόταν, μεταξύ άλλων, στην Οδηγία 2022/2041 της ΕΕ για τους επαρκείς κατώτατους μισθούς. Ο ενάγων υποστήριζε ότι υπήρχε παράλειψη του νομοθέτη να επαναφέρει τα επιδόματα κατά το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Ένα από τα βασικά ζητήματα που εξέτασε η Ολομέλεια ήταν εάν η Οδηγία 2022/2041 μπορούσε να αποτελέσει νομική βάση για την αξίωση επαναφοράς των δώρων.

Το ΣτΕ διευκρίνισε, στηριζόμενο στη δική του νομολογία αλλά και στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι η συγκεκριμένη οδηγία θα μπορούσε να γίνει επίκληση μόνο για το διάστημα μετά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο, δηλαδή μετά τις 15 Νοεμβρίου 2024.

Ωστόσο, το δικαστήριο έκρινε ότι ούτε για το μεταγενέστερο διάστημα η οδηγία μπορούσε να στηρίξει την αξίωση του δημοσίου υπαλλήλου.

Το ΣτΕ έλαβε υπόψη του την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 11ης Νοεμβρίου 2025, στην υπόθεση C-19/23. Το ΔΕΕ είχε κρίνει ότι η «επάρκεια του κατώτατου μισθού» δεν αποτελεί ευρωπαϊκή έννοια και ότι η ρύθμιση των αποδοχών των εργαζομένων και ο καθορισμός του κατώτατου μισθού παραμένουν στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών.

Μάλιστα, το ΔΕΕ είχε ακυρώσει, μεταξύ άλλων, διάταξη της Οδηγίας 2022/2041 που υποχρέωνε τα κράτη-μέλη να συμπεριλάβουν στα εθνικά κριτήρια για τον καθορισμό των κατώτατων μισθών τέσσερα στοιχεία: την αγοραστική δύναμη των νόμιμων κατώτατων μισθών σε σχέση με το κόστος διαβίωσης, το γενικό επίπεδο των μισθών και την κατανομή τους, τον ρυθμό αύξησης των μισθών και τα εθνικά επίπεδα και τις μακροπρόθεσμες εξελίξεις στην παραγωγικότητα.

Το ΔΕΕ είχε επίσης κρίνει ότι ούτε το άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ μπορεί να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης σε ζητήματα αμοιβών ή δικαιώματος σε επαρκείς ή δίκαιους κατώτατους μισθούς.

Με βάση τα παραπάνω, το ΣτΕ έκρινε ότι η Οδηγία 2022/2041 δεν παρέχει στους ιδιώτες δικαίωμα με επαρκώς προσδιορισμένο περιεχόμενο, ώστε να μπορεί να στηρίξει την απαίτηση για καταβολή των δύο επιπλέον μισθών. Για τον ίδιο λόγο απέρριψε και την επίκληση του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

Η Ολομέλεια εξέτασε στη συνέχεια εάν η μη επαναφορά των δώρων και των επιδομάτων αδείας συνιστά αντισυνταγματική παράλειψη του νομοθέτη.

Το δικαστήριο έλαβε υπόψη τη δημοσιονομική πορεία της χώρας μετά το 2018, καθώς και τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η Ελλάδα στο πλαίσιο του λεγόμενου Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Οικονομικής Διακυβέρνησης.

Παράλληλα, συνεκτίμησε στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σχετικά με το όριο της φτώχειας και εξέτασε την πορεία των ρυθμίσεων που αφορούν το μισθολογικό καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων μετά τον ν. 4354/2015.

Στην αξιολόγησή του συμπεριέλαβε επίσης τις πρόσθετες, πάγιες και ετήσιες δημοσιονομικές επιβαρύνσεις που προκύπτουν όχι μόνο από τις γενικές μισθολογικές ρυθμίσεις, αλλά και από παράπλευρες ρυθμίσεις μισθολογικού χαρακτήρα για ειδικές κατηγορίες ή καταστάσεις.

Το ΣτΕ εξέτασε, μεταξύ άλλων, το μέγεθος των εθνικά χρηματοδοτούμενων καθαρών πρωτογενών δαπανών, στις οποίες περιλαμβάνονται η μισθοδοσία, οι δημόσιες επενδύσεις και οι συντάξεις.

Κατά την Ολομέλεια, οι ρυθμίσεις για το γενικό μισθολογικό καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων που θεσπίστηκαν με τους νόμους 4354/2015, 5045/2023 και 5163/2024, καθώς και οι παράπλευρες μισθολογικές ρυθμίσεις της πρόσφατης περιόδου, αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου συνόλου πολιτικών που ιεραρχούνται και αποτιμώνται στα εκάστοτε Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η δημοσιονομική επιβάρυνση που προκαλούν οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις κινείται εντός των δημοσιονομικών πλαισίων.

Καθοριστικό ήταν και το συμπέρασμα του ΣτΕ ότι δεν προέκυψε πως η μη καταβολή των επιδομάτων εορτών και αδείας θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρεπή διαβίωση των δημοσίων υπαλλήλων.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η χορήγηση δύο επιπλέον βασικών μισθών σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους θα προκαλούσε σημαντική και πάγια πρόσθετη δημοσιονομική επιβάρυνση.

Υπό αυτά τα δεδομένα, και λαμβάνοντας υπόψη την πάγια νομολογία του σχετικά με τα περιθώρια εκτίμησης που διαθέτει ο εθνικός νομοθέτης σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το ΣτΕ έκρινε ότι η μη επαναφορά των επιδομάτων δικαιολογείται και από λόγους δημοσίου συμφέροντος που συνδέονται με τη δημοσιονομική ευστάθεια της χώρας.

Ως εκ τούτου, κατέληξε ότι δεν υπάρχει αντισυνταγματική παράλειψη του νομοθέτη.

Η Ολομέλεια εξέτασε επίσης τον ισχυρισμό ότι η μη χορήγηση των επιδομάτων στους δημοσίους υπαλλήλους παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ισότητας και την απαγόρευση διακρίσεων, σε σύγκριση με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.

Το ΣτΕ απέρριψε και αυτό το επιχείρημα.

Όπως έκρινε, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τελούν υπό τις ίδιες ή, έστω, παρόμοιες συνθήκες παροχής υπηρεσιών με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα. Η διαφορετική μεταχείριση, επομένως, δεν παραβιάζει την αρχή της ισότητας.

Ως επαρκές διαφοροποιητικό στοιχείο το δικαστήριο έλαβε υπόψη και το γεγονός ότι η διάρθρωση και το ύψος των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων έχουν άμεσες και δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στη δημοσιονομική κατάσταση των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και, κατ’ επέκταση, στη δημοσιονομική ευστάθεια του κράτους.

Στο συγκεκριμένο ζήτημα, πάντως, διατυπώθηκε μειοψηφία έξι μελών του δικαστηρίου.

Μετά την επίλυση όλων των ζητημάτων στο πλαίσιο της πρότυπης δίκης, το Συμβούλιο της Επικρατείας κράτησε την υπόθεση, εκδίκασε την αγωγή και την απέρριψε ως νομικά αβάσιμη.

Έτσι, με την απόφαση 1201/2026, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι η μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας που καταργήθηκαν το 2012 δεν παραβιάζει ούτε το Σύνταγμα ούτε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βάζοντας ουσιαστικά τέλος στη δικαστική διεκδίκηση του 13ου και του 14ου μισθού για τους δημοσίους υπαλλήλους με βάση τα συγκεκριμένα επιχειρήματα.

Αναλυτικά, σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε το Δικαστήριο αναφέρει τα παρακάτω:

«Με την 1201/2026 απόφασή της η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (Πρόεδρος: Μ. Πικραμένος, Εισηγητής: Ι. Μιχαλακόπουλος) έκρινε ότι ο νομοθέτης δεν παραβίασε ούτε το Σύνταγμα ούτε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μη επαναφέροντας τα επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με τον ν. 4093/2012.

Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στο πλαίσιο «πρότυπης δίκης» του άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δίκασε αγωγή που είχε ασκήσει δημόσιος υπάλληλος στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, ζητώντας δύο επί πλέον βασικούς μισθούς για κάθε έτος. Στο Διοικητικό Πρωτοδικείο είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ υπέρ αυτού. Κατά τον ενάγοντα, η παράλειψη του νομοθέτη εντοπιζόταν στο διάστημα 1.1.2023 – 31.12.2024 Δεδομένου ότι ο ενάγων είχε επικαλεσθεί μη μεταφορά ή πλημμελή (με τον ν. 5163/2024) μεταφορά της Οδηγίας 2022/2041 «για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (L 275), το Συμβούλιο της Επικρατείας αποσαφήνισε κατ’ αρχάς, στηριζόμενο σε πάγια νομολογία δική του και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), ότι μόνο για το διάστημα μετά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της Οδηγίας (15.11.2024) και εξής θα μπορούσε να γίνει επίκληση της Οδηγίας.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας τοποθετήθηκε, όμως, και επί του βασίμου για το εφεξής διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη του τα κριθέντα από το ΔΕΕ σε απόφασή του της 11.11.2025 (υπόθεση C-19/23). Το ΔΕΕ έκρινε ότι δεν αποτελεί ευρωπαϊκή έννοια η «επάρκεια του κατωτάτου μισθού» και ότι το ζήτημα της ρύθμισης των αποδοχών γενικά των μισθωτών -και του κατωτάτου μισθού ειδικά- ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του εθνικού νομοθέτη. Μάλιστα το ΔΕΕ ακύρωσε -πλην των άλλων- διάταξη της Οδηγίας 2022/2041, η οποία δέσμευε τα Κράτη – Μέλη να συμπεριλάβουν στα εθνικά κριτήρια καθορισμού κατωτάτων μισθών τα τέσσερα στοιχεία που απαριθμούνταν εκεί («αγοραστική δύναμη των νόμιμων κατώτατων μισθών, λαμβανομένου υπόψη του κόστους διαβίωσης», γενικό επίπεδο των μισθών και την κατανομή τους», «ρυθμό αύξησης των μισθών» και «τα εθνικά επίπεδα και τις εξελίξεις, μακροπρόθεσμα, στην παραγωγικότητα»).

Έκρινε, επίσης, το ΔΕΕ ότι ούτε το άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. θα μπορούσε να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ε.Ε. πέραν των αρμοδιοτήτων της, όσον αφορά τις «αμοιβές» ή το δικαίωμα σε «επαρκείς» ή «δίκαιους» νόμιμους κατώτατους μισθούς. Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ούτε η Οδηγία παρείχε (σε ιδιώτες) δικαίωμα με επαρκώς προσδιορισμένο περιεχόμενο [βλ. απόφαση Δ.Ε.Κ. της 19.11.1991 επί των υποθέσεων C – 6/90 και C – 9/90, Francovich και Bonifaci], το αξιούμενο δηλαδή από τον ενάγοντα, ούτε μπορούσε να τύχει επίκλησης ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Απέρριψε, έτσι την αγωγή ως προς αυτή της την βάση.

Στη συνέχεια, έχοντας υπόψη του στοιχεία για τη δημοσιονομική πορεία της Χώρας μετά το έτος 2018 και τις συναφείς υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ελλάδα στο πλαίσιο του λεγόμενου «Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Οικονομικής Διακυβέρνησης», καθώς και σε στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σχετικά με το «όριο φτώχειας», το Συμβούλιο της Επικρατείας προχώρησε σε επισκόπηση της πορείας των ρυθμίσεων του μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων μετά τον (ισχύοντα και σήμερα, σχετικό) ν. 4354/2015 και της εκτιμώμενης πρόσθετης, πάγιας, ετήσιας δημοσιονομικής επιβάρυνσης που προκαλούσαν όχι μόνον οι κατά καιρούς γενικές ρυθμίσεις, αλλά και παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις για ειδικές κατηγορίες ή καταστάσεις καθ’ όλο αυτό το διάστημα. Έλαβε υπόψη την τάξη μεγέθους των εθνικά χρηματοδοτουμένων, καθαρών πρωτογενών δαπανών (όπου υπάγεται η μισθοδοσία, αλλά και δημόσιες επενδύσεις, οι δαπάνες για συντάξεις κ. ά.). Έκρινε, περαιτέρω, ότι η ρύθμιση του γενικού μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων με τους νόμους 4354/2015, 5045/2023 και 5163/2024, καθώς και οι παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις της πρόσφατης περιόδου αποτελούν μίαν επί μέρους πτυχή συνόλου πολιτικών οι οποίες ιεραρχούνται (με τρόπο ο οποίος υπόκειται σε οριακό δικαστικό έλεγχο) και αποτιμώνται στα κατά καιρούς ισχύσαντα Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια, ενώ η προκαλούμενη από αυτές επιβάρυνση κινείται εντός των δημοσιονομικών πλαισίων.

Δικαιολογείται, συνεπώς, κατά το Δικαστήριο η διαχρονική στάση του νομοθέτη στο επίμαχο ζήτημα και από λόγους δημοσίου συμφέροντος, αναγόμενους στη δημοσιονομική ευστάθεια της Χώρας, αν ληφθεί υπόψη -στο πλαίσιο του οριακού δικαστικού ελέγχου- η τάξη μεγέθους της πάγιας, επί πλέον επιβάρυνσης από την χορήγηση αδιαφοροποίητα στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων μιας παροχής τέτοιου ύψους (δύο επί πλέον βασικών μισθών ετησίως). Εξ άλλου, δεν προέκυψε, ότι τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρεπής διαβίωση τω μισθοδοτούμενων από τη μη χορήγηση των επίμαχων επιδομάτων. Έτσι, με επίκληση και της πάγιας νομολογίας του για τα περιθώρια εκτίμησης του εθνικού νομοθέτη σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ουδεμία αντισυνταγματική παράλειψη συνέτρεξε.

Τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως νομικά αβάσιμη την αγωγή και σε ότι αφορά την παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της απαγόρευσης διακρίσεων του άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041 έναντι των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Επικαλέσθηκε το Δικαστήριο τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους δημοσίους υπαλλήλους το Σύνταγμα και ο Υπαλληλικός Κώδικας και θεώρησε κατόπιν αυτού προφανές ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τελούν υπό τις ίδιες ή, έστω, παρόμοιες συνθήκες παροχής των υπηρεσιών τους με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα. Τούτο έχει ως συνέπεια να μην παραβιάζει την αρχή της ισότητας η μη πρόβλεψη των επιμάχων επιδομάτων για τους δημοσίους υπαλλήλους. Αποτελεί δε επαρκές διαφοροποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο κατηγοριών, σύμφωνα και με το άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041, το γεγονός ότι το ζήτημα της διάρθρωσης των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και του καθορισμού του ύψους τους (και για τον κατώτατο μισθό), έχει άμεσες και δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στη δημοσιονομική κατάσταση των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης και κατ’ επέκταση στη δημοσιονομική ευστάθεια του Κράτους. Στο τελευταίο αυτό ζήτημα, όμως, της παράβασης της αρχής της ισότητας, διατυπώθηκε μειοψηφία έξι μελών του Δικαστηρίου. Το Συμβούλιο Επικρατείας, αφού επέλυσε τα ζητήματα κατ’ άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010, κράτησε, εκδίκασε και απέρριψε την αγωγή».

https://thepressproject.gr/ste-oristiko-ochi-stin-epanafora-doron-kai-epidomaton-adeias-sto-dimosio/

Γαλλία: Σε ισχύ ο νόμος για την ιατρικώς υποβοηθούμενη ευθανασία – Οι προϋποθέσεις

Η Γαλλία έθεσε επισήμως σε ισχύ τον νόμο που νομιμοποιεί την ιατρικώς υποβοηθούμενη ευθανασία για ενήλικες Γάλλους υπηκόους ή μακροχρόνιους κατοίκους που πάσχουν από ανίατες ασθένειες και βιώνουν αφόρητο πόνο, μετά την επικύρωσή του από το Συνταγματικό Συμβούλιο και τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα. Ο νόμος προβλέπει αξιολόγηση από γιατρό και αρμόδια επιτροπή, ελάχιστη αναμονή δύο ημερών και δυνατότητα ανάκλησης της συγκατάθεσης ανά πάσα στιγμή, ενώ ο ασθενής χορηγεί ο ίδιος τη θανατηφόρα ουσία, εκτός αν δεν είναι σωματικά ικανός, οπότε μπορεί να βοηθήσει επαγγελματίας υγείας. Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν χαιρέτισε την εξέλιξη, ενώ οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ασθενών και ορισμένοι επαγγελματίες υγείας εξέφρασαν έντονες αντιδράσεις, προειδοποιώντας για κινδύνους για τους ευάλωτους. Το Συνταγματικό Συμβούλιο διατήρησε παράλληλα τη «ρήτρα συνείδησης» για γιατρούς, νοσηλευτές, φαρμακοποιούς και, υπό προϋποθέσεις, ιδιωτικές και θρησκευτικές δομές υγείας.

Reuters

Σε ισχύ τέθηκε επισήμως στη Γαλλία ο νόμος που θεσπίζει το δικαίωμα στην ιατρικώς υποβοηθούμενη ευθανασία για ενήλικες ασθενείς με ανίατες ασθένειες και αφόρητους πόνους, μετά την επικύρωσή του από το Συνταγματικό Συμβούλιο και τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα. Η Γαλλία εντάσσεται έτσι στις λίγες χώρες, μεταξύ των οποίων η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Ελβετία και ο Καναδάς, που έχουν νομιμοποιήσει την πρακτική.

Η νομοθεσία για την «υποβοηθούμενη αυτοκτονία», όπως ορίζεται στο νέο γαλλικό πλαίσιο, τέθηκε επισήμως σε ισχύ, έπειτα από την έγκριση του νόμου από την ανώτατη συνταγματική αρχή της χώρας και τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα.

Η νέα νομοθεσία αποτελεί αποτέλεσμα πολυετών συζητήσεων στη Γαλλία και παρέχει το δικαίωμα σε ενήλικες ασθενείς που πάσχουν από ανίατες νόσους και βιώνουν αφόρητο πόνο να ζητήσουν ιατρικώς υποβοηθούμενη ευθανασία.

Με την εφαρμογή του νόμου, η Γαλλία προστίθεται στη μικρή ομάδα χωρών που έχουν νομιμοποιήσει ανάλογες πρακτικές, μεταξύ των οποίων η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Ελβετία και ο Καναδάς.

Πριν από την έγκριση του αιτήματος, ο γιατρός οφείλει να επιβεβαιώσει τον λόγο για τον οποίο ο ασθενής ζητά να υποβληθεί στη διαδικασία. Στη συνέχεια, αρμόδια επιτροπή εξετάζει εάν πληρούνται τα προβλεπόμενα κριτήρια.

Εφόσον το αίτημα εγκριθεί, ο ασθενής πρέπει να περιμένει τουλάχιστον δύο ημέρες πριν από τη διεξαγωγή της διαδικασίας και να επιβεβαιώσει εκ νέου την απόφασή του την ημέρα που αυτή θα πραγματοποιηθεί.

Η συγκατάθεση μπορεί να αποσυρθεί οποιαδήποτε στιγμή.

Βασική προϋπόθεση είναι, επίσης, ο ίδιος ο ασθενής να χορηγήσει τη θανατηφόρα ουσία. Εάν, ωστόσο, δεν είναι σωματικά σε θέση να το πράξει, θα μπορεί να λάβει βοήθεια από επαγγελματία υγείας.

Μέχρι σήμερα, η γαλλική νομοθεσία επέτρεπε την παθητική ευθανασία, όπως την άρνηση ή τη διακοπή τεχνητής υποστήριξης της ζωής, καθώς και τη βαθιά καταστολή πριν από τον θάνατο. Όσοι ασθενείς αναζητούσαν διαφορετικές επιλογές, σε ορισμένες περιπτώσεις, αναγκάζονταν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό.

Χαιρετίζει την εξέλιξη ο Μακρόν

Ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, χαιρέτισε την έναρξη ισχύος του νόμου. Ο Μακρόν είχε δεσμευτεί κατά την προεκλογική εκστρατεία του 2022 για την επανεκλογή του να προωθήσει νομοθεσία σχετικά με το «δικαίωμα στον θάνατο».

Ο Γάλλος πρόεδρος χαρακτήρισε την εξέλιξη ως την ολοκλήρωση μιας «υποδειγματικής δημοκρατικής συζήτησης».

Το γραφείο του ανέφερε ότι ο νόμος αποτελεί «μια ουσιαστική εγγύηση για τους συμπολίτες μας» και υποστήριξε ότι μπορεί πλέον να εφαρμοστεί με τη βεβαιότητα πως στηρίζεται σε «πλήρως εδραιωμένα δημοκρατικά, ηθικά και συνταγματικά θεμέλια».

Οι αντιδράσεις

Η νομιμοποίηση της υποβοηθούμενης ευθανασίας εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις στη Γαλλία, μια χώρα με μακρά καθολική παράδοση.

Το Ίδρυμα Jérôme Lejeune, το οποίο παρέχει ισόβια φροντίδα σε ανθρώπους με γενετικές νοητικές αναπηρίες, μεταξύ άλλων σε άτομα με σύνδρομο Down, εξέφρασε την «οργή» του για τη νέα νομοθεσία.

Παράλληλα, η ένωση «Les Éligibles et leurs aidants», που εκπροσωπεί συλλογικότητα ασθενών, έκανε λόγο για «τον απόλυτο κίνδυνο που συνιστά αυτός ο νόμος για τους πιο ευάλωτους».

Αντιδράσεις έχουν εκφραστεί και από εργαζομένους στον τομέα της υγείας, καθώς το ζήτημα της ευθανασίας παραμένει ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο στη χώρα.

Η δημοσίευση του νόμου στην Επίσημη Εφημερίδα πραγματοποιήθηκε μετά από σειρά νομικών προσφυγών. Οι επικριτές υποστήριξαν, μεταξύ άλλων, ότι η ελάχιστη περίοδος των δύο ημερών για την επανεξέταση της απόφασης του ασθενούς είναι υπερβολικά σύντομη και ότι θα πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα σε ολόκληρα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης να αρνούνται τη συμμετοχή στη διαδικασία για λόγους συνείδησης.

Οι όροι του Συνταγματικού Συμβουλίου

Το Συνταγματικό Συμβούλιο της Γαλλίας επικύρωσε την περασμένη Παρασκευή τον νόμο στο σύνολό του, κρίνοντας ωστόσο ότι ορισμένες διατάξεις χρειάζονταν διευκρινίσεις.

Μεταξύ αυτών ήταν η «ρήτρα συνείδησης», η οποία επιτρέπει στους επαγγελματίες υγείας να αρνηθούν να συμμετάσχουν στη διαδικασία.

Το Συμβούλιο δεν ακύρωσε καμία διάταξη του νόμου, αλλά έκρινε ότι οι γιατροί οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τους νόμιμους κηδεμόνες των ασθενών κατά την αξιολόγηση των αιτημάτων.

Παράλληλα, αποφάνθηκε ότι τη «ρήτρα συνείδησης» μπορούν να επικαλούνται όχι μόνο οι γιατροί και οι νοσηλευτές, αλλά και οι φαρμακοποιοί.

Η ίδια δυνατότητα πρέπει να ισχύει και για ιδιωτικές, συνήθως θρησκευτικές, εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, όταν η «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» είναι «προφανώς αντίθετη» με την αποστολή τους.

Ωστόσο, σύμφωνα με το Συνταγματικό Συμβούλιο, η εξαίρεση αυτή ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις δεν αποτελούν τα μοναδικά ιδρύματα που μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες των ασθενών στην εκάστοτε περιοχή.

shttps://thepressproject.gr/gallia-se-ischy-o-nomos-gia-tin-iatriko-ypovoithoumeni-efthanasia-oi-proypotheseis/

Φίλοι μου, παρακαλώ μοιραστείτε αυτό μαζί μου

Φίλοι μου, παρακαλώ μοιραστείτε αυτό μαζί μου: η βομβαρδιστική επίθεση δεν σταμάτησε σήμερα, και οι μαχάλα συνεχίζονται. Σήμερα είναι μια πολύ δύσκολη μέρα για το Γάζα; οι επιθέσεις δεν σταματούν. Πόσο ακόμα θα διαρκέσει αυτή η τρομοκρατία, βαρβαρότητα και αδικία; Πόσο ακόμα θα συνεχίσουν να μας σκοτώνουν χωρίς καμία δικαιολογία; Ο κόσμος νομίζει ότι η πόλεμος τελείωσε, αλλά εμείς εξοντωθούμε κάθε μέρα

https://www.facebook.com/deema.roohy.5/posts/pfbid0uLZ1WtxE7xN4fDRJU787SvwjY2iZRP8P3vL8JxcwZ6kvJnRb6WxzJzgfhQrW1jrwl?__cft__[0]=AZZuV9hIzN_gfUHR3tZXmiyHo5c73Gn3U-anBakaTrqhdVONSvOnLGNNKzv_hRiKze4XugkvmyfIjq5q-pEGFDEg3ydJ6jRhTd6CG7HXSzYSqmlms0JrSU9K6mp2B829R94Qo5QG7tRsjIWuMhs-i2XEeXMDfQ_X-UyNTz_APIu8tLwwRYQKiSx12S99DgMdK37cvevcOTUNd5rtiFQwzBe3bXSBbpgNYfbdv5PA3P-J1g&__tn__=%2CO%2CP-y-R

κυκλοδιασταύρωση

κυκλοδιασταύρωση [κύκλο- + -διασταύρωση] = ἕνας κυκλικὸς κόμβος στὴν ὁδικὴ κυκλοφορία ὅπου τὰ ὀχήματα κινοῦνται γύρω ἀπὸ μιὰ κεντρικὴ νησῖδα πρὸς μία κατεύθυνση, δίνοντας προτεραιότητα σὲ ὅσους ἤδη βρίσκονται μέσα σὲ αὐτόν.

(μεταφραστικὸ δάνειο ἀπὸ τὴν ἀγγλικὴ «roundabout»)

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0xxEfwFgcRstmkVtUkscfQzaLJ66r7SgpkichhTFEbuN9LquxwQuSVY2DY3ypYkTPl&id=61550337025368&__cft__[0]=AZZTDzeiQmOFgd6snPVsOQAc85bpHb6MtbV_gazMIJs26w8XIABTHj7c1NKvAJ4b_61AKqsDlXq3ymhD_3Q6CzPF8jr8AeTmisg7nqF8YBdd1ZMuE3cxGw8LvDnoSubFlUpnvxgyaTj-LrjMk8bjJMWf&__tn__=%2CO%2CP-R

ΝΕΑ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗ ΓΑΖΑ

ΝΕΑ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗ ΓΑΖΑ!

Πριν από λίγο, το Ισραήλ βομβάρδισε το αστυνομικό τμήμα του Δήμου της Γάζας, σκοτώνοντας 9 ανθρώπους και τραυματίζοντας περισσότερους από 20, οι περισσότεροι σε σοβαρή κατάσταση.

Πόσοι ακόμη πρέπει να σκοτωθούν για να αντιδράσει η «πολιτισμένη» Ευρώπη; Πόσα παιδιά, πόσες οικογένειες, πόσες ζωές πρέπει να χαθούν για να σταματήσει η ατιμωρησία;

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διεθνή κοινότητα να σταματήσουν άμεσα την πολιτική της ανοχής και της συνενοχής. Οι καταδίκες στα λόγια δεν προστατεύουν ανθρώπινες ζωές.

Το Ισραήλ πρέπει να λογοδοτήσει για τα εγκλήματά του και να τεθεί άμεσα υπό πραγματική διεθνή πίεση και κυρώσεις.

 ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΣΦΑΓΗ!
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ!
ΒΑΛΤΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΓΑΖΑ!

Η σιωπή μπροστά σε αυτά τα εγκλήματα δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή.

https://www.facebook.com/reel/1603670114439230/?__cft__[0]=AZaoyzXrV5PC3flMft3-M9yS8dVFTNh8CDGd13Y3yhI0-kHB9WkyEfWGb4y_l-xCfD4rGoDam_e1mY03w8Z0BsKM9ygHbJ2P6wR3iZ7VIoMZUqkIBB8ADVWWRluWqy80vqb3RsbmfxKWmMmWRbOT31ky-WHB_5f2ALT2iNhxx1LygSaMjlRJ7Hnf2PIPkHovbK8Hrhu11BD_qmqZzl3jzoe7ucy6sz2cEnuc4Vzyyrok3A&__tn__=%2CO%2CP-y-R

Η Ρωσίδα πρωταθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής Αντζελίνα Μέλνικοβα κέρδισε το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Ζάγκρεμπ

Η Ρωσίδα πρωταθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής Αντζελίνα Μέλνικοβα κέρδισε το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Ζάγκρεμπ. Στο βάθρο όμως δεν υψώθηκε η ρωσική σημαία και δεν ακούστηκε ο εθνικός ύμνος· χρησιμοποιήθηκε η σημαία της World Gymnastics και ουδέτερη μουσική. (European Gymnastics⁠￼)

Και την ίδια στιγμή, Ισραηλινοί αθλητές συνεχίζουν να αγωνίζονται με τη σημαία και τον εθνικό ύμνο του Ισραήλ, ενώ η Γάζα βιώνει εδώ και σχεδόν τρία χρόνια μια καταστροφική πολεμική εκστρατεία.

Αυτό είναι το «Ολυμπιακό πνεύμα»;
Αυτή είναι η «ουδετερότητα» του αθλητισμού;

Γιατί η σημαία μιας χώρας τιμωρείται για τις πράξεις της κυβέρνησής της στη μία περίπτωση, ενώ στην άλλη όλα συνεχίζονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα;

Ίδια μέτρα και ίδια σταθμά για όλους — ή μήπως ο αθλητισμός έχει πλέον γίνει εργαλείο πολιτικής επιλεκτικότητας;

#Gaza #Palestine #FreePalestine #Israel #Sports #DoubleStandards

https://www.facebook.com/reel/1775984440384014

Το βαρέλι δεν έχει πάτο σε αυτή τη χώρα

Το βαρέλι δεν έχει πάτο σε αυτή τη χώρα.

Ένας Ισραηλινός "τουρίστας" ήρθε στην Κρήτη, έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια τον επίσημο δείκτη επικινδυνότητας 4 (πολύ υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς) μετά από ρητές συστάσεις, άναψε ψησταριά μέσα στα μελτέμια και έκαψε τα Σελλιά στο Ρέθυμνο. Και ποια είναι η «τιμωρία» του από το αποικιακό μας κράτος σήμερα; 
Αφήνεται ελεύθερος και ωραίος με μια εγγύηση 10.000 ευρώ, επιστρέφοντας στο Τελ Αβίβ με την υποχρέωση απλά να εμφανίζεται στην εκεί ελληνική πρεσβεία. 

Θυμάστε τι έγινε τον Αύγουστο του 2025 με τα νέα παιδιά στην Πάτρα, τους εθελοντές που έτρεξαν να σώσουν τον τόπο τους; Εκείνοι αντιμετωπίστηκαν σαν στυγεροί εγκληματίες και οδηγήθηκαν άδικα στην προφυλάκιση πριν αποφυλακιστούν πανηγυρικά μερικές εβδομάδες μετά, όταν αποδείχθηκε το απόλυτο αστυνομικό φιάσκο. Για τους ξένους «προνομιούχους» υπάρχει πλήρης ασυλία, ενώ για τους ιθαγενείς πολίτες εξαντλείται όλη η κρατική εκδικητικότητα.

Επίσης θυμηθείτε τον Άδωνι Γεωργιάδη που έσπευδε τότε στο X/Twitter να αναπαράγει άμεσα τις ειδήσεις των συλλήψεων
(https://x.com/AdonisGeorgiadi/status/1955688650811097263) καταδικάζοντας τα παιδιά πριν καν εξεταστούν τα στοιχεία που απέδειξαν την αθωότητά τους —σήμερα, για το έγκλημα στο Ρέθυμνο και την προκλητική ασυλία του Ισραηλινού, τηρεί άκρα του τάφου σιωπή.

Ζούμε υπό καθεστώς ιδιότυπης αποικιοκρατίας, όπου η Δικαιοσύνη και η αξιοπρέπεια του πολίτη έχουν γίνει είδος προς εξαφάνιση.

#Αποικία #Δικαιοσύνη #Υποκρισία #Ρεθυμνο #Πατρα

https://www.facebook.com/zoe.faltseta/posts/pfbid0igRWqo9qYpWpLoKH3CJNA6XJAe7fs1jzCyd4ZhpqTScQangkCUrW8LpRFEstN4cLl?__cft__[0]=AZaesdLXdo75MeZ-MkUBSsC2zmN3uwfl0057mmw8nk5Rb9FLaF6JzN1FoBJUp2WgraDNCarvBeGjysedaJ5YqE9vJ9mk6dostaM9Y6biNGdI0a1Wh8VAAaf1zj1gW408VO7XCED_-EeRzxFZLjN7G3m7Na4OCUHszkgFpMFZGFu2TqAk59d2_y6JVJzF8z-tchI&__tn__=%2CO%2CP-y-R