Την Κυριακή το απόγευμα, βρέθηκα στην περιοχή του Καταφυγίου των Προσκόπων στο Κατσιμίδι. Μια περιοχή που ενώ είχε καεί το 2021 και είχε αρχίσει να αναγεννάται, ξανακάηκε από μια δεύτερη πυρκαγιά , τον Ιούνιο του 2024, η οποία προκλήθηκε από πτώση δέντρου πάνω σε κολώνα του ΔΕΔΔΗΕ που τροφοδοτούσε το καταφύγιο, η οποία ευτυχώς κατασβέστηκε, παρά τον ισχυρό αέρα, αφού όμως πρόλαβε να κάψει περί τα 700 στρέμματα φυσικής αναγέννησης.
Στην περιοχή είχα να πάω από το Δεκέμβριο του 2024.
Η χθεσινή μου επίσκεψη απάλυνε αρκετά τον πόνο που είχαμε νιώσει με εκείνη την πυρκαγιά και τη θέα του μαύρου χώματος!
Η αναγέννηση για δεύτερη φορά δείχνει τη δύναμη που έχει το μέρος, βοηθούμενο βέβαια και από τις αρκετές φετινές βροχές.
Βελανιδιές, φελίκια, κουμαριές, γλυστροκουμαρές, πουρνάρια, τερέβυνθοι και βέβαια πολλά λουλούδια και βότανα, έχουν δημιουργήσει μια πράσινη έκρηξη, που έχει καλύψει τους πεσμένους κορμούς των καμμένων πεύκων.
Λείπουν μόνο τα πευκάκια, που ενώ σε όλη την έκταση της πυρκαγιάς του 2021, φυτρώνουν κατά χιλιάδες, στα 2000 στρ. του διπλοκαμμένου , κάηκαν το 2024. Όμως....
Μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε ανεβαίνοντας προς τη ράχη δυτικά του καταφυγίου.
Δεκάδες ή και εκατοντάδες μικρά πευκάκια είχαν φυτευτεί σε λάκους, που είχαν ανοίξει , πολύ πιθανόν πρόσκοποι , τα οποία έφταναν σε απόσταση 450μ εκεί που ξεκίναγε το πετρώδες της ράχης.
Αργότερα, μόλις επέστρεψα στο καταφύγιο, συνειδητοποίησα ότι, φύτευση είχε γίνει και περιμετρικά του καταφυγίου σε ικανοποιητική ακτίνα.
Ένα άλλο ευχάριστο ήταν η υπογειοποίηση της τροφοδοσίας του καταφυγίου, αλλά και του πυροφυλακίου στο Κατσιμίδι, που έχει ξεκινήσει. Η οποία όμως έχει μείνει στη μέση και δεν ξέρω το λόγο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου