Πέθανε η σπουδαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Πέθανε σε ηλικία 99 ετών η σπουδαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (1967) και η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην 700 χρόνων ιστορία του (1976). Ακόμη, ήταν Πρέσβειρα Καλής Θέλησης της UNICEF.

Η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από Μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, Μικρασιάτης έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, η οποία προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας.

Αποφοίτησε από το Δ Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και ήταν η υπεύθυνη μαθητριών του Παγκρατίου, υπό την καθοδήγηση του Χρήστου Πασαλάρη. Κατά τα Δεκεμβριανά, ακολούθησε τον ΕΛΑΣ Αθηνών, στην υποχώρηση του από την Αττική και επέστρεψε στον Βύρωνα μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας.

Την περίοδο του 1950, ενώ ήταν φοιτήτρια του πανεπιστημίου, εργάστηκε ως γνώστρια της γαλλικής γλώσσας στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης. Μετά την αποφοίτησή της από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1949-1953).

Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1953 για να συνεχίσει τις σπουδές της. Δύο χρόνια μετά την άφιξή της, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Γαλλία) (CNRS) και το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 έλαβε το διδακτορικό της με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας με τον τίτλο «Byzance et la mer».

Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, έγινε Αντιπρύτανις (1970-1973) και το 1976, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I, επίτιμη Πρόεδρος από το 1981). Ήταν η πρώτη γυναίκα Πρύτανης στην ιστορία των 700 χρόνων του Πανεπιστημίου της Σορβόννης αλλά και η πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που είχε τέτοια θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο. Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010), που ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας και ο οποίος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού. Με τον Ζακ Αρβελέρ απέκτησε μία κόρη, την Μαρί-Ελέν.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/news/pethane-i-spoudaia-vizantinologos-eleni-glikatzi-arveler

Δυνάμεις Κατοχής συλλαμβάνουν και υποβάλλουν σε επιτόπιες ανακρίσεις 60 πολίτες

Δυνάμεις Κατοχής συλλαμβάνουν και υποβάλλουν σε επιτόπιες ανακρίσεις 60 πολίτες

Ραμάλα – Ma’an – Από χθες το βράδυ έως και το πρωί της Δευτέρας, οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής εξαπέλυσαν ευρείας κλίμακας εκστρατεία συλλήψεων και επιτόπιων ανακρίσεων, στοχεύοντας τουλάχιστον 60 πολίτες από τη Δυτική Όχθη. Μεταξύ των συλληφθέντων βρίσκονται δύο γυναίκες, μία γυναίκα δημοσιογράφος και πρώην κρατούμενοι, ορισμένοι από τους οποίους είχαν απελευθερωθεί στο πλαίσιο συμφωνιών ανταλλαγής κατάπαυσης του πυρός.

Σε ανακοίνωσή του τη Δευτέρα, ο Σύλλογος Παλαιστινίων Κρατουμένων ανέφερε ότι οι συλλήψεις και οι επιτόπιες ανακρίσεις ακολουθούν επίσημη ισραηλινή ανακοίνωση για διπλασιασμό των εκστρατειών κράτησης στη Δυτική Όχθη, ενόψει του ιερού μήνα του Ραμαζανιού. Οι επιχειρήσεις επικεντρώθηκαν σε αρκετές επαρχίες, ιδιαίτερα στη Ναμπλούς.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η πλειονότητα των πολιτών που στοχοποιήθηκαν υποβλήθηκαν σε επιτόπιες ανακρίσεις πριν αφεθούν ελεύθεροι. Τονίζεται ότι η κατοχή συνεχίζει να κλιμακώνει τις επιχειρήσεις συλλήψεων και ανακρίσεων με αυξανόμενο ρυθμό από τις αρχές του έτους, στο πλαίσιο μιας πολιτικής συλλογικής τιμωρίας που στοχεύει ευρύτερα τμήματα της παλαιστινιακής κοινωνίας.

Ο Σύλλογος επισημαίνει ότι οι δυνάμεις κατοχής εφαρμόζουν σειρά κατασταλτικών πρακτικών κατά τη διάρκεια των εφόδων, με κυριότερη τις επιτόπιες ανακρίσεις, οι οποίες έχουν καταστεί πάγια πολιτική σε όλες τις επαρχίες. Συχνά οι οικογένειες εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ενώ προηγούνται πράξεις εκφοβισμού, βανδαλισμών και καταστροφής περιουσιών πριν από τις συλλήψεις ή τις κρατήσεις.

Η ανακοίνωση υπογραμμίζει ότι τα εγκλήματα αυτά αποτελούν συνέχεια μιας πολιτικής δεκαετιών που στοχεύει στην παλαιστινιακή παρουσία, επιβάλλοντας μηχανισμούς καταστολής και ελέγχου. Σημειώνεται ότι η μόνη διαφοροποίηση από την έναρξη του γενοκτονικού πολέμου είναι η αυξημένη ένταση και κλίμακα των εγκλημάτων που διαπράττονται σε βάρος των κρατουμένων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αρχές κατοχής συνεχίζουν καθημερινά εκστρατείες συλλήψεων· ο συνολικός αριθμός των περιπτώσεων κράτησης στη Δυτική Όχθη από την έναρξη του γενοκτονικού πολέμου έχει φτάσει περίπου τις 22.000.

Πηγή

Οργή και αποτροπιασμό προκαλεί η νέα μαρτυρία για τη μεταχείριση Παλαιστινίων κρατουμένων

Οργή και αποτροπιασμό προκαλεί η νέα μαρτυρία για τη μεταχείριση Παλαιστινίων κρατουμένων από τις ισραηλινές αρχές. Μια μητέρα και η κόρη της από τη Ναμπλούς περιγράφουν εξευτελισμούς, ψυχολογική βία και απάνθρωπες συνθήκες κράτησης.

Σύμφωνα με την Palestinian Commission of Detainees Affairs, η 55χρονη Αμίνα και η 22χρονη κόρη της Αγιάτ συνελήφθησαν μετά από εισβολή στρατιωτικών στο σπίτι τους και μεταφέρθηκαν με τη βία. Η μητέρα αναφέρει ότι την ανάγκασαν να κάθεται στο πάτωμα στρατιωτικού οχήματος, δεμένη, με αποτέλεσμα τραυματισμό στον ώμο που συνεχίζει να την ταλαιπωρεί. Υποβλήθηκε σε πολύωρες ανακρίσεις με ψυχολογική πίεση — ακόμα και μπροστά στο παιδί της.

Η κόρη μεταφέρθηκε στο κέντρο κράτησης Jalameh detention facility, όπου — όπως καταγγέλλεται — υπέστη συνεχή ψυχολογική πίεση και απομόνωση. Μητέρα και κόρη κρατήθηκαν σε απομόνωση και τους επέτρεψαν να δουν η μία την άλλη μόνο για τρεις ημέρες. Κελιά στενά και παγωμένα, βρώμικοι τοίχοι, ελάχιστο και κακής ποιότητας φαγητό, ανεπαρκή ρούχα και είδη υγιεινής.

Μεταφέρθηκαν αργότερα στις φυλακές Damon Prison, όπου υποβλήθηκαν σε εξευτελιστικές σωματικές έρευνες με γδύσιμο και κρατήθηκαν χωριστά, με περιορισμένη επικοινωνία. Η Αμίνα, με ήδη σκισμένο τένοντα στο χέρι, είδε την κατάστασή της να χειροτερεύει λόγω επαναλαμβανόμενου δεσίματος με χειροπέδες πίσω από την πλάτη.

Οι μαρτυρίες αυτές δεν είναι «μεμονωμένα περιστατικά». Είναι κομμάτι ενός συστήματος κακοποίησης, εκφοβισμού και ταπείνωσης. Την ίδια ώρα, μετά από δύο χρόνια πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, οι καταγγελίες για βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς, στέρηση τροφής και ιατρικής φροντίδας πολλαπλασιάζονται.

Δεν πρόκειται για «υπερβολές». Πρόκειται για ανθρώπινες ζωές. Για μια μητέρα και ένα παιδί που μετατράπηκαν σε στόχο. Η σιωπή απέναντι σε αυτά τα εγκλήματα είναι συνενοχή.

Πηγή

ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΜΑΣ για επιχείρηση με αυτό το σχέδιο, ΦΕΡΤΟ ΠΑΡΤΟ

Άγιος Πάμφιλος και οι συν αυτώ Μάρτυρες

Εις τον Πάμφιλον
Ὑπὲρ τὸ πᾶν σε Πάμφιλος φιλῶν Λόγε,
Καὶ τὴν τομὴν ἡγεῖτο τῆς κάρας φίλην.

Εις τον Ουάλην, Παύλον και Σέλευκον
Παῦλον Σέλευκος, καὶ Σέλευκον Οὐάλης,
Βλέπων τομῇ χαίροντα, τὴν τομὴν φέρει.

Εις τον Πορφύριον και Ιουλιανόν
Ἥλαντο πρὸς πῦρ Μάρτυρες θεῖοι δύο,
Θείου πόθου πῦρ ἓν τρέφοντες οἱ δύο.

Εις τον Θεόδουλον
Σταυροῦσι δοῦλοι τῆς πλάνης ἐπὶ ξύλου,
Καὶ Θεόδουλον, δοῦλοι Ἐσταυρωμένου.

Εις τον Ηλίαν, Iερεμίαν, Ησαΐαν, Σαμουήλ και Δανιήλ
Κλῆσεις Προφητῶν καὶ τελευτὰς Μαρτύρων,
Αὐχοῦσι πέντε μάρτυρες τετμημένοι.

Ἕκτῃ καὶ δεκάταῃ ξίφους τάμε Πάμφιλον ἀκμή.

Οι Άγιοι Μάρτυρες Πάμφιλος, Δανιήλ, Hλίας, Ησαΐας, Θεόδουλος, Ιερεμίας, Ιουλιανός, Ουάλης, Παύλος, Πορφύριος, Σαμουήλ και Σέλευκος, μαρτύρησαν επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.). Κατάγονταν από διάφορους τόπους, τους ένωνε όμως η αγάπη και η πίστη του Χριστού.

Εργαζόμενοι στην Καισάρεια της Παλαιστίνης ομολόγησαν τον Χριστό ενώπιον του έπαρχου Φιρμιλιανού. Ο άρχοντας κατέβαλε κάθε προσπάθεια να πείσει τους Αγίους να αρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό. Εκείνοι όμως παρέμειναν σταθερά προσηλωμένοι στην πατρώα ευσέβεια. Τότε ο Φιρμιλιανός έδωσε εντολή να τους θανατώσουν, αφού πρώτα τους βασανίσουν.

Οι Άγιοι Μάρτυρες Ηλίας, Πάμφιλος, Ουάλης, Παύλος, Σέλευκος, Ιερεμίας, Ησαΐας, Σαμουήλ και Δανιήλ αποκεφαλίσθηκαν διά ξίφους. Ο Πορφύριος, υπηρέτης του Παμφίλου, συνελήφθη την ώρα που αναζητούσε το λείψανο του κυρίου του και κάηκε ζωντανός μαζί με τον Μάρτυρα Ιουλιανό. Τον Άγιο Θεόδουλο τον σταύρωσαν επί ξύλου. Έτσι μαρτύρησαν οι Άγιοι και προσετέθησαν στη χορεία των αθλητών του Χριστού.

Η Σύναξη των Αγίων Μαρτύρων ετελείτο στη Μεγάλη Εκκλησία.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Οἱ Μάρτυρες σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτῶν, τὸ στέφος ἐκομίσαντο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· σχόντες γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλον· ἔθραυσαν καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτῶν ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Έτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τὴν δωδεκάριθμον, Μαρτύρων φάλαγγα, ἀνευφημήσωμεν, ἐνθέοις ἄσμασι, Πάμφιλον Παῦλον Σαμουήλ, Οὐάλεντα καὶ Ἠλίαν, Ἱερεμίαν, Σέλευκον, Δανιὴλ καὶ Πορφύριον, Ἰουλιανὸν ὁμοὺ Ἠσαΐαν Θεόδουλον αὐτοὶ γὰρ τὸν Δεσπότην τῶν ὅλων, πάσιν ἠμὶν ἐξιλεοῦνται.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Φιλήσας Χριστοῦ, τὰ θεῖα θελήματα, ἐδείχθης Πιστῶν, ἀκέστωρ φιλόχριστος, γενναιόφρον Πάμφιλε, διὰ τοῦτο καὶ μακαρίζομεν, τὴν σεπτήν σου πανήγυριν. Πρεσβεύων μὴ παύσῃ ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Ὁ Οἶκος
Ἰδοὺ ἐξέλαμψεν ἡ φωσφόρος, καὶ φωταυγὴς θεία μνήμη τοῦ στερροῦ ἀθλητοῦ, Παμφίλου τοῦ θεοκήρυκος, πάντων τὰς ὄψεις καὶ τὰς καρδίας καταυγάζουσα φέγγει τῷ ἀνεσπέρῳ. Περιχαρῶς, ὦ φιλέορτοι, δεῦτε συνδράμωμεν, καὶ τὴν τούτου θείαν ἡμέραν, ὡς καλὴν ἑορτὴν ἐνιαύσιον, τοῖς ᾄσμασι καταστέψωμεν, εὐλογοῦντες ὑμνοῦντες τὸν Κύριον, τὸν τοῦτον ἀξίως στεφανώσαντα· Πρεσβεύει γὰρ ἀπαύστως ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Κολαστηρίων φοβερῶν προκειμένων, οἱ τοῦ Κυρίου Ἀθληταὶ οἱ γενναῖοι, ἐν ἀπτοήτῳ χαίροντες φρονήματι, τούτοις προσωμίλησαν, τῆς σαρκὸς ἀλογοῦντες· ὅθεν ἐκληρώσαντο, αἰωνίζουσαν δόξαν, ὑπὲρ ἡμῶν πρεσβεύοντες ἀεί, τῶν εὐφημούντων αὐτῶν τὰ παλαίσματα.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

Πηγή