Πέμπτη 16 Απριλίου 2026

ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ALPHA: Αυτό τον έφαγε - Σάλος με υπόθεση Σάντη


By στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες

Κάτω τα χέρια από τις πικροδάφνες!


Νικήσαμε!

Ασχολήθηκα πρώτη με  συνεχείς αναφορές και συνεντεύξεις  στη ραδιοφωνική μου εκπομπή με αυτό το οικολογικό "έγκλημα"του ΕΟΔΥ.Αξολούθησαν πολλές αντιδράσεις από αρμόδιους επιστημονικούς φορείς και οργανώσεις  και,τελικά,οι ιθύνοντες  του Υπουργείου Υγείας υπαναχώρησαν. Ευτυχώς! Το άρθρο μου στον Ελεύθερο Τύπο όπου έθιγα το θέμα πριν αποσυρθεί η εγκύκλιος.

Μας φαντάζομαι συγκεντρωμένους στο Σύνταγμα, με πλακάτ και μεγάφωνα οργής, να υπερασπιζόμαστε τα παιδικά μας χρόνια απαιτώντας να σταματήσει ο απηνής διωγμός της πικροδάφνης από τα πάρκα, τους δρόμους, τις πλατείες, ίσως ακόμη και από τα μπαλκόνια μας.

Αφορμή η πρωτοφανής για τα σημερινά δεδομένα επικοινωνίας και ενημέρωσης των πολιτών εγκύκλιος του ΕΟΔΥ που διαβιβάστηκε στα σχολεία της χώρας μέσω του υπουργείου Παιδείας για την απομάκρυνση της πικροδάφνης από σχολεία και χώρους όπου βρίσκονται παιδιά.

Εν έτει 2026, στην εποχή της άμεσης και πλήρους ενημέρωσης της πλειοψηφίας των πολιτών από τις πολλές εφαρμογές του Διαδικτύου, τις οποίες μάλιστα χρησιμοποιεί τα τελευταία χρόνια με επιτυχία ο κρατικός μηχανισμός, οι γραφειοκράτες του υπουργείου Υγείας επέμειναν στο τυπολατρικό της εγκυκλίου, λες και μόλις τώρα ανακάλυψαν την πυρίτιδα. Ειδικότερα πως το φυτό της πικροδάφνης είναι ακατάλληλο προς βρώσιν! Με το σχετικό έγγραφο διαβιβάζεται ενημέρωση σύμφωνα με την οποία τα φύλλα, τα άνθη και οι μίσχοι των πικροδαφνών περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις τοξινών, κυρίως γλυκοσιδών, καθιστώντας τις πικροδάφνες επικίνδυνες τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα. Μια «συγκλονιστική» αποκάλυψη για τους πολύ νεότερους ιθαγενείς μιας μεσογειακής χώρας όπου η παρουσία της πικροδάφνης είναι τόσο αρχέγονη όσο και το καταγεγραμμένο, από τους Πλίνιο, Θεόφραστο και Διοσκουρίδη, γεγονός πως από τους αρχαίους χρόνους ουσίες της πικροδάφνης χρησιμοποιούνταν για φαρμακευτικούς σκοπούς.

Αλλωστε, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που παρουσίασε, στην απάντηση-διαμαρτυρία προς το υπουργείο για τη συνολική απομάκρυνση της πικροδάφνης από χώρους συγκέντρωσης παιδιών και μαθητών, η Πανελλήνια Ενωση Επαγγελματιών Γεωτεχνικών και Επιχειρήσεων Πρασίνου -διεπιστημονικός φορέας- στον κατάλογο των καταγεγραμμένων αιτίων δηλητηρίασης πρωταγωνιστούν τα φάρμακα κατά 41%,τα γεωργικά φάρμακα κατά 6,2%, τα είδη οικιακής χρήσεως κατά 20,7%, τα καλλυντικά κατά 4,6,διάφορα χημικά  κατά 17,3 και τα φυτά μόλις κατά 1,1%. 

Αντιθέτως, η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Υγιεινής Περιβάλλοντος του υπουργείου Υγείας, με την εγκύκλιό της, αγνοώντας μεταξύ άλλων την οικολογική καταστροφή για την εκρίζωση δεκάδων χιλιάδων φυτών σε όλη την Ελλάδα αλλά και το υπερβολικό κόστος, με δεδομένο το εξαιρετικά ισχυρό ριζικό σύστημά τους, συστήνει την απομάκρυνσή τους από τους σχετικούς δημόσιους χώρους ή την έως την ολοκλήρωση των έργων περίφραξη, ώστε να αποτραπεί η πρόσβαση των παιδιών, καθώς και τη σήμανση των φυτών ως τοξικών. 

Ηδη έχω αναφερθεί στους πολύ νεότερους γηγενείς, που δήθεν προσπαθεί να προστατεύσει από τον κίνδυνο η εγκύκλιος, δηλαδή τις γενιές που από τη νηπιακή τους ηλικία παίζουν στα δάχτυλα κινητά, τάμπλετ, Διαδίκτυο. Αναφέρθηκα με νοσταλγία στις δικές μας εποχές. Τις παλαιές. Οπου η βασική ενημέρωση δεν είχε έγγραφη μορφή με κρατική σφραγίδα. Ηταν τα συνεχή μη της μαμάς και του παππού, η κατ’ οίκον, αλλά και εκτός οικίας, απλή τακτική της άμεσης…. εκπαίδευσης με συχνά κωμικοτραγικά για την τρυφερή μας μνήμη παραδείγματα δήγματος από τσουκνίδα και αναζήτηση της πιο κοντινής μολόχας ως καταπραϋντικό στο «βαβά». Μία διά βίου επιτυχημένη μάθηση για τη συμβίωση με τη φύση και τους θησαυρούς της, που δεν είναι πάντα ακίνδυνοι όπως δεν είναι ούτε τα ζώα ούτε και οι άνθρωποι. 

Σε μία εποχή που πρώτιστο καθήκον όλων μας, πόσω μάλλον της Πολιτείας, είναι η προστασία του περιβάλλοντος και ο απόλυτος σεβασμός του, στη χώρα που ο πληθυσμός της υπολείπεται κατά πολύ από τις άλλες ευρωπαϊκές ακόμη και στην ορθή χρήση της ανακύκλωσης, η εγκύκλιος έφερε άμεσα αποτελέσματα. Τον φόβο των πολλών αδαών για το θέμα που κυριολεκτικά βομβαρδίζουν με τηλεφωνήματα και μέιλ υπηρεσίες των δήμων, καταγγέλλοντας την παρουσία των τοξικών αυτών φυτών. Απαιτώντας την άμεση απομάκρυνσή τους μην τύχει και δηλητηριαστούν τα παιδιά. 

Με λαμπρό, πρώτο, ηχηρό παράδειγμα του Δήμου Σερρών με τη δήλωση του αντιδημάρχου Παιδείας, Παναγιώτη Κεΐσογλου, δημοσίευμα Lion News, πως θα ακολουθήσουν τις οδηγίες του υπουργείου και πως δεν χρειάζεται, όπως και από πλευράς των δασκάλων και των καθηγητών, να υπάρχει φόβος και πανικός. Ο ίδιος ο αντιδήμαρχος αποκάλυψε πως σε κάποια χωριά ήδη υπήρχαν εκπρόσωποι Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων ή ακόμη και εκπαιδευτικοί που δαπάνησαν 5 λεπτά από τον χρόνο τους ώστε να βγάλουν μόνοι τους το συγκεκριμένο φυτό από τον αύλειο χώρο. 

Ντρέπομαι για την κατάντια μας με τις ευλογίες του υπουργείου. Ντρέπομαι!


                  Πηγή

By στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Φραντσέσκα Αλμπανέζε / Κατέσχεσαν το σπίτι της εισηγήτριας του ΟΗΕ για την Παλαιστίνη – Δεν έχει ούτε τραπεζική κάρτα


Σφοδρές αντιδράσεις από κυβερνήσεις και πολιτικούς κύκλους, με αποκορύφωμα κυρώσεις από την κυβέρνηση του Nτόναλντ Τραμπ, αλλά και κύμα απειλών σε βάρος της ίδιας και της οικογένειάς της, έχει προκαλέσει η στάση της Φραντσέσκα Αλμπανέζε, Ιταλίδας δικηγόρου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ για τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, όπως αποκαλύπτει σε συνέντευξη της στην εφημερίδα Guardian. «Η ζωή μου έχει γίνει ρόλερ κόστερ», είπε χαρακτηριστικά.

Η Αλμπανέζε δεν ήταν η πρώτη που χαρακτήρισε τη στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ γενοκτονία, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια έχει χρησιμοποιήσει σταθερά τη δημόσια επιρροή της στον ΟΗΕ, όχι μόνο για να καταδικάσει την ισραηλινή κυβέρνηση και τον στρατό της, αλλά και το πλέγμα δυτικών κρατών και εταιρειών που έχουν στηρίξει. Το μήνυμά της, διατυπωμένο με έμφαση τόσο δια ζώσης όσο και σε εκθέσεις του ΟΗΕ, είναι ότι υπάρχει ένα σύστημα ικανό για μαζικές δολοφονίες.

Για τη δημόσια στάση της, η ζωή της έχει απειληθεί και η οικογένειά της έχει τεθεί σε κίνδυνο, όπως αποκαλύπτει μιλώντας στην εφημερίδα Guardian. Αντιμετώπισε το ενδεχόμενο σύλληψης στη Γερμανία, ενώ η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ την χαρακτήρισε με όρους που συνήθως προορίζονται για τρομοκράτες, διακινητές ναρκωτικών και σπανιότερα για αιμοσταγείς δικτάτορες. Είναι η πρώτη αξιωματούχος του ΟΗΕ που έχει λάβει αυτόν τον χαρακτηρισμό.

Διαβάστε: Πεθαίνοντας από τη δίψα στη Γάζα / Ένα «αόρατο», θανατηφόρο όπλο

Χωρίς σπίτι και πρόσβαση σε λογαριασμούς

«Ήταν παράδοξο να υφίσταμαι μια από τις σκληρότερες μορφές τιμωρίας χωρίς καμία διαδικασία, αφού δεν μου δόθηκε καν η δυνατότητα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Μου επιβλήθηκαν κυρώσεις χωρίς δίκη», είπε.

Το εκτελεστικό διάταγμα του Τραμπ απαγόρευσε σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή οντότητα να της παρέχει «χρήματα, αγαθά ή υπηρεσίες» – ένας τόσο ευρύς ορισμός που έχει χαρακτηριστεί ως «πολιτικός θάνατος». Το διαμέρισμά της στην Ουάσινγκτον κατασχέθηκε. Δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιεί πιστωτική κάρτα οπουδήποτε στον κόσμο, καθώς σχεδόν όλες οι συναλλαγές διεκπεραιώνονται μέσω αμερικανικών υπηρεσιών. «Κυκλοφορώ με μετρητά ή δανείζομαι από φίλους και συγγενείς», λέει.

Επιπλέον, κατηγορεί φιλοϊσραηλινούς ακτιβιστές στη Γενεύη ότι στοχοποίησαν τον σύζυγό της, Μαξιμιλιάνο Καλί, ανώτερο οικονομολόγο της Παγκόσμιας Τράπεζας, σε μια εκστρατεία που οδήγησε στην απομάκρυνσή του από τη θέση ευθύνης για τον φάκελο της Συρίας. «Η Παγκόσμια Τράπεζα έδειξε πλήρη δειλία», λέει.


Ο Καλί και η 13χρονη κόρη τους, Αμερικανίδα πολίτης, έχουν καταθέσει αγωγή κατά του Τραμπ και υψηλόβαθμων αξιωματούχων για παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων και κατάσχεση περιουσίας χωρίς νόμιμη διαδικασία. Η ίδια δεν μπορεί να προσφύγει λόγω των κανόνων του ΟΗΕ, αλλά ομάδα Αμερικανών καθηγητών νομικής κατέθεσε υπόμνημα υπέρ της οικογένειας.

Διαβάστε: Γάζα / Στο «χείλος» κατάρρευσης η «εκεχειρία» – Λήγει το τελεσίγραφο αφοπλισμού της Χαμάς

Εμπνευσμένη από τους αγώνες κατά της μαφίας στη Νότια Ιταλία

Η δράση της Αλμπανέζε εντάθηκε μετά την έκθεσή της το 2024 με τίτλο «Ανατομία μιας γενοκτονίας», η οποία προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων αλλά και απειλές κατά της ζωής της ίδιας και της 13χρονης κόρης της. Επισημαίνει ότι σε αντίθεση με το παρελθόν, οι δολοφονίες στη Γάζα έγιναν με «έξυπνες» βόμβες αμερικανικής προέλευσης, καθοδηγούμενες από αλγορίθμους — μια γενοκτονία του 21ου αιώνα.

Στο νέο της βιβλίο με τίτλο When the World Sleeps, η εισηγήτρια του ΟΗΕ αποτίει φόρο τιμής στην αξιοπρέπεια των Παλαιστινίων. Το έργο βασίζεται σε ιστορίες 10 προσώπων, μεταξύ των οποίων ένα πεντάχρονο κορίτσι που σκοτώθηκε στη Γάζα.

Παράλληλα, ασκεί δριμεία κριτική όχι μόνο στο Ισραήλ, αλλά και σε Ευρωπαίους ηγέτες όπως ο Κιρ Στάρμερ, ο Εμμανουέλ Μακρόν και η Τζόρτζια Μελόνι για τη στάση τους στο ζήτημα της Γάζας.

Η ίδια συνδέει τη στάση της απέναντι στην αδικία με τα παιδικά της χρόνια στη νότια Ιταλία, σε περιβάλλον διαφθοράς και πελατειακών σχέσεων. Εμπνεύστηκε από τους δικαστές κατά της μαφίας Πάολο Μπορσελίνο και Τζοβάνι Φαλκόνε, που δολοφονήθηκαν το 1992.

Δέχθηκε απειλές θανάτου, ακόμη και απειλές για τη βιασμό της κόρης της. «Ήταν βίαιη περίοδος», λέει. «Αναρωτήθηκα αν αξίζει. Έχω δύο παιδιά. Αν τους κάνουν κακό;». Παρ’ όλα αυτά συνεχίζει: «Δεν έχω άλλη επιλογή. Πρέπει να συνεχίσω».

Πιστεύει ότι δεν αντιπαρατίθεται μόνο σε κυβερνήσεις όπως των Τραμπ και Νετανιάχου, αλλά και σε «αρπακτικά των ελίτ» παγκοσμίως.

Παρά την ένταση, συνεχίζει να εμπνέει. «Η ζωή μου έγινε τρενάκι του τρόμου», λέει. «Αλλά η ελευθερία μου είναι ισχυρότερη από τον φόβο. Η ήττα έρχεται τη στιγμή που σταματάς να αγωνίζεσαι».


                        Πηγή


By στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τι ενώνει τα νησιά Ικαρία, Χίο, Σάμο, Λέρο, Κάλυμνο, Καστελόριζο, Νίσυρο και όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου με τη Γάζα ;

 Είχα 2-3 "φίλους" που μου έγραφαν πως οι Ισραηλινοί είναι αδέλφια μας,πως δεν είναι τυχαίο πως οι σημαίες μας έχουν τα ίδια χρώματα,πως έχουμε τον ίδιο εχθρό ,πως το κράτος του Ισραήλ είναι η πλέον δημοκρατική χώρα στη περιοχή και πως στο "κάτω κάτω " ,τι κοινό μας ενώνει με τους Παλαιστίνιους και τη Γάζα ώστε να είμαστε με το μέρος τους?

Τους χαρίζω το παρακάτω σημείωμα...ιστορικής αυτογνωσίας.
Γράφει ο Νασιμ Αλατρας
"Τι ενώνει τα νησιά Ικαρία, Χίο, Σάμο, Λέρο, Κάλυμνο, Καστελόριζο, Νίσυρο και όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου με τη Γάζα ..;; Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι Έλληνες πρόσφυγες στη Γάζα...
Άραγε θυμάται κανείς στο ελληνικό προτεκτοράτο του σιωνιστικού καθεστώτος κατοχής στην Παλαιστίνη την ιστορία δύο καταυλισμών Ελλήνων προσφύγων στη Λωρίδα της Γάζας... το Αλ Νουσεϊράτ και το Αλ Μαγκάζι;;
Ας γυρίσουμε λίγο στο πρόσφατο παρελθόν... πριν από 80 χρόνια δηλαδή, όταν στην καρδιά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ευρώπη σκοτείνιαζε κάτω από την μπότα της ναζιστικής γερμανικής και ιταλικής κατοχής και ο λιμός θέριζε τα ελληνικά νησιά. Τότε δεν γράφτηκε μόνο το έπος της αντίστασης από τα παλικάρια του Άρη Βελουχιώτη και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, αλλά και εικόνες σκληρής προσφυγιάς και αλληλεγγύης που οι γραφιάδες της σύγχρονης ιστορίας, ειδικά από το 1991, τις έχουν κρύψει για να δικαιολογήσουν με σαθρά επιχειρήματα την υποταγή τους, έναντι αμοιβής βέβαια, στο σιωνιστικό κίνημα.
Θυμάται κανείς τη φυγή των δεκάδων χιλιάδων νησιωτών του Αιγαίου προς την Τουρκία, τη Συρία, τον Λίβανο και προς τη Λωρίδα της Γάζας; Ναι, ακριβώς στο μέρος που σήμερα είναι συνώνυμο της προσφυγιάς, της καταστροφής και του αποκλεισμού. Όμως, πριν από ογδόντα χρόνια, οι ρόλοι ήταν αντίστροφοι. Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας ήταν εκείνοι που στάθηκαν στο ύψος της ανθρώπινης αξίας που λέγεται Αλληλεγγύη.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, χιλιάδες Έλληνες νησιώτες θαλασσοδάρθηκαν για να φτάσουν στις ακτές της Μέσης Ανατολής, βρίσκοντας στη Γάζα την ελπίδα για επιβίωση. Η φυγή δεν ήταν επιλογή, αλλά ανάγκη. Από το 1941, η Ελλάδα βρισκόταν υπό τριπλή κατοχή Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων, ενώ στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου ο Μεγάλος Λιμός και οι ανελέητοι βομβαρδισμοί έκαναν τη ζωή αδύνατη. Υπολογίζεται ότι περίπου εβδομήντα έως ογδόντα χιλιάδες Έλληνες κατέφυγαν συνολικά στη Μέση Ανατολή και την Αφρική εκείνη την περίοδο, και από αυτούς, αρκετές χιλιάδες πέρασαν ή παρέμειναν στους καταυλισμούς της κατεχόμενης από τους Βρετανούς Παλαιστίνης, συμπεριλαμβανομένης της Γάζας, εκεί που ο λαός της αγωνιζόταν για να σταματήσει τη σιωνιστική εισβολή και τον αποικισμό της.
Οι περισσότεροι πρόσφυγες προέρχονταν από τη Χίο, τη Σάμο, την Ικαρία, τη Λέρο και το ακριτικό Καστελόριζο. Από τη Χίο, χιλιάδες κάτοικοι διέφυγαν λόγω του λιμού και της γερμανικής κατοχής. Από τη Σάμο και την Ικαρία, μετά την κατάρρευση της ιταλικής διοίκησης το 1943 και τις γερμανικές επιθέσεις, σχεδόν ολόκληροι πληθυσμοί αναγκάστηκαν να φύγουν. Το Καστελόριζο εκκενώθηκε σχεδόν πλήρως το 1943 από τους Βρετανούς για στρατιωτικούς λόγους, όπως μου είχε πει στο πλαίσιο των συνεντεύξεων για το ντοκιμαντέρ "Γάζα Ερχόμαστε" ο διακεκριμένος Έλληνας Δωδεκανήσιος χειρουργός Ευάγγελος Χατζηγιαννάκης, και οι κάτοικοί του μεταφέρθηκαν σε καταυλισμούς στη Γάζα και την Αίγυπτο.
Μου περιέγραφε πώς μαζί με την οικογένειά του και τους υπόλοιπους Καστελοριζιούς αναγκάστηκαν να μεταβούν στην Παλαιστίνη, σε στρατόπεδο προσφύγων στη Γάζα... και πώς εκεί έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Μιλούσε για τους Βεδουίνους που έρχονταν με τις καμήλες τους φορτωμένες καρπούζια και με φωνή που έτρεμε μου έλεγε πώς έβλεπε το τέλος να έρχεται όταν, με το πέρας του πολέμου, στο ταξίδι της επιστροφής, το πλοίο που μετέφερε τους Καστελοριζιούς πίσω στην πατρίδα, το "Empire Patrol", βυθίστηκε, αφήνοντας πίσω έναν μεγάλο αριθμό νησιωτών που δεν κατάφεραν να σωθούν... Και πώς όσοι επέζησαν από το ναυάγιο ένιωθαν να καταρρέει ο κόσμος τους όταν στο νησί τους αντίκρισαν το μέγεθος της καταστροφής, καθώς το Καστελόριζο ήταν σχεδόν πλήρως βομβαρδισμένο, καμένο και λεηλατημένο.
Η μαρτυρία του μου άνοιξε τότε ένα τεράστιο κεφάλαιο της ελληνικής ιστορίας που δεν γνώριζα και έμαθα γιατί Έλληνες ακτιβιστές πρωταγωνίστησαν στην προσπάθεια για το σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζας το 2008... Γιατί θυμούνται τις μανάδες και τους πατεράδες τους, που με μικρές ψαρόβαρκες και καΐκια, μέσα στη νύχτα και υπό τον φόβο των γερμανικών περιπολιών, διέσχιζαν τα στενά προς τα τουρκικά παράλια. Από εκεί, η προσφυγιά τους έπαιρνε τον δρόμο της Μέσης Ανατολής. Μετά, με τρένα και φορτηγά, οικογένειες ολόκληρες μεταφέρθηκαν μέσω Συρίας προς την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο, βρίσκοντας τελικά καταφύγιο στη Λωρίδα της Γάζας. Εκεί δημιουργήθηκαν δύο κύριοι καταυλισμοί... το Νουσεϊράτ και το Μαγκάζι, καθώς και το Μπουρέιτζ, που έγιναν η νέα "πατρίδα" των Ελλήνων. Ήταν οι ίδιες τοποθεσίες που αργότερα, μετά το 1948, θα μετατρέπονταν σε μόνιμα προσφυγικά στρατόπεδα για τους Παλαιστίνιους που εκδιώχθηκαν από εκατοντάδες χωριά και συνοικίες, προκειμένου να επιβάλουν οι αποικιοκράτες το σιωνιστικό καθεστώς στην πατρίδα τους.
Η ζωή των Ελλήνων πολιτών πριν από το 1946 στους καταυλισμούς ήταν μια διαρκής πάλη με τη ζέστη και τη σκόνη. Οι Έλληνες ζούσαν σε σειρές από στρατιωτικές σκηνές πάνω στην άμμο, σε εγκαταστάσεις που είχε στήσει η UNRRA. Παρά τις κακουχίες, όμως, οι Έλληνες δεν άργησαν να μετατρέψουν τις σκηνές σε μικρές, ζωντανές κοινότητες με αξιοθαύμαστο τρόπο. Η ανάγκη για κανονικότητα γέννησε θαύματα: στήθηκαν πρόχειρα σχολεία κάτω από τεντόπανα ή μέσα σε παραπήγματα, όπου δάσκαλοι που είχαν διασωθεί παρέδιδαν μαθήματα στα ελληνόπουλα.
Η θρησκευτική πίστη ήταν το στήριγμά τους. Οι ορθόδοξοι ιερείς που συνόδευαν τους πρόσφυγες οργάνωσαν εκκλησίες στην ύπαιθρο. Εκεί, ανάμεσα στους αμμόλοφους, τελούνταν λειτουργίες, βαφτίσια, ακόμη και γάμοι, όπως μαρτυρούν οι σπάνιες φωτογραφίες της εποχής με τις νύφες στα λευκά και τους καλεσμένους να χαμογελούν πλάι σε άνδρες με τις χαρακτηριστικές στολές των στρατιωτών της περιοχής. Υπήρχαν χορωδίες, μικρές ορχήστρες και αθλητικοί αγώνες για να κρατιέται υψηλό το ηθικό.
Αναζητώντας το 2008 εκείνο το κομμάτι της ιστορίας, βρήκα ότι το πιο συγκλονιστικό κομμάτι της ήταν η σχέση των Ελλήνων με τους ντόπιους Παλαιστίνιους και τους Βεδουίνους της ερήμου. Παρά το γεγονός ότι οι καταυλισμοί ήταν περιφραγμένοι, η επικοινωνία ήταν συνεχής και βαθιά ανθρώπινη. Οι επιζώντες πρόσφυγες θυμούνται μέχρι τα βαθιά τους γεράματα τους Βεδουίνους να καταφθάνουν με τις καμήλες τους έξω από τα συρματοπλέγματα, φέρνοντας ως δώρα καρπούζια, σταφύλια και σύκα. Οι Παλαιστίνιοι αγρότες και κτηνοτρόφοι, που επίσης ζούσαν υπό βρετανική εντολή και δεν είχαν περίσσευμα αγαθών, μοιράζονταν ό,τι είχαν. Αυτή η απλή χειρονομία.. το μοίρασμα της τροφής από ανθρώπους που και οι ίδιοι είχαν λίγα, υπήρξε η πιο αγνή μορφή αλληλεγγύης. Υπήρχε ένας άγραφος κώδικας τιμής και συμπόνιας ανάμεσα σε δύο λαούς που γνώριζαν τι σημαίνει να είσαι ξένος στην ίδια σου τη γη ή μακριά από αυτήν. Οι Παλαιστίνιοι δεν είδαν τους Έλληνες ως ξένους, αλλά ως κυνηγημένους αδελφούς. Πολλοί Έλληνες τεχνίτες (ράφτες, ξυλουργοί) πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στους ντόπιους με αντάλλαγμα τρόφιμα, δημιουργώντας μια μικρή, κοινή οικονομία επιβίωσης.
Με τη λήξη του πολέμου το 1945, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Οι περισσότεροι πρόσφυγες επαναπατρίστηκαν στην Ελλάδα μεταξύ 1945 και 1946, επιβιβαζόμενοι σε πλοία από το λιμάνι της Γάζας ή της Χάιφας για να επιστρέψουν στα ερείπια των σπιτιών τους στο Αιγαίο. Έφυγαν κουβαλώντας μαζί τους μνήμες από την άμμο της Γάζας και τη γεύση από τα καρπούζια που τους πρόσφεραν οι άνθρωποι της ερήμου, αφήνοντας πίσω τους μια αιώνια ευγνωμοσύνη.
Οι τοποθεσίες όπου οι Έλληνες πολίτες από τη Χίο, τη Σάμο και το Καστελόριζο βρήκαν ασφάλεια ήταν στο Νουσεϊράτ και το Μαγκάζι, έχουν πάψει προ πολλού να είναι οι απέραντοι αμμόλοφοι του 1943. Σήμερα, σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα του Απριλίου του 2026, οι καταυλισμοί Νουσεϊράτ και Μαγκάζι στην κεντρική Γάζα έχουν σχεδόν ισοπεδωθεί από τους συμμάχους των σημερινών Ελλήνων πολιτικών της ακροδεξιάς και της Δεξιάς και τα ""αριστερά"" παραρτήματά της. Πλέον, οι δύο αυτοί καταυλισμοί έχουν υποστεί τόσο εκτεταμένες και σοβαρές καταστροφές που καθιστούν μεγάλο μέρος τους μη κατοικήσιμο. Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα εντός των καταυλισμών έχουν πράγματι ισοπεδωθεί από αεροπορικές επιδρομές και χερσαίες επιχειρήσεις των σιωνιστών ναζιστών. Αναφορές από τον ΟΗΕ δείχνουν ότι στην ευρύτερη περιοχή, περίπου το σαράντα πέντε με πενήντα τοις εκατό των οικιστικών μονάδων έχει υποστεί ολική ζημιά ή έχει καταστεί εντελώς ακατάλληλο για διαβίωση. Τα δίκτυα ηλεκτροδότησης, ύδρευσης και αποχέτευσης έχουν υποστεί σχεδόν πλήρη κατάρρευση και οι κάτοικοι βασίζονται σε αυτοσχέδιες λύσεις, ενώ η πρόσβαση σε πόσιμο νερό είναι εξαιρετικά περιορισμένη.
Στον καταυλισμό του Νουσεϊράτ, λόγω του μεγέθους του, παρατηρείται ανομοιομορφία: πολλές συνοικίες έχουν υποστεί βαρύτατα πλήγματα, ενώ σε άλλες η ζωή συνεχίζεται ανάμεσα στα ερείπια. Στο Μαγκάζι, έναν από τους πιο πυκνοκατοικημένους καταυλισμούς, οι ζημιές είναι ιδιαίτερα εμφανείς στον κεντρικό του ιστό, με πολλές πολυώροφες κατοικίες να έχουν καταρρεύσει. Παρά την εύθραυστη κατάπαυση του πυρός που αναφέρεται σε ορισμένες πηγές, οι συνθήκες παραμένουν δραματικές λόγω της συσσώρευσης απορριμμάτων και στάσιμων υδάτων, της έλλειψης καυσίμων για γεννήτριες και των ζημιών σε σχολεία και κέντρα υγείας. Η εικόνα των καταυλισμών είναι αυτή μιας ερειπωμένης πόλης. Η πλειοψηφία των κατοίκων ζει πλέον σε σκηνές ή προσωρινά καταλύματα δίπλα στα κατεστραμμένα σπίτια τους, καθώς η ανοικοδόμηση δεν έχει ξεκινήσει ουσιαστικά λόγω των περιορισμών στις εισαγωγές υλικών που έχει επιβάλει ο σιωνιστικός στρατός, σύμμαχος των Ελλήνων πολιτικών αποφοίτων της "σχολής του Καθάρματος". Εκεί που κάποτε οι Βεδουίνοι πρόσφεραν καρπούζια στους Έλληνες νησιώτες, σήμερα τα ερείπια και οι σκηνές μαρτυρούν μια ανθρωπιστική καταστροφή ασύλληπτων διαστάσεων.
Η στάση της Ελλάδας απέναντι σε αυτήν την ιστορική κληρονομιά είναι γεμάτη προδοσίες, και δεν ξεκινάει .. πιστέψτε με.. από το 1991 αλλά και από το 1941, και αφορά τη συμμετοχή των Παλαιστινίων στον αντικατοχικό αγώνα στην Ελλάδα. Η αναγνώριση του σιωνιστικού καθεστώτος κατοχής στην Παλαιστίνη το λεγόμενο "Ισραήλ" de jure το 1990-1991 από την κυβέρνηση του "Δρακομέλ", σηματοδότησε την επίσημη σύμπλευση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με τα γεωπολιτικά πολεμικά σχέδια του σιωνιστικού καθεστώτος κατοχής στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Ενώ για δεκαετίες η Ελλάδα διατηρούσε στενούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο και τον παλαιστινιακό λαό (οι περισσότεροι ίσως θυμούνται τις ιστορικές σχέσεις του Ανδρέα Παπανδρέου με τον Γιάσερ Αραφάτ), οι δεσμοί αυτοί υπάρχουν από την αρχαιότητα ακόμα και δεν σταμάτησαν παρά μόνο όταν άρχισε η μετάβαση στη στρατηγική του καθεστώτος Μητσοτάκη. Μετά το 1991, αυτή η πορεία οδήγησε σταδιακά σε μια στενή στρατηγική και στρατιωτική συνεργασία με το σιωνιστικό καθεστώς, χρησιμοποιώντας τα πιο βρώμικα μέσα και στημένες προβοκάτσιες."
-Στις τελευταίες 3 φωτογραφίες είναι τρία βιβλία που γράφουν για αυτό το άγνωστο (παρέμεινε άγνωστο...από πρόθεση) γεγονός.
Το κύμα των προσφύγων των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου στη Μέση Ανατολή.
Μάλιστα η συγγραφέας του "Διπλό ταξίδι" Λίτσα Ψαραυτη αποτελεί θυγατέρα αυτών των προσφύγων .
Και μάλλον από τα ίδια χρώματα στις σημαίες "φίλοι μου",θα μου επιτρέψετε να επιλέξω τα χώματα που φιλοξένησαν,πάντρεψαν,γέννησαν και έθαψαν προγόνους μας ,τα πλέον οικεία.
Και τους Ανθρώπους τους και δικούς μου Ανθρώπους.
Με τη Παλαιστίνη ...και το Δίκαιο.



By στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής της Ιεράς Νήσου Πάτμου


Ὡς κλῆσις ἡ σή, Ἀμφιλόχιε φαίνει
τὰ ἄνω ὁρᾷς καὶ κάτω ἐποπτεύεις.
Δεκάτῃ ἀμφὶ τῇ ἕκτῃ Ἀμφιλόχιος Μακρῆς ἔβυν παράδεισον εὐρύν.


Λειτουργικά κείμενα


Αποφθέγματα

By στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Άγιος Μιχαήλ ο Βουρλιώτης

Bαφείς Mιχαήλ τω λύθρω σων αιμάτων,
Λευκός δέδειξαι ως χιών αθληφόρε.

By στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αγίες Αγάπη, Ειρήνη και Χιονία

Eις την Aγάπην και Xιονίαν.
Χιὼν τὸ πῦρ ἦν τῇ Χιονίᾳ τάχα,
Οὗ συμμετασχεῖν ἠγάπησεν Ἀγάπη.

Eις την Eιρήνην.
Βέλος σε πέμπει πρὸς τὸν εἰρήνης τόπον,
Ἀφ' αἱμάτων σῶν ἐκμεθυσθὲν Εἰρήνη.

Χιονίην τ' Ἀγάπην ἐκκαιδεκάτῃ κατέκαυσαν.


Λειτουργικά κείμενα

By στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ