ὑψώροφος

 ὑψώροφος [ ὕψι- + ἐρέφω ] (πλήρως ἐπιτρεπτὴ καὶ ἡ ὀρθογραφία «ὑψόροφος») = ὁ τελευταῖος ὄροφος ἑνὸς κτιρίου καὶ (συνεκδοχικὰ) τὸ διαμέρισμα ποὺ εὑρίσκεται σὲ αὐτόν .

( λόγιο διαχρονικὸ δάνειο ἀπὸ τὴν ὁμώνυμη ἀρχαιοελληνική, ποὺ δήλωνε τὸ κτίριο ποὺ ἔχει ὑψηλὴ ὀροφή, στέγη ἢ θόλο, καθὼς καὶ μεταφραστικὸ δάνειο, μὲ ἀνασημασιοδότηση, ἀπὸ τὴν γαλλικὴ «retiré», συναντόμενη ὡς «ῥετιρέ», ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀτελώνιστο λόγιο δάνειο. )

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02CSAjCY32D1NYEA35vntqh3PUchZqMhg9pMyMk4zfuSXiD2EVCAwcQbxjbSgieBvul&id=61550337025368&__cft__[0]=AZZlkk-my3izBkRB2ciCuzssSNYJzAQTuMtAIZDOcX2BygEb7ht6zFzBUfLAFEu1UfzaxFUDEIhisoQOG7Ly2kNVZHpwbR5k6l484o_xZgLoHA4K55tdLqXa2lf9ieQg4Q_7JBCS3e7xx6alxzVtqWvu&__tn__=%2CO%2CP-R