Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026

Περὶ λογίων, δήμου καὶ κόσμου

 Περὶ λογίων, δήμου καὶ κόσμου

Ὡς λεξουργός, μέρος τῆς λογίου κοινότητος, καθὼς καὶ τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ, δὲν παίρνω τάσσομαι οὔτε μὲ τὴν πλεὺρὰ τῆς ρυθμιστικῆς γλωσσολογίας, πὸὺ ἐπιβάλλει τὸ πῶς πρέπει νὰ μιλάει ὁ κόσμος καὶ τί κανόνες πρέπει νὰ τηρεῖ, οὔτε καὶ μὲ τὴν πλεὺρὰ τῆς σύγχρονης περιγραφικῆς γλωσσολογίας,, ποὺ ἀρέσκεται μόνον στὸ νὰ καταγράφει τὴν ὁμιλία τοῦ κόσμου καὶ τὴν ἀποδέχεται παθητικά, μὲ τὴν γλωσσικὴ ἐκπτωση καὶ πενία ποὺ αὐτὴ συνεπάγεται.
Προκρίνω μίαν δημιουργικὴν ἀντίστιξη:
Ἡ λόγια κοινότητα νὰ ἀναγνωρίσει ὅτι ἡ γλῶσσα ἐξελίσσεται καὶ νὰ μὴν στέκεται σὲ διόρθωση λαϊκότροπων ἐκφράσεων καὶ μορφῶν. Φέρ' εἰπεῖν, ἀποδέχεται ὅτι τὸ «ἔλεος» οὐδετεροποιήθηκε (ἦταν ἀρσενικὸ προηγουμένως), ἀλλὰ δὲν πράττει τὸ ἴδιο μὲ τὸ «ἀντίκτυπο» κι ἐμμένει στὸν ἀρσενικὸ τύπο, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ λαὸς ἔχει, πρακτικῶς, ἀναιρέσει τὸν κανόνα καὶ εἶναι ἀπόλυτα φυσικὸ αὐτό. Ἢ ποὺ τοὺς ἐνοχλεῖ ὁ «γκαντέμης» καὶ λένε «καντέμης», ὅταν, φωνολογικά, τὸ δεύτερο δὲν κάθεται κἂν στὸ στόμα. Οἱ ἴδιοι συντηρητικοὶ κι ἐθνικιστικοὶ κύκλοι ποὺ πουλᾶνε πατριωτισμό, μέσῳ ἐφημερίδων, ἱστοσελίδων καὶ πλατφορμῶν, ἀλήθεια, πόσες ξενικὲς λέξεις ἔχουν ἐπιχειρήσει νὰ μεταφράσουν ; Θέλουν, ὅμως, νὰ δείχνουν καὶ σύγχρονοι. Ἐδῶ, βλέπεις, δὲν τὸὺς ἐνοχλεῖ ἡ διάσπαση τῆς μορφολογικῆς συνοχῆς τῆς ἴδιας τῆς γλώσσας κι ἔχουν καταθέσει τὰ ὅπλα. Ὑποκριταὶ καὶ φαρισαῖοι. Πόσα μεταφραστικὰ καὶ σημασιολογικὰ δάνεια ἔχουν ἐπιχειρήσει νὰ σχηματίσουν γιὰ τοὺς ἀχαλίνωτους ξενισμούς ; Πόσα διαχρονικὰ δάνεια ὅλων τῶν πεπεραμένων μορφῶν τῆς Ἑλληνικῆς (καὶ δὴ ἀπὸ τὸ βαρὺ πυροβολικὸ τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς) ἀξιοποιοῦν ; Ὅλα βορὰ στὸν βωμὸ τῆς ταχύτητας.
Ὁ δὲ λαός, ἀφ' ἑτέρου, νὰ μὴν δέχεται ἄκριτα ὅλες τὶς ἀλλαγὲς καὶ νὰ γίνει πιὸ ἐκλεκτικός. Ὅταν μπορεῖ νὰ πεῖ «ὑπεραγορά», ἐπὶ παραδείγματι, γιατί λέει «σοῦπερ μάρκετ» καὶ «ἴντερνετ» ἀντὶ γιὰ «διαδίκτυο» ; Βαριέται τὴν μετάφραση ἢ φοβᾶται ὅτι θὰ τοῦ κολλήσουν τὴν ῥετσινιὰ τοῦ παλιομοδίτη κι ὀπισθοδρομικοῦ ; Κατ' ἐμέ, αὐτὸ ἐμφορεῖται ἀπὸ μία βαθύτερη πνευματικὴ νωθρότητα, στὴν ὁποία πρέπει νὰ πάει κόντρα, μὲ ὅσα μέσα διαθέτει. Ὁ ἴδιος ὁ Μάνος Χατζιδάκις εἶχε ἀναφέρει χαρακτηριστικά: «Τὸ μυστικὸ εἶναι νὰ μὴν συνηθίσεις στὴν ἀσχήμια. Ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ τὴ συνηθίζεις καὶ μειώνεις τὴ σημασία της, θὰ πεῖ ὅτι ἀρχίζεις καὶ νὰ τῆς μοιάζεις.». Τὸ ἀφήνω στὸ συλλογικὸ ὑποσυνείδητο τοῦ κόσμου νὰ τὸ ἐπεξεργαστεῖ αὐτό. Γιαμέ, δὲν εἶναι ἐκσυγχρονισμὸς ὁ ἐκμαυλισμὸς τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας. Καὶ νὰ παύσει, ἐπί τέλους, ὁ κοινωνικὸς ἀποκλεισμὸς τῶν ἀνθρώπων ποὺ μιλᾶνε Ἑλληνικὰ κι ὄχι φραγκολεβαντίνικα. Σταρᾶτα, χωρὶς περιστροφὲς καὶ φίλτρα. Νὰ τὰ λέμε ὅλα, διὰ τοῦ ὀνόματός τους.
Πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων, δὲν τάσσομαι κατὰ τῶν ξένων γλωσσῶν καὶ τοῦ εὐρύτερου πολιτιστικοῦ ὑλικοῦ αὐτῶν. Οἱ ταινίες, ἡ μουσική, τὰ συναισθήματα, ἡ ἴδια ἡ ἀνθρώπινη ὑπόσταση δὲν γνωρίζουν γλῶσσες καὶ σύνορα. Θεωρῶ ἀναγκαῖα καὶ τιμαλφῆ τὴν παγκόσμια συνεργασία κι ἐπικοινωνία μεταξὺ τῶν λαῶν. Τὴν οἰκουμενικότητα καὶ τὴν συνεθνία. Κι ἂν τὸ δοῦμε καὶ βαθύτερα, ἡ ἴδια ἡ ἔννοια τοῦ λαοῦ εἶναι μία ψευδαίσθηση, ὅταν ὅλοι ἀνήκουμε στὸ ἴδιο ἀνθρώπινο γένος. Πλήν, ὅμως, αὐτὴ ἡ ψευδαίθηση εἶναι ποὺ πολυχρωματίζει τὸν κόσμο καὶ τὸν καθιστᾶ λιγότερο πληκτικό. Κατάρα κι εὐλογία συνάμα.
Νὰ μὴν μακρηγορῶ: Ἀφῆστε τὴν γλῶσσα νὰ ταξιδεύει ἐλεύθερα, ἀλλὰ μὴν τὴν ἀποκόβετε ἀπὸ τίς ῥίζες της. Μπορεῖ νὰ πάει ὅπου θέλει χωρὶς νὰ ντρέπεται γι' αὐτὸ ποὺ πραγματικὰ εἶναι καὶ νὰ παριστάνει κάποιον ξένο. Θυμηθεῖτε ποιά πραγματικὰ εἶναι καὶ μὴν ξεχνᾶτε τὶς παραγωγικὲς της δυνατότητες. Μπορεῖ, κάλλιστα, νὰ ἐξελληνίσει τὸν παγκόσμιο ὠκεανό. Τὸ ἔχει ξαναπράξει, ἄλλωστε. Καὶ δύναται νὰ τὸ ἐπαναλάβει.

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid05f344rRxqzrS6RRHyUGcCyhyqh86b3nzNnmFKNADSZe4NmqTm2w5GHNd2re1xZnil&id=61550337025368&__cft__[0]=AZi-QLcH403HCqsrTiyklUMrPdy7YlEkyvSvsUhW2hwbrbLYlut-alGSQgk99WlidrQaJvKr5sCwPikoCMFTym4yYdSXsfX2qZe8GW6OnnnrUi-8TsgtRNBiC6awWPuqbB3Y6q_Mmqfe1Ho&__tn__=%2CO%2CP-R

Μια νέα έρευνα της εφημερίδας Haaretz φέρνει στο φως συγκλονιστικά στοιχεία


Μια νέα έρευνα της εφημερίδας Haaretz φέρνει στο φως συγκλονιστικά στοιχεία: Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ Αλ Ναχιάν (MBZ), είχε προειδοποιήσει ρητά τον Μπενιαμίν Νετανιάχου περίπου 10 ημέρες πριν από την 7η Οκτωβρίου ότι η Χαμάς σχεδίαζε μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση κατά του Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια μιας 45λεπτης συνομιλίας, ο MBZ εξέφρασε έντονες ανησυχίες για επικείμενο λουτρό αίματος και αποσταθεροποίηση της περιοχής, ωστόσο ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός απέρριψε την προειδοποίηση και επέλεξε να μην ενημερώσει τους αρχηγούς ασφαλείας της χώρας του.
Την ίδια στιγμή, σε συνέντευξή του στις 31 Αυγούστου 2026, ο Νετανιάχου προσπάθησε να αποποιήσει τις ευθύνες του, ισχυριζόμενος ότι υπήρχαν πολλά ενδεικτικά σημάδια τα οποία γνώριζαν οι αρχηγοί του επιτελείου (Χέρτσι Χαλέβι, Ρονέν Μπαρ και Αχαρόν Χαλίβα), αλλά οι ίδιοι επέλεξαν να μην τον ξυπνήσουν. «Αν με είχαν ξυπνήσει, όλα θα ήταν διαφορετικά», δήλωσε χαρακτηριστικά, ισχυριζόμενος ότι θα είχε κινητοποιήσει αμέσως την Αεροπορία και τον στρατό.
Ωστόσο, οι δηλώσεις του ίδιου του Νετανιάχου στο δίκτυο i24 αποκαλύπτουν μια άλλη πραγματικότητα: Ομολόγησε ότι ο τελικός του στόχος από την 7η Οκτωβρίου ήταν να διεξάγει πόλεμο με το Ιράν και να επεκτείνει τις επιχειρήσεις στη Γάζα, τη Συρία και τον Λίβανο, με σκοπό να «αλλάξει το πρόσωπο της Μέσης Ανατολής» και να κόψει τα περιφερειακά «πλοκάμια» της Τεχεράνης.
Αυτά τα δεδομένα ενισχύουν τις κατηγορίες ότι η ισραηλινή ηγεσία γνώριζε το σχέδιο επίθεσης της Χαμάς μήνες πριν, αλλά επέλεξε εσκεμμένα να το αφήσει να εξελιχθεί. Παράλληλα, υπάρχουν ισχυρισμοί ότι η χρήση της «Οδηγίας Αννίβας» από τον ισραηλινό στρατό εκείνη την ημέρα αποσκοπούσε στην αύξηση του αριθμού των νεκρών, προκειμένου να εξασφαλιστεί ευρύτερη διεθνής υποστήριξη για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Η 7η Οκτωβρίου επετράπη ή χρησιμοποιήθηκε σκόπιμα ως πρόσχημα για την πυροδότηση ενός ευρύτερου περιφερειακού πολέμου.
Ένας πόλεμος που εξυπηρετεί το όραμα του Νετανιάχου για μια «αναδιαμορφωμένη Μέση Ανατολή» και το σχέδιο της «Μεγάλης Ισραήλ», με απώτερο σκοπό τη σφαγή, τον ακρωτηριασμό, την εξόντωση των Παλαιστινίων και την υφαρπαγή της ζωής και της γης τους.
Και σίγουρα δεν ήταν αποκλειστικά δικό του σχέδιο.



https://www.facebook.com/zoe.faltseta/posts/pfbid0nCmRP6tnMhtHMUMb8LSNp3or7rAiEyFzpYwzcHTS2G4WB19a9JfWLQ7PanmB6dZQl?__cft__[0]=AZhfFf7g9D5Tn-s9YQmt_ial-qb7K83LwZJKVWDk7shTNLhZ3_nuT2oXu2nWlIOMyHxSqs01vDpERS2XqlNTl6YrA9lIhdQSDeKTEGRwolpQ-JNAExX9Ssw2tmn0WJwruBT3KpmBhSdfXEn_9bHCyTUCbgcTkv_cI2RfLK9VArMDmA&__tn__=%2CO%2CP-y-R

Παγκόσμια Ημέρα Φυσικοθεραπείας

 

Κάθε χρόνο στις 8 Σεπτεμβρίου, οι ανά τον κόσμο Φυσικοθεραπευτές γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Φυσικοθεραπείας (World Physical Therapy Day), για να ενημερώσουν το κοινό σχετικά με την καθοριστική συνεισφορά του επαγγέλματός τους στην υγεία και την κινητικότητα των ανθρώπων.

Οι Φυσικοθεραπευτές σπουδάζουν, εργάζονται και ειδικεύονται στην παθολογία της ανθρώπινης κίνησης και της φυσικής δραστηριότητας. Η κίνηση και η άσκηση είναι θεμελιώδεις παράμετροι για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή, ανεξάρτητα από την ηλικία.

Η Παγκόσμια Ημέρα Φυσικοθεραπείας καθιερώθηκε το 1996 με πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Φυσικοθεραπείας (WCPT), μέλος της οποίας είναι ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/303

Παγκόσμια Ημέρα Κυστικής Ίνωσης

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Κυστικής Ίνωσης (Worldwide Cystic Fibrosis Day) καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της «Cystic Fibrosis Worldwide», μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που εδρεύει στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ και στη Σμύρνη της Τουρκίας και εορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Σεπτεμβρίου.

Η Κυστική Ίνωση είναι μία ανίατη, ιδιαίτερα απειλητική για τη ζωή, γενετική, κληρονομική, μη μεταδοτική ασθένεια. Ένα ελαττωματικό γονίδιο προκαλεί το σώμα να παράγει μία αφύσικα παχιά, κολλώδη βλέννα, που φράζει τους πνεύμονες και οδηγεί σε επικίνδυνες μολύνσεις των πνευμόνων. Αυτές οι παχιές εκκρίσεις επηρεάζουν και πολλά άλλα όργανα του οργανισμού, όπως το πάγκρεας και το ήπαρ.

Σύμφωνα με διεθνή δεδομένα, ο μέσος όρος ζωής των ασθενών είναι περίπου 35 έτη, ενώ στην Ελλάδα εκτιμάται ότι είναι μικρότερος. Ένα παιδί με κυστική ίνωση γεννιέται κάθε εβδομάδα στη χώρα μας, ενώ ο συνολικός αριθμός των πασχόντων ανέρχεται στους 800, εκ των οποίων μόνο το 1/3 θα ενηλικιωθεί. Περισσότεροι από 500.000 υγιείς φορείς ζουν στην Ελλάδα, χωρίς να γνωρίζουν ότι φέρουν το παθολογικό γονίδιο που ευθύνεται για τη νόσο.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/362

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη του Αναλφαβητισμού

 

Η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη του Αναλφαβητισμού καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της UNESCO στις 8 Σεπτεμβρίου του 1965, κατά τη διάρκειας της Συνόδου της Τεχεράνης και από το 1966 γιορτάζεται κάθε χρόνο την ημερομηνία αυτή. Άλλωστε, η εξάλειψη του αναλφαβητισμού είναι ένα από τα πρωταρχικά καθήκοντα του διεθνούς οργανισμού, που υπάγεται στον ΟΗΕ.

Σύμφωνα με την UNESCO, 750 εκατομμύρια ενήλικες σ' όλο τον κόσμο είναι αναλφάβητοι και περισσότερα από 250 εκατομμύρια παιδιά, κυρίως στις φτωχές χώρες της Ασίας και της Υποσαχάρειας Αφρικής. Στόχος της UNESCO είναι όλα τα παιδιά του κόσμου, αγόρια και κορίτσια, να έχουν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

Η χώρα μας θεωρεί αναλφάβητο όποιον δεν έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του στο εξατάξιο δημοτικό σχολείο, ενώ άλλες χώρες για να χαρακτηρίσουν κάποιον εγγράμματο αρκούνται στη γνώση γραφής και ανάγνωσης. Στην Ελλάδα, το ποσοστό των εγγραμμάτων ενηλίκων φθάνει το 91% του πληθυσμού (94% άνδρες και 88% γυναίκες, ποσοστό ιδιαίτερα χαμηλό για μια χώρα - μέλος της Ε.Ε. 560 χιλιάδες ελληνίδες δεν έχουν τελειώσει το δημοτικό). Αντίθετα, το ποσοστό των εγγραμμάτων ανηλίκων ως 15 ετών κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα (99,5% στο σύνολο - 99,4% στους άνδρες και 99,5% στις γυναίκες).

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ


Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/51

Ανδόρα

 

Κρατίδιο μεταξύ Ισπανίας και Γαλλίας, το μεγαλύτερο από τα μικροσκοπικά κράτη της Ευρώπης. Σφηνωμένο σε μεγάλο υψόμετρο στα Πυρηναία, είναι γνωστό για τα χιονοδρομικά του κέντρα και την αφορολόγητη αγορά του που προσελκύουν εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο.

Το Πριγκιπάτο της Ανδόρας (Principat d’ Andorra), όπως είναι επίσημη ονομασία του, είναι ένα από τα κατάλοιπα της φεουδαρχίας στη Γηραιά Ήπειρο. Η επιβίωσή της ως ανεξάρτητης οντότητας, παρά τους μετασχηματισμούς που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια των αιώνων στην ευρωπαϊκή ήπειρο, είναι ένα ιστορικό παράδοξο.

Το 819 ο βασιλιάς των Φράγκων Λουδοβίκος ο Ευσεβής, γιος του Καρλομάγνου, εκχώρησε εδάφη της Ανδόρας που τα κατείχαν οι ισπανοί κόμητες της Ούργκελ στον τοπικό επίσκοπο. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των γάλλων ευγενών της άλλης πλευράς, που αμφισβήτησαν την απόφασή του. Τελικά, η διαμάχη λύθηκε το 1278 με τη συγκυριαρχία της Ανδόρας από τον ισπανό επίσκοπο της Ούργκελ και των γάλλων ευγενών της οικογένειας Αλμπρέ ως συμπριγκήπων.

Η συγκυριαρχία Γαλλίας και Ισπανίας επί της Ανδόρας φθάνει μέχρι τις μέρες μας. Ανώτατοι άρχοντες της χώρας (συμπρίγκιπες) είναι ο εκάστοτε επίσκοπος της Ούργκελ και ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας (ο Εμανουέλ Μακρόν από το 2017), ως διάδοχος της οικογένειας Αλμπρέ και των γάλλων βασιλέων στη συνέχεια. Η Ισπανία και η Γαλλία φροντίζουν και την ασφάλεια του κρατιδίου, καθώς η Ανδόρα δεν διατηρεί στρατό.

Advertisement

Την εξουσία, όμως, ασκεί η εκλεγμένη κυβέρνηση της Ανδόρας, από το 1993, όταν η χώρα απέκτησε το πρώτο της σύνταγμα. Μέχρι τότε, η χώρα διατηρούσε τα φεουδαρχικά της χαρακτηριστικά, καθώς την εξουσία ασκούσε ένα συμβούλιο που εκλεγόταν από τους επικεφαλής των οικογενειών.

Η Ανδόρα έχει έκταση 467.63 τ.χλμ. και 85.470 κατοίκους (2014). Πρωτεύουσα είναι η Ανδόρα Λα Βέλια (Παλαιά Ανδόρα), πρωτεύουσα με το μεγαλύτερο υψόμετρο στην Ευρώπη (1.203 μ.). Η πλειονότητα των κατοίκων της είναι Καταλανοί κι επίσημη γλώσσα η Καταλανική. Κάθε χρόνο, στις 8 Σεπτεμβρίου, το κρατίδιο γιορτάζει την προστάτιδά της Παναγία του Μεριτσέλ, που επέχει και θέση εθνικής εορτής.

Μέχρι και τη δεκαετία του 1950, η Ανδόρα βασιζόταν στον αγροτικό της τομέα και το λαθρεμπόριο. Από τότε αναπτύχθηκε δυναμικά ο τουρισμός και σε συνδυασμό με την αγορά αφορολογήτων, κατέστησε την Ανδόρα ένα από τα πλουσιότερα κράτη της Ευρώπης. Το επίσημο νόμισμα είναι το ευρώ, αν και δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την οποία διατηρεί ειδική σχέση.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/1146

Γουίλιαμ Μόγκριτζ: Ο δημιουργός του πρώτου φορητού

 Γουίλιαμ Μόγκριτζ (1943 – 2012)

Γουίλιαμ Μόγκριτζ (1943 – 2012)

Άγγλος σχεδιαστής, συγγραφέας και πανεπιστημιακός δάσκαλος, που σχεδίασε τον πρώτο φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή (laptop) και υπήρξε ο εισηγητής του διαδραστικού σχεδιασμού (interaction design).

O Γουίλιαμ Γκραντ «Μπιλ» Μόγκριτζ (William Moggridge) γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου 1943 στο Λονδίνο. Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος και η μητέρα του καλλιτέχνιδα. Σπούδασε βιομηχανικό σχέδιο στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών του Λονδίνου και το 1965 μετακόμισε στις ΗΠΑ, όπου εργάστηκε για τέσσερα χρόνια ως σχεδιαστής ιατρικών εργαλείων. Τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε την Κάριν, η οποία του χάρισε δύο γιούς, τον Άλεξ και τον Έρικ.

Το 1969 επιστρέφει στο Λονδίνο για να συμπληρώσει τις σπουδές του στην τυπογραφία και τις επικοινωνίες. Την ίδια χρονιά ιδρύει στο πατάρι του σπιτιού του την εταιρία Moggridge Associates και, μεταξύ άλλων, σχεδιάζει μια τοστιέρα και ένα φορητό θερμαντικό σώμα για την Hoover. Το 1972 σχεδιάζει ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή στο μέγεθος ραπτομηχανής, αλλά το σχέδιό του δεν θα υλοποιηθεί.

Το 1979 μετακομίζει εκ νέου στις ΗΠΑ και ιδρύει την εταιρεία ID Two στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνιας. Ένας από τους πρώτους του πελάτες είναι η εταιρεία GRiD Systems, για την οποία σχεδιάζει το 1981 τον φορητό υπολογιστή GRiD Compass 1101. Είναι ο πρώτος φορητός υπολογιστής (laptop), του οποίου η οθόνη «διπλώνει» πάνω στο πληκτρολόγιο, ώστε να μεταφέρεται εύκολα μέσα σε τσάντα, σύμφωνα με την αρχική παραγγελία της εταιρίας. Η πατέντα κατοχυρώθηκε στην GRiD Systems και τις απέφερε τεράστια έσοδα. Ο πρώτος GRiD Compass κόστιζε περίπου 8.000 ευρώ και ήταν αρκετά δημοφιλής μεταξύ των στρατιωτικών και των ασχολουμένων με το διάστημα. Ζύγιζε 4,5 κιλά και λειτουργούσε με λογισμικό της GRiD.

Advertisement

Παράλληλα με τη δημιουργική και επιχειρηματική του δράση, ο Μόγκριτζ ξεκίνησε πανεπιστημιακή καριέρα το 1979, η οποία διάρκεσε έως το 2010. Δίδαξε βιομηχανικό σχέδιο στο ονομαστό Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Τον Οκτώβριο του 2006 κυκλοφόρησε το πολυσέλιδο βιβλίο του Design Interactions, που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και θεωρείται κλασικό στο είδος του και τον Οκτώβριο του 2010 το βιβλίο Designing Media.

Το 2010 εγκατέλειψε την επιχειρηματική του δραστηριότητα και ανέλαβε τη διεύθυνση του μουσείου Cooper-Hewitt στη Νέα Υόρκη, του μοναδικού μουσείου στις Ηνωμένες Πολιτείες, που είναι αφιερωμένο στο βιομηχανικό σχέδιο.

Ο Γουίλιαμ Μόγκριτζ πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 2012 στο Σαν Φρανσίσκο, σε ηλικία 69 ετών, χτυπημένος από την επάρατη νόσο.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/529

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ