Τρίτη 19 Μαΐου 2026
Το ίδιο το Ισραήλ παραδέχτηκε ότι άνοιξε πυρ κατά του Global Sumud Flotilla
Το ίδιο το Ισραήλ παραδέχτηκε ότι άνοιξε πυρ κατά του Global Sumud Flotilla, της ειρηνικής ανθρωπιστικής αποστολής που κατευθυνόταν προς τη Γάζα για να σπάσει τον απάνθρωπο αποκλεισμό.
Παρά τους ισχυρισμούς περί «μη φονικών μέσων», βίντεο και μαρτυρίες από τα διεθνή ύδατα καταγράφουν τον τρόμο που έζησαν άοπλοι ακτιβιστές, γιατροί, νοσηλευτές και εθελοντές που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια.
Ανάμεσα στους απαχθέντες βρίσκονται και Έλληνες πολίτες:
• Γαβριήλ Παπουτσάκης
• Γιάννης Ατματζίδης
• Οδυσσέας Ηλιόπουλος
• Δημήτρης Μπιτουλάς-Κουρούσης
• Άννα Λαγωνικού
• Βαγγέλης Θεοδωράτος
• Κωστής Πλεύρης
• Γιώργος Τσίρης
• Βίκυ Κοτσώρη
• Χριστίνη Δέση-Λούκα
• Ιωάννης Δαπόλας
• Παντελής Ραφαήλ-Βλάχας
• Φεβρωνία Βόκαλη
Οι επιβαίνοντες των πλοίων κρατούνται παράνομα, ενώ μέχρι και τώρα δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για την κατάσταση και την τοποθεσία όλων των ακτιβιστών.
Η διεθνής κοινότητα και ιδιαίτερα η Ευρώπη δεν μπορούν να συνεχίσουν να σιωπούν μπροστά σε πράξεις πειρατείας, τρομοκράτησης και επίθεσης εναντίον ανθρωπιστικών αποστολών σε διεθνή ύδατα.
Λευτεριά στους ακτιβιστές του στόλου αλληλεγγύης.
Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
Επετειακό σεντόνι
Η γιαγιά μου, Δέσποινα Σπανούδη το γένος Μάχτογλου, ήταν από την Σαμψούντα. Ήταν παιδί όταν η οικογένεια κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη για να αποφύγει τις πρώτες διώξεις των Ποντίων από τους Νεότουρκους και εκεί, λίγα χρόνια μετά, το 1919, κλέφτηκε με τον παππού Δημήτρη Σπανούδη που και αυτός είχε φύγει από την Οινόη του Πόντου. Ήταν η χρονιά που γεννήθηκε ο πατέρας μου και κορυφώθηκε η τελική και πιο άγρια φάση της Γενοκτονίας των Ποντίων που ξεκίνησε με την άφιξη του Κεμάλ στο λιμάνι της Σαμψούντας.
Ο παππούς πήρε μέρος στην μοιραία Μικρασιατική Εκστρατεία που ήταν σε εξέλιξη. Από αυτή την τραγωδία, που έμελλε να ξεριζώσει δια παντός τον τρισχιλιετή Ελληνισμό από τον Πόντο και την Μικρασία, γύρισε με φυματίωση που τον τελικά τον σκότωσε το 1929 σε ηλικία 36 ετών. Η γιαγιά έμεινε 27 ετών χήρα, με 5 παιδιά και τη μικρή της αδερφή, χωρίς πόρους και χωρίς συγγενείς στην Δράμα.
Το καλοκαίρι του 1941 η οικογένεια ήρθε στην Αθήνα ελπίζοντας να μάθει νέα για τον πατέρα μου που είχε πάρει μέρος ως έφεδρος στη μάχη της Κρήτης. Από τα 5 παιδιά είχαν πεθάνει ήδη τα δύο. Ένα ακόμη παιδί πέθανε στη διάρκεια της Κατοχής, οδηγώντας τη γιαγιά σε απόπειρα αυτοκτονίας. Έμειναν το μεγαλύτερο, ο πατέρας μου και το μικρότερο η Σωτηρούλα, ΕΠΟΝιτισσα που μετέπειτα εξορίστηκε στη Χίο.
Τον χειμώνα του 1941, η κατεχόμενη από τους Ναζί Ελλάδα και κυρίως η Αθήνα με τον Πειραιά, βρέθηκε σε κατάσταση απόλυτης λιμοκτονίας, λόγω της λεηλασίας των τροφίμων από τους κατακτητές και του αυστηρού ναυτικού αποκλεισμού των Συμμάχων. Η γιαγιά - που είχε τελειώσει το ελληνογαλλικό σχολείο Calamari στη Θεσσαλονίκη- είχε πάρει μετάθεση από το Δήμο Δράμας στο Δήμο Αθηναίων και έτσι υπήρχε κάποιο συσσίτιο που όμως δεν επαρκούσε.
Ήταν το Κουρτουλούς (Απελευθέρωση) που μας έσωσε και ζήσαμε έλεγε η μικρή αδερφή της γιαγιάς και νονά μου. Το ιστορικό τουρκικό ατμόπλοιο που έγινε το σύμβολο της ανθρωπιστικής βοήθειας και της επιβίωσης των Ελλήνων κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Λιμού της Κατοχής το 1941–1942. Το Κουρτουλούς έκανε δρομολόγια από την Κωνσταντινούπολη, σπάζοντας τον αποκλεισμό με την άδεια των δύο πλευρών Βρετανών και Γερμανών, μεταφέροντας τόνους τροφίμων που μάζευε η Ερυθρά Ημισέληνος, το αντίστοιχο του Ερυθρού Σταυρού στην Τουρκία. Ακόμη και στην κορύφωση του Β Παγκόσμιου Πολέμου, υπήρχε συνεννόηση των αντιμαχόμενων για να περάσει η ανθρωπιστική βοήθεια.
Ήταν οι Τούρκοι που μας έσωσαν στην Κατοχή και ήταν οι σύμμαχοι Βρετανοί που μας πολέμησαν σαν κατακτητές αμέσως μετά την απελευθέρωση, έλεγαν η γιαγιά μου και η αδερφή της. Ήταν οι Έλληνες δοσίλογοι και μαυραγορίτες που μας σκότωναν μαζί με τους Γερμανούς και ήταν η κυβέρνηση του Παπανδρέου που έκανε τα Δεκεμβριανά μαζί με τους Άγγλους.
Την περίοδο της Κατοχής χιλιάδες οικογένειες έφευγαν παράνομα με βάρκες από τα νησιά του Αιγαίου προς την Τουρκία και από κει προς Παλαιστίνη, Αίγυπτο και Αφρική για να γλιτώσουν από την πείνα.
Η ιστορία κύκλους κάνει εναλλάσσοντας εχθρούς και φίλους, θύτες και θύματα. Οι Εβραίοι, τα αιώνια θύματα της Ευρώπης έγιναν οι θύτες ενός λαού που δεν είχε φταίξει σε τίποτε.
Σήμερα, 8 δεκαετίες μετά τον Β Παγκόσμιο, η Ελλάδα συνεργεί με το Ισραήλ στην γενοκτονία της Γάζας και επιτρέπει να κάνουν πειρατεία μέσα στην περιοχή ευθύνης της σε πλοιάρια που μεταφέρουν βοήθεια. Τον αποκλεισμό του Ισραήλ δεν τον σπάει κανείς. Ποτέ ξανά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν υπήρξε μια τόσο μακρόχρονη κρίση με μόνιμο αποκλεισμό, εκατομμύρια ανθρώπους εγκλωβισμένους χωρίς ουσιαστική δυνατότητα διαφυγής, συνεχείς αεροπορικές και στρατιωτικές επιδρομές, εξάρτηση από ανθρωπιστική βοήθεια, σε ένα τόσο μικρό και πυκνοκατοικημένο χώρο.
Η ιστορία κύκλους κάνει και η Τουρκία είναι η μεγάλη γειτονική χώρα με την οποία έχουμε παρελθόν συγκρούσεων. Θέλουμε να έχουμε την τύχη της Ουκρανίας που ΗΠΑ και ΝΑΤΟ την μετέτρεψαν σε πεδίο πολέμου για να λύσουν τις διαφορές τους με τη Ρωσία; Θέλουμε να παίξουμε το ρόλο του αντιπερισπασμού ώστε το Ισραήλ να συνεχίσει να επεκτείνεται και οι ΗΠΑ να παίζουν τα παιχνίδια τους στη γεωπολιτική σκακιέρα; Θέλουμε να γίνουμε ο επόμενος σάκος του μποξ, στον ανταγωνισμό για τον έλεγχο των πετρελαίων;
Η γιαγιά μου και η αδερφή της, οι Πόντιοι που πέρασαν προσφυγιά και Κατοχή, έχουν από χρόνια πια φύγει. Αυτά που έζησαν εκείνοι, άλλοι τα ζουν σήμερα. Η ιστορία διδάσκει αλλά δεν βρίσκει μαθητές.
Η ελληνική κοινωνία προετοιμάζεται, μαζί με την ευρωπαϊκή για μια ακόμη μεγάλη νύχτα. Αλλά τίποτε δεν είναι ευθύγραμμο και προδιαγεγραμμένο. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα της έκπληξης που μπορεί να κάνει την ανατροπή. Αρκεί να μη χρειαστεί να πιάσουμε πάτο για να σηκωθούμε.
Είμαστε
Είμαστε Πόντιοι στη Σαμψούντα. Είμαστε Παλαιστίνιοι στη Γάζα. Είμαστε Μικρασιάτες στη Σμύρνη. Είμαστε Πολίτες στην Κωνσταντινούπολη. Είμαστε Αρμένιοι στο Χαρπούτ. 
Είμαστε Εβραίοι, Ρομά, ομοφυλόφιλοι, ΑμεΑ στο Μπιρκενάου και στο Νταχάου. Είμαστε Κούρδοι στο Ιράκ. Είμαστε Maori στη Νέα Ζηλανδία. Είμαστε Ιάπωνες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. Είμαστε Τουρκοκύπριοι στην Κοφινού. Είμαστε Πυγμαίοι στην Κεντρική Αφρική και Νοτιαφρικάνοι του 'Απαρτχαιντ'. Είμαστε Βόσνιοι στη Σρεμπρένιτσα. Είμαστε Ιρλανδοί στον «λιμό της πατάτας». Είμαστε Tutsi στη Ρουάντα. Είμαστε Αβοριγίνες στην Αυστραλία. Είμαστε αυτόχθονες Αμερικανοί, είμαστε Ινδιάνοι και Ίνκας.Είμαστε κι άλλοι πολλοί, κι είμαστε πάντα απέναντι στους θύτες και τους σταυρωτές, πάντα δίπλα στα θύματα και τους σταυρωμένους της Ιστορίας….Via Διομήδης Γεωργάκης
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ
...............................................
μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πόλεμου, η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε
και τότε,
οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους του Πόντου,
θεωρούν οτι είναι η ευκαιρία τους να προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος.
...............................................
ετσι ξεκινούν επαφές με την κυβέρνηση Βενιζέλου για υποστήριξη...
...............................................
οι νεότουρκοι του Κεμαλ, που ήταν μια εθνικιστική οργάνωση, μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία,
αντιλαμβάνονται οτι αυτο θα ειναι η ταφόπλακα στα σχέδια τους για να φτιάξουν νεοτουρκικό κράτος
και
αποφασίζουν να επέμβουν...
...............................................
Στις 19 Μαΐου 1919, ο Μουσταφά Κεμάλ πασά,
με την καθοδήγηση και τη στήριξη, Γερμανών συμβούλων,
αποβιβάζεται στη Σαμψούντα και ξεκινά μια σφαγή άνευ προηγούμενου.
...............................................
οι Έλληνες του Πόντου εκείνη την εποχή ξεπερνούσαν τις 700.000 ψυχές,
σε εκείνες τις περιοχές
...............................................
περίπου οι μισοί σφάζονται απ τα εντελώς εξαγριωμένα χατζάρια του Κεμαλ,
ενώ
οι υπόλοιποι, 400.000 περίπου, διαφεύγουν είτε στη νότια Ρωσία
είτε στη βόρεια Ελλάδα.
...............................................
ειναι αυτοί που μαζί με τους Μικρασιάτες, μετα την καταστροφή,
θα αλλάξουν αποφασιστικά την πληθυσμιακή αναλογία στη βόρεια Ελλάδα...
(μέχρι τότε η Μακεδονία ήταν μια κλασσική επαρχεία μιας αυτοκρατορίας που κατοικούσε κάθε καρυδιάς καρύδι
πχ
στη συγκεκριμένη περιοχή υπήρχε τεράστια εθνοτική μωσαϊκότητα, Έλληνες, Σλάβοι, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι)
...............................................
τώρα,
απο τα 1994, η ελληνική βουλή ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου,
ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
...............................................
οι σφαγές των νεότουρκων σε ολες τις μειονότητες εκείνων των περιοχών,
είναι απ' τα φρικτότερα εγκλήματα της παγκόσμιας ιστορίας...
...............................................
μια απ τις πιο ντροπιαστικές σελίδες της ιστορίας της πατρίδας μας γράφτηκε αμέσως μετα.
οταν ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αυτοί οι άνθρωποι,
ηρθαν στη μητέρα Ελλάδα να μπορέσουν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους,
μια ζωη
που ξαφνικά, μέσα σε μία νύχτα, τους την είχε ξεριζώσει η γενοκτονία
...............................................
και στην Ελλάδα βρήκαν μόνο ρατσισμό και φαρμάκι....
...............................................
αυτά που υπέστησαν οι Πόντιοι πρόσφυγες, είναι αδύνατον να περιγραφούν...
...............................................
Γράφει ο Βασίλης Ραφαηλίδης:
«στα 1925 καταφέρνουν να εκλέξουν μία μικρή ομάδα Πόντιων βουλευτών,
υπό τον Λεωνίδα Ιασωνίδη, για να υπερασπιστούν τα δίκαιά τους.
Και τότε είναι που η ντόπια κακότητα πλάθει κάποια ανέκδοτα
που από τότε έγιναν "θεσμός" στην ελληνική κοινωνία...
τα λεγόμενα ποντιακά ανέκδοτα...
λοιδορούσαν χλεύαζαν και κορόιδευαν (μέχρι και σήμερα)
τους πρόσφυγες του Πόντου και όχι μόνο (τους μικρασιάτες τους λέγανε Τουρκοσπόρους)
χωρίς να σκέφτονται οι ανόητοι όχι χωρίς αυτούς Ελλάδα μάλλον δε θα υπήρχε...
όταν υποπτεύεσαι πως το φαΐ θα λιγοστέψει γιατί θα το μοιράσεις μ’ άλλους, λες ό,τι σου κατέβει, αν και «γνήσιος» Έλληναρας μπατριώτης...»
...............................................
ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΠΟΝΤΙΑ ΓΙΑΓΙΑ..
«...μόλις φτάσαμε στην Ελλάδα μας έβαλαν για δύο μήνες καραντίνα στο Μακρονήσι.
Η γιαγιά μου δεν άντεξε πολύ.
Πέθανε και τη θάψαμε εκεί.
Μετά κάτσαμε σε αντίσκηνα στα Λιπάσματα στον Πειραιά. Από `κει πήγαμε στο Αγρίνιο.
Η φτώχεια μας ήταν πολύ μεγάλη.
Στην αρχή ζητιανεύαμε για να ζήσουμε.
Από το Αγρίνιο πήγαμε στο Κιλκίς, σ’ ένα χωριό που το έλεγαν Σταυροχώρι.
Ηταν πολύ δύσκολα χρόνια.
Χιλιάδες πρόσφυγες πέθαναν.
Μόλις συνήλθαμε λίγο οικονομικά έγινε ο πόλεμος.
Ο άντρας μου σκοτώθηκε πολεμώντας στα βουνά της Αλβανίας…»
...............................................
ΥΓ. τις γενοκτονίες απο ξένους, εύκολα τις ψηφίζουμε ομόφωνα στη βουλή,
να δω πότε θα μιλήσουμε για τη συμπεριφορά μας, στους πρόσφυγες,
εμάς,
των ανθρώπων με ευαισθησία και ενσυναίσθηση...
να φανταστείς πριν λίγα χρόνια, κάποια σχολεία στη βόρεια Ελλάδα (εκεί δλδ που εγκαταστάθηκαν οι Πόντιοι και μικρασιατες πρόσφυγες)
έκαναν πορεία,
κατα των προσφύγων...!!!
19 Μαΐου… Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων.
19 Μαΐου… Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Μια μέρα βαθιάς θλίψης και ιστορικής μνήμης για τον ελληνικό λαό. Χιλιάδες άνθρωποι δολοφονήθηκαν, ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους, εκδιώχθηκαν και υπέστησαν αμέτρητες σφαγές, πείνα και προσφυγιά. Οι πληγές εκείνης της τραγωδίας παραμένουν ζωντανές στη συλλογική μνήμη.
Ο παλαιστινιακός λαός καταλαβαίνει πολύ καλά αυτόν τον πόνο…
Γιατί και η Παλαιστίνη ζει εδώ και δεκαετίες τη βία, την κατοχή, τον εκτοπισμό, τις σφαγές και την απώλεια της πατρίδας. Σήμερα, στη Λωρίδα της Γάζας, ολόκληρες οικογένειες αφανίζονται, παιδιά σκοτώνονται, σπίτια ισοπεδώνονται και εκατομμύρια άνθρωποι ζουν τον τρόμο και την προσφυγιά.
Η μνήμη των λαών πρέπει να ενώνει και όχι να ξεχνιέται.
Όποιος θυμάται τη γενοκτονία των Ποντίων, δεν μπορεί να μένει σιωπηλός μπροστά στα εγκλήματα και την ανθρώπινη τραγωδία που βιώνει σήμερα ο παλαιστινιακός λαός.
Τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων του Πόντου και στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφή γενοκτονίας, ρατσισμού, κατοχής και εκδίωξης λαών.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των λαών είναι δύναμη.
Η ιστορική μνήμη είναι ευθύνη.
Το Ισραήλ συνεχίζει ανενόχλητο τη γενοκτονία στη Γάζα και την εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη
Το Ισραήλ συνεχίζει ανενόχλητο τη γενοκτονία στη Γάζα και την εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη.
Στη Γάζα συνεχίζει να βομβαρδίζει και να σκοτώνει αμάχους, να επιβάλει περιορισμούς στην τροφή, το νερό, τα καύσιμα και τα φάρμακα. Έχει καταλάβει σχεδόν τα 2/3 της Γάζας και έχει στριμώξει 2 εκατ. ανθρώπους (ή όσους έχουν απομείνει) σε μια έκταση μικρότερη από τη Τζιά. Χωρίς υποδομές, οι άνθρωποι ζουν ανάμεσα σε ερείπια, σκουπίδια, περιττώματα, τους δαγκώνουν αρουραίοι και έντομα, υποφέρουν από όλων των ειδών τις ασθένειες, είναι εγκλωβισμένοι και δεν ξέρουν αν θα ζουν την επόμενη ώρα, μέρα, μήνα.
Στη Δυτική Όχθη, αφηνιασμένοι έποικοι και στρατός, γκρεμίζουν και καίνε σπίτια, ξεριζώνουν ελιές, χτυπάνε αμάχους, ηλικιωμένες, παιδιά, τσιμεντώνουν πηγάδια, δολοφονούν οικογένειες με παιδιά, ακόμη και ζώα, απο πρόβατα μέχρι σκύλους.
Για μια ακόμη φορά, ο καταζητούμενος για εγκλήματα πολέμου Νετανιάχου, κάνει επίδειξη χυδαιότητας και κυνισμού. Απαγάγει και κατηγορεί ως υποστηρικτές της τρομοκρατίας, αυτούς που προσπαθούν να βοηθήσουν τα θύματά του.
19 Έλληνες έχουν απαχθεί σήμερα μέσα από την Κυπριακή SAR και συνολικά πάνω από 100 μέλη του Στόλου. Ανάμεσά τους και η αδερφή της προέδρου της Ιρλανδίας, Δρ. Μάργκαρετ Κονόλυ. Η πρόεδρος Κάθριν Κονόλυ δήλωσε ανήσυχη αλλά περήφανη για την αδερφή της. Η σύγκριση είναι ντροπιαστική για την υποτακτική στάση των κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου, που αφήνουν το Ισραήλ να κάνει πειρατικές επιδρομές στις δικές τους ζώνες διάσωσης.
Το Ισραήλ δεν στρέφεται μόνο κατά των Παλαιστινίων, των Λιβανέζων, των Ιρανών, των Σύριων. Στρέφεται κατά ολόκληρης της ανθρωπότητας. Η ακραία φρίκη, η τρομοκρατία και ο κοινωνικός εκφασισμός, είναι εξαγώγιμα Ισραηλινά προϊόντα. Πάνε πακέτο με τις παρακολουθήσεις, τους εκβιασμούς, τα οπλικά συστήματα, τον έλεγχο της επικοινωνίας, τις εξαγορές, τον εκφοβισμό, τις απειλές και τους βανδαλισμούς.
Η Ελληνική κοινωνία δεν είναι απρόσβλητη. Σε πολύ μικρό διάστημα, δείχνει ανησυχητικά δείγματα μεταστροφής και επηρεασμού. Ακόμη και άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται στην Αριστερά, υποβαθμίζουν το θέμα βρίσκοντας "αναγκαία" τη συμμαχία Ελλάδας - Ισραήλ. Η αλλαγή στάσης έγινε με τη στρατιωτική συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρέχοντας ελευθερία κινήσεων στα στρατεύματα του Ισραήλ για κοινές ασκήσεις. Η πρόσφατη παράλειψη οποιασδήποτε αναφοράς στη συμμαχία Ελλάδας -Ισραήλ στο μανιφέστο Τσίπρα, είναι ενδεικτική του βαθμού διείσδυσης και επιρροής του Ισραήλ στην πολιτική ζωή του τόπου.
Μέσα σε αυτό το κλίμα έχει πραγματικά σημασία οποιαδήποτε πράξη αντίστασης, αλληλεγγύης, γνωστοποίησης και διάδοσης.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Εν αρχή ην ο πόνος, τούτες τις τρομερές μέρες του φετινού Αυγούστου. Ναι, ο πόνος. Γιατί πριν από κάθε ανάλυση, ακόμα και την εμβριθέστερη...
-
Τίτλοι αρχής (το παρακάτω βίντεο ανέβηκε από το κανάλι bellllllochannel στο Youtube) Μοιάζει...
-
Πηγή εικόνας: i-diadromi.gr Καλήν εσπέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού τη Θεία γέννηση, να πω στ’ αρχοντικό σας. Χριστός γεννάται...
