εὐκαίρημα [οὐδ.] < (λόγιο διαχρονικὸ δάνειο ἀπὸ τὴν ὁμώνυμη ἀρχαιοελληνικὴ) εὖ- + -καίρημα
Οὐσιαστικό:
• ἡ κατάλληλη, ἡ ἐπίκαιρη, ἡ εὔκαιρη πράξη ποὺ συντελεῖται στὸν σωστὸ χρόνο .
• ἡ ἐνδεδειγμένη, ἡ καίρια ἐνέργεια .
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0ERJXgiSnMYFactj7JPpuvk27vYUZD1hM7Z2HGoEVKfC8LL1ZV9nD2F49RVrM9J9nl&id=61550337025368&__cft__[0]=AZj6IqLYAcg7K-PBTfQ2WbVv4_kvvaATRA1DKr46D34QoAPBiIizYdL5-FrZazvQ5Ps6j_xiuEudtcPXy7IlP_0UpUb7Y5Fof2IlkAYkyUtb9PupqM1CPmib6zFxoFEMFiSg7Af-PX39jdI&__tn__=%2CO%2CP-R
