EΣΚΑΣΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΟΚ! Τι είπε ο Βασιλακόπουλος σε Κουσουλό

H ελληνικη συμμετοχή στη Γιουροβίζιον με τις περισσότερες αρνητικές αντιδράσεις ήταν αυτή της Μαρίνας Σαττι

H ελληνικη συμμετοχή στη Γιουροβίζιον με τις περισσότερες αρνητικές αντιδράσεις ήταν αυτή της Μαρίνας Σαττι. Αρχικα για το τραγούδι που με μια Ακροπολη, ένα σουβλάκι και τ’ αγορι της προσεβαλε τα ιερά και τα οσια της φυλής. Ακολουθησαν οι κανονιοβολισμοί και οι τρολιές για ένα χασμουρητό που απευθυνόταν στην Ισραηλινη τραγουδίστρια . Μα πώς τόλμησε; Εκπροσωπεί μια χωρα και δεν έχει δικαίωμα για οποιαδήπτε άμεση ή έμμεση παρεμβαση .

Ας δουμε λοιπόν πόσο απολιτικ είναι αυτό το πανηγυρακι. Αφηνω στη άκρη ότι πολλές χωρες δεν εχουν καμία γεωγραφική σχεση με την Ευρώπη (Αρμενία,, Αζερμπαϊτζάν Αυστραλία κλπ ) Τυχαίο; Δεν νομίζω .

Εκτεταμένη και μακροχρόνια έρευνα των New York Times αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Νετανιάχου αντιμετώπισε τη Eurovision ως πεδίο διεθνούς επιρροής, με κρατικές διαφημιστικές καμπάνιες, διπλωματικές επαφές και οργανωμένη κινητοποίηση ψήφων. Μετά τη Γάζα, οι κινήσεις αυτές έγιναν ακόμα πιο έντονες «Για την ισραηλινή κυβέρνηση, η Eurovision έγινε κάτι περισσότερο από ένα πανηγύρι λαμπερών κοστουμιών, γκέι περηφάνιας και πυροτεχνικών εφέ», γραφει αυτολεξεί το έγκριτο περιοδικό . Η . Eurovision ήταν πάντα πολιτική, ακόμη και όταν προσποιούνταν ότι δεν είναι. Η σειρά εμφάνισης, οι γειτονικές ψήφοι, οι διασπορές τους, οι εθνικές αφηγήσεις, οι σημαίες οι αποκλεισμοί και οι επιστροφές ανήκαν διαχρονικά στο παρασκήνιο του διαγωνισμού Για το Ισραήλ, σύμφωνα με την έρευνα των Times, η Eurovision έγινε ένας διεθνής χώρος όπου η χώρα μπορούσε να εμφανιστεί όχι μέσα από εικόνες πολέμου, αλλά μέσα από τη γλώσσα της ποπ, της συγκίνησης και της τηλεοπτικής συμπάθειας

Για «κατάληψη της Eurovision από το Ισραήλ» κάνει λόγο και ο Στέφαν Γιον Χάφσταϊν, πρόεδρος του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ισλανδίας,

Υ/Γ 12 points και στην Ισπανία, Ιρλανδία, Ολλανδία και Σλοβενία που μποϊκοτάρουν φέτος τον διαγωνισμό, διασώζοντας κάτι από τη χαμένη υπόληψη της «πολιτισμένης» Ευρώπης.

Πηγή

Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΤΑΝΤΟΥΡΑ

Η σφαγή της Ταντούρα το 1948 παραμένει μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της Νάκμπα. Μετά την κατάληψη του παλαιστινιακού χωριού από σιωνιστικές ένοπλες ομάδες, εκατοντάδες άμαχοι εκτελέστηκαν μαζικά, ενώ πολλοί κάτοικοι θάφτηκαν σε ομαδικούς τάφους κοντά στην ακτή. Οι επιζώντες εκδιώχθηκαν βίαια από τη γη τους και το χωριό σχεδόν εξαφανίστηκε από τον χάρτη.

Παρά τις προσπάθειες απόκρυψης της αλήθειας για δεκαετίες, μαρτυρίες επιζώντων και ιστορικές έρευνες συνεχίζουν να αποκαλύπτουν το μέγεθος του εγκλήματος. Η Ταντούρα είναι σύμβολο της μνήμης, της δικαιοσύνης και του δικαιώματος επιστροφής του παλαιστινιακού λαού.

Πηγή

Την Κυριακή το απόγευμα, βρέθηκα στην περιοχή του Καταφυγίου των Προσκόπων στο Κατσιμίδι

 Την Κυριακή το απόγευμα, βρέθηκα στην περιοχή του Καταφυγίου των Προσκόπων στο Κατσιμίδι. Μια περιοχή που ενώ είχε καεί το 2021 και είχε αρχίσει να αναγεννάται, ξανακάηκε από μια δεύτερη πυρκαγιά , τον Ιούνιο του 2024, η οποία προκλήθηκε από πτώση δέντρου πάνω σε κολώνα του ΔΕΔΔΗΕ που τροφοδοτούσε το καταφύγιο, η οποία ευτυχώς κατασβέστηκε, παρά τον ισχυρό αέρα, αφού όμως πρόλαβε να κάψει περί τα 700 στρέμματα φυσικής αναγέννησης.

Στην περιοχή είχα να πάω από το Δεκέμβριο του 2024.

Η χθεσινή μου επίσκεψη απάλυνε αρκετά τον πόνο που είχαμε νιώσει με εκείνη την πυρκαγιά και τη θέα του μαύρου χώματος!

Η αναγέννηση για δεύτερη φορά δείχνει τη δύναμη που έχει το μέρος, βοηθούμενο βέβαια και από τις αρκετές φετινές βροχές.

Βελανιδιές, φελίκια, κουμαριές, γλυστροκουμαρές, πουρνάρια, τερέβυνθοι και βέβαια πολλά λουλούδια και βότανα, έχουν δημιουργήσει μια πράσινη έκρηξη, που έχει καλύψει τους πεσμένους κορμούς των καμμένων πεύκων.

Λείπουν μόνο τα πευκάκια, που ενώ σε όλη την έκταση της πυρκαγιάς του 2021, φυτρώνουν κατά χιλιάδες, στα 2000 στρ. του διπλοκαμμένου , κάηκαν το 2024. Όμως....

Μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε ανεβαίνοντας προς τη ράχη δυτικά του καταφυγίου.

Δεκάδες ή και εκατοντάδες μικρά πευκάκια είχαν φυτευτεί σε λάκους, που είχαν ανοίξει , πολύ πιθανόν πρόσκοποι , τα οποία έφταναν σε απόσταση 450μ εκεί που ξεκίναγε το πετρώδες της ράχης.

Αργότερα, μόλις επέστρεψα στο καταφύγιο, συνειδητοποίησα ότι, φύτευση είχε γίνει και περιμετρικά του καταφυγίου σε ικανοποιητική ακτίνα.

Ένα άλλο ευχάριστο ήταν η υπογειοποίηση της τροφοδοσίας του καταφυγίου, αλλά και του πυροφυλακίου στο Κατσιμίδι, που έχει ξεκινήσει. Η οποία όμως έχει μείνει στη μέση και δεν ξέρω το λόγο.

Πηγή

ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ ΣΤΗΝ ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝ

https://www.facebook.com/PALESTINIANCOMMUNITYGR/posts/pfbid02quxBYenhmdibJNoyZ7PgYXJLc5sFCeofKoTCffBkENA3cMgEfsU3qYPUYyB7ugh4l?__cft__[0]=AZY1m9y43YOjgdiFeky_5JmKKz1vp3FIW2DYrtchVrH0BrP2gKDxmaZjYxJ5YMYsdUsg-vtmAlSx6rWFyajojhA15nORPZat0FcOibtRlMALqMXTictXF5gRbn24ZQNZzDSar07A4ftzR_quRh6O3Kpfgyf3VDe04IHOzSFa2dSn4Gngnwu_0-FYPvrkUzQ1KOu2wM01chK03Tui1rOB3YlKrqQdNu_a7lj4hMoyj7ZA2g&__tn__=%2CO*F

Όσιος Ευθύμιος ο Νέος κτήτορας της Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους

Θύων ο Eυθύμιος αγνήν θυσίαν,
Ήλιος ώσπερ εξέλαμψε κατ’ Άθω.

Ο Όσιος Ευθύμιος καταγόταν από την πόλη Τάω της Ιβηρίας και έζησε στο δεύτερο μισό του 10ου αιώνα και αρκετά χρόνια του 11ου αιώνα μ.Χ. Το 965 μ.Χ. ήλθε και κατοίκησε κοντά στον Άγιο Αθανάσιο της Μονής Λαύρας, ο σύμβουλος του βασιλιά της Γεωργίας (Ιβηρίας) Δαυίδ Κουροπαλάτη, Ιωάννης Βαρασβατσέ. Μετά από λίγο έφερε και τον γιο του Ευθύμιο, καθώς και άλλους επίσημους Γεωργιανούς και έγιναν όλοι μοναχοί. Επειδή όμως τους είχε παραχωρηθεί μικρός χώρος, ο πνευματικός τους προϊστάμενος Ιωάννης Βαρασβατσέ ανέλαβε την πρωτοβουλία να Ιδρύσουν ανεξάρτητο μοναστήρι. Πράγμα που έγινε με την αρωγή του βασιλιά Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου, και ονομάστηκε Μονή Ιβήρων, διότι οι κτήτορές της ήταν Ίβηρες (Γεωργιανοί). Το 998 μ.Χ. (κατ' άλλους το 1003 μ.Χ.), που πέθανε ο Ιωάννης ο Ίβηρας, τον διαδέχθηκε ο γιος και συνεργάτης του Ευθύμιος. Ο όσιος αυτός ασχολήθηκε με επιτυχία στη διοίκηση της Μονής, επίσης με πολύ ζήλο καλλιέργησε την πνευματική ζωή των αδελφών της Μονής, δίνοντας αυτός πρώτος τον εαυτό του τέλειο υπόδειγμα σε κάθε αρετή. Τόση ήταν η φήμη της αγιότητας του, ώστε ο αυτοκράτορας Βασίλειος του πρότεινε την Αρχιεπισκοπή της Κύπρου, αλλά ο Ευθύμιος προτίμησε το αγαπημένο του Μοναστήρι και έτσι δεν δέχθηκε την πρόταση του αυτοκράτορα. Το 1028 μ.Χ. πήγε στην Κωνσταντινούπολη για Αγιορείτικες υποθέσεις, όπου και πέθανε στις 13 Μαΐου, ο ενάρετος και ευσεβής αυτός άνδρας.

                                        Πηγή

Όσιος Σέργιος ο Ομολογητός

Ὁ Σέργιός μοι πῶς τελευτᾷς τὸν βίον,
Κοινῷ τέλει τέθνηκα, καὶ ζῶν εἰμὶ σοι.

Ο Όσιος Σέργιος καταγόταν από επίσημη και ευσεβή οικογένεια και ήταν πατέρας του ιερού Φωτίου (τιμάται 6 Φεβρουαρίου) και αδελφός του Πατριάρχου Ταρασίου (784-806 μ.Χ.).

Ο τότε εικονομάχος αυτοκράτορας Θεόφιλος (829 - 842 μ.Χ.), δεν δίστασε να τον συμπεριλάβει στους διωγμούς που έκανε, μαζί με τους μοναχούς, και οικογενειάρχες. Έτσι και ο Σέργιος, καταγγέλθηκε σαν ένθερμος υποστηρικτής των αγίων εικόνων. Τον έφεραν λοιπόν μπροστά στον αυτοκράτορα, και αυτός προσπάθησε με κάθε τρόπο να αλλάξει το φρόνημα του Σεργίου. Μάταια όμως. Ο Σέργιος με σταθερότητα είπε, ότι δεν μπορεί να ευχαριστήσει τον βασιλιά του, προδίδοντας τον μεγάλο Βασιλιά όλης της δημιουργίας, Ιησού Χριστό. Τότε ο Θεόφιλος, δήμευσε όλα τα υπάρχοντα του Σεργίου και τον φυλάκισε. Κατόπιν εξορίστηκε μαζί με τη γυναίκα του Ειρήνη και τα παιδιά του. Όλοι τους φτωχοί πλέον, υπέφεραν πολλές ταλαιπωρίες. Δεν μετάνοιωσαν όμως, αλλά ήταν ευχαριστημένοι διότι δοκιμάζονταν και υπέφεραν χάρη της Ορθοδοξίας.

Τον Σέργιο βρήκε ο θάνατος, μακριά από τη γυναίκα και τα παιδιά του. Και πέθανε με την πεποίθηση, ότι αυτός έπρεπε να πεθάνει και ότι η οικογένεια του ήταν ευτυχισμένη, διότι είχε να επιδείξει παθήματα χάρη της αγάπης προς τον Σωτήρα Χριστό.

                                          Πηγή

Αγία Γλυκερία

Θηρὸς τὸ πικρὸν δῆγμα τῇ Γλυκερίᾳ
Ὑπὲρ γλυκάζον ὡς ἀληθῶς ἦν μέλι.
Ἐν τριτάτῃ δεκάτῃ δάκε καὶ κτάνε θὴρ Γλυκερίαν.

Η Αγία Γλυκερία γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη το 2ον μ.Χ. αι., όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αντωνίνος ο Ευσεβής (138 - 161 μ.Χ.). Ο πατέρας της ονομαζόταν Μακάριος και είχε διατελέσει ύπατος. Σε μικρή ηλικία, ασπάσθηκε το Χριστιανισμό και ανέπτυξε έντονη χριστιανική και κατηχητική δράση.

Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός ο ηγεμόνας Σαββίνος, την κάλεσε να παρουσιασθεί μπροστά του. Με μεγάλη προθυμία η Αγία εμφανίσθηκε σ' εκείνον, έχοντας σημειώσει στο μέτωπό της τον Τίμιο Σταυρό και δεν δίστασε να ομολογήσει με παρρησία και σθένος την πίστη της στο Σωτήρα και Λυτρωτή Ιησού Χριστό. Εκείνος έξαλλος την οδήγησε με τη βία στον ειδωλολατρικό ναό για να προσευχηθεί και να θυσιάσει στο είδωλα. Εκεί η Γλυκερία αφού προσευχήθηκε θερμά, συνέτριψε το άγαλμα του Δία. Εξοργισμένοι οι ειδωλολάτρες, την έσυραν έξω και τη λιθοβόλησαν με μανία. Όμως ούτε μία πέτρα δεν άγγιξε την Αγία, με αποτέλεσμα πολλοί να πιστεύσουν στο Χριστό. Στη συνέχεια, αφού υπέστη διάφορα βασανιστήρια ρίχθηκε στη φυλακή, όπου κατήχησε και έφερε στη χριστιανική πίστη το δεσμοφύλακά της Λαοδίκιο, ο οποίος εν συνεχεία ομολόγησε με θάρρος την πίστη του και μαρτύρησε για το Χριστό. Αμετάπειστος ο τύραννος, διέταξε να βασανίσουν εκ νέου τη Γλυκερία και έπειτα να τη ρίξουν στο άγρια θηρία. Όμως και εκείνα την σεβάστηκαν, αν και ένα εξ' αυτών τη δάγκωσε με αποτέλεσμα η Αγία να παραδώσει σε ολίγες ημέρες το πνεύμα της στον αθλοθέτη Κύριο.

Το ιερό λείψανό της παρέλαβε ο Επίσκοπος της Ηρακλείας Δομίτιος και το τοποθέτησε σε ευπρεπή τόπο κοντά στην πόλη. Μαρτυρώνται δε πολλά θαύματα, ιάσεων και θεραπείες δαιμονισμένων, τα οποία επιτελούσε η Αγία σε όσους με πίστη κατέφευγαν να προσκυνήσουν το Ιερό λείψανό της.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τὴν καλλιπάρθενον, Χριστοῦ τιμήσωμεν, τὴν ἀριστεύσασαν πόνοις ἀθλήσεως, καὶ ἀσθενείᾳ τῆς σαρκός, τὸν ὄφιν καταβαλοῦσαν· πόθω γὰρ τοῦ Κτίσαντος, τῶν βασάνων τὴν ἔφοδον, παρ’ οὐδὲν ἡγήσατο, καὶ θεόθεν δεδόξασται· πρὸς ἣν ἀναβοήσωμεν πάντες, χαίροις θεόφρον Γλυκερία.

Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Ἡ ἀμνάς σου Ἰησοῦ, κράζει μεγάλη τῇ φωνῇ Σὲ Νυμφίε μου ποθῶ, καὶ σὲ ζητοῦσα ἀθλῶ, καὶ συσταυροῦμαι καὶ συνθάπτομαι τῷ βαπτισμῷ σου· καί πάσχω διά σέ, ὡς βασιλεύσω σὺν σοί, καὶ θνήσκω ὑπὲρ σοῦ, ἵνα καὶ ζήσω ἐν σοί· ἀλλ᾽ ὡς θυσίαν ἄμωμον προσδέχου τὴν μετὰ πόθου τυθεῖσάν σοι. Αὐτῆς πρεσβείαις, ὡς ἐλεήμων, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

Πηγή