Ο Αποστολόπουλος την έπαθε περίπου όπως την έπαθαν, σε άλλο επίπεδο φυσικά, ο Παπανδρέου, ο Τσίπρας, θα έλεγα και ο Βαρουφάκης.
Δεν ευθύνονταν αυτοί, τουλάχιστον όχι στον βαθμό που τους αποδόθηκε, για τη χρεοκοπία της χώρας, τις κλειστές τράπεζες, τα μνημόνια και τους περιορισμούς στις αναλήψεις. Κι όμως, στη συλλογική μνήμη, οι περισσότεροι σε αυτούς ρίχνουν τις ευθύνες.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει σήμερα με τα δέντρα της Αθήνας.
Ο Αποστολόπουλος δεν ευθύνεται για τη ζημιά που έχει γίνει στην αστική φύση του Δήμου Αθηναίων τη τελευταία 20ετια. Η μεγάλη καταστροφή έγινε επί δημαρχίας Καμίνη και επί δημαρχίας Μπακογιάννη.
Ακόμη και ο Μπακογιάννης, όμως, παρέλαβε ήδη βαριά κακοποιημένες δεντροστοιχίες. Τα περισσότερα δέντρα στους δρόμους της Αθήνας, με κάποιες εξαιρέσεις, όπως οι πλάτανοι στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου που δεν είχαν κλαδευτεί ποτέ, είχαν ήδη καρατομηθεί επί Καμίνη.
Αυτό σημαίνει ότι πολλά από τα δέντρα που βλέπουμε σήμερα στους δρόμους είναι ήδη καταδικασμένα σε αργό θάνατο. Έχουν πληγές, σήψεις, σαπίσματα, εσωτερικές φθορές. Δεν είναι απλώς «άσχημα κλαδεμένα». Είναι δέντρα που έχουν βασανιστεί επί 20 χρόνια.
Η πραγματικά αντιδημοφιλής άποψη είναι η εξής: ένα μεγάλο μέρος αυτών των δέντρων, αν και καταπράσινο, θα πρέπει, μέσα στα επόμενα χρόνια να αντικατασταθεί με νέα δέντρα.
Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι πώς θα γίνει αυτό.
Γιατί άλλο είναι να φυτεύεις 100 δέντρα τον χρόνο και να μπορείς να τα ποτίζεις, να τα στηρίζεις, να τα φροντίζεις, να τα ποτίζεις, να τα προστατεύεις, και άλλο να φυτεύεις μαζικά χιλιάδες νεαρά δέντρα χωρίς σχέδιο, χωρίς φροντίδα και χωρίς επαρκή παρακολούθηση.
Εκεί είναι το κρίσιμο σημείο.
Ο Αποστολόπουλος και ο Δούκας την πληρώνουν σήμερα επικοινωνιακά για μια καταστροφή που έχει συντελεστεί πριν από αυτούς. Όμως το δικό τους λάθος είναι άλλο: αντί να εξηγήσουν καθαρά ότι πολλές δεντροστοιχίες είναι πλέον κατεστραμμένες από επιζήμιες πρακτικές του παρελθόντος και χρειάζονται σταδιακή, οργανωμένη αντικατάσταση, συνέχισαν την ίδια καταστροφική πρακτική της καρατόμησης και της αποκλαδωσης.
Και αυτό χτυπάει στο μάτι.
Γιατί όταν ένα δέντρο είναι σάπιο, πληγωμένο και καταδικασμένο, δεν το ξανακαρατομείς για να παρατείνεις την εικόνα της φθοράς. Το αφαιρείς τεκμηριωμένα, φυτεύεις νέο δέντρο στη θέση του και το φροντίζεις σωστά.
Το έγκλημα δεν είναι μόνο ότι κακοποιήθηκαν τα δέντρα της Αθήνας.
Το έγκλημα είναι ότι συνεχίζεται η ίδια λογική, ενώ χάνεται πολύτιμος χρόνος για την πραγματική αποκατάσταση της αστικής φύσης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου