To translate the text and lyrics into any language, you will find the relevant icon at the top of the right column (above the icon of the Virgin Mary).
Ο Κωστής Πουλιανάκης γεννήθηκε στην Κρήτη το 1977. Η ενασχόλησή του με τη μουσική ξεκίνησε σε ηλικία οκτώ ετών, με μαθήματα κλασικής κιθάρας και θεωρητικών, τα οποία παρακολούθησε για τέσσερα χρόνια. Στην ηλικία των είκοσι ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τα κρουστά όργανα, συμμετέχοντας σε κύκλους κρουστών στην πόλη της Βαρκελώνης, όπου διέμενε ως φοιτητής Erasmus στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, άρχισε να μελετά παραδοσιακά κρουστά και βυζαντινή μουσική. Η καθοριστική στροφή στην καλλιτεχνική του πορεία ήρθε το 2003, όταν επέστρεψε στην Κρήτη και ξεκίνησε σεμινάρια στο Μουσικό Εργαστήριο Λαβύρινθος με τον παγκοσμίου φήμης περκασιονίστα Ζόχαρ Φρέσκο. Εκεί εμβάθυνε στα κρουστά της Ανατολικής Μεσογείου, όπως το μπεντίρ, το τόμπακ, η νταραμπούκα, το νταούλι και το ρεκ, ενώ παράλληλα μελέτησε και μελωδικά όργανα, όπως το νέυ, το καβάλ και η λάφτα.
Από τότε άρχισε να εμφανίζεται με διάφορα μουσικά σχήματα στην Κρήτη, όπως με τον Κωστή Αβυσσινό, τις Ρίζες, την Ανάδυση και τον Ross Daly. Το 2008 συνεργάστηκε με το μουσικό σχήμα Μοτέλ Σελενίκ στη Θεσσαλονίκη, ενώ το 2009 ξεκίνησε να διδάσκει Παραδοσιακά Κρουστά και Ρυθμική Πρακτική στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης (Μ.Ε.Τ.) του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Το 2014 εγγράφηκε στο Μεταπτυχιακό Τμήμα Μουσικής του Κόσμου (World Music Department) της Μουσικής Ακαδημίας Codarts στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, απ’ όπου αποφοίτησε με επιτυχία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του μελέτησε σε βάθος τη ρυθμολογία της ινδικής τάμπλας και ενσωμάτωσε τεχνικές της στα κρουστά της Ανατολικής Μεσογείου. Από τις σπουδές του στην εν λόγω μουσική ακαδημία προέκυψε το σχήμα «Ροσάλ Τρίο» με το οποίο παρουσίασαν μεταξύ άλλων και δικές του συνθέσεις σε συναυλίες στην Ελλάδα και την Ολλανδία.
Το 2020 γράφει μουσική για την παράσταση σύγχρονου χορού: «ΕΝΑ», σε συνεργασία με την σχολή χορού «Κινούμε» που έχει έδρα στη Θεσσαλονίκη και τους χορογράφους Κωνσταντίνο Κατσαμάκη και Στέλλα Μαστοροστέριου. Το έργο που είναι μια έρευνα πάνω στα παραδοσιακά κρουστά και τον σύγχρονο χορό, θα ανεβεί στο Θέατρο Μελίνα Μερκούρη για δύο παραστάσεις.
Τα τελευταία χρόνια έχει ιδρύσει στο Ηράκλειο τη μουσική ομάδα κρουστών «Ροή», η οποία εμφανίζεται με το σχήμα «Γιαβάς-Γιαβάς» με το οποίο μελετούν και παρουσιάζουν σε συναυλίες στο Ηράκλειο παραδοσιακές μουσικές της Ελλάδας αλλά και της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου, αλλά και με του μουσικό σύνολο «NoMás», για το οποίο γράφει και παρουσιάζει κομμάτια με κοινωνικό περιεχόμενο.
Η πιο πρόσφατη δουλειά του με τους «NoMás», το τραγούδι «Ειρήνη / Ένα τραγούδι για την Παλαιστίνη», σε μουσική και στίχους δικούς του, γνώρισε θερμή υποδοχή από το κοινό σε κοινωνικά δίκτυα και πλατφόρμες ενώ παίχτηκε σε αρκετές συναυλίες αλληλεγγύης στο Ηράκλειο και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Ο Θέμης Πολυζωάκης γεννήθηκε στις Αγιές Παρασκιές του νομού Ηρακλείου. Ασχολείται με τη μουσική από 9 χρονών μαθαίνοντας κρητική λύρα, ενώ αργότερα σε ηλικίες 11 και 13 ασχολήθηκε με κιθάρα και μαντολίνο αντίστοιχα. Δάσκαλός του στη λύρα υπήρξε ο Μιχάλης Τζορμπατζάκης, ενώ για το μαντολίνο μεγάλη επιρροή σε καλλιτεχνικό και προσωπικό επίπεδο ο Μιχάλης Κονταξάκης. Αργότερα σε ηλικία 21 ετών ασχολήθηκε ημιεπαγγελματικά με το μπουζούκι μελετώντας ρεμπέτικο.
Σε ηλικία 25 ετών αρχίζει να ασχολείται επαγγελματικά με το βιολί, παντρεύοντας κρητικό, παραδοσιακό και σμυρνέικο/ρεμπέτικο ρεπερτόριο, με δάσκαλο και μεγάλη επιρροή τον Γιώργο Παπαϊωάννου.
Έχει παρακολουθήσει επίσης τα σεμινάρια του Γιώργου Παπαϊωάννου στο βιολί, του Senih Undeger επίσης στο βιολί, του Χάρη Λαμπράκη στο ρυθμικό αυτοσχεδιασμό και της Μάρθας Μαυροειδή: ‘’Το μοτίβο και η μελωδία’’, στο Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος.
Κάνει ιδιαίτερα μαθήματα παραδοσιακού βιολιού, ενώ κύριοι συνεργάτες του είναι: ο Γιάννης Δερμιτζάκης, η Ελεάννα Παπανικολοπούλου, ο Παναγιώτης Καπιζιώνης, ο Χριστόφορος Παπανικολάου, ο Μανόλης Μανουσάκης, ο Μανώλης Τζανάκης, ο Φάνης Καρούσσος, ο Σάκης Πολύζος, ο Σωτήρης Αλεξάκης, ο Αστέρης Βαρβέρης, ο Στέλιος Κασσαπάκης, ο Αλέξης Αλεβιζάκης, η Πηγή Σεμιτεκόλου, η Μάλαμα Πατρέλη και η Ανθή Φουρκή. Επίσης έχει συνεργαστεί ή συνεργάζεται περιστασιακά με τον Μανόλη Κανακάκη, τον Peter Jaques, τη Μαρία Τερζάκη, την Ελένη Κοκκάλα, τον Αλέξανδρο Κανακάκη, τον Γιώργο Μαυρομανωλάκη, τον Μιχάλη Κώτη, τον Κωστή Πουλιανάκη, τον Θύμιο Μπαρδαμάσκο, τον Νίκο Σταματάκη, τον Γιάννη Παξιμαδάκη, τη Μαρία Φασουλάκη, τον Στέφανο Κουρουπάκη, τον Νικόλα Χριστόπουλο, τον Sol Ligertwood, τον Γιάννη Κρητικό, τον Γιώργη Κοντογιάννη, την Βούλα Στρατάκη, τον Γιάννη Κοζυράκη, τον Λουκά Ντελή, την Ευγενία Τόλη, τον Γιώργο Σταυράκη, τον Δημήτρη Κιαουλιά, τον Γιάννη Παπατζανή, την Αυγερινή Γάτση και τον Κωστή Αβυσσινό.
Ο Μανώλης Τζανάκης ξεκίνησε να μαθαίνει μπουζούκι δεκαπέντε χρονών στο Ηράκλειο της Κρήτης, στην σχολή μπουζουκιού του Αντώνη Τσαΐνη. Παράλληλα άρχισε να ενδιαφέρεται και για άλλα μουσικά όργανα όπως το λαούτο, η κιθάρα και το ούτι αλλά και την φωνή. Έμαθε βυζαντινή μουσική δίπλα στον Αντώνη Πλαΐτη, θεωρία και κλασσική αρμονία με την Μαρία Ακρασάκη ενώ έχει συμμετάσχει σε αρκετά σεμινάρια δεξιοτεχνίας οργάνων, αυτοσχεδιασμού, τροπικότητας και διάφορα άλλα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στο τμήμα μουσικής επιστήμης και τέχνης, με ειδίκευση στο ούτι, όπου καθηγητής του στο όργανο ήταν ο Θύμιος Ατζακάς. Μελετάει και ερμηνεύει λαϊκές και λόγιες μουσικές της Ελλάδας της ανατολικής μεσογείου, των Βαλκανίων και την σύγχρονη μουσική τους. Από το 2011 ασχολείται αποκλειστικά με την μουσική, παίζει σε διάφορους χώρους εστίασης, εκδηλώσεων, παραστάσεων, πεζόδρομους, φεστιβάλ, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και έξω από αυτήν. Τα τελευταία χρόνια γράφει μουσική, διασκευάζει, πειραματίζεται με διάφορα είδη μουσικής και την μουσική τεχνολογία.
Ειρήνη, ένα τραγούδι για την Παλαιστίνη (Πέμπτη 12/12/2024)
Ένα χρόνο πριν πραγματοποιήθηκε η επίσημη κυκλοφορία του τραγουδιού-βίντεο «Ειρήνη-Ένα τραγούδι για την Παλαιστίνη», στην πλατφόρμα Youtube, ένα κομμάτι, για την πραγματοποίηση του οποίου συνεργάστηκαν μουσικοί και τραγουδιστές από διάφορες περιοχές της Κρήτης αλλά κυρίως του Ηρακλείου.
«Η ομάδα που δημιουργήθηκε πήρε το όνομα NoMas και απαρτίζεται πέρα από τους μουσικούς από ηχολήπτες και εικονολήπτες. Για τη δημιουργία, την εκτέλεση, την ενορχήστρωση, την ηχοληψία και εικονοληψία, την μίξη του ήχου, το mastering και το μοντάζ συνεργάστηκαν και δούλεψαν αφιλοκερδώς περίπου σαράντα άνθρωποι, αφιερώνοντας κάποιοι από αυτούς αρκετές εργατοώρες ενασχόλησης με το έργο.
Στους στίχους, με αφαιρετικό και συνάμα συμβολικό τρόπο, παρουσιάζεται η Ειρήνη να συνομιλεί με ένα παιδί της περιοχής ,έχοντας τη μορφή ενός λευκού περιστεριού το οποίο δέχεται επίθεση από τα αρπαχτικά, γεράκια και αητούς, σύμβολα και αυτά με τη σειρά τους των δυνάμεων κρούσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και εγκαταλείπει την περιοχή του Λεβάντε. Tο μήνυμα το οποίο θέλει να περάσει το τραγούδι είναι ότι η ειρήνη λείπει από την περιοχή πολύ πρίν την επίθεση της Χαμάς, και το ζητούμενο σε καμία περίπτωση δεν είναι να επιστρέψουμε στην προ εβδόμης του Οκτώμβρη εποχή όπου η καταπίεση προς τον Παλαιστινιακό λαό ήταν αβάσταχτη. Στο φινάλε το τραγούδι αλλάζει ύφος, και παρατίθεται μια αγωνιώδης καταγγελία εν είδη μελοποιημένου συνθήματος.
Η μουσική που πλαισιώνει το ποίημα έχει και αυτή τους δικούς της συμβολισμούς. Τα δύο βασικά σύνολα οργάνων, το Κρητικό και το ανατολίτικο αλλάζουν μέρη στο κομμάτι, αγκαλιάζοντας πολλές φορές το ένα το άλλο. Δημιουργείται με αυτό τον τρόπο μια αναφορά στην κοινή ρίζα Φιλισταίων και αρχαίων Κρητών, αλλά και για την μέχρι πολύ πρόσφατα φιλία των λαών μας. Παράλληλα έχει δοθεί μεγάλη έμφαση στον εναγκαλισμό των στίχων με μουσικότητα και σεβασμό έτσι ώστε να λειτουργήσει η μουσική σαν το μέσο που θα μεταφέρει την ποίηση και το μήνυμά της σε όλον τον πλανήτη.
Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού η κατάσταση στην περιοχή όχι μόνο δεν έχει αλλάξει προς το καλύτερο, αλλά το κράτος του Ισραήλ παίζει με τη φωτιά έχοντας μεταφέρει τις μάχες σε όλη τη μέση ανατολή εμπλέκοντας σε αυτές και άλλους παίχτες με κίνδυνο μια γενικευμένη παγκόσμια σύρραξη. Ταυτόχρονα η γενοκτονία στη Γάζα συνεχίζεται ενώ έχει μεταφερθεί και στη δυτική Όχθη κάνοντας την ζωή του λαού της Παλαιστίνης εντός αλλά και εκτός της χώρας αφόρητη. Τώρα πιο πολύ από ποτέ έχει νόημα να τραγουδήσουμε τους στίχους:
Όλοι οι λαοί μες το ντουνιά γυναίκες, άντρες και παιδιά / ζητούν δικαιοσύνη Στα όρη στα ψηλά βουνά να φτάσει η φωνή μακριά/ φωνάξετε ειρήνη Όλοι οι λαοί μες το ντουνιά με μια φωνή, με μια γροθιά/ φωνάζουν μ’ αγωνία Δεν είναι πόλεμος αυτός Της Γάζας ο βομβαρδισμός / είναι γενοκτονία
Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι εννέα μήνες μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού και την διάδοσή του μέσω της πλατφόρμας του facebook η πλατφόρμα με μία άσχετη δικαιολογία επέλεξε να κλείσει τον λογαριασμό του συνθέτη του τραγουδιού με ανυπόστατη δικαιολογία».
at the top of the right column (above the icon of the Virgin Mary).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου