ΤΟ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ για Μαρέβα Μητσοτάκη στην Τουρκία

Δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας στους αστυνομικούς που πυροβόλησαν τον οδηγό στο Άργος

 Ποινική δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση ασκήθηκε σε βάρος των δύο αστυνομικών που φέρονται να πυροβόλησαν νεαρό οδηγό στο Άργος κατά τη διάρκεια καταδίωξης, με αποτέλεσμα να νοσηλεύεται στο νοσοκομείο εγκεφαλικά νεκρός.

 Stringer / SOOC

Οι δύο αστυνομικοί που φέρονται να πυροβόλησαν στο πίσω μέρος του κεφαλιού νεαρό κατά τη διάρκεια καταδίωξης στο Άργος οδηγήθηκαν ενώπιον των δικαστικών αρχών, ενώ παράλληλα συνεχίζεται η διερεύνηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες σημειώθηκαν οι πυροβολισμοί.

Οι δύο αστυνομικοί βρέθηκαν στα δικαστήρια Ναυπλίου προκειμένου να απολογηθούν. Ωστόσο, ζήτησαν και πήραν προθεσμία για την Παρασκευή.

Μέχρι στιγμής, κατά την αυτοψία έχουν εντοπιστεί 13 κάλυκες, ενώ λόγω της μορφολογίας της περιοχής –πρόκειται για αγροτική έκταση– οι έρευνες εξακολουθούν να βρίσκονται σε εξέλιξη. Αναμένονται ακόμα τα αποτελέσματα των βαλλιστικών και ιατροδικαστικών εξετάσεων.

Σημειώνεται ότι το θύμα μεταφέρθηκε αρχικά στο Νοσοκομείο Άργους, όπου, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, οι γιατροί διαπίστωσαν δύο τραύματα από θραύσματα σφαιρών.

Στη συνέχεια κρίθηκε αναγκαία η διακομιδή του στο Θριάσιο Νοσοκομείο, όπου εισήχθη εσπευσμένα στο χειρουργείο και νοσηλεύτηκε στη Νευροχειρουργική Κλινική.

Σύμφωνα με πηγές του νοσοκομείου, ο ασθενής διακομίστηκε διασωληνωμένος, με μυδρίαση και τραύμα στο κεφάλι από πυροβολισμό.

«Σήμερα, γύρω στις 06:30, προσεκομίσθη στα ΤΕΠ του Θριασίου από τα ΤΕΠ του Νοσοκομείου Άργους νεαρός περίπου 25 ετών, αγνώστων στοιχείων, διασωληνωμένος, με μυδρίαση και τραύμα στο κεφάλι από πυροβολισμό. Μπήκε άμεσα στο χειρουργείο και παραμένει στη Νευροχειρουργική Κλινική. Είναι εγκεφαλικά νεκρός», ανέφεραν συγκεκριμένα πηγές του νοσοκομείου.

Αργότερα μέσα στην ημέρα αποφασίστηκε η μεταφορά του στο νοσοκομείο ΚΑΤ.

https://thepressproject.gr/dioxi-gia-apopeira-anthropoktonias-stous-astynomikous-pou-pyrovolisan-ton-odigo-sto-argos/

Ο Τραμπ σκέφτεται να αφαιρέσει τη Συρία από τον κατάλογο των ΗΠΑ με «τα κράτη που υποστηρίζουν την τρομοκρατία»

 Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι πιστεύει πως θα αφαιρέσει τη Συρία από τον κατάλογο των κρατών που έχουν χαρακτηριστεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως «υποστηρικτές της τρομοκρατίας».

«Πιστεύω ότι θα το κάνω», δήλωσε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους απαντώντας σε ερώτηση για την αφαίρεση της Συρίας από τον κατάλογο κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον πρόεδρο της χώρας Αχμέτ αλ-Σαράα.

Οι ΗΠΑ είχαν δηλώσει προηγουμένως ότι επανεξετάζουν τον χαρακτηρισμό της Συρίας ως «κράτους που υποστηρίζει την τρομοκρατία», ο οποίος συνεπάγεται περιορισμούς στην αμερικανική εξωτερική βοήθεια, στις εξαγωγές στρατιωτικού εξοπλισμού και σε ορισμένες χρηματοοικονομικές συναλλαγές.

Τον περασμένο μήνα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο καταργεί το πρόγραμμα αμερικανικών κυρώσεων κατά της Συρίας, επιτρέποντας έτσι το τέλος της απομόνωσης της χώρας από το διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα.

Το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος της χώρας πραγματοποιεί μια σειρά από συναντήσεις με ηγέτες της Ευρώπης σε ένα κλίμα διαμόρφωσεις νέων συμμαχιών.

Χθες 7 Ιουλίου για παράδειγμα, ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, δήλωσε από τη Δαμασκό ότι η χώρα του είναι έτοιμη να συμβάλει στην ανοικοδόμηση της συριακής οικονομίας και του τραπεζικού τομέα, χαρακτηρίζοντας τη Γαλλία «αξιόπιστο και σταθερό εταίρο» της Συρίας.

Μιλώντας σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Σύρο πρόεδρο, Άχμεντ αλ-Σάρα, ο Γάλλος πρόεδρος τόνισε ότι η Γαλλία έχει πάντα υποστηρίξει τα συμφέροντα του συριακού λαού και στήριξε την κεντρική τράπεζα της χώρας, επισημαίνοντας ότι η αναδόμηση του τραπεζικού τομέα αποτελεί προτεραιότητα.

https://thepressproject.gr/o-trab-skeftetai-na-afairesei-ti-syria-apo-ton-katalogo-ton-ipa-me-ta-krati-pou-ypostirizoun-tin-tromokratia/

Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος: Ο «πατέρας» της γυναικολογίας στην Ελλάδα που έγινε δωσίλογος πρωθυπουργός Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/271 © SanSimera.gr

 

Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος (1878 – 1961)

Ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος ήταν διακεκριμένος ιατρός, θεμελιωτής της γυναικολογίας στην Ελλάδα, που αμαύρωσε το όνομά του, υπηρετώντας τους Γερμανούς από διάφορες πολιτικές θέσεις κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Γεννήθηκε το 1878 στο Ναύπλιο και μετά το τέλος των εγκύκλιων σπουδών του μετέβη στο Μόναχο, όπου σπούδασε Ιατρική. Ειδικεύτηκε στη Μαιευτική - Γυναικολογία και μετά από μια σύντομη πανεπιστημιακή καριέρα στη Γερμανία επέστρεψε στην Αθήνα το 1910, όπου ίδρυσε ιδιωτικό μαιευτήριο. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό ως έφεδρος χειρουργός ιατρός. Αφυπηρέτησε το 1916, αλλά το 1922 επιστρατεύθηκε ξανά για να υπηρετήσει στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών.

Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία

Το 1922 αναγορεύτηκε καθηγητής της Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ανέλαβε διευθυντής της Γυναικολογικής Κλινικής του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Τη διετία 1933 - 1935 διετέλεσε διευθυντής της Γυναικολογικής Κλινικής του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» και στη συνέχεια διευθυντής του Δημόσιου Μαιευτηρίου Αθηνών («Αλεξάνδρας»).

Διετέλεσε κοσμήτωρ της Ιατρικής Σχολής (1928 - 1929) και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1932 - 1933). Κατά τη διάρκεια της πρυτανείας του, η Ιατρική Σχολή απέκτησε πλήρες συγκρότημα πανεπιστημιακών νοσοκομείων, κλινικών και εργαστηρίων («Ιπποκράτειο», «Λαϊκό», «Κρατικό», «Ευαγγελισμός»), ενώ τέθηκαν οι θεμέλιοι λίθοι του Δημόσιου Μαιευτηρίου Αθηνών («Αλεξάνδρας») και του Οδοντιατρικού Σχολείου.

Advertisement

Ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος ανέδειξε πολλούς νέους γιατρούς, μεταξύ των οποίων και ο μετέπειτα βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Έγραψε πλήθος μελετών στα ελληνικά και γερμανικά, πολλές από τις οποίες είχαν διεθνή απήχηση. Κλήθηκε από μεγάλα πανεπιστήμια του εξωτερικού (Παρισίων, Βερολίνου, Μονάχου, Λειψίας κ.ά.), για να εκθέσει τους χειρουργικούς του νεωτερισμούς και να πραγματοποιήσει εγχειρήσεις ενώπιον καθηγητών και φοιτητών.

Συνεργάτης των Ναζί και δοσίλογος πρωθυπουργός

Στην πολιτική του καριέρα δεν ευτύχησε, αφού η άκρατη γερμανοφιλία του αποτέλεσε κακό σύμβουλο, με συνέπεια να υπηρετήσει τους Ναζί χωρίς ενδοιασμούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Η γυναίκα του ήταν γερμανίδα και ανιψιά του στρατάρχη Λιστ, επικεφαλής των δυνάμεων της Βέρμαχτ, που επιτέθηκαν στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941. Από τις 30 Απριλίου έως τις 2 Δεκεμβρίου 1942, ο Λογοθετόπουλος διετέλεσε Υπουργός Παιδείας και Υγείας, καθώς και αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση Τσολάκογλου. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ίδρυσε τη δεύτερη Ιατρική Σχολή της χώρας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Η κυβέρνηση Λογοθετόπουλου

Μετά την παραίτηση του στρατηγού από τις κατοχικές δυνάμεις, ο Λογοθετόπουλος ανέλαβε πρωθυπουργός από τις 2 Δεκεμβρίου 1942 έως τις 7 Απριλίου 1943. Η βραχύβια πρωθυπουργία του συνδέθηκε με τη λύση του επισιτιστικού προβλήματος των υπόδουλων Ελλήνων, αλλά και με τις μαζικές διαδηλώσεις και απεργίες, εξαιτίας της πολιτικής επιστράτευσης εργατικού δυναμικού για τα εργοστάσια της Γερμανίας, η οποία τελικά ματαιώθηκε.

Ο Λογοθετόπουλος διαμαρτυρήθηκε πολλές φορές στους Γερμανούς, μάταια όμως, για την καταπιεστική πολιτική στη βουλγαροκρατούμενη ζώνη και τον περιορισμό των αυθαιρεσιών των δυνάμεων κατοχής. Κατηγορήθηκε ότι έκλεισε τα μάτια απέναντι στα σχέδια των Γερμανών για εξολόθρευση των ελλήνων εβραίων, παρά τις εκκλήσεις του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και άλλων δημοσίων προσώπων της εποχής εκείνης.

Οι κατακτητές επιθυμούσαν ένα πιο δυναμικό πρωθυπουργό για να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη επιρροή του ΕΑΜ και τον αντικατέστησαν στις 7 Απριλίου 1943 με τον βετεράνο πολιτικό Ιωάννη Ράλλη, γιο πρωθυπουργού (Δημήτριος Ράλλης) και πατέρα πρωθυπουργού (Γεώργιος Ράλλης).

Η καταδίκη από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων

Με τη γερμανική υποχώρηση τον Σεπτέμβριο του 1944 ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος αναχώρησε στη Γερμανία. Μετά την απελευθέρωση καταδικάσθηκε ερήμην σε ισόβια δεσμά και στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων (Μάιος 1945). Έπειτα από λίγο συνελήφθη από τις Αμερικανικές Δυνάμεις στη Γερμανία και εκδόθηκε στην Ελλάδα.

Τον Φεβρουάριο του 1946 φυλακίστηκε και στις 3 Ιανουαρίου 1951 του απονεμήθηκε χάρη. Το 1948 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Ιδού η αλήθεια», για να υπερασπισθεί τον εαυτό του και την πολιτική του. Στο βιβλίο του υπερτονίζει ότι εκδιώχθηκε από την πρωθυπουργία, λόγω της επικριτικής του στάσης προς τους κατακτητές.

Ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος πέθανε στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου 1961, σε πλήρη απαξίωση, παρά τη λαμπρή επιστημονική διαδρομή του.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/271

Κιμ Ιλ Σουνγκ: Ο ιδρυτής της Βόρειας Κορέας

 

Κιμ Ιλ Σουνγκ (1912 – 1994)

Ο Κιμ Ιλ Σουνγκ ήταν κορεάτης κομμουνιστής ηγέτης και ιδρυτής του κράτους της Βόρειας Κορέας ή Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας, όπως είναι η επίσημη ονομασία του.

Ο Κιμ Σονγκ Τζου, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1912 στην Πιονγιάνγκ της τότε Ιαπωνικής Κορέας. Το 1931 προσχώρησε στο Κορεατικό Κομμουνιστικό Κόμμα και μετείχε της ένοπλης αντίστασης κατά της ια­πωνικής κατοχής της πατρίδας του. Τότε ήταν που έλαβε το επαναστατικό ψευδώνυμο Κιμ ιλ Σουνγκ, από ένα παλαιότερο θρυλικό ηγέτη του ανταρτοπολέμου κατά των Ιαπώνων.

Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πό­λεμο υπηρέτησε στο σοβιετικό στρατό ως διοικητής μονάδας Κορεατών με τον βαθμό του ταγματάρχη. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, μετά την απελευθέρωσή της, συμμετείχε στην εγκαθίδρυση κομμουνιστικού καθεστώτος στη Βόρειο Κορέα (1945) και γρήγορα έγινε ο ισχυρός άνδρας της χώρας του. Το 1948 ανέλαβε την πρωθυπουργία κι ένα χρόνο αργότερα ανέλαβε και την προεδρία του πανίσχυρου και μοναδικού κόμματος της Βόρειας Κορέας, του Κόμματος των Εργατών.

Το 1950 έκανε μία ανεπιτυχή απόπειρα να επεκτείνει την εξουσία του στο νότιο τμήμα της χώρας και στη συνέχεια, με κινεζική βοήθεια, απέκρουσε εισβολή των δυνάμεων των Ηνωμένων Εθνών στη Βό­ρεια Κορέα («Κορεατικός Πόλεμος»). Χωρίς να πάψει να θεω­ρεί τον εαυτό του εκπρόσωπο ολό­κληρου του κορεατικού λαού, συγκέ­ντρωσε τις προσπάθειές του στη δη­μιουργία ενός σοσιαλιστικού κράτους στη Βόρεια Κορέα και προώθησε στε­νότερες σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση.

Advertisement

Τον Δεκέμβριο του 1972 εκλέχθηκε πρόεδρος της Βόρειας Κορέας. Από τη θέση αυτή πρότεινε επανειλημμένα την ενο­ποίηση της Κορέας. Το 1980 πρότεινε και πάλι τη δημιουργία ομοσπονδίας Βόρειας και Νότιας Κορέας, με τον όρο, ανάμεσα στ’ άλλα, να αποχωρή­σουν τα αμερικανικά στρατεύματα που σταθμεύουν στη Νότια Κορέα. Σε μία στροφή της πολιτικής του, διακή­ρυξε ότι η κυβέρνησή του ήταν πρό­θυμη ν’ αποκαταστήσει φιλικές σχέσεις με καπιταλιστικές χώρες.

Με την πάροδο του χρόνου απομακρύνθηκε τόσο από τη Σοβιετική Ένωση, όσο και από τον Μαρξισμό - Λενινισμό. Διακήρυξε την πολιτική ιδεολογία του «τζούτσε», δηλαδή της εθνικής αυτάρκειας, σύμφωνα με την οποία ένα κράτος πρέπει να είναι ανεξάρτητο και αυτάρκες, ώστε να μην εξαρτάται οικονομικά, στρατιωτικά ή πολιτικά από τις μεγάλες δυνάμεις. Ο Κιμ Ίλ-σουνγκ πίστευε ότι το άτομο είναι «κύριο του πεπρωμένου του» και οι μάζες της Βόρειας Κορέας πρέπει να ενεργούν ως «κύριοι της επανάστασης». Το «τζούτσε» είναι η βασική ιδεολογία της Βόρειας Κορέας, μέχρι και σήμερα.

Στην εσωτερική πολιτική, το καθε­στώς του εξασφάλισε φτηνή στέγη, δωρεάν ιατρική περί­θαλψη και ενδεκαετή δωρεάν υποχρεωτι­κή εκπαίδευση. Όμως, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η οικονομία της Βόρειας Κορέας καταβαραθρώθηκε και από τότε η χώρα κινείται μεταξύ φτώχειας και λιμού.

Ο Κιμ Ιλ Σουνγκ έγινε αντικείμενο προσωπολατρίας, που όμοιά της δεν υπήρξε στις χώρες του κομμουνιστικού στρατοπέδου. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 8 Ιουλίου 1994, σε ηλικία 82 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Κιμ Γιονγκ Ιλ (1941-2011), σε μία ακόμη πρωτοτυπία του ιδιόρρυθμου κομμουνιστικού καθεστώτος της Βόρειας Κορέας. Ακόμη και σήμερα, ο Κιμ ιλ Σουνγκ αποκαλείται «Μεγάλος Ηγέτης» και «Αιώνιος Πρόεδρος», ενώ η γενέθλια ημέρα του είναι αργία και αποκαλείται «Ημέρα του Ήλιου».

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1658

Ανδρέας Λεντάκης: Μία εμβληματική προσωπικότητα της Δημοκρατίας

 

Ανδρέας Λεντάκης (1934 – 1997)

Ο Ανδρέας Λεντάκης ήταν έλληνας πολιτικός της ανανεωτικής Αριστεράς και συγγραφέας. Προδικτατορικά ανέπτυξε σημαντική δράση στο φοιτητικό και στο εν γένει νεολαιΐστικο κίνημα, ενώ κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών συνελήφθη, βασανίστηκε και φυλακίστηκε. Ο Μίκης Θεοδωράκης του αφιέρωσε «Τα τραγούδια του Ανδρέα».

Μετά τη μεταπολίτευση διακρίθηκε για το σημαντικό αυτοδιοικητικό του έργο, ως δήμαρχος Υμηττού κι εξέπληξε πολλούς το καλοκαίρι του 1993, όταν αποχώρησε από τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου για να ενταχθεί στην Πολιτική Άνοιξη του Αντώνη Σαμαρά.

Ο Ανδρέας Λεντάκης γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1934 στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας, με ρίζες από την Κάρπαθο και την Κρήτη. Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και από τους δύο γονείς του και μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο ήλθε στην Αθήνα, το 1953, με υποτροφία της ελληνικής κοινότη­τας για σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Φοιτητικό κίνημα

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ανέπτυξε πλούσια πολιτική δράση και αναδείχθηκε σε ηγετικό στέλεχος του φοιτητικού κινήματος. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου της Φιλοσοφικής Σχολής και γραμματέας του για δύο χρόνια, ιδρυτικό μέλος της ΔΕΣΠΑ και υπεύθυνος διεθνών σχέσεων για δύο χρόνια, οργανωτής και γραμματέας του Α' Πανσπουδαστικού Συνεδρίου (1957) και γραμματέας της σπουδάζουσας της παράνομης οργάνωσης ΕΠΟΝ μέχρι την αυτοδιάλυσή της τον Ιανουάριο του 1958.

Advertisement

Ο Ανδρέας Λεντάκης με τον Μίκη Θεοδωράκη

Στη συνέχεια οργανώθηκε στην Νεολαίας της ΕΔΑ και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη. Πρωτοστάτησε στις φοιτητικές κινητοποιήσεις του 15% (για την αύξηση των δαπανών από τον προϋπολογισμό για την παιδεία) και του 114 (για την υπεράσπιση τού Συντάγματος), και ήταν από τους βασικούς οργανωτές του κινήματος ειρήνης. Εκπροσώπησε το φοιτητικό κίνημα και τη Νεολαία Λαμπράκη σε πολλά διεθνή συνέδρια.

Για την πολιτική του δράση τού αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια από την τρίτη κυβέρνηση των «Αποστατών» του Στέφανου Στεφανόπουλου και τον Φεβρουάριο του 1966 εκτοπίστηκε στην Άνδρο και τη Μήλο, με το πρόσχημα ότι ήταν άπατρις. Απολύθηκε στις αρχές του 1967.

Αντιδικτατορική δράση

Μετά την επιβολή της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967, οργανώθηκε στο Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο (ΠΑΜ) και τον Οκτώβριο του 1967 συνελήφθη και βασανίστηκε από τα όργανα της χούντας.

Για τα βασανιστήρια του στο κτίριο της Ασφάλειας της οδού Μπουμπουλίνας, ο συγκρατούμενός του Μίκης Θεοδωράκης συνέθεσε «Τα τραγούδια του Ανδρέα» («...Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς...»). Παρέμεινε στη φυλακή και την εξορία τέσσερα χρόνια (Λέρος, Ωρωπός).

Πολιτική σταδιοδρομία

Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας (1974) υπήρξε ιδρυτικό μέλος της νέας ΕΔΑ, της οποίας διατέλεσε πρόεδρος από το 1987 έως το 1993.

Το 1978 εκλέχθηκε δήμαρχος Υμηττού κι επανεκλέχθηκε το 1982 και το 1986. Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης δημαρχιακής του θητείας μεταμόρφωσε το προάστιο αυτό της Αθήνας σε μία σύγχρονη πόλη, εισάγοντας καινοτόμους θεσμούς, όπως τα Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) και το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, ενώ διαμόρφωσε σε θέατρο το νταμάρι του Υμηττού. Εκπροσώπησε την Ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση επί τέσσερα χρόνια στο Συμβούλιο της Ευρώπης κι εκλέχθηκε δύο φορές αντιπρόεδρος της Πολιτιστικής Επιτροπής των Περιφερειακών Οργανώσεων της Ευρώπης.

Το 1988 έλαβε ενεργό μέρος στη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου και αναδείχθηκε μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του. Το 1989 και το 1990 εξελέγη βουλευτής με τον Συνασπισμό, αλλά στις 2 Ιουλίου 1993 παραιτήθηκε από τη βουλευτική του ιδιότητα κι εντάχθηκε στη νεοσύστατη «Πολιτική Άνοιξη» του Αντώνη Σαμαρά. Στις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993 εξελέγη βουλευτής στη Β’ Αθηνών και διακρίθηκε για την κοινοβουλευτική του παρουσία.

Διετέλεσε μέλος της Διακομματικής Επιτροπής του Κοινοβουλίου στη Βορειοατλαντική Συμμαχία (ΝΑΤΟ), της Διακομματικής Επιτροπής στο Συμβούλιο της Ευρώπης, της Διακομματικής Επιτροπής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού, της Επιτροπής Θρησκευμάτων και Ορθοδοξίας, της οποίας υπήρξε και γραμματέας κ.α. Στις δημοτικές εκλογές του 1994 έθεσε υποψηφιότητα για τη δημαρχία της Αθήνας με την ΠΟΛΑΝ και συγκέντρωσε το 4% των ψήφων, καταλαμβάνοντας την 5η θέση μεταξύ των συνυποψηφίων του.

Εκτός από την πλούσια αρθρογραφία του σε διάφορα πολιτικά περιοδικά και εφημερίδες, ο Ανδρέας Λεντάκης εξέδωσε πολλά λογοτεχνικά, ιστορικά, αρχαιολογικά και πολιτικά βιβλία. Πέθανε αιφνιδιαστικά, από καρδιακή προσβολή, στις 20 Μαρτίου 1997, σε ηλικία 62 ετών.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1777