«Όλα πωλούνται και αγοράζονται με το ίδιο νόμισμα· εκτός από την πατρίδα. Αυτή μπορεί να πουληθεί με την προδοσία, αλλά δεν αγοράζεται παρά μόνο με αίμα.»
— Τσε Γκεβάρα
Λίγες στιγμές πριν από την ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός στον Λίβανο, ο ισραηλινός στρατός δολοφονεί την αγωνίστρια Δρ. Μάχα Αμπού Χαλίλ.
Η Μάχα δεν ήταν απλώς ένα όνομα. Ήταν μια ιστορία ζωής γεμάτη αγώνα, αξιοπρέπεια και αφοσίωση. Από νεαρή ηλικία, στο νότο του Λιβάνου, εντάχθηκε στο Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Με θάρρος που ξεπερνούσε την ηλικία της, συμμετείχε σε επιχείρηση με στόχο την απελευθέρωση κρατουμένων αγωνιστών από τις φυλακές της κατοχής. Συνελήφθη στην Αθήνα και καταδικάστηκε σε φυλάκιση, όμως ούτε τα σίδερα ούτε τα χρόνια μπόρεσαν να λυγίσουν το πνεύμα της.
Η ελευθερία της ήρθε το 1970, και μαζί της μια νέα αρχή. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της, απέκτησε διδακτορικό και αφιέρωσε τη ζωή της στην κοινωνική και πολιτική δράση, στεκόμενη δίπλα στον λαό της στον νότο του Λιβάνου.
Μέχρι την τελευταία στιγμή.
Γιατί ακόμη και στην κατάπαυση του πυρός, η εκδίκηση δεν σταμάτησε. Τέσσερα κτίρια ισοπεδώθηκαν για να σιγήσει μια φωνή. Μια ηλικιωμένη γυναίκα, μια αγωνίστρια — στόχος μιας βίας που φοβάται τη μνήμη και την αντίσταση.
Η Μάχα Αμπού Χαλίλ έζησε όπως πίστευε. Και έφυγε όπως έζησε: με το κεφάλι ψηλά.
Αιωνία της η μνήμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου