ΕΠΕΙΓΟΝ Ρωσικό μήνυμα στην Ελλάδα - Βόμβα για το καλοκαίρι

Μια καρυδιά είχε όλη και όλη η Αθήνα

Μια καρυδιά είχε όλη και όλη η Αθήνα και αυτή αφού πρώτα την αποκλαδωσαν αφαιρώντας χοντρά κλαδιά με αποτέλεσμα στις τομές να σαπίσει τώρα την καρατόμησαν…

Λαγουμιτζή, έξω από τον ιερό ναό Αναλήψεως στον Νέο Κόσμο

Πηγή

Μονο οι βάναυσα κακοποιημένες νερατζιές πιάνουν μελίγκρα

Μονο οι βάναυσα κακοποιημένες νερατζιές πιάνουν μελίγκρα. Οι ακλαδευτες είναι μια χαρά. Ενημερώστε τον αντιδήμαρχο Αποστολόπουλο που για μια ακόμη φορά κάνει το λάθος να αντιμετωπίζει τις ασθένειες σε επιζήμια κλαδεμένα δέντρα με περαιτέρω κλάδεμα…

Πηγή

Η σφαγή του Μπαλάντ αλ-Σέιχ τον Δεκέμβριο του 1947 ήταν μία από τις πρώτες μαζικές επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων πριν από τη Νάκμπα

ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΑΛ-ΣΕΙΧ

———————————

Η σφαγή του Μπαλάντ αλ-Σέιχ τον Δεκέμβριο του 1947 ήταν μία από τις πρώτες μαζικές επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων πριν από τη Νάκμπα. Σιωνιστικές ένοπλες οργανώσεις εισέβαλαν στο παλαιστινιακό χωριό κοντά στη Χάιφα και επιτέθηκαν στους κατοίκους μέσα στη νύχτα, σκοτώνοντας δεκάδες (600 άτομα) αμάχους, ανάμεσά τους γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους.

Η επίθεση προκάλεσε πανικό στον παλαιστινιακό πληθυσμό της περιοχής και αποτέλεσε μέρος μιας οργανωμένης εκστρατείας τρόμου και εκτοπισμού πριν από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.

Η μνήμη των θυμάτων παραμένει ζωντανή και η αλήθεια δεν μπορεί να θαφτεί.

#Palestine #Nakba #BaladAlSheikh #PalestinianCommunityInGreece

Πηγή

Ο καταζητούμενος από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο “πρωθυπουργός του Ισραήλ”, Benjamin Netanyahu, ζητά το κλείσιμο του ΔΠΔ χαρακτηρίζοντάς το «διεφθαρμένο»

Ο καταζητούμενος από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο “πρωθυπουργός του Ισραήλ”, Benjamin Netanyahu, ζητά το κλείσιμο του ΔΠΔ χαρακτηρίζοντάς το «διεφθαρμένο»… την ώρα που ο ίδιος αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες διαφθοράς και έχει εμφανιστεί δεκάδες φορές ενώπιον του δικαστηρίου στις υποθέσεις που τον βαραίνουν.

Ο Νετανιάχου κατηγορείται για δωροδοκία, απάτη και κατάχρηση εμπιστοσύνης σε υποθέσεις που σχετίζονται με επιχειρηματίες, ευνοϊκή μεταχείριση προς ΜΜΕ και πολιτικά ανταλλάγματα. Παράλληλα, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σχετικά με τη σφαγή και την καταστροφή στη Λωρίδα της Γάζας.

Όταν ένας κατηγορούμενος για διαφθορά και εγκλήματα πολέμου επιτίθεται στη διεθνή δικαιοσύνη, το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο:

Ποιος πρέπει πραγματικά να «κλείσει» για πάντα;

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ή η πολιτική ατιμωρησίας, κατοχής, εγκλημάτων και διαφθοράς που εκπροσωπεί ο Νετανιάχου;

Η δικαιοσύνη δεν είναι «διεφθαρμένη» όταν ερευνά εγκλήματα πολέμου.

Διεφθαρμένοι είναι όσοι πιστεύουν ότι βρίσκονται πάνω από τον νόμο.

#FreePalestine #Netanyahu #StopTheWar #Palestine #PalestinianCommunityInGreece

Πηγή

Διακόπτοντας και κομματιάζοντας θέες και "panoramas"....

....μέσα στα καθημερινά επίκαιρα, με τα περισσότερα να εφευρίσκονται περιθωριοποιώντας τα σοβαρότερα..., ξεχνάμε ή αδιαφορούμε για άλλα σημαντικά που μπορεί να συμβαίνουν δίπλα μας, ή να περνάμε από κοντά τους χωρίς να τους δίνουμε σημασία...., μόνο ίσως κάποια στιγμιαία βλέμματα....

Για την υψηλότητα του κτίσματος του Ελληνικού και την θέση του στο αστικό τοπίο κόβοντας την ακτογραμμή στην "απ' εδώ" και στην "απ' εκεί" (hereness & thereness όπως συνηθίζουν να λένε οι Βρετανοί Αρχιτέκτονες Τοπίου...), τον Σαρωνικό στα δύο και ολόκληρη την οπτική του Αττικού χώρου πάντα στα δύο (από όπου και να κοιτάς...), δεν βλέπω και πολλές συζητήσεις, κριτικές, απορρίψεις ή αφηγήματα αποδοχής μιας από το πουθενά "καθετότητας" στον ορίζοντα..., ισχυρό σημείο αναφοράς....

Το φαινόμενο πάντως, όπως και ολόκληρο το project Ελληνικού..., σηκώνουν πολλή κουβέντα... Όσο θα προχωρούν τα έργα θα αποκαλύπτεται και η πρόθεση των κατασκευαστών για το εάν τελικά μιλάμε για το πολυσυζητημένο και σχεδιασμένο "Πάρκο Ελληνικού", ή για μια νέα "Πόλη Ελληνικού"..., μάλλον για μια πόλη μέσα στην πόλη...

Ως γενική άποψη καταθέτω ότι οι μοναχικοί συνήθως ουρανοξύστες εντάσσονται στα τοπία λειτουργώντας ως υπερβολικά «θαυμαστικά» που έρχονται σε αντίθεση με το περιβάλλον τους, πόσο μάλλον όταν αυτό το περιβάλλον είναι παράκτιο, σπουδαίο, δημοφιλές, συνεχές και χωρίς να διακόπτεται από κάτι "απότομο"... Ενώ στις πυκνές μεγαλουπόλεις (στα κεντρικά εμπορικά και διοικητικά κέντρα...) οι ουρανοξύστες συνήθως ομαδοποιούνται ώστε η παρουσία τους να αποδίδει τον χαρακτήρα του "city", αντίθετα οι αυτόνομοι και μοναχικοί ουρανοξύστες που κλέβουν το βλέμμα και διαιρούν την θέα, εμφανίζονται σε περιαστικές ζώνες, στην ύπαιθρο και σε περιοχές απλωμένων αστικών χώρων ομοιομορφίας στη δόμηση, ως κάποια απομονωμένα σουρεαλιστικά χαρακτηριστικά....

Στην περίπτωση του ουρανοξύστη (πύργου) του Ελληνικού, ύψους 200 μέτρων..., έχουμε έναν μικρόκοσμο που θα φιλοξενηθεί σε πολυτελή διαμερίσματα και μονοκατοικίες (penthouse), συγκρότημα σχεδιασμένο να λειτουργεί ανεξάρτητα από το σύνηθες γύρω πυκνό αστικό περιβάλλον...

Τελευταία τυχαίνει να επισκέπτομαι την περιοχή και να συνομιλώ με κόσμο, επαγγελματίες και κατοίκους σε μια ακτίνα κάπως κοντά στο κτίριο..., οι οποίοι εκφράζονται με ενόχληση για τον "πύργο" και εύκολα το χαρακτηρίζουν "ξένο σώμα"...., "τι να κάνουμε, λένε, θα το έχουμε να προεξέχει μπροστά μας..., ίσως να το συνηθίσουμε ίσως και όχι..., η πανοραμική πάντως θέα που είχαμε του Σαρωνικού, θα την ξεχάσουμε..."... Η αλήθεια είναι ότι τις νέες πανοραμικές θέες θα τις απολαμβάνουν μόνο οι οικιστές του δημιουργήματος με το σχετικό ακριβό αντίτιμο..., και ας παραβιάζεται ο πανάρχαιος φυσικός νόμος της βιολογικής και ψυχικής ανάγκης "επαφής του ανθρώπου με το έδαφος"...

Η ιδέα ότι η διαμονή σε ουρανοξύστες είναι «αφύσικη» είναι μια αναγνωρισμένη άποψη πολλών Αρχιτεκτόνων, Ειδικών του Αστικού Σχεδιασμού (Βλ. Jan Gehl), Πολεοδόμων και Ψυχολόγων, οι οποίοι υποστηρίζουν ευθέως ότι η ζωή πολύ πάνω από το έδαφος διαταράσσει μια φυσική ανθρώπινη σύνδεση με την "μητέρα" γη, αν και οι υποστηρικτές του "ύψους" υποστηρίζουν ότι αυτό πρόκειται για μια λογική εξέλιξη της υψηλής πυκνότητας διαβίωσης.....

Σύμφωνα με αναρίθμητες έρευνες και δημοσιεύματα, η άμεση επαφή του ανθρώπου με τη γη (ισόγεια κατοικία ή ολίγων ορόφων, το περπάτημα, η συχνή επαφή και κάθισμα στο χώμα) χαρακτηρίζεται θεραπευτική με θετικές επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό... Μια τέτοια επαφή στις μέρες μας όλο και λιγοστεύει για τους ανθρώπους των μεναλουπολων που στερούνται των ανοιχτών χώρων...

Ο άνθρωπος ξεκίνησε την πορεία του σ΄αυτόν τον ταλαιπωρημένο πλανήτη, ως κυνηγός, γεωργός και κάτοικος του δάσους (forest dweller....)..., ενώ στις μέρες μας προσαρμόστηκε και αποδέχεται να "στοιβάζεται" σε πολυώροφα και μάλιστα ακριβά ψηλά κτίσματα... Δεν παύει όμως μέσα του, να είναι κομιστής μιας έμφυτης, εξελικτικής και ψυχολογικής ανάγκης ώστε να ζει πατώντας το χώμα, να έλκεται από τη βλάστηση, ψάχνοντας να απολαύσει τη φύση από κοντά, έλξη γνωστή και ως βιοφιλία, αρκεί αυτή η βιοφιλία να αφυπνίζεται...

Απουσιάζουν τα ερεθίσματα, ευτυχώς όχι για όλους....

Σ. Σεκλιζιώτης

Πηγή

Άγιος Σίμων ο Απόστολος, ο Ζηλωτής

Ἔοικε Χριστὲ τοῦτό σοι Σίμων λέγειν.
Ζηλῶν πάθος σόν, καρτερῶ Σταυροῦ πάθος.
Ἐν ξύλῳ ἀμφετάθη Σίμων δεκάτῃ μεγάθυμος.

Ο Απόστολος Σίμων ήταν ένας από τους δώδεκα Μαθητές του Κυρίου και ήταν αδελφός του Ιούδα του Λεββαίου.

Ο Άγιος Απόστολος Σίμων ονομάσθηκε ζηλωτής, λόγω της θέρμης και του ζήλου με τον οποίο κήρυττε το λόγο του Ευαγγελίου. Καταγόταν από την Κανά της Γαλιλαίας και είναι γνωστός ως Σίμων ο Κανανίτης (ή Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος - υιός του Θολομαίου). Μετά την ανάληψη του Χριστού και τη χάρη της Πεντηκοστής, ο Σίμων επιδόθηκε σε ένα ευρύ ιεραποστολικό έργο. Δίδαξε το Ευαγγέλιο στην Περσία, όπου αφού γκρέμισε το μύθο της πολυθεΐας, φανέρωσε σε πλήθος κόσμου το φως της Ευαγγελικής αλήθειας. Στη συνέχεια μετέβη στην Αφρική, όπου κήρυξε το ζωογόνο Λόγο του αληθινού Θεού και Σωτήρος, από την Αίγυπτο έως τη Μαυριτανία. Ο τελευταίος τόπος της θαυμαστής ιεραποστολικής του δράσης ήταν η Βρετανία. Εκεί αφού δίδαξε στο λαό τη χριστιανική πίστη, συνελήφθη από τους ειδωλολάτρες βασανίστηκε και υπέστη σταυρικό θάνατο.

Σημείωση: Ο Σίμων ο Ζηλωτής εορτάζει και στις 22 Απριλίου.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Ἀπόστολε Ἅγιε Σίμων, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν

Έτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Ζῆλος ἔνθεος, καταλαβῶν σε, τοῦ γνωσθέντος σοι, σαρκὸς ἐν εἴδει, ζηλωτὴν ἐν Ἀποστόλοις ἀνέδειξε καὶ τοῦ Δεσπότου ζηλώσας τὸν θάνατον, διὰ Σταυροῦ πρὸς αὐτὸν ἐξεδήμησας, Σίμων ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τοὺς ἀσφαλεῖς.
Τὸν ἀσφαλῶς τὰ τῆς σοφίας δόγματα, ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν εὐσεβούντων θέμενον, ἐν αἰνέσει μακαρίσωμεν, τὸν θεηγόρον πάντες Σίμωνα· τῷ θρόνῳ γὰρ τῆς δόξης νῦν παρίσταται, καὶ σὺν τοῖς Ἀσωμάτοις ἐπαγάλλεται, πρεσβεύων ἀπαύστως ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

Πηγή

Σύναξη πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως

Την Κυριακήν της Σαμαρείτιδος, κατ’ έτος, τελείται εν τω Οικουμενικώ Πατριαρχείω η εορτή της «συνάξεως» επί τη ιερά μνήμη «πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως». Το πρώτον η εορτή αύτη εθεσπίσθη προτάσει του νυν ευκλεώς Πατριαρχούντος Αυθέντου και Δεσπότου ημών κ.κ. Βαρθολομαίου του Α΄. Ούτως η Α.Θ.Π., ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, άμα τη εκλογή Του εν έτει 1991 μ.Χ., προέτεινεν εις την Ενδημούσαν Σύνοδον κατά την συνεδρίαν της 24ης Οκτωβρίου 1991 μ.Χ. την θέσπισιν κοινής εορτής πάντων των προκατόχων Αυτού Αγίων Πατριαρχών, από του ιδρυτού της Βυζαντίδος Εκκλησίας, Πρωτοκλήτου Ανδρέου, και του υπ’ αυτού κατασταθέντος πρώτου επισκόπου αυτής Στάχυος (38 – 54 μ.Χ.) έως και του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίλλου του ΣΤ΄ (1813 – 1818 μ.Χ.) απαγχονισθέντος παρά την θύραν της Μητροπόλεως Ανδριανουπόλεως την 18ην Απριλίου 1821 μ.Χ. - «Ούτω θα έχομεν την ευκαιρίαν ίνα επικαλούμεθα την χάριν και την προς Κύριον μεσιτείαν αυτών υπέρ της Μητρός Εκκλησίας και υπέρ ημών αυτών» είπεν ο Πατριάρχης ημών εις εκείνην την συνεδρίαν. Συνοδική δε αποφάσει, κατά την συνεδρίαν της Αγίας και Ιεράς Συνόδου της 19ης Νοεμβρίου 1991 μ.Χ., εθεσπίσθη η εορτή αύτη και έκτοτε εορτάζεται πανηγυρικώς και εκκλησιοπρεπώς εις την καθέδραν του Οικουμενικού Πατριαρχείου και δη δια τελέσεως Πατριαρχικής και Συνοδικής Λειτουργίας, εν τω Πανσέπτω Πατριαρχικώ Ναώ του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του τροπαιοφόρου. Συνετάγη δε επί τούτω και ιερά ακολουθία, υπό του αοιδίμου υμνογράφου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, Γερασίμου του Μικραγιαννανίτου, συμψαλλομένη κατά την Κυριακήν της Σαμαρείτιδος, μετά της του Πεντηκοσταρίου ακολουθίας, καθά το Τυπικόν της Μεγάλης Εκκλησίας διακελεύει. Ο δε, εκ των μελών της σεβασμίας Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου, υπέρτιμος και έξαρχος πάσης Χαλκιδικής, κ. Νικόδημος, εχάρισε εις την Μεγάλην Εκκλησίαν Ιεράν Εικόνα των Αγίων.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Βυζαντίου ποιμένες καὶ περίδοξοι πρόεδροι, ὤφθητε σοφοὶ Ἱεράρχαι διαφόροις ἐν ἔτεσι· διὸ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὑμῶν τὴν πολιτείαν εὐφημεῖ· δι’ αὐτῆς γὰρ φωστῆρες περιφανεῖς, πυρσεύετε τοὺς κράζοντας· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ βεβαιοῦντι δι’ ὑμῶν, πίστιν τὴν Ὀρθόδοξον.

Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χορείαν τὴν ἔνθεον, Ἱεραρχῶν τοῦ Χριστοῦ, συμφώνως τιμήσωμεν, ὡς Πατριάρχας σοφούς, καὶ θείους ἐκφάντορας· οὗτοι γὰρ δεδεγμένοι, τὴν τοῦ Πνεύματος αἴγλην, ὤφθησαν Ἐκκλησίας, ἀληθεῖς ποιμενάρχαι, πρεσβεύοντες τῷ Κυρίῳ, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τοῦ Βυζαντίου τοὺς ἁγίους ποιμένας, ὡς Ἱεράρχας τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ ἀρετῶν δοχεῖα πολυτίμητα, πάντες εὐφημήσωμεν, ἐν μιᾷ συμφωνίᾳ, πρὸς αὐτοὺς κραυγάζοντες· ἀπὸ πάσης ἀνάγκης, καὶ ἐπηρείας ρύσασθε ἡμᾶς, Ἀρχιεράρχαι Χριστοῦ ἐνθεώτατοι.

Μεγαλυνάριον
Κωνσταντινουπόλεως τοὺς σοφούς, καὶ κλεινοὺς Ποιμένας, εὐφημήσωμεν, οἱ πιστοί, τοὺς ἐν διαφόροις, ἐκλάμψαντας τοῖς χρόνοις, ὡς Ἐκκλησίας στύλους καὶ ἑδραιώματα.

                                        Πηγή

Κυριακή της Σαμαρείτιδος

Ὕδωρ λαβεῖν ἐλθοῦσα τὸ φθαρτὸν γύναι,
Τὸ ζῶν ἀπαντλεῖς, ᾧ ῥύπους ψυχῆς πλύνεις.

Έρχεται ο Κύριος σε μια πόλη της Σαμάρειας που λέγεται Σιχάρ. (Σαμάρεια ονομάσθηκε η πόλη που έκτισε το 880 π.Χ. ο βασιλιάς του Ισραήλ, Αμβρί, έπειτα το όρος Σομόρ που ήταν η ακρόπολή της και τέλος όλο το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ, που καταλύθηκε από τους Ασσυρίους το 721 π.Χ. και ο ηγεμόνας τους εγκατέστησε εκεί εθνικούς από πολλά μέρη).

Εκεί ήταν η πηγή του Ιακώβ, το πηγάδι που εκείνος είχε ανοίξει. Κουρασμένος ο Κύριος από την οδοιπορία κάθισε μόνος του δίπλα από το πηγάδι και κάτω αφελώς, γιατί οι μαθητές του πήγαν να αγοράσουν τροφές. Έρχεται εκεί μια γυναίκα από τη Σαμάρεια να πάρει νερό και ο Κύριος διψώντας ως άνθρωπος, της ζήτησε νερό.

Αυτή αντελήφθηκε από την εμφάνισή του ότι ήταν Ιουδαίος και θαύμασε πως ένας Ιουδαίος ζητά νερό από την εθνική Σαμαρείτιδα. Αν γνώριζες, της είπε, τη δωρεά του Θεού, ποιός είναι αυτός που σου ζητά να πιεί νερό, εσύ θα του ζητούσες και θα σου έδινε ζωντανό νερό. Ο Κύριος επιβεβαίωσε ότι αν γνώριζε θα γινόταν μέτοχος πραγματικά ζωντανού νερού, όπως έπραξε και απόλαυσε αργότερα όταν το έμαθε, ενώ το συνέδριο των Ιουδαίων που έμαθαν σαφώς, έπειτα εσταύρωσαν τον Κύριο της δόξης. Δωρεά του Θεού είναι, επειδή θεωρεί αγαπητούς όλους ακόμα και τους μισητούς από του Ιουδαίους εθνικούς και προσφέρει τον εαυτό του και καθιστά τους πιστούς σκεύη δεκτικά της Θεότητός του.

Η Σαμαρείτιδα δεν κατάλαβε το μεγαλείο του ζωντανού νερού, απορεί που θα βρεί νερό χωρίς κουβά σε ένα βαθύ πηγάδι. Έπειτα επιχειρεί να τον συγκρίνει με τον Ιακώβ, που τον αποκαλεί πατέρα, εξυμνώντας το γένος από το τόπο και εξαίρει το νερό με τη σκέψη ότι δεν μπορεί να βρεθεί καλύτερο. Όταν όμως άκουσε ότι το «νερό που θα σου δώσω» θα γίνει πηγή που τρέχει προς αιώνια ζωή, άφησε λόγο ψυχής που ποθεί και οδηγείται προς τη πίστη και ζήτησε να το λάβει για να μη ξαναδιψήσει. Ο Κύριος θέλοντας να αποκαλύπτεται λίγο λίγο, της λέγει να φωνάξει τον άνδρα της, γνωρίζοντάς της πόσους άνδρες είχε και αυτόν που έχει τώρα δεν είναι δικός της. Εκείνη όμως δεν στενοχωρείται από τον έλεγχο, αλλά αμέσως καταλαβαίνει ότι ο Κύριος είναι προφήτης και του ζητά εξηγήσεις σε ψηλά ζητήματα.

Βλέπετε πόση είναι η μακροθυμία και η φιλομάθεια αυτής της γυναίκας; Πόση συλλογή και γνώση είχε στη διάνοιά της, πόση γνώση της θεόπνευστης Γραφής; Και αμέσως τον ρωτά που πρέπει να λατρεύεται σωστά ο Θεός, εδώ σ' αυτό το τόπο ή στα Ιεροσόλυμα; Και τότε παίρνει τη απάντηση, ότι έρχεται η ώρα οπότε ούτε στο όρος αυτό ούτε στα Ιεροσόλυμα θα προσκυνήτε τον Πατέρα. Της γνωρίζει μάλιστα ότι η σωτηρία είναι από τους Ιουδαίους, δεν είπε θα είναι, στο μέλλον, γιατί ήταν αυτός ο ίδιος. Έρχεται ώρα και είναι τώρα που οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνούν το Πατέρα κατα Πνεύμα και αλήθεια.

Γιατί ο ύψιστος και προσκυνητός Πατέρας, είναι Πατέρας αυτοαληθείας, δηλαδή του μονογενούς Υιού και έχει Πνεύμα αληθείας, το Πνεύμα το άγιο και αυτοί που τον προσκυνούν, το πράττουν έτσι διότι ενεργούνται δι' αυτών. Ο Κύριος απομακρύνει κάθε σωματική έννοια τόπο και προσκύνηση, λέγοντας: «Πνεύμα ο Θεός και αυτοί που τον προσκυνούν πρέπει να τον προσκυνούν κατα Πνεύμα και αλήθεια». Ως πνεύμα που είναι ο Θεός είναι ασώματος, το δε ασώματο δεν ευρίσκεται σε τόπο ούτε περιγράφεται με τοπικά όρια. Ως ασώματος ο Θεός δεν είναι πουθενά, ως Θεός δε είναι παντού, ως συνέχων και περιέχων το πάν.

Παντού είναι ο Θεός όχι μόνο εδώ στη γη αλλά και υπεράνω της γης, Πατήρ ασώματος και κατά τον χρόνο και σε τόπο αόριστος.

Βέβαια και η ψυχή και ο άγγελος είναι ασώματα, δεν είναι όμως σε τόπο, αλλά δεν είναι και παντού, γιατί δεν συνέχουν το σύμπαν αλλά αυτά έχουν ανάγκη του συνέχοντος.

Η Σαμαρείτιδα καθώς άκουσε από το Χριστό αυτά τα εξαίσια και θεοπρεπή λόγια, αναπτερωμένη, μνημονεύει τον προσδοκώμενο και ποθούμενο Μεσσία, τον λεγόμενο Χριστό που όταν έρθει θα μας τα διδάξει όλα. Βλέπετε πως ήταν ετοιμότατη για την πίστη; Από που θα γνώριζε τούτο, αν δεν είχε μελετήσει τα προφητικά βιβλία με πολλή σύνεση; Έτσι προλαβαίνει περί του Χριστού ότι θα διδάξει όλη την αλήθεια. Μόλις την είδε ο Κύριος τόσο θερμή της λέγει απροκάλυπτα: Εγώ είμαι ο Χριστός, που σου μιλώ. Εκείνη γίνεται αμέσως εκλεκτή ευαγγελίστρια και αφήνοντας τη υδρία και το σπίτι της τρέχει και παρασύρει όλους τους Σαμαρείτες πρός το Χριστό και αργότερα με τον υπόλοιπο φωτοειδή βίο της (ως Αγία Φωτεινή) σφραγίζει με το μαρτύριο την αγάπη της προς τον Κύριο.

(Απόσπασμα ομιλίας του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά)

Λειτουργικά κείμενα

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄.
Πίστει ἐλθοῦσα ἐν τῷ φρέατι, ἡ Σαμαρεῖτις ἐθεάσατο, τὸ τῆς σοφίας ὕδωρ σε, ᾧ ποτισθεῖσα δαψιλῆς, Βασιλείαν τὴν ἄνωθεν ἐκληρώσατο, αἰωνίως ἡ ἀοίδιμος.

                          Πηγή