Ἐλάφια στὰ καμένα τῆς Πάρνηθας (2007)

Πάρνηθα - Parnitha forest fire 2007

Σαν σήμερα, 28 Ιουνίου 2007: Η ημέρα που η Πάρνηθα παραδόθηκε στις φλόγες

Σαν σήμερα, πριν από 19 χρόνια, η Πάρνηθα έζησε μία από τις πιο εφιαλτικές στιγμές της ιστορίας της.

Στις 28 Ιουνίου 2007, μια μεγάλη πυρκαγιά εξαπλώθηκε με τρομακτική ταχύτητα στον ορεινό όγκο και έκαψε χιλιάδες στρέμματα δάσους. Οι φλόγες ήταν ορατές από ολόκληρη σχεδόν την Αττική και οι εικόνες του βουνού που καιγόταν χαράχτηκαν για πάντα στη μνήμη όσων τις έζησαν.

Δεν χάθηκαν μόνο δέντρα.

Χάθηκαν πολύτιμοι οικότοποι, καταφύγια άγριας ζωής και ένα μεγάλο μέρος του μοναδικού ελατοδάσους της Πάρνηθας. Ζώα εγκλωβίστηκαν στις φλόγες, το έδαφος έμεινε εκτεθειμένο στη διάβρωση και ο φυσικός πνεύμονας της Αττικής δέχθηκε ένα πλήγμα, οι συνέπειες του οποίου παραμένουν ορατές μέχρι σήμερα.

Μετά την καταστροφή ξεκίνησαν έργα προστασίας του εδάφους, κατασκευάστηκαν κορμοδέματα και αντιδιαβρωτικά έργα, ενώ οργανώθηκαν προσπάθειες αναδάσωσης. Το δασικό φυτώριο της Αγίας Τριάδας αποτέλεσε ένα σημαντικό εργαλείο για την παραγωγή φυταρίων, τα οποία θα χρησιμοποιούνταν στην αποκατάσταση του καμένου ελατοδάσους.

Δυστυχώς, η προσπάθεια αυτή δεν είχε τη συνέχεια που απαιτούσε το μέγεθος της καταστροφής.

Το φυτώριο εγκαταλείφθηκε και για μεγάλο χρονικό διάστημα έμεινε ανενεργό, δημιουργώντας ένα σοβαρό κενό στις αναδασώσεις. Ακολούθησαν χρόνια ολιγωρίας, αποσπασματικών ενεργειών και έλλειψης ενός σταθερού, μακροχρόνιου σχεδιασμού για την αποκατάσταση του βουνού.

Στη φύση, όμως, ο χρόνος που χάνεται δεν αναπληρώνεται εύκολα.

Η κεφαλληνιακή ελάτη δεν αναγεννάται μετά τη φωτιά με την ίδια ευκολία που αναγεννώνται άλλα είδη. Η αποκατάσταση του ελατοδάσους απαιτεί επιστημονικό σχεδιασμό, παραγωγή κατάλληλου φυτευτικού υλικού, συστηματικές φυτεύσεις και διαρκή παρακολούθηση για πολλές δεκαετίες.

Δεν αρκεί να φυτεύουμε ένα δέντρο και να θεωρούμε ότι η δουλειά τελείωσε. Κάθε αναδάσωση χρειάζεται φροντίδα, προστασία και έλεγχο. Πρέπει να παρακολουθείται η επιβίωση των νεαρών φυτών, πότισμα, φροντίδα, να αντικαθίστανται όσα δεν επιβιώνουν και να προστατεύονται οι εκτάσεις από νέες πυρκαγιές, παράνομες δραστηριότητες και άλλες ανθρώπινες παρεμβάσεις.

Για να γίνουν όλα αυτά, απαιτείται συνεχής παρουσία και ουσιαστική επιτήρηση από το Δασαρχείο Πάρνηθας.

Το Δασαρχείο έχει την ευθύνη μιας τεράστιας και ιδιαίτερα ευαίσθητης δασικής περιοχής. Παρ' όλα αυτά, η υποστελέχωσή του αποτελεί εδώ και χρόνια ένα σοβαρό πρόβλημα. Οι λιγοστοί εργαζόμενοι καλούνται να επιτηρούν μεγάλες εκτάσεις, να προστατεύουν τον Εθνικό Δρυμό, να ελέγχουν παράνομες δραστηριότητες και να παρακολουθούν τα έργα αποκατάστασης με περιορισμένο προσωπικό και μέσα.

Η πολιτεία οφείλει να ενισχύσει ουσιαστικά το Δασαρχείο με δασολόγους, δασοπόνους, δασοφύλακες, δασεργάτες, σύγχρονο εξοπλισμό και σταθερή χρηματοδότηση.

Οι εθελοντές μπορούμε να στεκόμαστε δίπλα στις αρμόδιες υπηρεσίες. Μπορούμε να συμμετέχουμε στις πυροφυλάξεις, να παρατηρούμε, να ενημερώνουμε άμεσα για κάθε ύποπτο καπνό και να βοηθάμε στις δράσεις προστασίας και αποκατάστασης.

Δεν μπορούμε, όμως, και δεν πρέπει να υποκαθιστούμε το κράτος.

Η προστασία ενός Εθνικού Δρυμού δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην αυταπάρνηση λίγων υπαλλήλων και στην προσφορά των εθελοντών. Απαιτεί οργάνωση, πρόληψη, επιστημονική γνώση, επαρκή στελέχωση και σταθερή παρουσία στο πεδίο.

Δεκαεννέα χρόνια μετά, η Πάρνηθα προσπαθεί ακόμη να επουλώσει τις πληγές της. Σε αρκετά σημεία η φύση επιστρέφει, αλλά το βουνό δεν είναι πια το ίδιο. Οι επόμενες πυρκαγιές δημιούργησαν νέες πληγές και απέδειξαν ότι το οικοσύστημα παραμένει εξαιρετικά ευάλωτο.

Η 28η Ιουνίου δεν πρέπει να είναι μόνο μια ημέρα θλίψης και μνήμης.

Πρέπει να είναι μια ημέρα ευθύνης.

Να μας θυμίζει ότι ένα δάσος που χρειάστηκε αιώνες για να δημιουργηθεί μπορεί να χαθεί μέσα σε λίγες ώρες. Να μας θυμίζει ότι η πρόληψη είναι σημαντικότερη από την κατάσβεση και ότι η αποκατάσταση απαιτεί συνέπεια, συνέχεια και υπομονή.

Η Εθελοντική Δράση Πάρνηθας τιμά τη μνήμη εκείνης της ημέρας με παρουσία και δράση. Με πυροφυλάξεις, ενημέρωση, εκπαίδευση, ευαισθητοποίηση και συνεργασία με όσους πραγματικά ενδιαφέρονται για την προστασία του βουνού.

Για εμάς η Πάρνηθα δεν είναι απλώς ένα βουνό.

Είναι η ιστορία μας, το φυσικό μας καταφύγιο, το σπίτι της άγριας ζωής και ένας πολύτιμος πνεύμονας ζωής για ολόκληρη την Αττική.

Δεν ξεχνάμε τη μεγάλη φωτιά της 28ης Ιουνίου 2007.

Θυμόμαστε, επαγρυπνούμε και προστατεύουμε.

Γιατί η Πάρνηθα μάς χρειάζεται όλους.

https://www.facebook.com/groups/1073148417387653/?multi_permalinks=1806236017412219&hoisted_section_header_type=recently_seen&__cft__[0]=AZaN_pODR1mcIBYNdwANnVEz0PINg4T-2fT2ZxHKmnQgcIEj8-Ab4iAltoT8YQO5oVDPgUoeSHe1K3x83IwOIzCpinLpLoBEBIC_SqGEKcwhlexynP31mNJdPnzbmwUg0bcb6IHybROCA_u6Gq1schCyx-SjkCzH8zwV3GUQJcF7G0ndrHRgdl-vOE0GMo3NCGdKt6iDQUmJwXmjQ_o0fgNjELsz9yf9hhkQs-W-Qt1Cvg&__cft__[1]=AZY6b1Cp9o-bnPz6K1XHShO9SRn7zdnQTx-NAhLU78nxhN0GM2CHMy4U8tsCuMQXQiuASxsrrFuoS9zzHpae87rBcTvqaLnQONDhJYPw2IT3y9gOmZGnTCVoM27-zmCgFAvKdPaPEEyHsHva3zqNGdKMI6JJC_e1BBMI39LpuTnPuk0a9xVWjoHVCt1fNOq_X0pJoMOMZvEfp2nolkNqj8ua&__tn__=%2CO%2CP-y-R

Ο μεγαλύτερος πνεύμονας της Αττικής παραδίδεται στις φλόγες- Η Πάρνηθα μετατρέπεται σε στάχτη κι αποκαΐδια

Ήταν μια από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές της Αττικής και- γιατί όχι- της Ελλάδας γενικότερα: μια μέρα σαν σήμερα, 28 Ιουνίου του 2007, ξεσπάει η πυρκαγιά στην Πάρνηθα που θα αποτεφρώσει 48.744 στρέμματα! Θεωρείται η πιο επιθετική και μεγαλύτερη δασική πυρκαγιά στην Αττική. Ο βασικότερος «πνεύμονας» του νομού με τους περισσότερους κατοίκους στην Ελλάδα εξαφανίστηκε!

Η φωτιά άρχισε από τα Δερβενοχώρια και εξαπλώθηκε γρήγορα προς τα δυτικά, κατακαίγοντας τα πάντα σε βάθος 15 χιλιομέτρων. Το βράδυ της 28ης Ιουνίου οι επίγειες πυροσβεστικές δυνάμεις βρέθηκαν μπροστά από μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, και ανάμεσα μέχρι τις 21:30, οι φλόγες διέσχισαν τον Εθνικό Δρυμό και έφτασαν να απειλούν τις εγκαταστάσεις του Καζίνο, του πάρκου κεραιών και τη βάση της Πολεμικής Αεροπορίας.

Αφού αποτέφρωσε δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους, η πυρκαγιά, έσβησε αρκετές ημέρες μετά, όταν οι πυροσβεστικές δυνάμεις έθεσαν υπό έλεγχο τις τελευταίες αναζωπυρώσεις.
Από τα 48.744 στρέμματα που παραδόθηκαν στο μένος της πυρκαγιάς, τα 36.000 ήταν εντός του Εθνικού Δρυμού και τα 27.200 ήταν περιοχή που ανήκε στο δίκτυο Natura 2000. Τετράποδα και πουλιά, χελώνες και ερπετά είχαν οδυνηρό θάνατο, ενώ τα διάσημα ελάφια της Πάρνηθας έτρεχαν απεγνωσμένα να γλυτώσουν. Η οικολογική καταστροφή χαρακτηρίστηκε ανεπανόρθωτη για τη χλωρίδα της περιοχής. Όμως, ο πληθυσμός των κόκκινων ελαφιών κατάφερε να επιβιώσει και να ανακάμψει σταδιακά τα επόμενα χρόνια, βρίσκοντας καταφύγιο στις πράσινες ζώνες του βουνού. Το δημοφιλές Δάσος των Γιγάντων, με τα δυσθεώρητα έλατα, έγινε δάσος από καιόμενους σκελετούς…
Η απώλεια του φυσικού πνεύμονα της Αττικής προκάλεσε αγανάκτηση, αλλά και κινητοποίηση από τους πολίτες. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, υπήρξαν εντατικές προσπάθειες τεχνητής αναδάσωσης, προστασίας του εδάφους από τη διάβρωση και φυσικής αναγέννησης, ώστε να αποκατασταθεί σταδιακά το πολύτιμο οικοσύστημα. Η πυρκαγιά, επίσημα, αποδόθηκε σε πυλώνα της ΔΕΗ.

Τη χρονιά εκείνη- το 2007- από τις δασικές πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν σε πολλούς νομούς της Ελλάδας έχασαν τη ζωή τους 84 άνθρωποι, καταστράφηκαν 1.500 σπίτια και αποτεφρώθηκαν περισσότερα από 2.700km2 γης, 4,5 εκατομμύρια ελαιόδεντρα και 60.000 ζώα κάηκαν. Από τις πυρκαγιές επλήγησαν οι νομοί: Μεσσηνίας, Αρκαδίας, Ηλείας (όπου έχασαν τη ζωή τους 49 άνθρωποι), Αχαΐας, Λακωνίας, Αργολίδας, Κορινθίας, Αττικής και Ευβοίας και Φθιώτιδας.

https://www.ethnos.gr/todayinhistory/article/409214/omegalyterospneymonasthsattikhsparadidetaistisflogeshparnhthametatrepetaisestaxthkiapokaidia

Σαν σήμερα 28 Ιουνίου 1899, ακριβώς στις 8 το πρωί

Σαν σήμερα 28 Ιουνίου 1899, ακριβώς στις 8 το πρωί, οι Βρετανοί αποικιοκράτες εκτελούν με απαγχονισμό τον Ολογκμποσέρε, στρατιωτικό ηγέτη και πολεμιστή του Βασιλείου του Μπενίν (σημερινή νότια Νιγηρία), ο οποίος είχε διεξαγάγει ανταρτοπόλεμο εναντίον τους επί δύο χρόνια.

Το 1896-1897 οι Βρετανοί επιδίωκαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους το πλούσιο σε φοινικέλαιο και ελεφαντόδοντο Βασίλειο του Μπενίν, ένα από τα ισχυρότερα και πλέον ανεπτυγμένα κράτη της Δυτικής Αφρικής, γνωστό για τη διοικητική του οργάνωση και τα περίφημα χάλκινα έργα τέχνης του, τα λεγόμενα Μπρούντζινα του Μπενίν.

Το Βασίλειο διατηρούσε σημαντικό βαθμό ανεξαρτησίας και ο βασιλιάς του, ο Όμπα, αντιστεκόταν στις πιέσεις για πλήρες άνοιγμα του εμπορίου.

Τον Ιανουάριο του 1897, ο Βρετανός αναπληρωτής πρόξενος Φίλιπς οργάνωσε αποστολή προς την πρωτεύουσα του Μπενίν.

Ο Όμπα είχε ενημερώσει ότι δεν ήταν κατάλληλη στιγμή για επίσκεψη, καθώς τελούνταν θρησκευτικές τελετές.

Παρ' όλα αυτά, ο Φίλιπς προχώρησε. Σε επιστολή του προς το Βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών είχε μάλιστα αφήσει να εννοηθεί ότι η επίσκεψη θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για την απομάκρυνση του Όμπα.

4 Ιανουαρίου 1897, η αποικιοκρατική αποστολή, αποτελούμενη από περίπου 250 άτομα (Ευρωπαίους αξιωματούχους, Αφρικανούς μεταφορείς και συνοδούς), δέχθηκε επίθεση κοντά στην πόλη.

Ο Φίλιπς, επτά ακόμη Βρετανοί και μεγάλος αριθμός Αφρικανών συνοδών και μεταφορέων, σκοτώθηκαν.

Οι Βρετανοί απέδωσαν σημαντικό ρόλο στην επίθεση στον πολεμικό αρχηγό Ολογκμποσέρε και οργάνωσαν άμεσα "τιμωρητική" εκστρατεία του Μπενίν τον Φεβρουάριο του 1897.

Η πρωτεύουσα του Μπενίν καταλήφθηκε και πυρπολήθηκε, χιλιάδες έργα τέχνης λεηλατήθηκαν.

Μέχρι σήμερα, τα περίφημα Μπρούντζινα του Μπενίν βρίσκονται διασκορπισμένα σε μουσεία της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, ενώ συνεχίζονται οι προσπάθειες επαναπατρισμού τους.

Ο Όμπα εξορίστηκε (όπως ήταν απο την αρχή το σχέδιο των Βρετανών) και το Βασίλειο ενσωματώθηκε στην αποικιακή διοίκηση.

Όμως ο Ολογκμποσέρε αρνήθηκε να παραδοθεί.

Για περίπου δύο χρόνια οργάνωσε ομάδες αντίστασης, διεξήγαγε επιθέσεις κατά Βρετανικών αποσπασμάτων και προσπάθησε να διατηρήσει εστίες αντίστασης στις αγροτικές περιοχές.

Συνελήφθη από τις Βρετανικές αρχές και εκτελέστηκε διά απαγχονισμού στις 28 Ιουνίου 1899.

"Βάρβαρος", "ληστής" και "στασιαστής" για τους Βρετανούς αποικοκράτες, ο Ολογκμποσέρε θεωρείται απο πολλούς ιστορικούς της Νιγηρίας μια από τις σημαντικότερες μορφές της πρώιμης αντι-αποικιακής αντίστασης στη Δυτική Αφρική.

(Στην φωτογραφία, ο Ολογκμποσέρε μετά την σύλληψη του το 1899 με στρατιώτες της Βρετανικής αποικιακής διοίκησης)

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid024xG1uvtQDKhVsBxiNewiKBnsRR2eRbNwHDP33dWDh62WyNiqA3RwMJs9bfVZ6uc9l&id=100066793461714&__cft__[0]=AZZ9C6pcyJ57HlZTsuVImKNE1v547WHchystcIW4Yp3ucjS67zKUJorDewuVdO0QvEhxdUzoA3mJLdejdSI3w23SrVkvBBGLMsey3hpEHSQUzhMGFjGr8wUJbP4NblU7UQK2zsLV1BxVLSBPeOGXfBf8NrneZqWsHKqYJonpmTw5OreJ0_LMs4EOrlBe6Q3gIDE&__cft__[1]=AZbgKCaA-VWWnQFSTand0ldo3ClrW2xXQ95vOgQz8Euktg_1ULY2DLZvgxQVXIyhPNXT2MOaihdQMYNXUc0aYjUjVSXg9mRGvdXM-bjRWi6pT00zWuChZgsVSLuCdWfk9AV3D24OEYcEL8jZO0gx_El7VIX1o10EEQlLt1PXYe9WiQnSVCTNeydKa1EDRU7mfm0&__tn__=%2CO%2CP-y-R

Άγιος Σέργιος ο δίκαιος ο Μάγιστρος

O Σέργιος μάγιστρος ων πριν εν βίω,
Θεού μάγιστρος νυν δέδεικται εν πόλω.

Ο Άγιος και δίκαιος Σέργιος, καταγόταν από την κωμόπολη Νικήτια της Αμάστρισου, του Εύξεινου Πόντου. Η οικογένεια του ήταν αριστοκρατικής καταγωγής και συνδεόταν με συγγενικούς δεσμούς με εκείνη της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, συζύγου του αυτοκράτορα Θεόφιλου. Έκανε λαμπρές σπουδές και γρήγορα έφθασε σε υψηλά στρατιωτικά και πολιτικά αξιώματα. Αν και ο Θεόφιλος ήταν θερμός υποστηρικτής των εικονομάχων, ο Σέργιος παρέμεινε πιστός στην ορθόδοξη πίστη και κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για την αναστύλωση των Ιερών Εικόνων. Αναδείχθηκε δε και προστάτης πολλών υπερασπιστών των αγίων εικόνων, κατά τον από του Θεόφιλου διωγμό. Μετά δε το θάνατο του Θεόφιλου, συνετέλεσε τα μέγιστα και εξάντλησε όλη την επιρροή του για να ενισχυθεί η γνώμη της Θεοδώρας για τη σύγκληση Οικουμενικης Συνόδου, για την αναστύλωση των Εικόνων. Εκοιμήθη ειρηνικά στην Κρήτη και ετάφη στη μονή του Μαγίστρου. Αργότερα τα άγια λείψανά του μετακομίσθηκαν με μεγάλες τιμές και ετάφησαν στη Μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου την οποία έκτισε ο ίδιος στον κόλπο της Νικομήδειας, η οποία λεγόταν του Νικητιάνου επειδή ο κτήτοράς της καταγόταν από την κωμόπολη Νικήτια.

https://saint.gr/1910/saint.aspx

Εύρεση των Τιμίων Λειψάνων των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου

Ὀστᾶ φανέντα Μαρτύρων Ἀναργύρων,
Βλύζουσι κρουνοὺς θαυμάτων ἀναργύρως.
Εἰκάδι ὀγδοάτῃ Κῦρος φάνη ἠδ' ὁμόαθλος.

Αγωνίσθηκαν και οι δύο στα χρόνια του Διοκλητιανού (292 μ.Χ.).

Ο Κύρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και ο Ιωάννης από την Έδεσσα. Άριστα καταρτισμένοι στην ιατρική επιστήμη, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς στους φτωχότερους συνανθρώπους τους. Και όχι μόνο δεν έπαιρναν χρήματα από κανένα, αλλά και οι ίδιοι έδιναν τα δικά τους, μέχρι που έμειναν φτωχοί. Γι' αυτό και επονομάστηκαν Ανάργυροι. Μαζί με την ιατρική βοήθεια που προσέφεραν στους πάσχοντες, μετέδιδαν σ' αυτούς και τη σωτήρια αλήθεια του Ευαγγελίου. Τα λόγια τους έδωσαν φως του Χριστού σε πολλούς ειδωλολάτρες.

Άλλα η δράση τους καταγγέλθηκε στις αρχές, με αποτέλεσμα να τους αποκεφαλίσουν και άξια να πάρουν το στεφάνι του μαρτυρίου. Τότε οι χριστιανοί τους έθαψαν κρυφά, και όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αρκάδιος και Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας ο Θεόφιλος (400 μ.Χ.), τα άγια λείψανα τους βρέθηκαν και με πανηγυρικό τρόπο έγινε η ανακομιδή τους. Πολλοί, μάλιστα, ασθενείς που άγγιξαν αυτά, θεραπεύθηκαν. Έτσι, επιβεβαιώνεται ότι οι «δίκαιοι εἰς τὸν αἰῶνα ζώσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὃ μισθὸς αὐτῶν» (Σοφία Σολομώντος, ε' 15). Οι δίκαιοι δηλαδή, ζουν αιώνια, και η ανταμοιβή που αρμόζει σ' αυτούς βρίσκεται στα χέρια του Κυρίου.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’.
Τὰ θαύματα τῶν Ἁγίων σου Μαρτύρων, τεῖχος ἀκαταμάχητον ἡμῖν δωρησάμενος, Χριστὲ ὁ Θεός, ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, βουλὰς ἐθνῶν διασκέδασον, τῆς βασιλείας τὰ σκῆπτρα κραταίωσον, ὡς μόνος ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος.

Έτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας χάριτος, τὴ ἐνεργεῖα, ἀναβλύζοντα, θαυμάτων ρεῖθρα, ἀναργύρως τὰ σεπτὰ ὑμῶν λείψανα, ἐκ τῶν λαγόνων τῆς γῆς κόσμω ἔλαμψαν, Κῦρε θεόφρον, Ἰωάννη τὲ ἔνδοξε, ὅθεν ἅπαντες, τὴν τούτων τιμῶντες εὕρεσιν, αἰτοῦμεν δι' ὑμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἐκ τῆς θείας χάριτος, τὴν δωρεὰν τῶν θαυμάτων, εἰληφότες, Ἅγιοι, θαυματουργεῖτε ἐν κόσμῳ, ἄπαντα, ἡμῶν τὰ πάθη τῇ χειρουργίᾳ, τέμνετε, τῇ ἀοράτῳ Κῦρε θεόφρον, σὺν τῷ θείῳ Ἰωάννῃ, ὑμεῖς γὰρ θεῖοι, ἰατροὶ ὑπάρχετε.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

https://saint.gr/1908/saint.aspx