Μουσικὴ Παρασκευή - Γιώργης Καρατζῆς καὶ Γρηγόρης Παραγιούδης ~ Μαῦρα μαντήλια

To translate the text and lyrics into any language, you will find the relevant icon at the top of the right column (above the icon of the Virgin Mary).

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΣΤΙΧΟΙ: ΝΙΚΟΣ ΣΑΒΙΟΛΗΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ: ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΑΡΑΓΙΟΥΔΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗ: ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΑΡΑΤΖΗΣ ΛΥΡΑ-ΝΗΣΙΩΤΙΚΟ Κ΄ ΚΡΗΤΙΚΟ ΛΑΟΥΤΟ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗΣ ΚΙΘΑΡΕΣ: ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΡΙΜΗΣ ΜΠΑΣΟ-ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΗΧΟΛΗΨΙΑ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΒΙΝΤΕΟ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΥΡΑΚΗΣ

Φωτογραφικό υλικό: Ευτύχης Τζιρτζιλάκης, Μανόλης Μπαστάκης, Δημήτρης Σκουρτέλη, Γιάννης Δανδουλάκη, Θοδωρής Χατζηανέστης Ιστοριογραφικές πληροφορίες: Νεκτάριος Μουμουτζής

Ο Νίκος Σαβιολής έχει ρίζες από την Ανώπολη Σφακίων με καταγωγή από την Πόμπια Μεσαράς. Από την παιδική του ηλικία έχει βιώματα στην παραδοσιακή μουσική, στους χορούς και στα γλέντια της Κρήτης.
Στο τρίτο έτος των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο Φυσικής Αγωγής, ο Βασίλης Δραμουντάνης ήταν η αφορμή να ασχοληθεί με το μαντολίνο…
Στο πέρασμα των χρόνων συνεργάστηκε με πολλούς και καταξιωμένους καλλιτέχνες, όπως τον Μιχάλη Ανδρεαδάκη, έναν σπουδαίο σολίστα του μαντολίνου, όπου μετά από 13 χρόνια συνεργασίας μαζί του, τράβηξε την δική του πορεία.
Το 2023 κυκλοφόρησε σε συνεργασία με τον Μανόλη Σμυρνάκη και τον Μηνά Μπαμπάτση το τραγούδι των Κολοκοτρωναίων “Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά”.
Το 2024 ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Γιάννη Κοντογιάννη, με τον οποίο συνεχίζει μέχρι και σήμερα, κυκλοφορώντας και δύο τραγούδια: το “Θωρείς και ασπρίζουν τα μαλλιά” και το “Η νίκη των βασάνων”.

https://www.cretetv.gr/episode/krites-kallitechnes/krites-kallitechnes-giannis-kontogiannis-nikos-saviolis/

Ο Γιώργης Καράτζης γεννήθηκε το 1945 στο Μελιδοχώρι Ηρακλείου. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Ηράκλειο και εργάστηκε επί 33 χρόνια στο Παν/μιο Κρήτης. Η ενασχόλησή του με την ποίηση, παραδοσιακή και μοντέρνα, ξεκίνησε ήδη από τα χρόνια του γυμνασίου, ώσπου βρήκε την εμπνευσμένη του έκφραση στον κρητικό δεκαπεντασύλλαβο. Με τα τρία του βιβλία και τις πάμπολλες μαντινάδες του, «ερωντικές» και γνωμικές, που κοσμούν τη δισκογραφία, ο Καράτζης δικαίως θεωρείται από τους ποιητές που προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή τη γλώσσα και την ποιητική παράδοση της Κρήτης του Βιτσέντζου Κορνάρου και του Κωστή Φραγκούλη.

https://mietbookstore.gr/contributor/giorgis-karatzis/

Σχεδιαστής με βάση την Αθήνα, καταγωγή από Κρήτη, και σπουδές στην Πληροφορική & Γραφιστική. Από το 2009, σχεδιάζει, εμπειρίες, εμπορικά σήματα και ψηφιακά περιβάλλοντα όπου η αισθητική συναντά τη λειτουργικότητα. Κινείται ανάμεσα σε εικονοστοιχεία και συστήματα, σχεδιαστική σκέψη και τεχνολογία, με κοινό παρονομαστή τη σαφήνεια και τον χαρακτήρα. Έχει συνεργαστεί με καταξιωμένες μάρκες και ευέλικτες νεοφυείς επιχειρήσεις στην μόδα, το ηλεκτρονικό εμπόριο, τα ψηφιακά προϊόντα και την αρθρογραφία, φέρνοντας πάντα μια καθαρή, ουσιαστική σχεδιαστική προσέγγιση.

Από το 2013 είναι Επικεφαλής Σχεδιαστής στην MIGATO, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει το MAVRAKIS.DESIGN: το προσωπικό του σχεδιαστικό εργαστήριο για εγχειρήματα χωρίς γεωγραφικά σύνορα.

https://mavrakis.design/mavrakis-michalis-about-gr/

Αν κάποιος διακαίεται να βρει και θέλει να βρει πληροφορίες για τους υπολοίπους ή αν υπάρχουν ανακρίβειες, να μού στείλει μήνυμα. Προχωρούμε...

Ο τελευταίος βασιλιάς της Ρωμανίας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, βλέποντας το τέλος να έρχεται, ζητά βοήθεια από το Δεσποτάτο του Μυστρά και την Κρήτη προκειμένου να υπερασπιστεί την Πόλη στην επικείμενη πολιορκία από το Μωάμεθ Β΄.

Στο μήνυμα ανταποκρίνονται πρόθυμα οι Κρητικοί και με αρχηγό τον Σφακιανό Μανούσο Καλλικράτη στολίσκος 5 πλοίων αναχωρεί από τη Σούδα στα μέσα Μαρτίου. Ναυμαχούν με τους Τούρκους στο Μαρμαρά, σπάνε τον αποκλεισμό και εισέρχονται στην Πόλη αναπτερώνοντας το ηθικό των πολιορκημένων. Όταν η Πόλη πέφτει, εκείνοι συνεχίζουν την αντίσταση.

Ο ιστορικός Κ. Παπαρηγόπουλος γράφει:

«Το πράγμα ανηγγέλθη εις τον Σουλτάνον, ο δε, θαυμάσας την γενναιότητα των ανδρών, διέταξε να παύση η προσβολή και να είπωσιν αυτοίς ότι δύνανται να εξέλθωσιν μετά των τιμών του πολέμου ως λέγεται σήμερον, ελεύθεροι αυτοί τε και η ναυς αυτών και πάσα η αποσκευή, ην είχον ως λέγει ο Φραντζής προσεπιφέρων ότι και ούτω γενομένων, πάλι μόλις εκ του πύργου τούτου έπεισαν απελθείν...» Οι μαχητές επιβιβάζονται στα καράβια τους και αναχωρούν

. Ως ένδειξη πένθους για την άλωση της Πόλης οι Κρητικοί φορούν από τότε το μαύρο κεφαλομάντηλο που τα κρόσσια του συμβολίζουν τα δάκρυά τους για την εθνική συμφορά. Ο Καπετάν Κάρχας ή «Γραμματικός», λαβωμένος βαριά, ζητά να τον αφήσουν στο Άγιο Όρος και αργότερα γίνεται μοναχός με το όνομα Ιερώνυμος και υπαγορεύει στον συμπατριώτη του μοναχό Καλλίνικο τα περιστατικά που καταγράφονται σε χειρόγραφο το οποίο ανακαλύπτεται το 1919 στη Μονή Βατοπεδίου όπου και φυλάσσεται μέχρι σήμερα.

Σε άλλο χειρόγραφο που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο και προέρχεται από τη μονή της Αγκαράθου, αναφέρεται ότι στις 29 Ιουνίου 1453, τα Κρητικά καράβια φτάνουν πίσω στην Κρήτη μεταφέροντας τα μαύρα μαντάτα και τους εναπομείναντες αγωνιστές.

Νεκτάριος Μουμουτζής, μέλος ΕΔΙΠ στο Πολυτεχνείο Κρήτης.

Πάμε να τό ακούσουμε...

 

Τὸ χίλια τετρακόσια πενῆντα τρία κάτι

Ἤτανε Ἄνοιξη καιροῦ, 18 τοῦ Μάρτη

Βοήθεια ὁ βασιλιᾶς γυρεύει ἀπὸ τὴν Πόλη

Οἱ Τοῦρκοι τὴν πολιορκοῦν καὶ θὰ τὴν κάψουν ὅλη

Πέντε καράβια Κρητικοὶ ἀπὸ τὴν Σουδα φύγαν

καὶ στὴν Κωνσταντινούπολη νὰ βοηθήσουν πῆγαν

Οἱ Τοῦρκοι τσοὶ κυκλώσανε, στὴν Πόλη πρὶν νὰ μποῦνε

πέντε καράβια κρητικά, μ' ἑξῆντα πολεμοῦνε

Πολλὰ γιουρούσια κάμανε καὶ ὧρες πολεμοῦσαν

μὰ ὅσο κι ἂν προσπαθούσανε, οἱ Κρητικοὶ νικοῦσαν

Κι ἀπῇς ἡ νυχτα ἔπεσε κι ἡ μάχη εἶχε σκολάσει

Οἱ Τοῦρκοι καταλάβανε πὼς τσ' εἶχαν ξεγελάσει

Σπάσαν τὸν τουρκικὸ κλοιὸ καὶ μέσ' στὴν Πόλη μπῆκαν

καὶ πήγανε στοῦ βασιλιᾶ, ποὺ δακρυσμένος ἦταν

Τσοὶ εἶδε κι ἀναντράνισε καὶ λέει ντὼς νὰ βγοῦνε

στὸν πύργο ἐκεῖνο τὸν ψηλό, τσοὶ Τούρκους νὰ χτυποῦνε

Ὡσὰν τσ' ἀετοὺς χυθήκανε καὶ μέσ' στὴν μάχη μπαίνουν

καὶ βρίσκουνε τὸν πιὸ ψηλὸ πύργο κι ἀπάνω βγαίνουν...

(Γρηγόρης Παραγιούδης:)

Μέσ' στὸ ντουμάνι τῆς φωτιᾶς καὶ σ' ἕναν πύργο ἀπάνω

οἱ Κρητικοὶ ἀντίσταση κάνουνε στὸν σουλτᾶνο

Οἱ τελευταῖοι εἶναι αὐτοὶ πούχουνε ἀπομείνει

ὅλη ἡ Κωνσταντινούπολη ἔχει  ῥημάδι γίνει

Καίγεται ἡ Πόλη καὶ ὁ καπνὸς, τὴν μέρα σκοτεινιάζει

μὰ ἕνας πύργος 'πόμεινε κι ἐκεῖ ἡ μάχη βράζει

κρατοῦνε λίγοι Κρητικοὶ ὁλόκληρο τ' ἀσκέρι

καὶ τοῦ σουλτάνου ὁ πασᾶς πηγαίνει τὸ χαμπέρι

Προβαίρνει τοτε νὰ τσοὶ δεῖ, θαύμασε τὴν ἀντρειὰ ντώς

τὰ μάθια τοῦ δὲν πίστευαν τὰ κατορθώματα ντώς

Τάξε πὼς ἤτανε σφιγγιὰ κι ὅποιος κοντὰ σιμώνει

πέφτει μὲ μῖσος πάνω τοῦ καὶ τόνε θανατώνει

Ἕνας μὲ δέκα πολεμᾶ καὶ πάλι τσοὶ κερδίζει

αὐτούς τους ἄντρες ἤθελε πολὺ νὰ τοὺς ὁρίζει

Μ' ἀφοῦ θωρρεὶ τὸν θάνατο καὶ τὸν περιφρονοῦνε

σὲ κιανενὸς τὴν ἐντολὴ δὲν θὰ ὑποταχθοῦνε

Λέει ὁ σουλτᾶνος τοῦ πασᾶ «πὲς τὼς νὰ σταματήσουν»

μὲ τ' ἅρματὰ τοὺς λεύτεροι, στὴν Κρήτη νὰ γυρίσουν

Ἀφήσετε τσοὶ τζοὶ νεκρους, νὰ παρουν νὰ τσοὶ κλαψουν

στὸν τόπο τους καὶ μὲ τιμές, νὰ πᾶνε νὰ τσοὶ θάψουν

Οἱ Τοῦρκοι σταματήσανε νὰ τσοὶ πολιορκοῦνε

κάνουνε κάτω τὰ σπαθιὰ κι οἱ Κρητικοὶ περνοῦνε

Μπαίνουνε στὰ καραβια ντώς, στὴν Κρήτη νὰ γυρίσουν

κάνουνε πέτρα τὴν καρδιά, τὰ μάθια μὴν δακρύσουν

Μά, ὅπως ἀπομακρύνονταν, ἐπόνεσε ἡ ψυχὴ ντώς

κι ὅλοι μαντήλια δέσανε, μαῦρα στὴν κεφαλὴ ντώς!

κι ὅλοι μαντήλια δέσανε, μαῦρα στὴν κεφαλὴ ντώς!

Μουσικὴ Παρασκευή - Ἀλκίνοος Ἰωαννίδης ~ Βόσπορος (Θέλω νὰ πιω ὅλο τὸ Βόσπορο)

Πηγή εικόνας

مُلاحَظة: بالزاوية اللي فوق عاليمين (فوق أيقونة العدرا) فيه خيار للغة (

راح تِلاحظوا الأيقونة)، عشان اللي ما بيحكوا يوناني يقدروا يترجموا النص ويقرأوه.

شُكراً.

Note: In the upper right column (above the icon of the Virgin Mary) there is a language option (you will notice the icon), so that those who are not Greek speakers can translate the text and read it. However, the lyrics will be listed in four languages: Greek, Palestinian Arabic, English and Russian. Thank you.

Примечание: В правом верхнем столбце (над иконой Девы Марии) есть выбор языка (вы увидите соответствующий значок), чтобы те, кто не говорит по-гречески, могли перевести текст и прочитать его. Однако текст песни будет доступен на четырёх языках: греческом, палестинском арабском, английском и русском. Спасибо.

Ένα ενδιαφέρον άρθρο για το τραγούδι θα βρείτε εδώ. Δυστυχώς, απαγορεύεται η αντιγραφή του κειμένου. Έχω κάνει το αίτημα κι ευελπιστώ να μού δοθεία η άδεια, να το παραθέσω κι εδώ.

Για τον Αλκίνοο Ιωαννίδη περισσότερα εδώ.

 Πηγή εικόνας

Ο Νίκος Ζούδιαρης (Αθήνα, 19 Νοεμβρίου 1959) είναι Έλληνας τραγουδοποιός, συνθέτης και στιχουργός.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου του 1959 στην Αθήνα. Σπούδασε Θεωρία της Μουσικής, κιθάρα και οικονομικά. Παράλληλα εργάστηκε ως εκτελωνιστής από το 1980 έως το 1993 οπότε και ξεκίνησε η δισκογραφική του παρουσία με τον δίσκο «Στην αγορά του κόσμου» με τραγούδια δικά του και ερμηνεία του Αλκίνοου Ιωαννίδη. Ο δίσκος, αφού έχει απορριφθεί από τη LYRA και την POLYGRAM επειδή θεώρησαν «τα τραγούδια παλιομοδίτικα και τους τραγουδιστές φάλτσους», κυκλοφορεί το Νοέμβριο του 1993 με την επιμονή της Δήμητρας Γαλάνη, η οποία συμμετέχει σε δύο κομμάτια και γίνεται χρυσός.

Ο δεύτερος δίσκος του με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη «Όπως μυστικά και ήσυχα» γίνεται και αυτός χρυσός.

Έχει συνεργαστεί με γνωστά ονόματα του χώρου όπως η Τάνια Τσανακλίδου, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Νίκος Κουρουπάκης, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Χρήστος Θηβαίος, η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, ο Σταύρος Λογαρίδης, η Ελένη Τσαλιγοπούλου, η Ρίτα Αντωνοπούλου κ.ά.

Πολλά τραγούδια και μουσικές του έχουν γνωρίσει επιτυχία και έχουν αγαπηθεί από το κοινό.

Προσωπική δισκογραφία

Σε δικές του μουσικές και στίχους

• 1993 - Στην Αγορά του Κόσμου με ερμηνευτές τους Αλκίνοο Ιωαννίδη, Δήμητρα Γαλάνη.
• 1995 - Όπως Μυστικά και Ήσυχα με ερμηνευτή τον Αλκίνοο Ιωαννίδη.
• 1997 - Αφήλιο με ερμηνευτές τους Τάνια Τσανακλίδου, Νίκο Κουρουπάκη, Τάκη Μπουρμά και τον ίδιο.
• 2000 - Ένας Κύκνος Κλαίει με ερμηνευτή τον Απόστολο Ρίζο.
• 2001 - Single Φυσαλίδα με ερμηνευτή τον Απόστολο Ρίζο (συμμετέχει η Άννα Μπουρμά).
• 2003 - Νερό κι Αλάτι με ερμηνεύτρια τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά.
• 2005 - Poster με ερμηνευτές την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον ίδιο.
• 2007 - Για Ποιο Ταξίδι μού Μιλάς; με ερμηνευτές τους Παύλο Παυλίδη, Μανώλη Λιδάκη, Νίκι Μακ Κίνον και τον ίδιο.
• 2010 - Ποτά Πορείας με ερμηνευτή τον ίδιο.
• 2015 - Single Πρώτη Κυκλοφορία με ερμηνευτή τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.
• 2016 - Τραγούδι Σωσίβια κούνια πάνω στον προβληματισμό του για τη σύγχρονη μετακίνηση πληθυσμών, με ερμηνευτή τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου

Συμμετοχές σε πολυσυλλεκτικούς δίσκους

• 1994 - στο άλμπουμ του Τάκη Μπουρμά Της Φαντασίας Θήλυ, συμμετέχει ως στιχουργός σε 3 τραγούδια (Της φαντασίας θήλυ, Τα αγκάθια, 100 δευτερόλεπτα).
• 1999 - στο Album του Κώστα Θωμαΐδη Το Άρωμα του Χρόνου, συμμετέχει με 3 τραγούδια (Αν είσαι μια θάλασσα, Έρημη πόλη, Το φως του Σαββατόβραδου).
• 2001 - στο Album του Γιώργου Νταλάρα Η Άσφαλτος που Τρέχει, συμμετέχει με 3 τραγούδια (Η άσφαλτος που τρέχει, Νυχτερίδα, Με της καρδιάς τον χτύπο).
• 2001 - στο  Album με γενικό τίτλο Στον Τόπο Μου Είμαι Τέλεια Ξένος  απαγγελίες σε ποίηση του Φρανσουά Βιγιόν. Συμμετέχει με δύο απαγγελίες.
• 2002 - στο Album του Σταύρου Λογαρίδη Μια Βουτιά στην Αγάπη, συμμετέχει με το τραγούδι «Η συνοικία».
• 2002 - στο Album της Ελένης Τσαλιγοπούλου Πέντε Τραγούδια για Ένα Καλοκαίρι, συμμετέχει με 2 τραγούδια ( Χίλιες σιωπές, Ομόνοια).
• 2003 - έτος Κωστή Παλαμά, στο επετειακό για τον ποιητή Album Δεν Ξέρω Παρά να Τραγουδώ, μελοποιεί για λογαριασμό του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, το ποίημα «Σάτυρος ή το Γυμνό Τραγούδι» με ερμηνευτή τον Σταύρο Ψαρουδάκη.
• 2004 - στο Album του Βασίλη Παπακωνσταντίνου Φρέσκο Χιόνι, συμμετέχει με 2 τραγούδια (God Bless America, Μάσκες).
• 2004 - στο Album του Μανώλη Καραντίνη Great Performers, γράφει τους στίχους στο τραγούδι «Οι μεγάλες αγάπες» που ερμηνεύει η Ελένη Τσαλιγοπούλου.
• 2004 - στο Album των Δημήτρη Παπαδημητρίου & Φωτεινής Δάρρα Δελτίο Ανέμων, συμμετέχει με στίχους του στα τραγούδια: «Στη σκοτεινή πλευρά του δρόμου» και «Στα ουράνια μάκρη».
• 2007 - στο Album του ποιητή Άλκη Αλκαίου Οι Τροβαδούροι της Καρδιάς μου, μελοποιεί το «Εχεμύθεια» με ερμηνεύτρια την Αρλέτα.
• 2009 - στο Album του Διονύση Τσακνή Οι Φίλοι μου κι Εγώ, συμμετέχει με μια μουσική σύνθεση σε ποίηση Φρανσουά Βιγιόν «Μπαλάντα κόντρα στις αλήθειες» και με στίχους του στο τραγούδι «Από ΄δώ» σε μουσική σύνθεση του Δημήτρη Μπαρμπαγάλα.
• 2010 - στο συνοδευτικό CD της τελευταίας ποιητικής συλλογής του Αργύρη Χιόνη Ό,τι Περιγράφω με Περιγράφει, μελοποιεί το ποίημα «Τζουτζές» με ερμηνευτή τον Χρήστο Θηβαίο.
• 2010 - στο Album της Γεωργίας Νταγάκη Δεν Έχω Μάτια να Δεις, συμμετέχει με το ομότιτλο τραγούδι.
• 2011 - στο Album της Ελευθερίας Αρβανιτάκη Όλα στο Φως, γράφει τους στίχους στο τραγούδι «Επισκέπτες» σε μουσική του Θοδωρή Παπαδόπουλου.
• 2011 - στο Album της Ρίτας Αντωνοπούλου 1 Πόλη για 2, συμμετέχει με 2 τραγούδια (Τα πουλιά των λιμανιών, Εμένα η αγάπη μου), ενώ μελοποιεί το «Όσο τα ίδια αγαπάς» σε στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου.

Θέατρο

• 1995 - γράφει μουσική για το θεατρικό έργο του Μολιέρου Αμφιτρύων, σε σκηνοθεσία Φιλίπ Περουσέλ.
• 2013 - γράφει μουσική για το θεατρικό έργο του Χρήστου Παπαμιχάλη Ρίζα του 5 (θεατρική διασκευή του μυθιστορήματος του “Maybe”), σε σκηνοθεσία του Ιωσήφ Βαρδάκη.
• 2016 - γράφει μουσική για το θεατρικό έργο του Νικόλα Πανταζή Κόραξ, σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη.

Κινηματογράφος

• 1993 - μουσική για την ταινία μικρού μήκους Μέχρι Αύριο του Γιώργου Καγιαλεδάκη.
• 1996 - στην ταινία του Δημήτρη Ινδαρέ Ο Τσαλαπετεινός του Γουαϊόμινγκ, γράφει τους στίχους του μοναδικού τραγουδιού τού έργου Όλα αρχίζουν αλλιώς, πάνω σε μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου, που ερμηνεύει η Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Παραγωγές

• 2012 - "Σε τόπους που δεν ξέρω", cd - βιβλίο του πρωτοεμφανιζόμενου τότε συνθέτη Γρηγόρη Πολύζου.

Πηγή

Το τραγούδι περιλαμβάνεται στον δίσκο «Όπως Μυστικά Και Ήσυχα», ο οποίος κυκλοφόρησε το 1995. 

Πηγή

Πάμε να το ακούσουμε...

Τὰ πνεύματα ἐπιστρέφουνε τὶς νύχτες 

Φωτάκια ἀπὸ ἀλύτρωτες ψυχές 

Κι ἂν δεῖς ἐκεῖ ψηλὰ στὶς πολεμίστρες 

Θὰ δεῖς νὰ σὲ κοιτάζουνε μορφές 

Καὶ τότε ἕνα παράπονο μὲ παίρνει 

Καὶ στὰ καντούνια μέσα μὲ γυρνᾶ 

Ἡ Πόλη μιὰ παλιὰ ἀγαπημένη 

Ποὺ συναντᾶς σὲ ξένη ἀγκαλιά 

Ἡ Πόλη μιὰ παλιὰ ἀγαπημένη 

Ποὺ συναντᾶς σὲ ξένη ἀγκαλιά 

Θέλω νὰ πιω ὅλο τὸ Βόσπορο 

Ἀλλάζουνε ἐντός μου τὰ σύνορά τοῦ κόσμου  

Θέλω νὰ πιω ὅλο τὸ Βόσπορο 

Ἀλλάζουνε ἐντός μου τὰ σύνορά τοῦ κόσμου

Τὴν βρῆκα στὶς στροφὲς τῶν ποιημάτων 

Μὲ τὶς βαρειὲς χανούμισσες νὰ ζεῖ 

Καὶ ῥίχνω μὲς στὸ στόμα τῶν ἁρμάτων 

Τὴν κούφια μου ἀλήθεια τὴ μισή 

Καὶ ῥίχνω μὲς στὸ στόμα τῶν ἁρμάτων 

Τὴν κούφια μου ἀλήθεια τὴ μισή 

Θέλω νὰ πιω ὅλο τὸ Βόσπορο 

Ἀλλάζουνε ἐντός μου τὰ σύνορά τοῦ κόσμου 

Θέλω νὰ πιω ὅλο τὸ Βόσπορο 

Ἀλλάζουνε ἐντός μου τὰ σύνορά τοῦ κόσμου 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

الأرواح بتِرجع بالليل

أضواء من نِفوس مش مرتاحة

وإذا بتطَلّع فوق عَ العالي عالأسوار

رَح تشوف ملامح عَم تِطَلّع في

ووقِتها بيآخدني الوجع واللوم

وبِلِف فيّ بالحارات والزواريب

المدينة، حبيبة قديمة

بتلاقيها بـ حُضُن غريب

المدينة، حبيبة قديمة

بتلاقيها بـ حُضُن غريب

بدي أشرب البوسفور كُلّه

جواتي حدود العالَم عَم تِتغيّر

بدي أشرب البوسفور كُلّه

جواتي حدود العالَم عَم تِتغيّر

لقيتها بين سطور القَصايد

عايشة مع الستات الأصيلات

وعَم بـ ارمي بـ حُضُن الدبابات

نُص حقيقتي الفاضية

وعَم بـ ارمي بـ حُضُن الدبابات

نُص حقيقتي الفاضية

بدي أشرب البوسفور كُلّه

جواتي حدود العالَم عَم تِتغيّر

بدي أشرب البوسفور كُلّه

جواتي حدود العالَم عَم تِتغيّر

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

The spirits are coming back at nights

little lights from unredeemed souls

And if you look up there at the embrasures

you will see morphs staring at you

 

And then a grievance takes you over

And in the narrow roads makes you wander

The City( Constantinople) an old beloved one whom you meet in a stranger's arms

The City( Constantinople) an old beloved one whom you meet in a stranger's arms

I want to drink the whole of Vosporus

the world's borders are changing inside me

I want to drink the whole of Vosporus

the world's borders are changing inside me

I found her at the verses of the poems

living with the heavy Hanum girls

And i throw into the arm's mouth

my hollow truth the half one

And i throw into the arm's mouth

my hollow truth the half one

I want to drink the whole of Vosporus

the world's borders are changing inside me

I want to drink the whole of Vosporus

the world's borders are changing inside me

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Духи возвращаются по ночам

Огоньки неупокоенных душ

И если глянешь вверх, на крепостные стены

Увидишь лица, что смотрят на тебя

И тогда обида охватывает меня

И водит меня по узким улочкам

Город — старая возлюбленная

Которую встречаешь в чужих объятиях

Город — старая возлюбленная

Которую встречаешь в чужих объятиях

Я хочу выпить весь Босфор

Во мне меняются границы мира

Я хочу выпить весь Босфор

Во мне меняются границы мира

Я нашел её в строках стихов

Живущую с томными ханум

И бросаю в жерла орудий

Свою пустую полуправду

И бросаю в жерла орудий

Свою пустую полуправду

Я хочу выпить весь Босфор

Во мне меняются границы мира

Я хочу выпить весь Босфор

Во мне меняются границы мира

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Καλή κι ευλογημένη Χρονιά στους απανταχού Ρωμιούς!

Μουσική Παρασκευή - Όλγα Κασαπίδου ~ Ἅγιε Παϊσιε πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν (τραγούδι γιὰ τὸν Ἅγιο Παΐσιο)

Πηγή εικόνας

Βιογραφία

Παΐσιε τοῦ ὄρους Ἄθωνος δένδρον,
πολύκαρπον ὁσιώτατε ἐδείχθης.

Δεκάτῃ τε καὶ δευτέρᾳ Παΐσιος θάνε.

Ο Όσιος πατήρ Παΐσιος ο Αγιορείτης γεννήθηκε από ευλαβείς γονείς, τον Πρόδρομο και την Ευλαμπία Ενζεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου του 1924 μ.Χ., λίγες μέρες πριν από τη φυγή των Φαρασιωτών από την πατρώα γη για την Ελλάδα. Στη βάπτισή του, ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (βλέπε 10 Νοεμβρίου), ο πλήρης ημερών και αγιότητος βίου κοσμούμενος ιερέας των Φαράσων, τον ονόμασε Αρσένιο, «για να τον αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είπε.

Στην Ελλάδα, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου, όπου ο ίδιος πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια. Γαλουχούμενος με τις διηγήσεις για το θαυμαστό βίο του Αγίου Αρσενίου, έλεγε ότι θα γίνει μοναχός από την ηλικία των 5 ετών! Και αφού έμαθε να διαβάζει, αγαπημένη του ασχολία υπήρξε η ανἀγνωση των βίων των Αγίων, των οποίων εμιμείτο τους ασκητικούς αγώνες με θερμό ζήλο.

Μετά από τις εγκύκλιες σπουδές του δε θέλησε να συνεχίσει στα γράμματα, αλλά προτίμησε να μιμηθεί το Χριστό και μαθήτευσε στην τέχνη του ξυλουργού, την οποία άσκησε με επιμέλεια και δεξιοσύνη. Στην ηλικία των 15 ετών αξιώθηκε της θέας του Κυρίου, για ένα μόνο φιλότιμο λογισμό, μέσω του οποίου απέκρουσε μία δαιμονική προσβολή του πειρασμού της απιστίας. Από τότε φούντωσε μέσα του ακόμη περισσότερο η φλόγα της αγάπης του Θεού και ο πόθος για τη μοναχική ζωή.

Ακολούθησαν καιροί ταραχής και αναστάτωσης για την Ελλάδα, λόγω της ξένης Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου. Ο Όσιος όμως, τόσο ως πολίτης όσο και ως στρατιώτης κατά τη θητεία του (1945 - 1949 μ.Χ.), επέδειξε απαράμιλλο θάρρος και αυτοθυσία. Ήταν πρόθυμος να δώσει κάθε στιγμή και τη ζωή του ακόμα για τη σωτηρία των άλλων. Ευρισκόμενος μάλιστα συχνά μέσα στον καταιγισμό των φονικών πυρών, συνέβη να σώσει με τις θερμές προσευχές του πολλούς στρατιώτες, αλλά να σωθεί και ο ίδιος με τρόπο θαυμαστό.

Επειδή το μεγαλύτερο διάστημα της στρατιωτικής του θητείας το υπηρέτησε με την ειδικότητα του ασυρματιστή, πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή του Οσίου τον αναφέρουν ως «Ασυρματιστή του Θεού». Μάλιστα, ο Όσιος φέροντας ως παράδειγμα την ειδικότητά του στον στρατό, απάντησε σε κάποιον που αμφισβητούσε τη χρησιμότητα της μοναχικής ζωής ότι οι μοναχοί είναι «ασυρματιστές του Θεού», εννοώντας την θερμή τους προσευχή και την έγνοια τους για την υπόλοιπη ανθρωπότητα.

Ύστερα και από αυτές τις περιπέτειες, θέλησε να καταταγεί στο αγγελικό τάγμα των μοναχών, με τα φτερά που δίνει ο θείος έρωτας. Έτσι, μετέβη στο Άγιον Όρος, αναζητώντας έναν οδηγό για τη ζωή της κατά Θεόν ησυχίας. Δεν κατάφερε όμως να εκπληρώσει αμέσως τον πόθο του. Παράλληλα, οι δικοί του βρέθηκαν την ίδια περίοδο σε μεγάλη οικονομική δυσκολία, οπότε τον κάλεσαν να τους βοηθήσει. Έτσι, επέστρεψε στην Κόνιτσα και εργάστηκε ως μαραγκός. Μετά από 3 χρόνια όμως (1953 μ.Χ.), σε ηλικία 29 ετών πλέον, εγκατέλειψε τα πράγματα του κόσμου και επέστρεψε στην Αθωνική Πολιτεία.

Αφού περιήλθε σκήτες και καλύβες, ακολούθησε τελικά τη συμβουλή ενός σεβάσμιου γέροντα και εντάχθηκε στην αδελφότητα της Ιερά Μονή Εσφιγμένου, γνωστής τότε για την αυστηρή της τάξη. Εκεί έζησε μέσα στην ολοτελή υπακοή και επιδόθηκε σε υπέρμετρη άσκηση, υπερβάλλοντας σε κόπους για χάρη του Χριστού και των αδελφών του. Έτσι, στις 27 Μαρτίου 1954 μ.Χ. εκάρη μοναχός. Έλαβε ρασοευχή και το όνομα Αβέρκιος. Έχοντας όμως άσβεστο μέσα του τον πόθο για τον ησύχιο και απράγμονα βίο, πήρε την ευλογία του Ηγουμένου και πήγε να μονάσει στην Ιερά Μονή Φιλοθέου, που ήταν τότε σε κατάσταση ιδιόρρυθμη. Εκεί προετοιμάστηκε για τη ζωή του ερημίτη, κάτω από την καθοδήγηση ενός διακριτικού και σοφού γέροντα, του γέροντα Συμεών. Στις 12 Μαρτίου 1956 μ.Χ., εκάρη μικρόσχημος μοναχός και έλαβε το όνομα «Παΐσιος», χάρη στο Μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο τον β΄, ο οποίος ήταν και συμπατριώτης του.

Τον Αύγουστο του 1958 μ.Χ., υπακούοντας σε θεία βουλή, δεν εγκαταστάθηκε στην έρημο, για την οποία προετοιμαζόταν, αλλά στην κατεστραμμένη Ιερά Μονή της Παναγίας του Στομίου, που βρίσκεται κοντά στην Κόνιτσα. Σε αυτήν έζησε 4 χρόνια, ζώντας ισάγγελο βίο, παλεύοντας με τους πειρασμούς, ευεργετώντας τους ανθρώπους της περιοχής, σώζοντας πολλούς από τις διδασκαλίες των προτεσταντικών ομάδων που δρούσαν εκεί, και ανακαινίζοντας με πολύ μόχθο το Μοναστήρι.

Τo 1962 μ.Χ., όταν και ολοκληρώθηκε το έργο της ανακαίνισης και ο κίνδυνος από τις ετερόδοξες ομάδες εξέλιπε, ο Όσιος παρακαλούσε μέσα στους πειρασμούς, που καθημερινά τον πολιορκούσαν, θερμά το Θεό να του δείξει το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσει. Έτσι, δέχθηκε ως θεόσταλτη την πρόσκληση κάποιου ιεροδιακόνου να τον συνοδεύσει στο θεοβάδιστο Όρος του Σινά. Πάνω σε κείνον τον άνυδρο και ξερό τόπο, στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, έζησε επιτέλους αυτό που χρόνια ποθούσε, την προς Θεόν μόνωση.

Αγωνιζόμενος με πολλή ταπείνωση, διαρκή νηστεία, ακατάπαυστη αγρυπνία και αδιάλειπτη προσευχή, κατάφερε να υπερνικήσει τις παγίδες του μισόκαλου εχθρού και να απολαύσει την ένωση με το Θεό. Γεμάτος από τη χάρη της θείας παρακλήσεως, απολάμβανε την κατά Θεόν ευφρόσυνη μέσα στο καμίνι της απαράκλητης ερήμου. Έγινε μάλιστα ιδιαίτερα αγαπητός στους Βεδουίνους, δίνοντάς τους τρόφιμα με χρήματα από την πώληση στους προσκυνητές ξύλινων σταυρών που έφτιαχνε ο ίδιος.

Δεν θα υπήρχε, έτσι, κανένας λόγος να εγκαταλείψει το στάδιο εκείνο της αρετής, εάν – φεύ! – δεν ενέσκηπτε η σωματική ασθένεια από το τραχύ κλίμα, η οποία τον ανάγκασε να επιστρέψει στην κατά σάρκα πατρίδα του. Επανερχόμενος στο Άγιον Όρος το 1964 μ.Χ., δεν ελάττωσε το πλήθος των ασκητικών αγώνων του, παρά την καταβολή του σώματος, καθώς στο πνεύμα διατηρούσε την πρότερη ζέση του. Ζώντας λοιπόν ως ξένος και παρεπίδημος στη γη, έφτασε να γίνει πολίτης του ουρανού.

Έχοντας, συνεπώς, την πράξη ως την «επίβασιν» της θεωρίας, έφτασε σε υψηλά μέτρα και έγινε κοινωνός θείων μυστηρίων. Εντρύφησε έτσι και στην ωραιότητα του Κυρίου, ενώ επιπλέον έτυχε και της Θεομητορικής ευλογίας. Συνομίλησε με αγίους που εμφανίστηκαν μπροστά του, βίωσε την όραση του Άγγελου Φύλακά του, άκουσε αγγελικούς ύμνους και καταυγάσθηκε από το ουράνιο φως.

Το 1966 μ.Χ. ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Κέντρο Νοσημάτων Θώρακος Βορείου Ελλάδας (Νοσοκομείο Παπανικολάου). Υποβλήθηκε σε εγχείρηση, με αποτέλεσμα μερική αφαίρεση των πνευμόνων. Στο διάστημα μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιον Όρος φιλοξενήθηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στη Σουρωτή. Επέστρεψε στο Άγιον Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1967 μ.Χ. μετακινήθηκε στα Κατουνάκια και συγκεκριμένα στο Λαυρεώτικο κελί του Υπατίου (Βλάχικα).

Στις 12 Αυγούστου 1968 μ.Χ. ο Όσιος Παΐσιος, εισήλθε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα και μόνασε στο κελί του Τιμίου Σταυρού.

Το 1979 μ.Χ. αφήνει τον Τίμιο Σταυρό και αναζητώντας κελί πηγαίνει στην εγκαταλελειμμένη «Παναγούδα». Εκεί ο Όσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί με «ομόλογο», όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του. Από την εποχή που εγκαταστάθηκε στην Παναγούδα πλήθος λαού τον επισκεπτόταν. Ήταν μάλιστα τόσο το πλήθος ώστε να υπάρχουν και ειδικές σημάνσεις που επεσήμαναν τον δρόμο προς το κελί του, ώστε να μην ενοχλούν οι επισκέπτες τους υπολοίπους μοναχούς. Επίσης δεχόταν πάρα πολλές επιστολές. Όπως έλεγε ο Όσιος στενοχωρείτο πολύ, γιατί από τις επιστολές μάθαινε μόνο για διαζύγια και ασθένειες ψυχικές ή σωματικές. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή, σε σημείο να ξεκουράζεται ελάχιστα, 2 με 3 ώρες την ημέρα. Εξακολούθησε όμως να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθήσει τους επισκέπτες. Συνήθιζε επίσης να φτιάχνει «σταμπωτά» εικονάκια τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία.

Σε όλη αυτήν την καθημερινή κούραση του Οσίου Παϊσίου έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οι πόνοι από τις διάφορες αρρώστιες όπως κολίτιδα, η οποία του άφησε μόνιμα δυσπεπτικά, βουβωνοκήλη και κυρίως από τον καρκίνο που του είχε διαγνωσθεί, γίνονταν όλο και περισσότεροι. Παρ' όλ' αυτά όμως αυτός ήταν ήρεμος και υπέμενε χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου. Αντιθέτως συνέχιζε να προσεύχεται για όλους.

Μετά το 1993 μ.Χ. παρουσίαζε αιμορραγίες για τις οποίες αρνούνταν να νοσηλευτεί, λέγοντας ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Το Νοέμβριο του ίδιου έτους βγήκε για τελευταία φορά από το Άγιον Όρος και πήγε στη Σουρωτή, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου για τη γιορτή του Αγίου Αρσενίου (10 Νοεμβρίου). Εκεί έμεινε για λίγες μέρες και ενώ ετοιμαζόταν να φύγει ασθένησε και μεταφέρθηκε στο Θεαγένειο, όπου έγινε διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Θεώρησε τον καρκίνο εκπλήρωση αιτήματός του προς το Θεό και ωφέλιμο για την πνευματική του υγεία. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 μ.Χ. χειρουργήθηκε. Παρότι η ασθένεια δεν έπαυσε, αλλά παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ, ο Όσιος ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιον Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει.

Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας) κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του. Κοιμήθηκε την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 μ.Χ. και ώρα 11:00 και ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και αποφάσισε την κατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου έχει ως εξής:

«Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν τακτικήν συνεδρίαν αὐτῆς σήμερον, Tρίτην, 13ην Ἰανουαρίου 2015, πρός ἐξέτασιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων θεμάτων.

Κατ᾿ αὐτήν, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος: α) ὁμοφώνως ἀποδεχθεῖσα εἰσήγησιν τῆς Κανονικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέγραψεν εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόν μοναχόν Παΐσιον Ἁγιορείτην καί β) προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, διά ψήφων κανονικῶν ἐξελέξατο παμψηφεί τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Εἰρηναῖον Ἀβραμίδην, διακονοῦντα ἐν Παρισίοις, Βοηθόν Ἐπίσκοπον παρά τῷ Σεβασμιωτάτῳ Μητροπολίτῃ Γαλλίας κυρίῳ Ἐμμανουήλ, ὑπό τόν τίτλον τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Ρηγίου.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 13ῃ Ἰανουαρίου 2015
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου»

             Πηγή

Τους στίχους και τη μουσική του τραγουδιού έχει γράψει ο Δημήτριος Μπάκανος και η ενορχήστρωση είναι του Στέλιου Χρόνη. Το τραγούδι ερμηνεύει η Όλγα Κασαπίδου. Προς το παρόν, δεν διαθέτω πληροφορίες για κανέναν τους (αν κάποιος διαθέτει, να στείλει στο erevnitisalitheiasgr@gmail.com) .

Πάμε να το ακούσουμε...

Εἶσαι ὁ ἀγαπημένος Ἅγιος ἀπ' την Καππαδοκία 

ἡ Παναγιὰ ἀπὸ παιδὶ σ' ἐπέλεξε 

γιὰ τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας μας 

πολλὲς ψυχὲς μὲ τὴν ἀγάπη σου ἔσωσες καὶ τὴν προσευχή 

Ἅγιε Παϊσιε κάστρο ἐλπίδας τῶν πιστῶν 

Ἅγιε Παϊσιε πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν 

Οἱ διδαχές σου μὲς τὶς καρδιές μας βάλσαμο 

στήριγμα στὴ ζωή μας 

προφητικὰ προετοίμασες τοὺς χριστιανούς 

γιὰ ὅλα τὰ μελλοντικά 

τὸν πόνο τοῦ ἀδικημένου γένους μας κανε χαρά 

Ἅγιε Παϊσιε κάστρο ἐλπίδας τῶν πιστῶν 

Ἅγιε Παϊσιε πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν 

Ἅγιε Παϊσιε κάστρο ἐλπίδας τῶν πιστῶν 

Ἅγιε Παϊσιε πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν