«Νάκμπα» σημαίνει «Καταστροφή». Η Παλαιστινιακή Νάκμπα, όμως, που ξεκίνησε στις 15 Μάη του 1948, δεν είναι, απλά, μια μεγάλη Καταστροφή. Για τον Παλαιστινιακό λαό η «Νάκμπα» σηματοδοτεί μια Καταστροφή από τις 15 Μάη του 1948 που είναι σε πλήρη και συνεχή εξέλιξη, 78 χρόνια τώρα. Και η φετινή επέτειος δεν σηματοδοτεί 78 χρόνια από την Νάκμπα αλλά μάλλον 78 χρόνια διαρκούς Νάκμπα.
Η Νάκμπα ξεκίνησε με την εθνοκάθαρση τουλάχιστον 531 χωριών και πόλεων μεταξύ του 1947 και του 1949, τη δολοφονία 15.000 Παλαιστινίων και τον αναγκαστικό εκτοπισμό των δύο τρίτων του Παλαιστινιακού πληθυσμού — 750.000 άτομα — από την πατρίδα τους και τα σπίτια τους.
Οι σιωνιστικές στρατιωτικές δυνάμεις κατέλαβαν το 78% της ιστορικής Παλαιστίνης. Το υπόλοιπο 22% χωρίστηκε σε αυτό που είναι τώρα η κατεχόμενη Δυτική Όχθη και η πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας.
Η Νάκμπα είναι μια συνεχής διαδικασία συστηματικής άρνησης του δικαιώματος του κάθε Παλαιστίνιου να ζει στη γη του και να έχει δικαίωμα στην εθνική και πολιτική ταυτότητα ο Παλαιστινιακός λαός, ως σύνολο.
Εκατοντάδες χιλιάδες από αυτούς που εκδιώχθηκαν και οι απόγονοί τους ζουν τώρα σε προσφυγικούς καταυλισμούς στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, τη Γάζα και σε ολόκληρη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Ιορδανίας, του Λιβάνου και της Συρίας. Πολλοί εξακολουθούν να διατηρούν κλειδιά, πράξεις και έγγραφα σε σπίτια σε αυτό που είναι σήμερα το Ισραήλ, περνώντας τα μέσα από γενιές ως σύμβολα του εκτοπισμού τους και μιας μελλοντικής επιστροφής.
Η σημερινή επέτειος είναι η τρίτη, από τις 7 Οκτώβρη 2023, από τότε που ξεκίνησε το κράτος δολοφόνος, το Ισραήλ, την γενοκτονία των Παλαιστινίων σκορπώντας τον θάνατο σε χιλιάδες αμάχους, στην πλειοψηφία τους γυναίκες και παιδιά, και συνεχίζει την καταστροφή των σπιτιών, των σχολείων, νοσοκομείων και άλλων κοινωνικών και οικονομικών δομών και κλιμακώνει τις βάρβαρες επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας. Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι στον πολιορκημένο θύλακα παραμένουν εκτοπισμένοι και περιορίζονται σε ένα κλάσμα της επικράτειάς τους.
Περισσότερο από έξι μήνες μετά την κατάπαυση του πυρός του Οκτώβρη, ο πληθυσμός της Γάζας περιορίζεται σε λιγότερο από το ήμισυ της λωρίδας των 40 χιλιομέτρων (25 μιλίων) κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου, που ενισχύεται από μια ελεγχόμενη από το Ισραήλ ζώνη η οποία περιλαμβάνει την υπόλοιπη περιοχή.
Από τον Οκτώβρη του 2023 μέχρι σήμερα πάνω από 73.760 Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους, από αυτούς 12.400 γυναίκες και 18.802 παιδιά, χιλιάδες ηλικιωμένοι, 1.411 γιατροί και νοσηλευτές, 800 εκπαιδευτικοί, 252 δημοσιογράφοι, ενώ υπάρχουν συνολικά 11.200 αγνοούμενοι στην Λωρίδα της Γάζας.
Σύμφωνα με τις υγειονομικές αρχές των Παλαιστινίων, οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης εξακολουθούν να μην μπορούν να φτάσουν σε πολλά θύματα και πτώματα που έχουν παγιδευτεί κάτω από τα ερείπια ή διάσπαρτα σε δρόμους σε όλο τον εμπόλεμο θύλακα, καθώς οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής συνεχίζουν να στοχεύουν πληρώματα ασθενοφόρων και πολιτικής άμυνας.
Η πείνα και η δίψα καταστρέφουν την πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας. Από τον Μάρτη του 2025, οι ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις έχουν επαναφέρει την πολιορκία της Λωρίδας της Γάζας, με καταστροφικές συνέπειες. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι στη Λωρίδα της Γάζας κινδυνεύουν από λιμοκτονία, ανάμεσά τους περισσότερα από 1 εκατομμύριο παιδιά όλων των ηλικιών που υποφέρουν από καθημερινή πείνα, περίπου 57 παιδιά πέθαναν από την πείνα και περίπου 65 χιλιάδες άνθρωποι έχουν υποφέρει από σοβαρό υποσιτισμό και έχουν μεταφερθεί στα κατεστραμμένα νοσοκομεία και ιατρικά κέντρα στη Λωρίδα της Γάζας. 335 χιλιάδες παιδιά κάτω των πέντε ετών – όλα τα παιδιά στη Γάζα σε αυτή την ηλικιακή ομάδα – βρίσκονται στο χείλος του θανάτου. Περίπου το 92% των βρεφών ηλικίας μεταξύ 6 μηνών και 2 ετών, με τις μητέρες τους, δεν λαμβάνουν τις ελάχιστες βασικές διατροφικές ανάγκες, εκθέτοντάς τα σε σοβαρούς κινδύνους για την υγεία που θα παραμείνουν μαζί τους για το υπόλοιπο της ζωής τους.
Περίπου το 90% των οικογενειών στη Λωρίδα της Γάζας αντιμετωπίζουν σοβαρή έλλειψη νερού, λόγω της συστηματικής καταστροφής των υποδομών από τις κατοχικές ισραηλινές δυνάμεις.
Το ποσοστό των μολυσμένων δειγμάτων νερού έχει αυξηθεί σε περισσότερο από 25%, οδηγώντας στην εξάπλωση πολυάριθμων ασθενειών μεταξύ των πολιτών.
Ιατρικές πηγές επισημαίνουν ότι με την έναρξη του καλοκαιριού και την άνοδο της θερμοκρασίας, η ανάγκη για νερό, ειδικά το πόσιμο νερό, η αύξηση του πληθυσμού σε τοποθεσίες όπου συγκεντρώνονται οι εκτοπισμένοι, αναπτύσσονται καταστροφικές συνθήκες λόγω της έλλειψης διαθέσιμων πηγών νερού. Το 90% των μονάδων αφαλάτωσης είναι εντελώς εκτός λειτουργίας. Το 80% των εγκαταστάσεων αποχέτευσης είναι εκτός λειτουργίας, αυξάνοντας το ποσοστό ρύπανσης από θαλασσινό νερό.
Η Νάκμπα σε πλήρη εξέλιξη…
Οι ρίζες όμως της Καταστροφής (Αλ Νάκμπα) πηγαίνουν πίσω στο 1799, στην εποχή του Ναπολέοντα. Κατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής στον Αραβικό κόσμο, ο Ναπολέοντας εξέδωσε μια διακήρυξη που πρόσφερε την Παλαιστίνη ως πατρίδα των Εβραίων υπό την προστασία της Γαλλίας. Αυτός ήταν επίσης ένας τρόπος για να εδραιωθεί μια γαλλική παρουσία στην περιοχή. Το όραμα του Ναπολέοντα για ένα εβραϊκό κράτος στη Μέση Ανατολή δεν υλοποιήθηκε τότε – αλλά ούτε και πέθανε.
Μικρό ιστορικό από τη Διακήρυξη Μπάλφουρ μέχρι σήμερα
Στα τέλη του 19ου αιώνα, το σχέδιο το αναβίωσαν οι Βρετανοί. Στις 2 Νοέμβρη 1917, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο εβραϊκής καταγωγής Βρετανός υπουργός Εξωτερικών λόρδος Αρθουρ Μπάλφουρ, μετά από σχετικές συνομιλίες με τη Διεθνή Σιωνιστική Οργάνωση, έστειλε επίσημη επιστολή στον Βρετανό Σιωνιστή λόρδο Ου. Ρόθτσαϊλντ, με την οποία γνωστοποιούσε την απόφαση της βρετανικής κυβέρνησης να υποστηρίξει την ίδρυση εβραϊκής εθνικής εστίας στην Παλαιστίνη, που ήταν μια περιοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στην οποία κατοικούσε μια μειοψηφία ενός παλαιστινιακού εβραϊκού πληθυσμού. Η επιστολή έμεινε στην Ιστορία ως Διακήρυξη Μπάλφουρ.
Η αντίστροφη μέτρηση για το ξερίζωμα και την γενοκτονία ενός λαού, που έχανε σιγά – σιγά την πατρίδα του είχε αρχίσει. Η μεταφορά πληθυσμών και η αλλοίωση των δημογραφικών στοιχείων της Παλαιστίνης ξεκίνησε.
Το 1920 η Παλαιστίνη πέρασε κάτω από την Βρετανική κυριαρχία και τον Ιούλη του 1922 οι Βρετανοί θέτουν σε ισχύ την Εντολή διακυβέρνησης της Παλαιστίνης. Αμέσως, η Μεγάλη Βρετανία, στα πλαίσια της Διακήρυξης Μπάλφουρ, ενθάρρυνε τον εβραϊκό αποικισμό στη Παλαιστίνη και την διείσδυση του εβραϊκού κεφαλαίου που συνδέονταν με τα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια.
Το 1936 – 1939 η αποικιακή πολιτική των Βρετανών που βασιζόταν στη συνεργασία με τον σιωνισμό, προκάλεσε ένοπλες εξεγέρσεις των Παλαιστίνιων κατά του σιωνιστικού αποικισμού. Οι Αγγλοι στην προσπάθειά τους να αποδυναμώσουν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Παλαιστίνιων ανακοινώνουν ότι θα περιορίσουν και στη συνέχεια θα σταματήσουν τη μετανάστευση Εβραίων και την αγορά γης από τις σιωνιστικές οργανώσεις.
Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δυναμώνει ο αγώνας των λαών για την κατάργηση της Βρετανικής Εντολής. Η Αγγλική κυβέρνηση διαβιβάζει το ζήτημα της Παλαιστίνης στον ΟΗΕ. Στις 29 Νοέμβρη 1947 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ψήφισε απόφαση που περιλαμβάνει την κατάργηση της Βρετανικής Εντολής, την αποχώρηση των αγγλικών στρατευμάτων από την Παλαιστίνη και τη δημιουργία δυο ανεξάρτητων κρατών στο έδαφός της, ενός Αραβικού και ενός Εβραϊκού, οικονομικά δεμένων μεταξύ τους. Η Ιερουσαλήμ θα γινόταν ανεξάρτητη διοικητική μονάδα με ειδική διεθνή κυβέρνηση υπό την καθοδήγηση του ΟΗΕ.
Τα δημογραφικά στοιχεία της Παλαιστίνης από τον 1ο αιώνα έως την κατάργηση της Βρετανικής Εντολής στις 29 Νοέμβρη 1947, ήταν τα εξής:
Ο πληθυσμός της Παλαιστίνης το 1914 ήταν περίπου 690 χιλιάδες. εκ των οποίων μόνο το 8% ήταν Εβραίοι. Το 1948, ο αριθμός των Παλαιστινίων στην Παλαιστίνη ξεπέρασε τα 2 εκατομμύρια. Το 31,5% εξ αυτών ήταν Εβραίοι. Μεταξύ 1932 και 1939, ο μεγαλύτερος αριθμός Εβραίων μεταναστών στην Παλαιστίνη έφτασε τους 225 χιλιάδες Εβραίους. Μεταξύ 1940 και 1947, περισσότεροι από 93 χιλιάδες Εβραίοι ξεχύθηκαν στην Παλαιστίνη. Έτσι, η Παλαιστίνη δέχθηκε περίπου 318 χιλιάδες Εβραίους μεταξύ 1932 και 1947 και περισσότερους από 3,3 εκατομμύρια από το 1948 έως το 2022.
Στις 14 Μάη 1948 ανακηρύχτηκε, χωρίς την παράλληλη ανακήρυξη παλαιστινιακού κράτους όπως προβλεπόταν, το κράτος του Ισραήλ. Από τις 15 Μάη 1948, μέχρι την Άνοιξη του 1949, η στάση του Ισραήλ οδηγεί στον αραβοϊσραηλινό πόλεμο. Η μεγάλη και διαρκής καταστροφή της Παλαιστίνης, η Παλαιστινιακή Νάκμπα, έχει ξεκινήσει.
Στη διάρκεια αυτού του πολέμου, που διακόπτονταν από βραχυχρόνιες εκεχειρίες, το Ισραήλ κατέλαβε τμήμα εδάφους της Παλαιστίνης (6.700 τετρ. χλμ.) που προορίζονταν, με βάση την απόφαση της Γ.Σ. του ΟΗΕ, για τη δημιουργία αραβικού κράτους και τμήμα της Ιερουσαλήμ.
Από τα κατακτημένα από το Ισραήλ εδάφη εκδιώχθηκαν πάνω από 800.000 Αραβες, σε σύνολο 1,4 εκατομμυρίων Παλαιστινίων που ζούσαν στην ιστορική Παλαιστίνη το 1948 σε 1.300 χωριά και πόλεις. Περισσότερα από 418 παλαιστινιακά χωριά ισοπεδώθηκαν από τους Εβραίους μετανάστες και τις σιωνιστικές πολιτοφυλακές.
Η πλειοψηφία των εκτοπισθέντων Παλαιστινίων κατέληξαν σε γειτονικές χώρες, στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Ο αριθμός των Παλαιστίνιων και Αράβων νεκρών από τη Nakba το 1948 μέχρι σήμερα (εντός και εκτός Παλαιστίνης) έφτασε περίπου τις 100.000.
Την Άνοιξη του 1949 υπογράφηκαν συμφωνίες ανακωχής ανάμεσα στο Ισραήλ και τις γειτονικές αραβικές χώρες. Ενθαρρυμένο από το αποτέλεσμα του πολέμου και στηριγμένο στην ανοχή των αγγλοαμερικάνων το Ισραήλ αρνήθηκε να επιστρέψει στα από τον ΟΗΕ προβλεπόμενα εδάφη του, δεν εφάρμοσε την απόφαση της Γ.Σ. του ΟΗΕ της 11ης του Δεκέμβρη 1948 για τον επαναπατρισμό των Παλαιστίνιων προσφύγων και την καταβολή από μέρους του Ισραήλ αποζημίωσης για τις εγκαταλειμμένες περιουσίες σε όσους δεν επιθυμούσαν να επιστρέψουν.
Το αποτέλεσμα της υλοποίησης της Διακήρυξης Μπάλφουρ και της υποστήριξης της Βρετανίας ώστε το Ισραήλ να αποικίσει την Παλαιστίνη ως πατρίδα των Εβραίων μεταναστών, ήταν ο αριθμός των Παλαιστίνιων προσφύγων, από το κατεχόμενο κράτος της Παλαιστίνης, στον αραβικό και στον υπόλοιπο κόσμο ανήλθε, μέχρι το 2017 σε 7.699.544 άτομα.
Τον Δεκέμβριο του 2020, τα αρχεία της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών (UNRWA) έδειξαν ότι ο συνολικός αριθμός των Παλαιστινίων προσφύγων ήταν περίπου 6,4 εκατομμύρια από αυτούς περίπου δύο εκατομμύρια στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας, το 28,4% των οποίων ζει σε 58 καταυλισμούς ( 10 στην Ιορδανία, 9 στη Συρία, 12 στο Λίβανο, 19 στη Δυτική Όχθη και 8 στη Λωρίδα της Γάζας). Αυτές οι εκτιμήσεις, ωστόσο, έδειχναν τον ελάχιστο αριθμό προσφύγων, καθώς πολλοί από αυτούς δεν είναι εγγεγραμμένοι. Ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει τους Παλαιστίνιους που εκτοπίστηκαν κατά την περίοδο από το 1949 έως τον πόλεμο των έξι ημερών τον Ιούνιο του 1967. Ο ορισμός των προσφύγων της UNRWA δεν καλύπτει Παλαιστίνιους που μετανάστευσαν ή εκείνους που εκτοπίστηκαν μετά το 1967 λόγω του πολέμου και που δεν καταγράφηκαν πρόσφυγες.
Η καταστροφή του 1948 δεν ήταν το τέλος της παλαιστινιακής Νάκμπα. Το Ισραήλ συνέχισε τις προσπάθειές του να εξαλείψει την παλαιστινιακή ταυτότητα και τα εθνικά δικαιώματα των Παλαιστινίων. Νάκμπα σήμαινε τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς παλαιστινιακών στρατοπέδων προσφύγων στο Λίβανο τη δεκαετία του ’60 και ’70, τις σφαγές της Qibya και του Kufr Qassem και την εκτέλεση εκείνων που προσπάθησαν να επιστρέψουν στη γη τους. Νάκμπα σημαίνει τις προσπάθειες άρνησης της ύπαρξης της ιστορίας με την ποινικοποίηση της μνήμης αυτής της ημέρας για τους Παλαιστίνιους πολίτες του Ισραήλ.
Παρά τον εκτοπισμό περισσότερων από ένα εκατομμύριο Παλαιστινίων το 1948 και τον εκτοπισμό περισσότερων από 200 χιλιάδων Παλαιστινίων (η πλειοψηφία τους στην Ιορδανία) μετά τον πόλεμο του 1967, ο παλαιστινιακός παγκόσμιος πληθυσμός ήταν 14 εκατομμύρια μέχρι το τέλος του 2022, πράγμα που σημαίνει ότι ο αριθμός των Παλαιστινίων στον κόσμο έχει διπλασιαστεί περίπου 10 φορές από τη Νάκμπα και περισσότεροι από τους μισούς από αυτούς ζούσαν στην ιστορική Παλαιστίνη μέχρι το τέλος του 2022. Συνεπώς, ο αριθμός τους έφτασε τα 7 εκατομμύρια (1,7 εκατομμύρια στα κατεχόμενα το 1948). Οι εκτιμήσεις πληθυσμού έδειξαν ότι ο αριθμός του πληθυσμού μέχρι το τέλος του 2022 στη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ, ήταν 3,2 εκατομμύρια και περίπου 2,2 εκατομμύρια στη Λωρίδα της Γάζας. Όσον αφορά τον πληθυσμό του Κυβερνείου της Ιερουσαλήμ, ήταν περίπου 487 χιλιάδες. περίπου το 65% των οποίων (περίπου 314 χιλιάδες) ζούσε σε εκείνα τα μέρη της Ιερουσαλήμ που προσαρτήθηκαν από την ισραηλινή κατοχή το 1967 (J1). Τα στοιχεία έδειξαν ότι οι Παλαιστίνιοι αντιπροσώπευαν το 50,1% του πληθυσμού που ζούσε στην ιστορική Παλαιστίνη, ενώ οι Εβραίοι αποτελούσαν το 49,9% μέχρι το τέλος του 2022. Η ισραηλινή κατοχή συνεχίζει τον έλεγχο του 85% της έκτασης της ιστορικής Παλαιστίνης, η οποία ανέρχεται σε 27 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2 ).
Σήμερα τη Νάκμπα μπορεί να την δει κανείς στην επιχείρηση εξόντωσης ολόκληρου του πληθυσμού της Γάζας, στον αγώνα των Βεδουίνων στην επαρχία της ανατολικής Ιερουσαλήμ, στην Παλιά Πόλη της Χεβρώνας, αλλά και στο Νακάμπ με τα αποκαλούμενα μη αναγνωρισμένα χωριά όπως το Ουμ αλ-Χιράν. Αυτοί οι Παλαιστίνιοι ζούσαν εδώ πολύ πριν δημιουργηθεί το κράτος του Ισραήλ και πριν από την ισραηλινή Κατοχή.
Στις μέρες μας που η επέτειος της Νάκμπα συμπληρώνει 78 χρόνια, ο παλαιστινιακός λαός ζει τις πιο αντίξοες συνθήκες εξαιτίας της κλιμάκωσης της επεκτατικής πολιτικής του Ισραήλ. Οι αιματηρές επιθέσεις των ισραηλινών αρχών κατοχής ενάντια στους κατοίκους της Παλαιστίνης που αντιστέκονται στην αναγκαστική απαλλοτρίωση της γης τους και τον αναγκαστικό ξεριζωμό τους συνεχίζονται ασταμάτητα στη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Οχθη με χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, ανάμεσά τους και παιδιά.
Το Ισραήλ κλιμακώνει σήμερα τις συστηματικές πολιτικές εθνοκάθαρσης με στόχο την εκδίωξη όλων των Παλαιστινίων από την πατρίδα τους. Αυτές οι πολιτικές περιλαμβάνουν την παράνομη προσάρτηση περισσότερων παλαιστινιακών εδαφών, την κατεδάφιση σπιτιών, την οικοδόμηση ισραηλινών οικισμών σε κατεχόμενα εδάφη, την επίθεση σε τζαμιά και χριστιανικές εκκλησίες, τη σύλληψη Παλαιστινίων, ανάμεσά τους πολλές γυναίκες και παιδιά και τη δολοφονία Παλαιστινίων αμάχων.
Η Νάκμπα που συνεχίζεται σημαίνει ότι οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες παραμένουν στο Λίβανο, τη Συρία και την Ιορδανία, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία, χωρίς να μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Η Νάκμπα που συνεχίζεται σημαίνει ότι ενώ εκατομμύρια Παλαιστίνιοι έχουν επιτύχει στη ζωή τους σε άλλες χώρες, δεν είναι σε θέση να κάνουν το ίδιο στη πατρίδα τους: να εργάζονται, να σπουδάζουν, να παίζουν, να χορεύουν, να αγαπούν ή απλά να είναι … Παλαιστίνιοι.
Παλαιστίνιοι κρατούμενοι στις κατοχικές φυλακές
Από την έναρξη του πολέμου στις 7 Οκτώβρη 2023, οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον 16.400 συλλήψεις στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που παραμένουν υπό κράτηση και άλλων που αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι. Ανάμεσα σ’ αυτούς τουλάχιστον 510 γυναίκες και 1.300 παιδιά.
Αυτή τη στιγμή, περισσότεροι από 9.600 Παλαιστίνιοι και Άραβες κρατούμενοι κρατούνται σε ισραηλινές φυλακές κατοχής. Η καταστολή εντείνεται και οι συστηματικές κακοποιήσεις κλιμακώνονται ραγδαία. Αυτό που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι δεν είναι πλέον απλώς μια επέκταση των πολιτικών κατοχής. Μετά τη γενοκτονία στη Γάζα, αυτή έχει γίνει μέρος ενός ευρύτερου συστήματος σοβαρής βίας που στοχεύει την παλαιστινιακή ύπαρξη σε όλες τις μορφές της.
Σήμερα βρίσκονται στις Ισραηλινές φυλακές και τα κέντρα κράτησης, πάνω από 9.600 πολιτικοί κρατούμενοι χωρίς να υπολογίζονται αυτοί που έχουν απαχθεί και βρίσκονται εξαφανισμένοι. Οι γυναίκες κρατούμενες είναι τουλάχιστον 29. Υπάρχουν ακόμα 400 παιδιά που κρατούνται, κατανεμημένα στις φυλακές Megiddo και Ofer.
Εν τω μεταξύ, η αυξημένη χρήση της Διοικητικής Κράτησης από τις κατοχικές ισραηλινές δυνάμεις — ή η κράτηση κατοίκων χωρίς δίκη ή κατηγορία — έχει γίνει ένας από τους πιο σημαντικούς μετασχηματισμούς της περιόδου μετά την έναρξη της γενοκτονίας. Ο αριθμός των Παλαιστινίων που κρατούνται με Διοικητική Κράτηση έχει φτάσει στο ιστορικό υψηλό ρεκόρ των 3.498 ατόμων από τις αρχές Απρίλη 2025, από τους οποίους οι τέσσερις είναι γυναίκες και περισσότερα από 100 παιδιά. Η πλειονότητα των Διοικητικών Κρατουμένων είναι πρώην κρατούμενοι, εκτός από άλλες ομάδες όπως: φοιτητές σχολείων και πανεπιστημίων, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δικηγόροι, μηχανικοί, γιατροί, ακαδημαϊκοί, βουλευτές, ακτιβιστές, εργαζόμενοι και συγγενείς μαρτύρων και κρατουμένων πρώτου βαθμού, συμπεριλαμβανομένων αδελφών μαρτύρων και συζύγων κρατουμένων.
Περίπου 400 μαχητές της ελευθερίας βρίσκονται στη φυλακή για περισσότερα από 20 χρόνια και άλλοι 561 εκτίουν πολλαπλές ισόβιες ποινές, ένας από αυτούς, ο Abdullah Barghouti, ο οποίος καταδικάστηκε σε 67 χρόνια ισόβια κάθειρξη.
Η κλιμάκωση της ισραηλινής επιθετικότητας έρχεται ως αναμενόμενη συνέχεια της απόφασης των Ηνωμένων Πολιτειών να αναγνωρίσουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. Απόφαση με την οποία ανατρέπονταν σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, όλες οι συμφωνίες, οι οποίες έμεναν ανεκτέλεστες, ανάμεσα στους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς, και οι αποφάσεις του ΟΗΕ.
Στις 14 Μάη του 2018, παραμονές της επετείου της Νάκμπα, οι Αμερικάνοι, προκλητικά, εγκαινιάζουν την Πρεσβεία τους στην Ιερουσαλήμ.
Στο αμέσως επόμενο διάστημα το Ισραήλ ανακοινώνει ότι σκοπεύει να προχωρήσει σε περαιτέρω εδαφικές προσαρτήσεις του κατεχόμενου Κράτους της Παλαιστίνης, με τις ευλογίες φυσικά των ΗΠΑ.
Ισραηλινή Κατοχή: Συνεχής Επέκταση Εποικισμών
Μέχρι το τέλος του 2021, υπήρχαν 483 προσαρτημένες περιοχές και στρατιωτικές βάσεις κάτω από ισραηλινή κατοχή στη Δυτική Όχθη. Όσον αφορά τον αριθμό των εποίκων στη Δυτική Όχθη, έφτασε τους 719.452 μέχρι το τέλος του 2021. Τα στοιχεία δείχνουν ότι περίπου το 45,4% των εποίκων ζει στο κυβερνείο της Ιερουσαλήμ, όπου ο αριθμός τους έφτασε τους περίπου 326.523, από τους οποίους 239.951 έποικοι ζουν στην Ανατολική Ιερουσαλήμ (J1) «συμπεριλαμβανομένων εκείνων των τμημάτων της Ιερουσαλήμ που προσαρτήθηκαν από την ισραηλινή κατοχή το 1967». Ακολουθούν η Ραμάλα και η επαρχία Αλ-Μπιρέχ με 143.311 εποίκους, 95.279 εποίκους στην επαρχία Βηθλεέμ και 50.067 εποίκους στην επαρχία Σαλφίτ. Η Tubas και η βόρεια κοιλάδα του Ιορδάνη είναι οι χαμηλότερες επαρχίες όσον αφορά τον αριθμό των εποίκων με 2.629 εποίκους. Η αναλογία εποίκων προς Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη είναι περίπου 23 έποικοι για κάθε 100 Παλαιστίνιους κατοίκους, ενώ η υψηλότερη είναι στο κυβερνείο της Ιερουσαλήμ με περίπου 69 εποίκους για κάθε 100 Παλαιστίνιους.
Το 2022 σημειώθηκε σημαντική αύξηση του ρυθμού κατασκευής και επέκτασης ισραηλινών οικισμών, καθώς οι κατοχικές αρχές ενέκριναν περίπου 83 σχέδια έργων για την κατασκευή περισσότερων από 22 χιλιάδων μονάδων σε όλη τη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ.
Συνεχής Δήμευση Γης
Η ισραηλινή κατοχή χρησιμοποίησε την ταξινόμηση της γης σύμφωνα με τις Συμφωνίες του Όσλο (Α, Β και Γ) για να ενισχύσει τον έλεγχό της στην παλαιστινιακή γη, ειδικά σε περιοχές που ταξινομούνται ως (C). Το 76% της συνολικής έκτασης που ταξινομείται ως (C) αξιοποιείται άμεσα από την ισραηλινή κατοχή
Οι κατασχεμένες περιοχές για τους σκοπούς των στρατιωτικών βάσεων και τοποθεσιών στρατιωτικής εκπαίδευσης αντιπροσωπεύουν περίπου το 18% της περιοχής της Δυτικής Όχθης, επιπλέον του Τείχους Προσάρτησης και Επέκτασης που έχει απομονώσει περισσότερο από το 10% της έκτασης της Δυτικής Όχθης. Περισσότερες από 219 παλαιστινιακές τοποθεσίες επλήγησαν σοβαρά από την ίδρυση του Τείχους Προσάρτησης και Επέκτασης. Επιπλέον, και από το 1967, οι ισραηλινές κατοχικές αρχές έχουν κατασχέσει περίπου 353 χιλιάδες ντουνάμ (ένα ντουνάμ = 1000 τετραγωνικά μέτρα) παλαιστινιακών εδαφών και τα έχουν χαρακτηρίσει ως φυσικά καταφύγια στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την κατάληψή τους.
Ιερουσαλήμ: Εντατικός και συστηματικός εξιουδαϊσμός
Στο πλαίσιο της πολιτικής της απέλασης και της αντικατάστασης, οι ισραηλινές κατοχικές αρχές λαμβάνουν επιταχυνόμενα μέτρα εξιουδαϊσμού στην Ιερουσαλήμ για να εξαλείψουν τα ισλαμικά και χριστιανικά ορόσημα και να εκτοπίσουν Παλαιστίνιους από την πόλη της Ιερουσαλήμ, για να τους αντικαταστήσουν με Ισραηλινούς από όλο τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια του 2022, οι ισραηλινές κατοχικές αρχές ενέκριναν περίπου 70 σχέδια για την κατασκευή περισσότερων από 10 χιλιάδες οικιστικές μονάδες στην Ιερουσαλήμ, τη στιγμή που οι ισραηλινές κατοχικές αρχές κατεδάφισαν περισσότερα από 258 κτίρια και εξέδωσαν εντολές κατεδάφισης για περισσότερα από 220 παλαιστινιακά κτίρια.
Το σχέδιο του Ισραήλ συνοψίζεται στην καταστροφή των όποιων προοπτικών έχουν απομείνει για την εφαρμογή της λύσης των δυο κρατών καθιστώντας αδύνατη τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου, δημοκρατικού και κυρίαρχου κράτους της Παλαιστίνης στα προ του 1967 σύνορα και με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, η επέτειος της Νάκμπα έρχεται σε μια πολύ εξαιρετική στιγμή, με δεδομένο τις πρωτοφανείς καταστροφικές συνθήκες που βιώνει η Λωρίδα της Γάζας λόγω της συνεχιζόμενης ισραηλινής επιθετικότητας, και της κλιμάκωσης των ισραηλινών ενεργειών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Επεκτείνονται οι εποικισμοί, ο αναγκαστικός εκτοπισμός, οι επιθέσεις από αποίκους και οι πολιτικές που στοχεύουν τους ισλαμικούς και χριστιανικούς ιερούς τόπους.
Οι απόγονοι του Δαβίδ έχασαν τη σφεντόνα, αλλά τη βρήκαν τα παιδιά της Παλαιστίνης. Υπάρχει ελπίδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου