Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026
Μάτι: Στον Άρειο Πάγο οι συγγενείς θυμάτων για τον ομαδικό τάφο στη Νέα Μάκρη
Νέο κύκλο ερευνών ζητά ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018, καθώς προσφεύγει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ζητώντας την πλήρη διερεύνηση νέων, κρίσιμων στοιχείων που σχετίζονται με τον ομαδικό τάφο στη Νέα Μάκρη.
Λίγες ημέρες πριν την όγδοη επέτειο της τραγωδίας, ο Συλλογος εξέδωσε δελτίο Τύπου αναφέροντας τα εξής:
«Ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική κατέθεσε σήμερα αναφορά – αίτημα διενέργειας ποινικής διερεύνησης στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ζητώντας την πλήρη διερεύνηση κρίσιμων ζητημάτων που, σύμφωνα με τα στοιχεία που συνοδεύουν την αναφορά, δεν έχουν μέχρι σήμερα αποσαφηνιστεί.
Η αναφορά πρωτοκολλήθηκε και συνοδεύεται από φάκελο επίσημων εγγράφων και λοιπών αποδεικτικών στοιχείων και θέτει υπόψη της Δικαιοσύνης σειρά ζητημάτων που αφορούν τη διαχείριση, την καταγραφή, την ταυτοποίηση και ταφή θυμάτων της πυρκαγιάς της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική.
Μεταξύ άλλων, ζητείται να διερευνηθούν:
– στοιχεία σχετικά με χώρο ομαδικής ταφής στο κοιμητήριο Νέας Μάκρης, στον οποίο, σύμφωνα με την αναφορά, έχουν ενταφιαστεί αταυτοποίητα ανθρώπινα υπολείμματα, πιθανά υπολείμματα ήδη ταυτοποιημένων θυμάτων, ζωικά κατάλοιπα και λοιπά αντικείμενα ανθρώπινων υπολειμμάτων που αναδείχθηκαν κατά την ποινική διαδικασία,
– η διαχείριση της σορού γυναίκας που εντοπίστηκε στη θάλασσα μετά την πυρκαγιά, μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο Σχιστού και ενταφιάστηκε μετά την πάροδο σημαντικού χρονικού διαστήματος, ώστε να διαπιστωθεί εάν τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες ταυτοποίησης,
– οι διαδικασίες ταυτοποίησης και παράδοσης σορών, υπό το φως περιστατικών λανθασμένης παράδοσης ανθρώπινων υπολειμμάτων που αναδείχθηκαν κατά την ποινική διαδικασία,
– η ύπαρξη και αξιολόγηση ψηφιακών αποδεικτικών μέσων και κάθε άλλου στοιχείου που ενδέχεται να συμβάλει στην πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.
Η αναφορά ζητεί και τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, τη διερεύνηση τυχόν ποινικών ή άλλων ευθυνών που ενδεχομένως προκύψουν από την έρευνα, καθώς και τη λήψη όλων των αναγκαίων ανακριτικών και πραγματογνωμοσυνικών ενεργειών κατά την κρίση των αρμόδιων εισαγγελικών αρχών».
Σε δήλωση της η πρόεδρος του Συλλόγου, Αναγνώστου Κάλλι, επισημαίνει:
«Με την αναφορά που καταθέτουμε ζητούμε να διερευνηθούν πλήρως πραγματικά περιστατικά και στοιχεία που, κατά την άποψή μας, επιβάλλουν περαιτέρω έλεγχο. Οι οικογένειες όλων των θυμάτων έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν ότι οι οικείοι τους, όπως και όποια ανθρώπινα λείψανα, αντιμετωπίστηκαν με τον σεβασμό που επιβάλλει ο νόμος και ότι κάθε κρίσιμο στοιχείο αξιολογήθηκε. Η πλήρης διαλεύκανση αποτελεί για εμάς τον ελάχιστο φόρο τιμής που μπορούμε να προσφέρουμε στους νεκρούς. Για την Πολιτεία είναι η ελάχιστη υποχρέωση απέναντι στα θύματα, στις οικογένειές τους και στην ίδια την απονομή της Δικαιοσύνης».
https://thepressproject.gr/mati-ston-areio-pago-oi-syngeneis-thymaton-gia-ton-omadiko-tafo-sti-nea-makri/
Πρόταση για 10ήμερη εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν μέσω διαμεσολαβητών – Στόχος η επανεκκίνηση των συνομιλιών
Διαμεσολαβητές διαβίβασαν στην Τεχεράνη πρόταση για 10ήμερη κατάπαυση του πυρός με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με στόχο τη δημιουργία περιθωρίου για την αναβίωση της προσωρινής συμφωνίας που είχε επιτευχθεί τον προηγούμενο μήνα. Παράλληλα, εξετάζεται δεύτερο σχέδιο εκεχειρίας που θα επέτρεπε την επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ, ενώ τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Τεχεράνη δηλώνουν ότι παραμένουν ανοιχτές στη διπλωματία, χωρίς ωστόσο να αναστέλλουν τις στρατιωτικές τους κινήσεις.
Flags of the USA and Iran
Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ISNA, η πρόταση προβλέπει την επιστροφή των δύο πλευρών στις θέσεις που διατηρούσαν πριν από την τελευταία κλιμάκωση της έντασης, στις 9 Ιουλίου, ανοίγοντας τον δρόμο για την επανέναρξη των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.
Την ίδια στιγμή, το Al Arabiya, επικαλούμενο δική του πηγή, μετέδωσε ότι βρίσκεται υπό εξέταση και δεύτερη πρόταση κατάπαυσης του πυρός. Το συγκεκριμένο σχέδιο αποσκοπεί στην επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ για χρονικό διάστημα από 10 ημέρες έως δύο εβδομάδες.
Οι εξελίξεις καταγράφονται ενώ οι τιμές του πετρελαίου κινούνται ανοδικά μετά την επανέναρξη των εχθροπραξιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με την τιμή του αργού να υπερβαίνει τα 90 δολάρια ανά βαρέλι.
Νωρίτερα, ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, εξαπέλυσε αιχμές κατά της Ουάσιγκτον μέσω ανάρτησής του στην πλατφόρμα X.
«Οι Αμερικανοί μεταφέρουν συνεχώς νέα στρατιωτικά μέσα στην περιοχή, ενώ την ίδια στιγμή ισχυρίζονται ότι επιδιώκουν τον τερματισμό του πολέμου», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «νομίζουν πως μπορούν να υποτιμήσουν τη νοημοσύνη μας, υπολογίζοντάς την με βάση το δικό τους περιορισμένο IQ».
Ο Γκαλιμπάφ υποστήριξε ακόμη ότι το Ιράν έχει πλέον αποκτήσει μεγάλη εμπειρία στην αναγνώριση «των αμερικανικών παιχνιδιών» και έχει προετοιμαστεί αναλόγως, επισημαίνοντας πως «οι πράξεις πρέπει να επιβεβαιώνουν τα λόγια και όχι να τα διαψεύδουν».
Από αμερικανικής πλευράς, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επανέλαβε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν ανοιχτές σε διαπραγματεύσεις, υπογραμμίζοντας πως η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εξακολουθεί να επιδιώκει μια μακροπρόθεσμη ειρηνευτική συμφωνία με την Τεχεράνη.
Ο Ρούμπιο δήλωσε ότι το Ιράν εξακολουθεί να αποστέλλει μηνύματα, τόσο απευθείας όσο και μέσω τρίτων χωρών, εκφράζοντας την επιθυμία του για συνομιλίες.
«Οι Ιρανοί αξιωματούχοι συνεχίζουν να στέλνουν μηνύματα ότι θέλουν να συνομιλήσουν και να διαπραγματευτούν, όμως εμείς απαντάμε στη συμπεριφορά τους», ανέφερε χαρακτηριστικά σε δημοσιογράφους.
Ερωτηθείς εάν η Τεχεράνη είναι έτοιμη να προσέλθει σε συνομιλίες, απάντησε ότι έχει λάβει σχετικά μηνύματα τόσο απευθείας όσο και μέσω πολλαπλών διαύλων που αξιοποιούν άλλες χώρες.
Ανάλογη θέση εξέφρασε και ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος, ο οποίος δήλωσε τη Δευτέρα ότι η Τεχεράνη εξακολουθεί να παραμένει ανοιχτή στη διπλωματία.
Παράλληλα, ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγκαΐ, ανέφερε ότι οι διαμεσολαβητές εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις θα συνεχίσουν τις «αμυντικές στρατιωτικές επιχειρήσεις» για όσο διάστημα συνεχίζονται οι επιθέσεις.
https://thepressproject.gr/protasi-gia-10imeri-ekecheiria-metaxy-ipa-kai-iran-meso-diamesolaviton-stochos-i-epanekkinisi-ton-synomilion/
Axios: Την Τρίτη η αποχώρηση ισραηλινών στρατευμάτων από «πιλοτικές ζώνες» στον νότιο Λίβανο
Την Τρίτη 21 Ιουλίου αναμένεται να ξεκινήσει η αποχώρηση ισραηλινών στρατευμάτων από συγκεκριμένες «πιλοτικές ζώνες» στον νότιο Λίβανο, σύμφωνα με το Axios που επικαλείται ανώτερο Ισραηλινό αξιωματούχο. Η εξέλιξη έρχεται μετά την ανάπτυξη μονάδων του λιβανέζικου στρατού σε τρεις κοινότητες της περιοχής, στο πλαίσιο συμφωνίας που προβλέπει τη σταδιακή ανάληψη της ασφάλειας από τις λιβανέζικες δυνάμεις και την απομάκρυνση των ισραηλινών μονάδων.
Η διαδικασία αποχώρησης των ισραηλινών στρατευμάτων από τις καθορισμένες «πιλοτικές ζώνες» στον νότιο Λίβανο αναμένεται να ξεκινήσει την Τρίτη 21 Ιουλίου, όπως μεταδίδει το Axios, επικαλούμενο ανώτερο αξιωματούχο του Ισραήλ.
Η εξέλιξη ακολουθεί την επίσημη ενημέρωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, σύμφωνα με την οποία ο λιβανέζικος στρατός ξεκίνησε ήδη από τη Δευτέρα 20 Ιουλίου να αναλαμβάνει καθήκοντα ασφαλείας σε τρεις συγκεκριμένες κοινότητες του νότιου Λιβάνου: τα χωριά Φρουν, Σρίφα και Ζαουτάρ αλ-Χαρμπίγια.
Η ανάπτυξη των λιβανέζικων δυνάμεων πραγματοποιείται υπό την εποπτεία της Ομάδας Στρατιωτικού Συντονισμού για τον Λίβανο.
Παρά την κοινή ανακοίνωση για την έναρξη της διαδικασίας, η κατάσταση στο πεδίο παρουσιάζει διαφορετικά δεδομένα, καθώς η παρουσία των ισραηλινών δυνάμεων δεν είναι ίδια σε όλες τις περιοχές.
Η πρώτη ζώνη, που περιλαμβάνει τα χωριά Φρουν και Σρίφα, βρίσκεται σε περιοχή όπου αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ισραηλινή στρατιωτική παρουσία, καθώς βρίσκεται εκτός της γραμμής ελέγχου του Ισραήλ. Εκεί, η εφαρμογή της συμφωνίας αφορά κυρίως την ενίσχυση των περιπολιών και την ανάπτυξη των λιβανέζικων δυνάμεων ασφαλείας.
Αντίθετα, το χωριό Ζαουτάρ αλ-Χαρμπίγια βρίσκεται εντός της ζώνης ασφαλείας που ελέγχει το Ισραήλ. Για τον λόγο αυτό, η εφαρμογή της συμφωνίας προϋποθέτει την πραγματική αποχώρηση και σύμπτυξη των ισραηλινών μονάδων που βρίσκονται στην περιοχή.
Η Ουάσιγκτον δεν προχώρησε σε λεπτομερή περιγραφή του ακριβούς επιχειρησιακού περιεχομένου της «έναρξης των επιχειρήσεων», ωστόσο η κίνηση θεωρείται το πρώτο πρακτικό βήμα για τη σταδιακή αντικατάσταση των ισραηλινών δυνάμεων από τον επίσημο στρατό του Λιβάνου.
Η ενεργοποίηση του σχεδίου αποτελεί αποτέλεσμα των εντατικών διαβουλεύσεων που πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα στη Ρώμη, μεταξύ εκπροσώπων του Ισραήλ και του Λιβάνου, με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπογράμμισε ότι θα συνεχίσει τη στενή συνεργασία με τις δύο πλευρές, προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή εφαρμογή των συμφωνηθέντων.
Η συμφωνία-πλαίσιο της 26ης Ιουνίου προβλέπει μια υπό όρους ανταλλαγή: το Ισραήλ προχωρά σε σταδιακή αποχώρηση των στρατευμάτων του και ο στρατός του Λιβάνου αναλαμβάνει την αποκλειστική ευθύνη για την ασφάλεια των περιοχών αυτών.
Παράλληλα, η Βηρυτός δεσμεύεται για την πλήρη αποστρατιωτικοποίηση των συγκεκριμένων περιοχών από υποδομές και οπλισμό της Χεζμπολάχ.
Οι «πιλοτικές ζώνες» λειτουργούν ως δοκιμαστικό μοντέλο εφαρμογής της συμφωνίας εκατέρωθεν του ποταμού Λιτάνι, πριν εξεταστεί η επέκτασή του στο σύνολο της περιοχής.
Παρά την έναρξη της διαδικασίας, η εφαρμογή της συμφωνίας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια.
Η Χεζμπολάχ έχει απορρίψει τη συμφωνία, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε διευθέτηση θα πρέπει να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.
Μέχρι στιγμής, η οργάνωση δεν έχει ξεκαθαρίσει εάν σκοπεύει να εμποδίσει ενεργά την ανάπτυξη του λιβανέζικου στρατού στις περιοχές αυτές.
Παράλληλα, το κείμενο της συμφωνίας δεν προβλέπει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση της ισραηλινής αποχώρησης. Το Ισραήλ διατηρεί τη θέση ότι θα παραμείνει σε ζώνη ασφαλείας βάθους 10 χιλιομέτρων κατά μήκος των συνόρων, όσο θεωρεί ότι υπάρχει στρατιωτική απειλή από τη Χεζμπολάχ.
Η χρονική συγκυρία της εφαρμογής της συμφωνίας θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς συμπίπτει με την προγραμματισμένη επίσκεψη του προέδρου του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, στην Ουάσιγκτον, όπου αναμένεται να συναντηθεί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.
Μέχρι στιγμής, η ανώτατη διοίκηση του ισραηλινού στρατού δεν έχει προχωρήσει σε επίσημες δημόσιες ανακοινώσεις σχετικά με το ακριβές χρονοδιάγραμμα ή τις λεπτομέρειες της αποχώρησης από τις πιλοτικές περιοχές.
https://thepressproject.gr/axios-tin-triti-i-apochorisi-israilinon-stratevmaton-apo-pilotikes-zones-ston-notio-livano/
Ο Άντι Μπέρναμ έγινε ο έβδομος Βρετανός πρωθυπουργός σε μια δεκαετία
Ο Άντι Μπέρναμ είναι πλέον και επισήμως ο 59ος πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου και ο έβδομος μέσα στην τελευταία δεκαετία. Ο βασιλιάς Κάρολος Γ' του ανέθεσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, σύμφωνα με το πρωτόκολλο, ενώ λίγη ώρα αργότερα ο νέος πρωθυπουργός βρέθηκε μπροστά από την Ντάουνινγκ Στριτ, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, Μαρί-Φρανς, για να απευθυνθεί στο βρετανικό κοινό.
Ο Μπέρναμ εκφώνησε την πρώτη του ομιλία έξω από τη Ντάουνινγκ Στριτ, υποσχόμενος ένα «ορόσημο ανατροπής» για τη χώρα και τις μεγαλύτερες πολιτικές και οικονομικές αλλαγές των τελευταίων 40 ετών.
Το πρόγραμμά του συνδυάζει άμεσα μέτρα ανακούφισης για την αντιμετώπιση του κόστους ζωής και την πάταξη της έλλειψης στέγης, καθώς και ένα δεκαετές πλάνο με στόχο την αποκέντρωση της εξουσίας, την αναμόρφωση του οικονομικού μοντέλου της χώρας και επαναφορά των βασικών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας υπό δημόσιο έλεγχο.
Νωρίτερα, ο απερχόμενος Κιρ Στάρμερ είχε εκφωνήσει την τελευταία του ομιλία έξω από την Ντάουνινγκ Στριτ.
Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έστειλε τα θερμά του συγχαρητήρια και κάλεσε τον Μπέρναμ να επισκεφθεί το Βερολίνο το συντομότερο δυνατό. Στο μήνυμά του τόνισε τη βαθιά σύνδεση των δύο χωρών, ειδικά στις σημερινές προκλήσεις, και ευχήθηκε κάθε επιτυχία στο νέο πρωθυπουργό.
Ο Μπέρναμ έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι τα πρώτα του τηλεφωνήματα θα είναι στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, διαβεβαιώνοντας τον Ουκρανό πρόεδρο ότι η στήριξη της Βρετανίας προς την Ουκρανία παραμένει αμετάβλητη.
https://thepressproject.gr/o-anti-bernam-egine-o-evdomos-vretanos-prothypourgos-se-mia-dekaetia/
Το Ισραήλ μετέτρεψε τους πανηγυρισμούς του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Δυτική Όχθη σε κηδεία
Το Ισραήλ μετέτρεψε τους πανηγυρισμούς του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Δυτική Όχθη σε κηδεία.
Ενώ εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο γιόρταζαν τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη η βία συνεχίστηκε με τραγικές συνέπειες.
Το Υπουργείο Υγείας της Παλαιστίνης ανακοίνωσε τον μαρτυρικό θάνατο του Awda Abdul Rahim Awda Farakhna (53 ετών) και του Ahmad Adel Rashid Abu Mukh (26 ετών), οι οποίοι δέχθηκαν πυρά κατά τη διάρκεια επίθεσης Ισραηλινών εποίκων στην κωμόπολη Deir Jarir, βόρεια της Ραμάλα. Παράλληλα, αρκετοί ακόμη Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν, ορισμένοι σοβαρά.
Σύμφωνα με την Παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέληνο, οι διασώστες μετέφεραν αρχικά έναν σοβαρά τραυματισμένο άνδρα με τραύμα στην κοιλιακή χώρα. Αργότερα διακομίστηκαν ακόμη δύο τραυματίες, μεταξύ των οποίων ένας 55χρονος, στον οποίο έγινε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση κατά τη μεταφορά του λόγω της κρίσιμης κατάστασής του.
Τοπικές πηγές ανέφεραν επίσης ότι ισραηλινές δυνάμεις άνοιξαν πυρ εναντίον ασθενοφόρου που μετέφερε έναν από τους τραυματίες προς το νοσοκομείο.
Μάρτυρας δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) ότι Ισραηλινοί έποικοι, υπό την προστασία του ισραηλινού στρατού και της αστυνομίας, εισέβαλαν στην παλιά συνοικία του χωριού, πραγματοποίησαν εφόδους σε κατοικίες και στάβλους, επιτέθηκαν σε κατοίκους και έκλεψαν πρόβατα. Όταν οι κάτοικοι προσπάθησαν να υπερασπιστούν το χωριό τους, ξέσπασαν συγκρούσεις και άνοιξαν πυρ εναντίον των νεαρών της περιοχής.
Την ώρα που ο κόσμος πανηγύριζε μια γιορτή του αθλητισμού, οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη θρηνούσαν ακόμη δύο ζωές που χάθηκαν μέσα στη συνεχιζόμενη βία της κατοχής.
https://www.facebook.com/PALESTINIANCOMMUNITYGR/posts/pfbid02K3bm1HEXe1hxyjmn8fh4QBpisXiuPF2TBpkWReEtFo79XLTyUGEVzsGDaSjDSyJml?__cft__[0]=AZZbynVK-33n7pTyL0afb5V-0-s3xiRsY1HFzzl3rfdHu0G8Q0xhdLUrIUXGXqz5f06ciTt2oAhQGTHDsqD4-aazyjF4-smh4K95vVV2UCVUTQz_R6oZbGY1aTRFYx5L2-98gjngoZTuayAUJVd0nVJl1QoETeI8VJZW1ZIGnIGM_7BQsO_KPYU55jaw8DI2GSJnmDnBObmp_3klysTPuXtKiObG3-XIaN1O3YADsTlFdA&__tn__=%2CO%2CP-y-R
Οι Χούθι απέκλεισαν ναυτικά τη Σαουδική Αραβία
https://www.facebook.com/reel/2169735730554723/?__cft__[0]=AZaNhJAr-E7CQGP44vxKL4wNgZ_rTXuxmz77yj2udunVrITYxDETkkcWknbimiwuSbm8cliafDC8g00SZqGjXGHOLG4oVnSDQPrjalDMgng4i5auTBnjEbOZ9yvio4H4lSNCosBn2VRlyalh2Ohq-h7mkgJbDLuypmKD4rzTCZDRbwYV5Jd3_Wydzp-AnXTcLTc&__tn__=%2CO%2CPH-R
Τα εγκλήματα των Γερμανών τον Ιούλιο του 1944 στην Πάρνηθα
Τι μπορεί να συνδέει τα Λεγραινά που βρίσκονται κοντά στο Σούνιο με την Πάρνηθα; Η απάντηση είναι η θυσία των 17 βοσκών τον Ιούλιο του 1944. Αθώα θύματα που έπεσαν από τη δολοφονική μανία των ναζί. Η εκτέλεση ήταν στα πλαίσια αντιποίνων για το φόνο του Γερμανού φρούραρχου στο Κακοσάλεσι. Οι βοσκοί πήγαιναν τα κοπάδια τους το καλοκαίρι στην Πάρνηθα, ενώ οι ίδιοι ήταν από τα Λεγραινά.
Στις 20 Ιουλίου έγινε η σύλληψή τους, ανακρίθηκαν και τέσσερις μέρες μετά, έγινε η εκτέλεσή τους στο Κακοσάλεσι Πάρνηθας. Στην πλειοψηφία τους ήταν μέλη δύο οικογενειών.
Στις 23 Ιουλίου 1944, οι Γερμανοί σκότωσαν στον Βουρλοπόταμο της Πάρνηθας τους 17 Σαρακατσάνους ποιμένες, με την κτηνωδία να μην έχει προηγούμενο διότι πριν τους εκτελέσουν τους υποχρέωσαν να σκάψουν οι ίδιοι τον τάφο τους (τα οστά τους βρέθηκαν τυχαία 30 χρόνια αργότερα, το 1974, σε εργασίες αμμοληψίας για την διάνοιξη του δρόμου).
Ταυτοποιήθηκαν από αντικείμενα που είχαν μαζί τους και αναγνωρίστηκαν από μέλη των οικογενειών τους.
Ήταν άλλο ένα έγκλημα, όχι και τόσο γνωστό, από εκείνη τη μαύρη περίοδο.
Τα ονόματα των θυμάτων
Ντούνας Δημήτριος
Ντούνας Ευάγγελος
Ντούνας Ηλίας
Ντούνας Παναγιώτης
Ντούνας Κωνσταντίνος
Ντούνας Γεώργιος
Ντούνας Κώστας
Καραγιώργος Ιωάννης
Καραγιώργος Σωτήριος
Καραγιώργος Γεώργιος
Καραγιώργος Βενιζέλος
Καραγιώργος Ηλίας
Μακροδημήτρης Σταύρος
Μακροδημήτρης Γεώργιος
Μακροδημήτρης Ιωάννης (μαζί και τα δύο παιδιά του)
Πετρογιάννης Δημήτριος από τον Ασπρόπυργο
Ρούσος Σπύρος από την Εύβοια
Για το 2026 το τρισάγιο για τους εκτελεσμένους Μενιδιάτες, Χασιώτες και Σαρακατσάνους από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής στην Πάρνηθα το 1944 έγινε το Σάββατο 4 Ιουλίου και όπως αναφέρει το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αχαρνών: «Το τρισάγιο τελέστηκε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου.
Το Τρισάγιο τέλεσαν ο Αρχιμανδρίτης Μιχαήλ και οι πατέρες Γεώργιος, Μιχαήλ και Νεκτάριος.
Χαιρετισμούς απηύθυναν η Πρόεδρος της Ι.Λ.Ε.Α. Μαργαρίτα Κλαδιά, η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφία Ζαχαράκη, ο Βουλευτής Βασίλης Οικονόμου, ο Αντιπεριφερειάρχης Αν. Αττικής Δημήτρης Δαμάσκος, ο Αντιδήμαρχος Μιχάλης Βρεττός και στη μνήμη των εκτελεσμένων αναφέρθηκαν η Ρένα Κουμπούρη εγγονή του εκτελεσθέντος Γεωργίου Χειλετζάρη και ο Σπύρος Σερέπας ανιψιός του εκτελεσθέντος Ιωάννη Σερέπα».
Δεν ήταν τα μόνα εγκλήματα των Γερμανών στην περιοχή
Συχνά οι κάτοικοι της περιοχής για ανάγκες ξυλείας και κτηνοτροφίας βρίσκονταν στο βουνό, αυτό έγινε και την Παρασκευή 7 Ιουλίου 1944, αλλά οι Γερμανοί είχαν άλλα σχέδια.
Αρχικά σκότωσαν το Δημήτρη Τσεβά μπροστά στα μάτια του γιού του την ώρα που μάζευε ξύλα και σε κοντινό σημείο την Κωνσταντίνα Καραδήμα.
Τα περιστατικά εκτός του μικρού γιού του Τσεβά, είδαν και άλλοι Έλληνες που βρίσκονταν σε κοντινά σημεία.
Στις 26 Ιουλίου 1944 άλλοι δέκα Έλληνες εκτελέστηκαν στη θέση «Γκούρα» της Πάρνηθας, με τους Γερμανούς να προχωρούν σε ανατίναξη με εκρηκτικά ενός βράχου για να κρύψουν τα πτώματα, που βρέθηκαν από τη δυσοσμία 2-3 εβδομάδες αργότερα, από τους συγγενείς τους που τους έψαχναν.
Έρευνα & φωτο: Νάσος Μπράτσος
https://www.ertnews.gr/anadromes/ta-egklimata-ton-germanon-ton-ioulio-tou-1944-stin-parnitha/
Παγκόσμια Ημέρα Σκακιού
Από το 1966, η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία έχει καθιερώσει την 20ή Ιουλίου ως Διεθνή Ημέρα Σκακιού (International Chess Day), θυμίζοντάς μας την ίδρυσή της την ημερομηνία αυτή του 1924 στο Παρίσι.
Τον εορτασμό υιοθέτησε ο ΟΗΕ και με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, στις 12 Δεκεμβρίου 2019, ανακήρυξε την 20ή Ιουλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Σκακιού (World Chess Day), με το σκεπτικό ότι το σκάκι συμβάλλει ως ένα από τα αρχαιότερα παίγνια με διεθνή προβολή, στην προώθηση του διαλόγου, της αλληλεγγύης και της ειρήνης μεταξύ των λαών.
Το σκάκι και η ιστορία του
Το σκάκι είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής που παίζεται από δύο παίκτες πάνω σ’ ένα ταμπλό 64 (8Χ8) τετραγώνων, άσπρων και μαύρων εναλλάξ. Κάθε παίκτης έχει 16 πιόνια και νικητής αναδεικνύεται αυτός που θα απειλήσει τον αντίπαλο βασιλιά, σε θέση τέτοια ώστε να μην μπορεί να αποφύγει την αιχμαλωσία (ρουά-ματ).
Η ονομασία του παιγνιδιού στα ελληνικά προέρχεται από την ιταλική λέξη «scacco», που με τη σειρά της προέρχεται από την περσική λέξη «shah» (βασιλιάς).
Μία θεωρία υποστηρίζει ότι ένα πρώιμο παιχνίδι παρόμοιο με το σκάκι που ονομάζεται Chaturanga παιζόταν στη Βόρεια Ινδική Υποήπειρο κατά την περίοδο Γκούπτα (319–543) και εξαπλώθηκε κατά μήκος των Δρόμων του Μεταξιού δυτικά προς την Περσία. Chatrang, και αργότερα Shatranj (από το οποίο προέρχεται η μεσαιωνική ελληνική λέξη ζατρίκιον, η λόγια ονομασία του σκακιού), ήταν το όνομα που δόθηκε στο παιχνίδι όταν έφτασε στη Σασσανιδική Περσία γύρω στο 600.
Η παλαιότερη αναφορά στο παιχνίδι προέρχεται από ένα περσικό χειρόγραφο του 600 περίπου, το οποίο περιγράφει έναν πρεσβευτή από την Ινδική Υποήπειρο που επισκέπτεται τον βασιλιά Χοσρόη Α' (531 – 579) και του παρουσιάζει το παιχνίδι ως δώρο. Από εκεί εξαπλώθηκε κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού σε άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Αραβικής Χερσονήσου και του Βυζαντίου.
Το 900 οι μετρ του σκακιού στη δυναστεία των Αβασιδών, αλ-Σούλι και αλ- Λαϊλάι, έγραψαν έργα σχετικά με τις τεχνικές και τη στρατηγική του παιχνιδιού και από το 1000 το σκάκι άρχισε να γίνεται δημοφιλές σε όλη την Ευρώπη και τη Ρωσία, όπου εισήχθη από την ευρασιατική στέπα. Τα χειρόγραφα του Αλφόνσο, γνωστά και ως Libro de los Juegos (Βιβλίο των Αγώνων), μια μεσαιωνική συλλογή κειμένων για τρεις διαφορετικούς τύπους δημοφιλών παιχνιδιών του 13ου αιώνα, περιγράφει το σκάκι ως παρόμοιο με το περσικό Shatranj στους κανόνες και τη διεξαγωγή του παιχνιδιού.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/612
Διεθνής Ημέρα Σελήνης
Η Διεθνής Ημέρα Σελήνης (International Moon Day) καθιερώθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2021 με την απόφαση 76/76 της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου, επέτειο της πρώτης προσεδάφισης από άνθρωπο στη Σελήνη το 1969 και συγκεκριμένα από τους αμερικανούς αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ και Μπαζ Όλντριν της διαστημικής αποστολής του «Απόλλων 11», με σκοπό την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινής γνώμης σχετικά με τη διεθνή συνεργασία για τη βιώσιμη εξερεύνηση και αξιοποίηση της Σελήνης.
Η εξερεύνηση της Σελήνης ξεκίνησε το 1959 με την εκτόξευση της διαστημικής βολίδας «Λούνα 2» από τη Σοβιετική Ένωση, η οποία προσέκρουσε στην επιφάνεια της Σελήνης στις 14 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου και κορυφώθηκε δέκα χρόνια αργότερα με την πρώτη ανθρώπινη προσελήνωση της διαστημικής αποστολής του «Απόλλων 11» στις 20 Ιουλίου 1969.
Τα επόμενα χρόνια αρκετά διαστημόπλοια έχουν εκτοξευθεί με προορισμό τη Σελήνη από χώρες και υπερεθνικές οντότητες, όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Ε.Ε, η Ιαπωνία, η Κίνα, η Ινδία και το Ισραήλ, για την καλύτερη κατανόηση της Σελήνης και τη σχέση της με τη Γη.
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/596
Νίκος Χουλιαράς
Πολυσχιδής προσωπικότητα του καλλιτεχνικού στερεώματος· ζωγράφος, ποιητής, πεζογράφος, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής.
Ο Νίκος Χουλιαράς γεννήθηκε στα Γιάννενα τον Οκτώβριο του 1940. Σπούδασε γλυπτική και σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, από την οποία αποφοίτησε το 1967. Παράλληλα, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το τραγούδι και τη σύνθεση και συνεργάστηκε με διάφορα έντυπα, δημοσιεύοντας πεζά και ποιήματα, καθώς και κείμενα γύρω από εικαστικά θέματα.
Από το 1969 άρχισε να παρουσιάζει εικαστικές του δημιουργίες σε ατομικές του εκθέσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, ενώ την ίδια χρονιά πήρε μέρος στην Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας. Επίσης, το 1969 τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Παρθένη για τη ζωγραφική του, ενώ τομήθηκε και με το Α’ και Γ’ Βραβείο στη Διεθνή Έκθεση της Λειψίας για τον καλύτερο σχεδιασμό βιβλίου στον κόσμο. Ασχολήθηκε με την εικονογράφηση εντύπων και φιλοτέχνησε εξώφυλλα βιβλίων και δίσκων.
Τα πρώιμα ζωγραφικά έργα του ήταν μάλλον αφαιρετικά, με ακαθόριστες φόρμες σαν αστρικά σώματα σε λευκό φόντο. Μέσα στη δεκαετία του ‘70, οι μνήμες από το τοπίο της ιδιαίτερης πατρίδας του εισχωρούν στη ζωγραφική του. Στην επόμενη φάση, μετά το 1979, θα ολοκληρωθεί η ιδιαίτερη φυσιογνωμία αυτής της ζωγραφικής, με την απόλυτη κυριαρχία της εικονιστικής αφήγησης σε πρώτο πρόσωπο. Οι πίνακες κατακλύζονται από φιγούρες που περιγράφουν ανθρώπινες ιστορίες, διηγούνται αναμνήσεις, παραμύθια και όνειρα ή εκφράζουν υπαρξιακές αγωνίες, άλλοτε με δραματικό τρόπο, άλλοτε με μια γκροτέσκα ποιητική διάθεση.
Το 1979 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα «Ο Λούσιας», που απέσπασε θερμές κριτικές και διαβάστηκε πολύ. Ο ήρωάς του είναι ένα διανοητικά καθυστερημένο, αλλά κατά τα άλλα αγαθό και αγνό παιδί, που ξέρει να παρατηρεί τον κόσμο και να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα «Ζωή την άλλη φορά» (1985), «Μια ιστορία του μακρύ χειμώνα» (1990) και «Το εργαστήριο του ύπνου» (2000), οι συλλογές διηγημάτων «Το Μπακακόκ» (1981), «Το άλλο μισό» (1987), «Η μέσα βροχή» (1991), «Στο σπίτι του εχθρού μου» (1995), «Μια μέρα πριν δύο μέρες μετά» (1998) και «Νερό στο πρόσωπο» (2005), καθώς και οι ποιητικές συλλογές «Το χιόνι που ήξερα (1983), «Ο χρόνος είναι πάντα με το μέρος του» (1989), «Οι λεπτομέρειες του μαύρου» (1993) και «Εικόνες στο ύψος της ζωής» (2000).
Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, τα ιταλικά, τα αγγλικά, τα σουηδικά και τα γερμανικά, ενώ έχουν εκδοθεί στα γαλλικά από τον εκδοτικό οίκο «Χατιέ» η συλλογή διηγημάτων «Το Μπακακόκ» και τα μυθιστορήματα «Ο Λούσιας» και «Ζωή την άλλη φορά». Το 1996 ήταν υποψήφιος για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας με το βιβλίο του «Στο σπίτι του εχθρού μου». Διηγήματά του έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση, ενώ «Ο Λούσιας» έγινε τηλεοπτική σειρά που μεταδόθηκε από την ΕΤ-1 το 1989.
Με τη μουσική ασχολήθηκε κυρίως την πενταετία 1965-1970, την εποχή του «Νέου Κύματος». Έγραψε πολλά τραγούδια - που τα τραγούδησε ο ίδιος, καθώς και άλλοι γνωστοί τραγουδιστές - με μεγάλη επιτυχία. Ήταν επίσης, ο πρώτος που έκανε διασκευές σε δημοτικά τραγούδια και παρουσίασε τα ηπειρώτικα στο κοινό της Αθήνας. Δικές του επιτυχίες είναι «Το τσιμεντένιο δάσος», «Θα σου το πω με Α», «Ο νοτιάς της ξενιτιάς» και η διασκευή του δημοτικού τραγουδιού «Γιάννη μου το μαντήλι σου».
Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει πολλοί καλλιτέχνες του «Νέου Κύματος», όπως η Αρλέτα («Η μέρα τελείωσε», «Τα πελαγίσια όνειρα», «Το πέτρινο χαμόγελο», η Πόπη Αστεριάδη μόνη της («Η μικρή Νανώ») ή σε ντουέτο με τον Χουλιαρά («Το σπαθί», «Χαλασιά μου», «Ζαλιάρικο»), η Μαρίζα Κωχ («Άναψα κλωνί δαδί») και άλλοι. Το 1993 κυκλοφόρησε το δίσκο «Η νύχτα που μας ξέρει», με τη συμμετοχή της Δήμητρας Γαλάνη και της Αφροδίτης Μάνου. Το 2006 εμφανίζεται ως στιχουργός στο «Τραγούδι», που περιλαμβάνεται στο δίσκο «...και με οδηγό μου ένα παιδί» του συγκροτήματος «Μικρές Περιπλανήσεις» και το 2008 κυκλοφορεί τον δίσκο «Τα νησιά τ' ουρανού» με ερμηνεύτρια την Αλίκη Καγιαλόγλου, στον οποίο τραγουδά και ο ίδιος το κομμάτι «Της τρέλλας η ζητιανιά».
Ο Νίκος Χουλιαράς πέθανε στις 20 Ιουλίου 2015, σε ηλικία 75 ετών.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1396
Τόμας Μπρους (Λόρδος Έλγιν)
Σκωτσέζος στρατιωτικός, διπλωμάτης και συλλέκτης έργων τέχνης, περιώνυμος για τη συλλογή του με τα γλυπτά του Παρθενώνα, γνωστά και ως «Ελγίνεια Μάρμαρα».
Ο Τόμας Μπρους, 7ος κόμης του Έλγκιν και 11ος κόμης του Κινκάρντιν (Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th of Kincardine), όπως είναι το πλήρες όνομά του, γνωστός και ως Ελγίνος και λόρδος Έλγιν στη χώρα μας, γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1766 στο Μπλούμχολ της κομητείας Φάιφ της Σκωτίας. Ήταν ο δεύτερος γιος του Τσαρλς Μπρους, 5ου κόμη του Έλγκιν και της συζύγου του Μάρθας Γουάιτ.
Το 1785 κατατάχθηκε στο βρετανικό στρατό με το βαθμό του ανθυπολοχαγού κι έφθασε μέχρι το βαθμό του υποστράτηγου. Από το 1790 και μετά ακολούθησε διπλωματική καριέρα, πρώτα ως πρεσβευτής στις Βρυξέλλες (1790) και στις συνέχεια στο Βερολίνο (1795), κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου του πολέμου κατά της Γαλλίας.
Στις 11 Μαρτίου 1799 νυμφεύθηκε τη Μέρι Νέσμπιτ, με την οποία θα αποκτήσει τέσσερα παιδιά. Λίγο αργότερα τοποθετήθηκε έκτακτος πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη, λόγω της εκστρατείας του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο, με οδηγίες να ασχοληθεί αποκλειστικά με πολιτικά ζητήματα.
Το Μάιο του 1800 ο Έλγιν έστειλε στην Αθήνα τον γραμματέα της πρεσβείας Γουίλιαμ Χάμιλτον μαζί με έξι καλλιτέχνες και τεχνίτες από την Ιταλία για την καταγραφή των αρχαίων μνημείων της Αττικής και ιδιαίτερα του Παρθενώνα. Ο αρχικός σκοπός του ήταν να λάβει εκμαγεία από διάφορα μνημεία για να διακοσμήσει την έπαυλή του στη Σκωτία.
Από το 1801 έως το 1804 τα συνεργεία του Έλγιν δρούσαν στην Ακρόπολη, προκαλώντας σημαντικές ζημίες στα γλυπτά και το ίδιο το μνημείο, αποσπώντας και διαμελίζοντας ένα σημαντικό μέρος (περίπου το ήμισυ) από το σωζόμενο γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα, μαζί με ορισμένα αρχιτεκτονικά μέλη, όπως ένα κιονόκρανο κι ένα σπόνδυλο από κίονα. Οι αφαιρούμενες αρχαιότητες συσκευάζονταν σε κιβώτια και μεταφέρονταν δια θαλάσσης στην Αγγλία. Το 1802 φορτώθηκαν τα πρώτα 12 κιβώτια στο ιδιόκτητο ιστιοφόρο του Έλγιν «Μέντωρ». Το πλοίο, όμως, βυθίστηκε στον Αβλέμονα των Κυθήρων και χρειάστηκαν δύο χρόνια για την ανέλκυσή τους.
Το 1803 επιστρέφοντας στην Αγγλία κρατήθηκε αιχμάλωτος στη Γαλλία, όταν παραβιάστηκε η συνθήκη της Αμιένης, και μόλις το 1806 επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου ήδη είχε γίνει αντικείμενο κριτικής από διακεκριμένους συμπατριώτες του (Ντότγουελ, Ντάγκλας, Κλαρκ, Σμιθ, Χόμπχαουζ) για τη μεταφορά των ελληνικών γλυπτών στην Αγγλία. Τον κατηγόρησαν ως κοινό κλέφτη και βάνδαλο, που με αθέμιτα μέσα (δωροδοκίες κλπ) λήστεψε σεβαστά μνημεία του πολιτισμού για ίδιον όφελος.
Το 1807, ο Έλγιν προκάλεσε σκάνδαλο, όταν κατηγόρησε τη σύζυγό του για μοιχεία και την έσυρε στα δικαστήρια, απαιτώντας από τον εραστή της ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Το ζευγάρι χώρισε τον επόμενο χρόνο και ο Έλγιν ξαναπαντρεύτηκε το 1810 με την Ελίζαμπεθ Τάουνσεντ, με την οποία απέκτησε 7 παιδιά. Όμως, είχε χάσει την περιουσία του, εξαιτίας των τεράστιων ποσών που δαπάνησε για τα συνεργεία του, τη μεταφορά των γλυπτών και τις δωροδοκίες των Τούρκων αξιωματούχων, κι έτσι το 1816 αναγκάστηκε να πουλήσει μισοτιμής τη συλλογή του με τα «Μάρμαρα του Παρθενώνα» στο Βρετανικό Μουσείο, όπου βρίσκονται μέχρι σήμερα. Από το 1790 έως το 1840 μετείχε στη Βουλή των Λόρδων ως αντιπρόσωπος της Σκωτίας, αλλά η παρουσία του στη δημόσια ζωή της Μεγάλης Βρετανίας ήταν μικρή.
Ο Τόμας Μπρους 7ος κόμης του Έλγκιν και 11ος κόμης του Κινκάρντιν πέθανε στις 14 Νοεμβρίου 1841, στο Παρίσι, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του προκειμένου να αποφύγει τους δανειστές του.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1068
Η Συνωμοσία της 20ης Ιουλίου
Αποτυχημένη απόπειρα ανωτάτων αξιωματικών της «Βέρμαχτ» να δολοφονήσουν τον Αδόλφο Χίτλερ. Συνέβη στις 20 Ιουλίου 1944, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και εντασσόταν στο σχέδιο του πραξικοπήματος με την κωδική ονομασία «Βαλκυρία», που είχαν εκπονήσει με σκοπό την κατάληψη της εξουσίας και τη διαπραγμάτευση ευνοϊκών όρων ειρήνης με τους Συμμάχους.
Από τα τέλη της δεκαετίας του ‘30 χρονολογούνται οι προσπάθειες διαφόρων ομάδων της γερμανικής αντίστασης να δολοφονήσουν τον Αδόλφο Χίτλερ και να απαλλάξουν τη χώρα τους Ναζιστές. Ο Χίτλερ, όμως, γινόταν ολοένα και περισσότερο καχύποπτος και απροσπέλαστος. Πολύ συχνά άλλαζε απότομα σχέδια, ματαιώνοντας έτσι πολλές απόπειρες κατά της ζωής του.
Στα τέλη του 1943 μία ομάδα ανώτατων αξιωματικών του γερμανικού στρατού («Βέρμαχτ»), συναισθανόμενοι ότι ο Χίτλερ οδηγεί τη Γερμανία στον όλεθρο, αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Κατάστρωσαν ένα σχέδιο πραξικοπήματος με την κωδική ονομασία «Βαλκυρία», που στόχευε στη δολοφονία του Χίτλερ και την ανατροπή των εθνικοσοσιαλιστικού καθεστώτος. Στις προθέσεις τους ήταν ο σχηματισμός μιας πολιτικοστρατιωτικής κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, η οποία θα διαπραγματευόταν συνθήκη ειρήνης με τους Συμμάχους.
Στους επικεφαλής της συνωμοσίας συμπεριλαμβάνονταν ο στρατηγός Λούντβιχ Μπεκ (1880-1944), πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, o υποστράτηγος Χένινγκ φον Τρέσκοφ (1901-1944), ο στρατηγός Φρίντριχ Όλμπριχτ (1888-1944) και πολλοί άλλοι ανώτατοι αξιωματικοί. Ο στρατάρχης Έρβιν Ρόμελ (1891-1944), από τους επιφανέστερους στρατιωτικούς ηγέτες της Γερμανίας, τάχθηκε επίσης με το μέρος των συνωμοτών, αλλά δεν πήρε ενεργό μέρος μετά τον σοβαρό τραυματισμό του στις 17 Ιουλίου 1944, στη διάρκεια συμμαχικής αεροπορικής επιδρομής.
Ο πιο σταθερός και πιο αποφασιστικός από τους συνωμότες ήταν ο αντισυνταγματάρχης Κλάους φον Στάουφενμπεργκ (1907-1944), επιτελάρχης του Εφεδρικού Γερμανικού Στρατού. Επιπλέον ήταν ο μόνος από τους συνωμότες που είχε πρόσβαση στον Χίτλερ. Έτσι, ανέλαβε αυτός να φέρει σε πέρας την αποστολή.
Το πρωί της 20ης Ιουλίου, ο Στάουφενμπεργκ τοποθέτησε ένα χαρτοφύλακα, που περιείχε μία βόμβα, κάτω από το τραπέζι της αίθουσας συσκέψεων «Βόλφσχαντσε» («Λημέρι του Λύκου») στο Ράστενμπουργκ τής Ανατολικής Πρωσίας (σημερινό Κεντσίν Πολωνίας), όπου ο Χίτλερ είχε συνάντηση με ανώτατους στρατιωτικούς παράγοντες. Ο Στάουφενμπεργκ προφασιζόμενος ότι ήθελε να κάνει ένα τηλεφώνημα βγήκε από την αίθουσα λίγα λεπτά πριν από την έκρηξη.
Στις 12:42 ο χαρτοφύλακας εξερράγη και ο Στάουφενμπεργκ, βέβαιος ότι ο Χίτλερ σκοτώθηκε, πέταξε στο Βερολίνο για να συναντήσει τους άλλους συνωμότες, οι οποίοι επρόκειτο να καταλάβουν την εκεί έδρα τής Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης και να θέσουν σε εφαρμογή το σχέδιό τους για την κατάληψη της εξουσίας με την εξουδετέρωση των SS και των λοιπών εθνικοσοσιαλιστικών οργανώσεων.
Για κακή τους τύχη, ο Χίτλερ διασώθηκε από τη δολοφονική απόπειρα με ελαφρά τραύματα, επειδή ένας αξιωματικός, που ενοχλούνταν από τη θέση του χαρτοφύλακα, τον μετακίνησε πίσω από ένα δρύινο υποστήριγμα του τραπεζιού της σύσκεψης. Μάλιστα, το απόγευμα της ίδιας ημέρας ήταν σε θέση να υποδεχτεί και να συνομιλήσει με τον Μουσολίνι. Από την έκρηξη σκοτώθηκαν μία στενογράφος και τρεις αξιωματικοί και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν.
Στο μεταξύ, οι άλλοι συνωμότες, επειδή δεν ήταν βέβαιοι αν ο Χίτλερ είχε σκοτωθεί ή όχι, απέφυγαν να δράσουν, ώσπου να φθάσει ο Στάουφενμπεργκ στο Βερολίνο. Ήταν όμως πολύ αργά, καθώς είχαν περάσει πάνω από τρεις ώρες. Οι φήμες για τη διάσωση του Χίτλερ έκαμψαν την απόφαση πολλών από τους βασικούς παράγοντες της συνωμοσίας. Ένας από αυτούς, ο στρατηγός Φρίντριχ Φρομ (1888-1945), διοικητής του εφεδρικού στρατού, θέλησε να επιδείξει τη νομιμοφροσύνη του συλλαμβάνοντας μερικούς από τους κυριότερους συνωμότες, οι οποίοι και εκτελέστηκαν την επομένη με τυφεκισμό (Στάουφενμπεργκ και Όλμπριχτ) ή διατάχθηκαν να αυτοκτονήσουν (Μπεκ).
Στις ημέρες που ακολούθησαν, η Γκεστάπο συνέλαβε και τους υπόλοιπους συνωμότες, πολλοί από τους οποίους βασανίστηκαν άγρια για να αποκαλύψουν τους συνεργάτες τους και σύρθηκαν μπροστά στο «Φολκσγκερίχτσχοφ» («Δικαστήριο του Λαού), όπου κατακεραυνώθηκαν από τον διαβόητο ναζιστή δικαστή Ρόλαντ Φράισλερ. Από τους συνωμότες 180 - 200 τυφεκίστηκαν ή απαγχονίστηκαν, ενώ κάποιοι άλλοι εκτελέστηκαν απάνθρωπα, καθώς στραγγαλίστηκαν με χορδές πιάνου ή καρφώθηκαν σε τσιγκέλια κρεοπωλείου. Ακόμη και ο Φρομ συνελήφθη, παραπέμφθηκε σε δίκη κι εκτελέστηκε.
Ο Χίτλερ διέταξε να κινηματογραφηθούν μερικές από τις πιο φρικαλέες σκηνές των εκτελέσεων και παρακολούθησε τις ταινίες, παρέα με εξέχοντες Ναζί. Σε δηλώσεις του χαρακτήρισε τους συνωμότες «μια μικρή κλίκα φιλόδοξων, ασυνείδητων, εγκληματιών και κουτών αξιωματικών».
Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/1123
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Εν αρχή ην ο πόνος, τούτες τις τρομερές μέρες του φετινού Αυγούστου. Ναι, ο πόνος. Γιατί πριν από κάθε ανάλυση, ακόμα και την εμβριθέστερη...
-
Τίτλοι αρχής (το παρακάτω βίντεο ανέβηκε από το κανάλι bellllllochannel στο Youtube) Μοιάζει...
-
Πηγή εικόνας: i-diadromi.gr Καλήν εσπέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού τη Θεία γέννηση, να πω στ’ αρχοντικό σας. Χριστός γεννάται...
