ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ! Κίνηση ματ βάζει στοπ στο σχέδιο τους

Γερμανία: Χρηματοδοτεί την προμήθεια 50.000 επιθετικών drones για την Ουκρανία

 Η Γερμανία θα χρηματοδοτήσει την προμήθεια 50.000 επιθετικών drones για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, σύμφωνα με πηγή που έχει γνώση της συμφωνίας. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες γνωστές παραγγελίες μη επανδρωμένων αεροσκαφών που έχει χρηματοδοτήσει δυτική κυβέρνηση υπέρ του Κιέβου από την έναρξη του πολέμου.

Τα μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις επιχειρήσεις της Ουκρανίας κατά της Ρωσίας, με τη χώρα να έχει αναπτύξει σημαντική παραγωγική δυνατότητα, κατασκευάζοντας εκατομμύρια drones κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι ουκρανικές δυνάμεις πραγματοποιούν καθημερινά χιλιάδες επιθέσεις με drones κατά μήκος του μετώπου, γεγονός που έχει αναδείξει τα μη επανδρωμένα συστήματα σε βασικό στοιχείο της πολεμικής στρατηγικής του Κιέβου.

https://thepressproject.gr/germania-chrimatodotei-tin-promitheia-50-000-epithetikon-drones-gia-tin-oukrania/

Γάζα: Τρεις νεκροί από ισραηλινές επιθέσεις – Ανάμεσά τους εννιάχρονο κορίτσι

 Τουλάχιστον τρεις άνθρωποι, μεταξύ των οποίων ένα εννιάχρονο κορίτσι, έχασαν τη ζωή τους από ισραηλινές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας την Κυριακή, σύμφωνα με Παλαιστίνιους υγειονομικούς αξιωματούχους.

Όπως ανέφεραν γιατροί, ισραηλινά πυρά έπληξαν καταυλισμό με σκηνές στην ανατολική πλευρά του προσφυγικού καταυλισμού Αλ-Μπουρέιτζ, στην κεντρική Γάζα. Από την επίθεση σκοτώθηκε η εννιάχρονη Τάλα Αμπού Ματάρ, ενώ αναφέρθηκαν ακόμη δύο θύματα.

Μέχρι στιγμής, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις δεν έχουν προχωρήσει σε επίσημο σχόλιο για το περιστατικό.

Οι πληροφορίες προέρχονται από παλαιστινιακές υγειονομικές αρχές, ενώ δεν έχει καταστεί δυνατή η ανεξάρτητη επιβεβαίωσή τους.

https://thepressproject.gr/gaza-treis-nekroi-apo-israilines-epitheseis-anamesa-tous-enniachrono-koritsi/

Διεθνής Ημέρα Ελπίδας

 

Σε έναν ταραγμένο κόσμο που αντιμετωπίζει διευρυνόμενες κοινωνικές διαιρέσεις και επίμονες οικονομικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις, η παγκόσμια κοινότητα συνεχίζει να αναζητά αξίες που ενώνουν αντί να διχάζουν. Μεταξύ αυτών, η ελπίδα ξεχωρίζει ως μια βαθιά ισχυρή και παγκοσμίως απηχούσα δύναμη.

Αναγνωρίζοντας το γεγονός αυτό, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών όρισε την 12η Ιουλίου ως Διεθνή Ημέρα Ελπίδας (International Day of Hope) - μια ημέρα για τον εορτασμό και την προώθηση της ελπίδας ως κατευθυντήριας αρχής για τα άτομα, τις κοινότητες και τα έθνη.

Η Διεθνής Ημέρα Ελπίδας θεσπίστηκε με το ψήφισμα A/RES/79/270 της 4ης Μαρτίου 2025, το οποίο ενέκριναν 161 από τις 193 χώρες-μέλη του ΟΗΕ. Η μόνη που το καταψήφισε ήταν οι ΗΠΑ. 4 χώρες απείχαν, ενώ 27 δεν προσήλθαν στην ψηφοφορία.

Το ψήφισμα βασίζεται στις διαχρονικές αξίες του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, οι οποίες καλούν για ειρήνη, αξιοπρέπεια, ανεκτικότητα και κοινή πρόοδο. Βασίζεται σε προηγούμενες πρωτοβουλίες του ΟΗΕ – όπως η Διεθνής Ημέρα Συνείδησης – τονίζοντας τον ουσιαστικό ρόλο που διαδραματίζει η ελπίδα στην προώθηση της ευημερίας, του αμοιβαίου σεβασμού, της κοινωνικής σταθερότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης.

Advertisement

Η Διεθνής Ημέρα Ελπίδας είναι κάτι περισσότερο από συμβολική - είναι μια παγκόσμια πρόσκληση για δράση. Καλεί τα κράτη μέλη, τους περιφερειακούς και διεθνείς οργανισμούς, την κοινωνία των πολιτών και τα άτομα να δημιουργήσουν περιβάλλοντα όπου η ελπίδα μπορεί να ευδοκιμήσει.

Οι προσπάθειες αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν τη δημόσια εκπαίδευση, εκστρατείες ευαισθητοποίησης, κοινοτικές δράσεις, πράξεις καλοσύνης και προώθηση της συγχώρεσης και της συμφιλίωσης. Με την υιοθέτηση αυτών των αξιών, οι κοινωνίες μπορούν να προωθήσουν την ένταξη, την ενσυναίσθηση και την ανθεκτικότητα.

Τελικά, η Διεθνής Ημέρα Ελπίδας μας υπενθυμίζει ότι ακόμη και σε δύσκολους καιρούς, η ελπίδα παραμένει μια δύναμη μετασχηματισμού. Μπορεί να γεφυρώσει τις διαιρέσεις, να προωθήσει την πρόοδο και να εξυψώσει το ανθρώπινο πνεύμα. Η Διεθνής Ημέρα Ελπίδας μας καλεί να σκεφτούμε και να δεσμευτούμε εκ νέου για ένα μέλλον που δεν θα βασίζεται στην απελπισία ή τη διαίρεση, αλλά στην κοινή ανθρωπιά και την ακλόνητη πίστη σε ένα καλύτερο αύριο.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/723

Διεθνής Ημέρα για την Καταπολέμηση της Αμμοθύελλας και της Ανεμοθύελλας

 Η Διεθνής Ημέρα για την Καταπολέμηση της Αμμοθύελλας και της Ανεμοθύελλας (International Day of Combating Sand and Dust Storms) γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Ιουλίου με πρωτοβουλία του ΟΗΕ για να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τις καταστροφικές συνέπειες της αμμοθύελλας και ανεμοθύελλας και να ενθαρρύνει την περιφερειακή και παγκόσμια συνεργασία για τη διαχείριση και τον μετριασμό τους.

Οι αμμοθύελλες και οι ανεμοθύελλες προκύπτουν όταν ο ισχυρός άνεμος φυσάει άμμο και χώμα από μια άνυδρη (ξηρή) επιφάνεια στην ατμόσφαιρα. Αποτελούν κοινό μετεωρολογικό κίνδυνο σε άνυδρες και ημιάνυδρες περιοχές του κόσμου, όπως σε περιοχές της αραβικής χερσονήσου, της Κεντρικής Ασίας, της Κίνας και της Βόρειας Αφρικής, και σε μικρότερο βαθμό σε περιοχές της Αμερικής, της Αυστραλίας και της Νότιας Αφρικής.

Το μέγεθος και η συχνότητα των αμμοθυελλών και των ανεμοθυελλών έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες λόγω διαφόρων παραγόντων, όπως η κλιματική αλλαγή, η κακή διαχείριση της γης και η ρύπανση. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι αυτές έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα του αέρα και των υδάτων, στη γεωργία, στο κλίμα και τον καιρό, στην ανθρώπινη υγεία, στη βιομηχανία και στις μεταφορές. Ο αντίκτυπος αυτός είναι πολύ δύσκολο να ελεγχθεί, επειδή η ανθρώπινη δραστηριότητα σε ένα μέρος του κόσμου μπορεί να προκαλέσει αμμοθύελλες και των ανεμοθύελλες σε ένα άλλο.

Τα αερολύματα (σωματίδια σκόνης που αιωρούνται στον αέρα) επηρεάζουν τον καιρό και το κλίμα, τόσο σε περιφερειακό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η σκόνη έχει επίσης άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στη γεωργία. Θάβει τα σπορόφυτα, επηρεάζει τη φωτοσύνθεση απορροφώντας και διασκορπίζοντας την ηλιακή ακτινοβολία, αυξάνει τη διάβρωση του εδάφους και γεμίζει τα αρδευτικά κανάλια. Η σκόνη από τις αμμοθύελλες και τις ανεμοθύελλες επηρεάζει μεταξύ άλλων τις μεταφορές καλύπτοντας τις διαδρομές μεταφοράς και μειώνοντας την ορατότητα, προκαλεί ζημιές στα αεροσκάφη, επηρεάζει την απόδοση των ηλιακών σταθμών παραγωγής ενέργεια και την ποιότητα των υδάτων σε ρέματα και ποτάμια.

Η αερομεταφερόμενη σκόνη ενέχει επίσης σοβαρούς κινδύνους για την υγεία. Τα μεγάλα σωματίδια μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό των ματιών και του δέρματος, ενώ τα μικρά σωματίδια μπορούν να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν διάφορες αναπνευστικές διαταραχές (αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα, πυριτίαση, τραχειίτιδα, πνευμονία) και να εισέλθουν ακόμη και στην κυκλοφορία του αίματος, επηρεάζοντας τα εσωτερικά όργανα και προκαλώντας καρδιαγγειακές διαταραχές.

Επιπλέον, η αερομεταφερόμενη σκόνη μπορεί να συμβάλει στη μετάδοση μολυσματικών ασθενειών όπως η μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος (ιδίως στην υποσαχάρια Αφρική, όπου υπάρχει μια ολόκληρη περιοχή που αναφέρεται ως ζώνη μηνιγγίτιδας) και ο Πυρετός της Κοιλάδας (κοκκιδιοειδομυκητίαση). Η μηνιγγίτιδα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα υγείας στην Αφρική μαζί με το AIDS και την ελονοσία, ενώ η συχνότητα εμφάνισης του Πυρετού της Κοιλάδας στις ΗΠΑ αυξάνεται τα τελευταία χρόνια.

Το Ψήφισμα για την καθιέρωση της Διεθνούς Ημέρας για την Καταπολέμηση της Αμμοθύελλας και της Ανεμοθύελλας εισήχθη από την Κούβα εξ ονόματος της Ομάδας των 77 (συνασπισμός αναπτυσσόμενων χωρών στον ΟΗΕ) και της Κίνας. Εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Ιούνιο του 2023 για την διευκόλυνση της περιφερειακής και διεθνούς συνεργασίας στην πρόληψη, τη διαχείριση και τον μετριασμό των επιπτώσεων των αμμοθυελλών και των ανεμοθυελλών.

Ο κύριος στόχος της Διεθνούς Ημέρας για την Καταπολέμηση της Αμμοθύελλας και της Ανεμοθύελλας είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τους κινδύνους από τα δύο αυτά μετεωρολογικά φαινόμενα και η σημασία της καταπολέμησής τους για την ανθρώπινη υγεία και ευημερία. Οι αμμοθύελλες και ανεμοθύελλες επηρεάζουν αρνητικά την επίτευξη των 11 από τους 17 στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης της Ατζέντας 2030 του ΟΗΕ, επομένως η διεθνής συνεργασία είναι ζωτικής σημασίας για τον μετριασμό των επιπτώσεών τους στη βιώσιμη ανάπτυξη.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/664

Δημήτρης Μαρωνίτης

 

Διακεκριμένος έλληνας φιλόλογος, πανεπιστημιακός δάσκαλος, μεταφραστής αρχαίων συγγραφέων, κριτικός λογοτεχνίας και δοκιμιογράφος. Έγινε ευρύτερα γνωστός από τη μετάφραση της «Οδύσσειας» του Ομήρου, που εκδόθηκε το 2002 και με την οποία αναμετρήθηκε επί 12 χρόνια.

Ο Δημήτρης Μαρωνίτης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1929. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Πειραματικό Σχολείο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και συνέχισε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δυτική Γερμανία, με υποτροφία του ιδρύματος «Χούμπολντ», δίπλα στον ελληνιστή Βάλτερ Μαργκ.

Το 1962 έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα από το ΑΠΘ, όπου και δίδαξε Αρχαία Ελληνικά από το 1963 έως το 1968 ως εντεταλμένος υφηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ.

Στο διάστημα της δικτατορίας, παύθηκε από τη θέση του, συνελήφθη

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1662

© SanSimera.gr

Κώστας Ουράνης: Ο τελευταίος του ελληνικού ρομαντισμού

 

Ο Κώστας Ουράνης ήταν έλληνας ποιητής, πεζογράφος, κριτικός, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος. Ως ποιητής, θεωρείται από πολλούς ο τελευταίος του ελληνικού ρομαντισμού, επηρεασμένος κυρίως από τους γάλλους ποιητές του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, όπως ο Σαρλ Μποντλέρ και ο Αρθούρος Ρεμπό.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/3085

© SanSimera.gr

Ρενέ Φαβαλόρο: Ο καρδιοχειρουργός που πραγματοποίησε την πρώτη επέμβαση bypass

 

Ρενέ Φαβαλόρο (1923 – 2000)

Ο Αργεντίνος καρδιοχειρουργός Ρενέ Φαβαλόρο (René Favaloro) υπήρξε από τους πρωτοπόρους στη χειρουργική της παράκαμψης της στεφανιαίας αρτηρίας, γνωστής ως bypass.

Γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1923 στην πόλη Λα Πλάτα, πρωτεύουσα της επαρχίας του Μπουένος Άιρες. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Λα Πλάτα και αρχικά διορίστηκε αγροτικός ιατρός σε μία απομεμακρυσμένη περιοχή της Αργεντινής. Διακρίθηκε για το έργο που επιτέλεσε, ανεβάζοντας κατά πολύ το επίπεδο των ιατρικών υπηρεσιών.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/2029

© SanSimera.gr

Πάμπλο Νερούδα: Ο Πικάσο της Ποίησης

 

Πάμπλο Νερούδα (1904 – 1973)

Ο χιλιανός ποιητής και διπλωμάτης Πάμπλο Νερούδα (Pablo Neruda) είναι ο πιο πολυδιαβασμένος ισπανόφωνος ποιητής, με έργο μεγάλων διαστάσεων, τόσο σε όγκο όσο και σε ποιότητα. Το 1971 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, δύο χρόνια μετά τον ομότεχνο και συνάδελφό του στη διπλωματία Γιώργο Σεφέρη. Στη χώρα μας έγινε ευρύτερα γνωστός στα μέσα της δεκαετίας του ‘70, όχι μόνο για τους πολιτικούς του αγώνες μέσα από τις γραμμές του Κομμουνιστικού Κόμματος Χιλής, αλλά και από τη μελοποίηση ποιημάτων του από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Στο έργο του, ο Πάμπλο Νερούντα ύμνησε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ελευθερία και τον έρωτα. Δύο από τις σπουδαιότερες ποιητικές του συνθέσεις είναι τα μελαγχολικά «20 ερωτικά ποιήματα και ένα τραγούδι απελπισμένο» και το επικών διαστάσεων «Γενικό Άσμα» ή «Κάντο Χενεράλ» («Canto General»), όπως είναι γνωστότερο, που αποτελείται από 340 επί μέρους ποιήματα. Η κριτική αποκάλεσε τον Πάμπλο Νερούντα «Πικάσο της Ποίησης», υπαινισσόμενη την πρωτεϊκή του ικανότητα να βρίσκεται πάντα στην εμπροσθοφυλακή της πρωτοπορίας.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/2688

© SanSimera.gr

Η ιστορία του Έλις Άιλαντ

 

Το νησί Έλις (Ellis Island), στ' ανοιχτά του Μανχάταν, υπήρξε ο κύριος σταθμός υποδοχής των μεταναστών που έφταναν στην Αμερική, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη, από τα τέλη του 19ου αιώνα και κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου.

Έως τις αρχές του 17ου αιώνα το νησί ονομαζόταν Γκαλ. Στις 12 Ιουλίου του 1603 ο κυβερνήτης του Νέου Άμστερνταμ (μετέπειτα Νέας Υόρκης) το αγόρασε από τους Ινδιάνους και το μετονόμασε σε Όιστερ Άιλαντ. Κατόπιν, μετονομάστηκε σε Έλις Άιλαντ και μετατράπηκε σε σταθμό υποδοχής.

Εγκαινιάστηκε την 1η Ιανουαρίου του 1892 και ως τις 12 Νοεμβρίου το

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/82

© SanSimera.gr

Ιούλιος Καίσαρ: Ο στρατηγός που έκανε τη Ρώμη αυτοκρατορία

 

Ιούλιος Καίσαρ (100 – 44 π.Χ.)

Ο Ιούλιος Καίσαρ είναι μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες, όχι μόνο της αρχαιότητας, αλλά και της ιστορίας της ανθρωπότητας. Στρατιωτικός, πολιτικός και συγγραφέας, έζησε μια περιπετειώδη ζωή, συνέβαλε στο μεγαλείο της Ρώμης και μετέβαλε καθοριστικά την ιστορική πορεία του ελληνορωμαϊκού κόσμου.

Τα πρώτα χρόνια

Ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρ γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου του 100 π.Χ. στη Ρώμη από οικογένεια πατρικίων χωρίς μεγάλη επιρροή και πλούτο. Καταγόταν από την Ιουλία γενιά, που θεωρούσε πρόγονό της τον Ίουλο, γιο του Αινεία και εγγονό της θεάς Αφροδίτης. Ο πατέρας του, Γάιος Καίσαρ, πέθανε όταν ήταν 16 ετών. Η μητέρα του Αυρηλία ήταν μια αξιόλογη γυναίκα, στην οποία ο Ιούλιος Καίσαρ οφείλει πολλά.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/3110

© SanSimera.gr

Μίλαν Κούντερα

 

Ο γαλλο-τσέχος μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, Μίλαν Κούντερα, είναι ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του ύστερου 20ου αιώνα.

Το πιο γνωστό του έργο, που τού χάρισε παγκόσμια φήμη, είναι το μυθιστόρημα «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι» (σε μια επόμενη έκδοσή του στα ελληνικά κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Η αβάσταχτη ελαφρότητα της ύπαρξης»), που πρωτοκυκλοφόρησε το 1984 και μεταφέρθηκε επιτυχημένα στον κινηματογράφο, το 1988, από τον Φίλιπ Κάουφμαν.

Από θεματική άποψη, ο Κούντερα συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του στον άνθρωπο ως άτομο, ιδιαίτερα στα συναισθηματικά και υπαρξιακά του προβλήματα. Η γραφή του είναι συχνά πειραματική και κινείται μεταξύ δοκιμίου και μυθιστορήματος, ενώ το ύφος του, που φθάνει ως τον σαρκασμό, είναι συχνά επηρεασμένο από τον Κάφκα.

Ο Μίλαν Κούντερα γεννήθηκε στο Μπρνο της Τσεχοσλοβακίας (σημερινής Τσεχίας) την 1η Απριλίου 1929. Γιος του πιανίστα και μουσικολόγου Λούντβικ Κούντερα (1891-1971), σπούδασε και ο ίδιος μουσική, καθώς και κινηματογράφο και φιλοσοφία, στην Πράγα. Ασχολήθηκε αρχικά με την ποίηση και εξέδωσε ποιήματά του την δεκαετία του '50. Παράλληλα, εργαζόταν για τα προς το ζην είτε ως εργάτης είτε ως πιανίστας της τζαζ.

Το 1958, διορίστηκε επίκουρος καθηγητής λογοτεχνίας στην Κινηματογραφική Σχολή της Πράγας και πολλοί από τους πρωτεργάτες του Νέου Κύματος του τσεχοσλοβακικού κινηματογράφου, του Μίλος Φόρμαν συμπεριλαμβανομένου, ήταν μαθητές του.

Ύστερα από μια μελέτη για τον Απολινέρ (1958) και ένα δοκίμιο για την τέχνη του μυθιστορήματος (1960), αφιερωμένο στον Τσέχο μυθιστοριογράφο Βλάντισλαβ Βάντσουρα, ο Μίλαν Κούντερα αφοσιώθηκε στη δραματουργία και την πεζογραφία, εντυπωσιάζοντας με τη σαφήνεια και καθαρότητα του λόγου του και με το σπινθηροβόλο χιούμορ του.

Εν τω μεταξύ, από το 1948 είχε ενταχθεί στο Κομμουνιστικό Κόμμα της πατρίδας του, την χρονιά που επιβλήθηκε ο κομμουνισμός στην Τσεχοσλοβακία. «Ο κομμουνισμός με σαγήνευσε, όπως ο Στραβίνσκι, ο Πικάσο και ο σουρεαλισμός» είχε πει κάποτε. Διατήρησε πάντως την επαναστατική του διάθεση απέναντι στην νέα εξουσία και το 1950 αποβλήθηκε από το Κόμμα, επειδή έκανε ένα χοντρό αστείο σε ένα κυβερνητικό αξιωματούχο. Το 1956 επανεντάχθηκε, για να διαγραφεί οριστικά το 1970, λόγω της υποστήριξής του στην «Άνοιξη της Πράγας».

Το 1962, ο Κούντερα παρουσίασε το πρώτο του θεατρικό έργο «Οι Κλειδοκράτορες», που εκτυλίσσεται στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Τσεχοσλοβακία και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές στην πατρίδα του, καθώς θεωρήθηκε ως μια από τις κορυφαίες δημιουργίες της μετα-σταλινικής περιόδου. Στην χώρα μας, το έργο ανέβηκε το 1973 από τον θίασο Ληναίου- Φωτίου και απαγορεύτηκε από την χούντα.

Το 1967, κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα - και ίσως το πιο πολιτικό - με τίτλο «Το Αστείο», που αποτέλεσε την αφορμή για να γίνει γνωστός κυρίως στον ευρωπαϊκό χώρο. Πρόκειται για μια σάτιρα του υπαρκτού σοσιαλισμού, που έγινε το «ευαγγέλιο» των υπέρμαχων της «Άνοιξης της Πράγας», που πίστευαν σ" ένα σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο. Ο συγγραφέας υπέστη διώξεις, στρατεύτηκε υποχρεωτικά και τα βιβλία του αποσύρθηκαν από τις δημόσιες βιβλιοθήκες. Τα μυθιστορήματα «Η ζωή είναι αλλού» (1973) και «Το βαλς τού αποχαιρετισμού» (1973), που ακολούθησαν, συνθέτουν μια τριλογία.

Το 1975, ο Μίλαν Κούντερα κατέφυγε στη Γαλλία μαζί με την σύζυγό του Βέρα Χραμπάνκοβα και το 1981 έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα, αφού προηγουμένως το κομμουνιστικό καθεστώς της πατρίδας του τού είχε αφαιρέσει την ιθαγένεια. Το 1979, κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα επί γαλλικού εδάφους με τίτλο «Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης», που κινείται σε πιο πειραματική γραφή, όπως και τα επόμενα έργα του.

Το 1984 ήταν χρονιά θριάμβου για το Μίλαν Κούντερα. Το μυθιστόρημά του «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι» - ίσως το πιο ερωτικό του - αποτέλεσε παγκόσμια εκδοτική επιτυχία και τόν έκανε γνωστό στα πέρατα της οικουμένης. Το έργο, που μεταφέρθηκε επιτυχημένα στην μεγάλη οθόνη από τον αμερικανό σκηνοθέτη Φίλιπ Κάουφμαν, είναι τοποθετημένο στην Τσεχοσλοβακία του 1968, την εποχή της «Άνοιξης της Πράγας» και λίγο πριν από την σοβιετική εισβολή, με ήρωα έναν χειρουργό και διανοούμενο ονόματι Τόμας, που είναι παγιδευμένος ανάμεσα στην αγάπη και την ελευθερία, την πολιτική και τον έρωτα.

Τα επόμενα χρόνια παρέμεινε συγγραφικά ενεργός με τα μυθιστορήματα: «Αθανασία» (1990), «Η βραδύτητα» (1995), «Η Ταυτότητα» (1998), «Η Άγνοια» (2000) και το πιο πρόσφατο «Η Γιορτή της Ασημαντότητας».

Ο Μίλαν Κούντερα έχει τιμηθεί με πλήθος βραβείων και σύμφωνες με τους γνωρίζοντες αρκετές φορές ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Ο Μίλαν Κούντερα απεβίωσε στις 11 Ιουλίου 2023 στο Παρίσι, σε ηλικία 94 ετών.

---

• Διαβάστε: Μίλαν Κούντερα - Αποφθέγματα

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1983

© SanSimera.gr

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ FBI ΕΞΙΧΝΙΑΣΕ

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02duzPjs34S8GymdarkTkxhdH9PsBuWrm2oQKS38Jg1J62FiEL8W2KMJRCU14EaJuKl&id=100079964250796&__cft__[0]=AZaG_srnuua9F9mZEa7PDLJP72tdSyp8egetvEqBxMTeGol8CPlNdb9Uer_X00NdMQ2hLQDoHnZVIuORznQ8nXlL3qk2HWpnr56dqrbrP8RBTMzxALAx8Krlz0rqM2UnntQeLaY1TM8TF4DnFxRiDQQFFGF3tMopeIkoGrL_CmcK4OErEyEKMw0t2Sm0soLbjzVP4-kOVaiNd6UWVvvcvtSR7-lQUWSuDHzNAUO2DTv3zg&__tn__=%2CO*F

🌳☀️ Έρχονται φωτοβολταϊκά στα μπαλκόνια…

🌳☀️ Έρχονται φωτοβολταϊκά στα μπαλκόνια…

Θα αποτελέσουν άραγε άλλη μία δικαιολογία για να κατακρεουργούνται τα αστικά δέντρα, επειδή «κόβουν τον ήλιο»;

https://www.facebook.com/groups/5509932252403889/?multi_permalinks=27994415516862242&hoisted_section_header_type=recently_seen&__cft__[0]=AZaKxpG276BDF2fH0sm16HZKMqphvo5o53LJ4LPkSVe2w_1VcCclNW26ZQ1OHPx1E-4TWsxLKK1N4kQNagAwR275Hcl_N7z8NBISi8C7IXdKyxsAv6BlGrorPmfbaK0I5nC1j8GrY5uLI1nZYoebKcsrQDCaMQ0PjicVusk4vv0PXDR75fXoAPRQFa3bceOgz1Ues430zVMKXxdHnad_0QP0&__cft__[1]=AZaja4heooosSJsgB_232x_uFKnkvpLOt1bCZ5uJJbgCijIR67al_prW7b9-Rn903NBDdJQu5zsX1CYOxCRJvsNvKWS5EQDvdOu8_tRnZGDrUDd8b7-SoOONKa7L7gQgZ-CiSOc227Bs83hvDQS5dYxf8STJuBazT0rug8FMf1wtUdTlQgxqZ7lt2LLbk86417RA-FIyJLhTCJFQi0Ql_0Na&__tn__=%2CO%2CP-y-R

φυσιότοπος

 φυσιότοπος [φυσιο- + -τόπος] = περιοχὴ μὲ ὁμοιόμορφα τοπογραφικά , λιθογραφικὰ καὶ λοιπὰ ἀβιοτικὰ χαρακτηριστικὰ (λόγιο ἐνδογενὲς δάνειο ἀπὸ τὴν ἀγγλικὴ «physiotope») .

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0i5TLbBevVWqk4AM9bEp8teLxWXdmY5cuPPjFASFoa4rdFyptx84JQixhPB7wtejol&id=61550337025368&__cft__[0]=AZbDnbOng_7B_uzRxdMLdgDL5uS51jwdGH12URc0qRs3KhUdGmpsAuDgg9rh50cb2DrGR_vm80urw154Jyv87WjorUu6qFln7UY86R4brlQA4cmfdbqIjb8vb1Ffjd9artSOB0pgzlU6fT_ukeQ4afDM&__cft__[1]=AZYbii_ezhwAzqCQLaKyqGSPW5GLs4jom7-x7AkyAIrKTHDpASexawGUM-Q9xSgaIExzW3mcnB11fqd3AX7bsPEC4V_wKuHi0JmhmVf96bVcZaHFoTAynxk0xGdCRHd1A8M&__tn__=%2CO%2CP-R

ὑποβοήθημα

 ὑποβοήθημα [ὑπὸ + βοήθημα] = τὸ πρόγραμμα διδασκαλίας, ὁ μικρὸς ὁδηγὸς ἐκμάθησης (μεταφραστικὸ δάνειο ἀπὸ τὴν ἀγγλικὴ «tutorial») .

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0kU3RNNQvbSxZeyyyx59c1vjVSJGoUScbhLkwBmxajMAYA29wdHDbyUq93hZSGDPMl&id=61550337025368&__cft__[0]=AZbqPKiaRpt3Uz1WklYcN8q76Mo9xJfBhWuIx-KQJ-u6hkjKqvx1O4Mcii64uDOfdEnCjbDDSgUWozjXdtWEr5WMfcJQzOy8VCBtGOBXzjtuRhBagxwYgsKpmJ96P-KBZRjEsN2Bj34kcQEBC-Iu9UB2&__cft__[1]=AZbu1kl8KY08HLX-ZkpK96_xDfp4jiCbu8x1wPSv9GL5t60SBEN5Qi-cUlMbovOfRXB3Kabi916WqG9z6RK4Vq3-TJdIj7hu31dRLPQDXSKNowQxutVIUycS4KYlAtGgRjw&__tn__=%2CO%2CP-R

Αγιοι Πέντε Οσιομάρτυρες Λειψών

Υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες που διασώζονται για τους πέντε αυτούς μάρτυρες. Σύμφωνα με τα έγγραφα της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και την τοπική παράδοση, οι πέντε μοναχοί της Μονής που έζησαν και εργάστηκαν στο νησί των Λειψών δολοφονήθηκαν κατά τον 16ο και 17ο μ.Χ. αιώνα από πειρατές ή Τούρκους.

Το 1558 μ.Χ. δολοφονείτε ο μοναχός Νεόφυτος ο Αμοργινός («ἀφνη΄ ἐφονεύθη ὑπὸ τῶν ἀγαρηνῶν εἰς τὸν λειψὸν νεόφυτος μοναχὸς ὁ ἀμοργίνος»).

Το 1561 μ.Χ. δολοφονείτε ο Μοναχός Ιωνάς («αφξα΄ φεβρουαρίου κη΄ ἐφονεύθη εἰς τὸν λειψὸν ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ ἰωνὰς μοναχός, ὁ λέριος») (βλέπε και 28 Φεβρουαρίου).

Το 1609 μ.Χ. δολοφονείτε ο μοναχός Νεόφυτος ο Φαζός («[1609] τῷ αὐτῷ ἔτει ἔπιασαν οἱ λεβέντες [οἱ πειρατὲς] εἰς τὸν λειψόν, τὸν ἐν μοναχοῖς νεόφυτον τὸ φαζόν, καὶ ἐφόνευσαν αὐτὸν διὰ σκεπάρνου καὶ ἀρχίσαμεν το μνημόσυνον καὶ τὴν ἔξοδον αὐτοῦ, δεκεμβρίου 8»).

Το 1635 μ.Χ. δολοφονείτε ο Ιωνάς ο Νισύριος («[1635] τῷ αὐτῷ μηνὶ ἀπριλλῷ ἐπίασεν ὁ μπεκὴρ πασιᾶς τὸν ἐν μοναχοῖς ἰωνὰν τὸν γαρμπὴν τὸν ἐκ νησύρου καὶ ἔδειρεν αὐτόν, ὁποῦ ἀπέθανεν ἀπὸ τὸν δαρμὸν καὶ ἔθαψάν τον εἰς τον λειψόν»).

Το 1696 μ.Χ. δολοφονείτε ο μοναχός Παρθένιος («1696 ἐκοιμήθη ὁ ἁγιώτατος ἐν μοναχοῖς παρθένιος, αὖ τὴν φιλιπόπολιν, ἀναχωρητὴς εἰς τῶν ἀγρίων τὸ νερὸν ὁ θάνατος αὐτὸς μὲ καμάκιον, ἐτρυπίθη εἰς λεμὸν καὶ ὀ ἀφέντης ὀ Θεὸς νὰ τὸν ἀναπαύσει»).

Την Ακολουθία τους συνέταξε ο δόκιμος Υμνογράφος Δρ. Χαράλαμπος Μπούσιας, την οποία εξέδωσε το 1999 μ.Χ., με όσα βιογραφικά στοιχεία μπορούσε να συλλέξει, ο Εφημέριος της Λειψούς και αδελφός της Μονής μας, Αρχιμανδρίτης Νικηφόρος Κουμουνδούρος.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την υπ’ αριθ. πρωτ. 693/2002 Πράξη ανακήρυξε τους πέντε ασκητές «μετὰ τῶν Ὁσίων καὶ Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, τιμώμενοι παρὰ τῶν πιστῶν καὶ ὕμνοις ἐγκωμίων γεραιρόμενοι κατ’ ἔτος τῇ πρώτῃ μετὰ τὴν ι΄ Ἰουλίου Κυριακὴ».

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον λόγον.
Τὴν ἐν χρόνοις ποικίλοις πεντάδα ἔνθεον ὀσιοάθλων πατέρων ἐν τῇ Λείψω, ἱεροῖς ἀγωνίσμασιν ἀθλήσασαν τιμήσωμεν, σὺν Νεοφύτῳ, Ἴωνα, ἄλλῳ θείῳ Ἴωνα, Παρθένιον καὶ φωσφόρον εὐχῆς, Νεόφυτον, φάρον, αὐτῶν λιτὰς ἀπεκδεχόμενοι.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τὴ ὑπερμάχω.
Λείψω τὴν νῆσον, θεοφόροι, ἡγιάσατε ἱδρώτων ὄμβροις καὶ αἱμάτων ταῖς ἐκχύσεσι ταῖς ὑμῶν, ὀσιομάρτυρες τροπαιοῦχοι, Ἴωνα σὺν Νεοφύτων ζεύγοι ἔμφρονι καὶ σὺν ἄλλῳ Ἴωνα, κλεινὲ Παρθένιε, ἀνακράζοντες. Χαίροις, γέρας πεντάριθμον.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις, τῶν ἁγίων Λείψω πεντάς, ὀσιομαρτύρων, ὢ Νεόφυτε, Ἴωνα, σὺν τῷ Νεοφύτῳ καὶ Ἴωνα τῷ ἄλλῳ, Παρθένιε παμμάκαρ, πίστεως μάργαρα.

https://saint.gr/3424/saint.aspx

Σύναξη της Παναγίας της Κουκουζέλισσας στην Νέα Κίο Αργολίδας

Η Νέα Κίος Αργολίδος ιδρύθηκε το 1927 μ.Χ. και φιλοξένησε πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Παλιά πατρίδα η Κίος της Βιθυνίας, το επίνειον της Προύσσας, η έδρα της ξακουστής Μητρόπολης Νίκαιας.

Σοβαρός δεσμός, πνευματικός και ιστορικός με τις αλησμόνητες πατρίδες, είναι οι 4 παλαιές εικόνες που μεταφέρθηκαν από την Κίο της Μικράς Ασίας και φυλάσσονται ως ιερά κειμήλια – φάροι πίστης και μνήμης στον ιστορικό Ναό της Θεομάνας (βλέπε 23 Αυγούστου), πολιούχο της Νέας Κίου. Η ιερά εικόνα της Κουκουζέλησας – Τριχερούσας είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος από τις τέσσερις, μεγάλης παλαιότητας και ιδιαίτερα ξεχωριστή, γιατί αποτελεί ένα θαυμάσιο συνδυασμό (μοναδικό στα ελληνοχριστιανικά δεδομένα) της Παναγίας της Κουκουζέλησας της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας (βλέπε 21 Νοεμβρίου) και της Τριχερούσας της Ιεράς Μονής Χιλιανδαρίου Αγίου Όρους (βλέπε ίδια ημέρα).

Συγκεκριμένα, ενώ εκατέρωθεν της μορφής της Παναγίας απεικονίζονται ο Άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλησας (βλέπε 1 Οκτωβρίου) και ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης (βλέπε 5 Ιουλίου), όπως στην Κουκουζέλησα της Μεγίστης Λαύρας, στην εν λόγω εικόνα υπάρχει ασημένιο τρίτο χέρι που παραπέμπει στην Τριχερούσα του Χιλιανδαρίου και στο θαύμα που επετέλεσε η Θεοτόκος στον Άγιο Ιωάννη τον Κουκουζέλη. Ο μοναδικός στην ψαλτική Ιωάννης Κουκουζέλης ενώ αποκοιμήθηκε αποκαμωμένος στο ψαλτήρι, εμφανίστηκε ενώπιον του η Παναγία σε όνειρο και τον παρακίνησε να ψάλλει γι’ αυτήν και Εκείνη θα τον ανταμειψει. Αμέσως μόλις εξύπνησε, είδε μέσα στο χέρι του ένα χρυσό νόμισμα το οποίο αποτελούσε την υλοποίηση της υπόσχεση της Θεοτόκου. Αυτή η φλόγα της πίστης προς την Παναγία φώτιζε τις ψυχές των παιδιών της, που δεν την άφησαν στα χέρια των κατακτητών, αλλά την πήραν μαζί τους για να τους δίνει θάρρος, δύναμη και παρηγοριά. Η «ανωτέρα τω Χερουβείμ», η Μάνα του Θεού και των προσφύγων, η Βασίλισσα του κόσμου, να φωτίζει τον δρόμο κάθε κουρασμένου και ταλαιπωρημένου της εποχής μας ανθρώπου, ώστε να οδηγεί κοντά σ’ Αυτήν και τον Υιό της, με απώτερο σκοπό μας την Αιωνιότητα. Αμήν!

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
(Για τις 4 εικόνες της Παναγίας)
Θεομάνα Παρθένε και Οδηγήτρια, Κουκουζέλησα Θεία και Τρίχερούσα, Σεπτή, Πορταϊτισσα κλεινή Ευαγγελίστρια, σκέπην άπλωσον την σην επί Κίον μητρικώς διαφυλάττουσα ταύτην εκ παντοίων κινδύνων και πειρασμών του πολεμήτορος.

https://saint.gr/4389/saint.aspx

Σύναξη της Παναγίας της Τριχερούσας στο Άγιο Όρος

Εἰκών σου Ἁγνὴ ὡς θεία μυροθήκη,
δέδοται ἡμῖν ἐκ Παλαιστίνης πάλαι.
Τριχερούσης δυοκαιδεκάτη ἧξιν ὧδε ἀείδω.

Η εικόνα αυτή είναι εκείνη στην οποία με δίκαιο παράπονο κατέφυγε και προσυχήθηκε ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (βλέπε 4 Δεκεμβρίου) κρατώντας το κομμένο δεξί του χέρι, με το οποίο συνέγραφε τους λόγους υπέρ των Αγίων Εικόνων και το οποίο του κόπηκε από επιβουλή των εικονομάχων. Η Παναγία θαυματούργησε συγκολλώντας και ζωογονώντας το νεκρό χέρι του θεράποντος της και εκείνος της αφιέρωσε ασημένιο ανάθημα σε σχήμα χεριού, που η θέση του στην εικόνα το κάνει να φαίνεται σαν ένα τρίτο χέρι της Παναγίας. Η εικόνα που μέχρι το 12 αιώνα μ.Χ. φυλαγόνταν στη Λαύρα του αγίου Σάββα, δωρήθηκε στον άγιο Σάββα Αρχιεπίσκοπο Σερβίας (βλέπε 14 Ιανουαρίου) και κτίτορα της μονής Χιλανδαρίου κατά την επίσκεψή του στους Αγίους Τόπους. Αυτός τη μετέφερε στη Σερβία, από όπου αργότερα μετακομίστηκε με θαυμαστό τρόπο στο Άγιο Όρος, όταν κατά τις εσωτερικές ταραχές που συνέβησαν στη Σερβία επί του βασιλέα Ούροση του Ε΄ ο ημίονος που τη μετέφερε πάντοτε προ του στρατεύματος στις διάφορες μάχες χάθηκε και προχωρώντας μόνος του έφθασε μέχρι το Χιλανδράρι.

Σε μεταγενέστερη εποχή όταν προέκυψε διχόνια στην αδελφότητα της μονής Χιλανδαρίου εξαιτίας της εκλογής νέου ηγούμενου, η Τριχερούσα μετατοπίστηκε θαυματουργικά από το Ιερό Βήμα, όπου ήταν μέχρι τότε, στο στασίδι του ηγούμενου, ενώ συγχρόνως ενάρετος ερημίτης μοναχός πληροφόρησε την αδελφότητα ότι στο εξής και προς αποφυγή φιλονικιών να μην εκλέγεται ηγούμενος στο Χιλανδάρι, διότι η Παναγία θα κρατήσει τη θέση αυτή και θα διοικεί το μοναστήρι. Πράγματι μέχρι σήμερα, η χιλανδρινή αδελφότητα, ενώ ζει κοινοβιακά, στερείται Καθηγουμένου και διοικείται κατά το σύστημα των ιδιόρρυθμων μονών.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τὴν θείαν Εἰκόνα σου, ἐκ Παλαιστίνης ἡμῖν, ὁ Σάββας ὁ ἔνθεος, ἣν Τριχεροῦσαν Ἁγνή, καλοῦμεν μετήνεγκεν, ἤν περ Χιλανδαρίου, ἡ Μονὴ κεκτημένη, ὕμνον σοι Θεοτόκε, ἀναμέλπει βοῶσα· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σου. (Ἐκ γ´.)

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ´. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τῆς Θεοτόκου τὴν εἰκόνα τὴν πανσέβαστον ἥ Τριχερούσα ξένῳ θαύματι ὠνόμασται, προσκυνήσωμεν ἐν πίστει καὶ εὐλαβείᾳ. Ἀλλ᾿ ὦ Κόρη τὴν Μονήν σου ταύτην φύλαττε, ἀπὸ πάσης συμφορᾶς καὶ περιστάσεως, ἐκβοώσαν σοι· χαῖρε πάντων ἀντίληψις.

Μεγαλυνάριον
Ἡ Χιλανδαρίου χαίρει Μονή, ἔχουσα ἐν κόλποις, τὴν Εἰκόνα σου τὴν σεπτήν, ἥτις Τριχεροῦσα, Παρθένε ἐπεκλήθη, ἣν πίστει προσκυνοῦντες, σὲ μεγαλύνομεν.

Ὁ Οἶκος
Ἄνωθεν ἡ Εἰκών σου, λαμπρυνθεῖσα σῇ δόξῃ, δεδώρηται ἡμῖν Θεοτόκε, ᾗ προσιόντες πίστει πολλῇ, τῶν πολλῶν σοῦ τρυφῶμεν ἀντιλήψεων, καὶ ὕμνον χαριστήριον, προσφέρομεν σοὶ ἐκβοῶντες·

Χαῖρε Ἀγγέλων ἡ θυμηδία·
χαῖρε ἀνθρώπων ἡ προστασία.
Χαῖρε τοῦ Σωτῆρος καθέδρα περίδοξος·
χαῖρε τῆς Μονῆς σου προστάτις καὶ ἔφορος.
Χαῖρε ὅτι ἡμῖν δέδωκας τὴν Εἰκόνα σου Ἁγνὴ·
χαῖρε ὅτι βλύζεις ἅπασιν εὐσπλαγχνίας τὴν πηγὴν.
Χαῖρε Χιλανδαρίου πολυτίμητον γέρας·
χαῖρε παντὸς τοῦ Ἄθω φύλαξ σκέπη καὶ κέρας.
Χαῖρε Θεὸν αῤῥήτως κυήσασα·
χαῖρε χαρᾶς τὰ πάντα ἐμπλήσασα.
Χαῖρε ἡμᾶς ἀσφαλῶς ὁδηγοῦσα·
χαῖρε τοῦ σου κλήρου ἡ προνοοῦσα.
Χαῖρε πάντων ἀντίληψις.

Κάθισμα
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ταχεῖαν βοήθειαν, ἐν πειρασμοῖς χαλεποῖς, προσπίπτοντες Ἄχραντε, τῇ σῇ θερμῇ ἀρωγῇ, εὑρίσκοντες πάντοτε, ὕμνον εὐχαριστίας, σοι προσάδομεν πόθῳ, πίστει παρεστηκότες, τῇ σεπτή σου Εἰκόνι, Παρθένε Τριχερούσα, ἡμῶν καταφύγιον.

https://saint.gr/4077/saint.aspx