Με αφορμή το ταξίδι μου στο Κονγκό θα ήθελα να μοιραστώ μερικές σκέψεις ειδικά με εκείνους τους «φίλους» που βρήκαν ευκαιρία να ειρωνευτούν τους «απολίτιστους» Αφρικανούς.
Καλό είναι να γνωρίζουν ότι πριν από την εποχή του Βέλγου βασιλιά Λεοπόλδου του Β’, οι λαοί της περιοχής που σήμερα είναι η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό είχαν ανεπτυγμένο πολιτισμό.
Δεν ήταν καθόλου “απολίτιστοι”, όπως συχνά παρουσιάζει η αποικιοκρατική προπαγάνδα.
Υπήρχε το Βασίλειο του Κονγκό και οι κάτοικοι ζούσαν αρμονικά καλλιεργώντας μανιόκα, όσπρια, καλαμπόκι κ.ά. αγροτικά προϊόντα. Κατασκεύαζαν εργαλεία και όπλα από μέταλλα που έβρισκαν, για το κυνήγι και το ψάρεμα.
Τα παιδιά τους έπαιζαν και μάθαιναν μέσα από τη συμμετοχή για τη γεωργία, το κυνήγι και τους κοινωνικούς κανόνες.
Είχαν πολιτισμό με ιδιαίτερη μουσική και χορό ενώ είχαν ανεπτυγμένη γλυπτική με ξύλο και ελεφαντόδοντο.
Γνώριζαν πολύ καλά τη φύση και παρασκεύαζαν φαρμακευτικά φυτά με τα οποία αντιμετώπιζαν τις ασθένειες. Υπήρχαν κανόνες, έθιμα και τρόποι επίλυσης διαφορών.
Μέχρι που ο βασιλιάς του Βελγίου Λεοπόλδος ο Β’, κατέλαβε την περιοχή ως προσωπική ιδιοκτησία, που είναι 85 φορές η επικράτεια του Βελγίου!
Χρησιμοποίησε “ανθρωπιστικό” προσωπείο, ιδρύοντας οργανώσεις υποτίθεται για εξερεύνηση και τον εκπολιτισμό των Αφρικανών…
Έστειλε εξερευνητές, για να συνάψουν συμφωνίες με τοπικούς ηγέτες και να δημιουργήσουν σταθμούς και υποδομές. Τελικά όμως επέβαλε ένα καθεστώς ακραίας εκμετάλλευσης και βίας σε βάρος των κατοίκων.
Οι Αφρικανοί εργάζονταν καταναγκαστικά στη συλλογή καουτσούκ και ελεφαντόδοντου και αν δεν έπιαναν τις ποσοστώσεις, τιμωρούνταν σκληρά με βασανιστήρια και ακρωτηριασμούς.
Όσοι αντιστέκονταν εκτελούνταν αμέσως ενώ κρατούσαν όμηρους γυναίκες και παιδιά.
Εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν λόγω πείνας, εξάντλησης και ασθενειών ενώ καταστράφηκαν ολοσχερώς ολόκληρες κοινότητες.
Η αποκάλυψη των εγκλημάτων του Λεοπόλδου Β’, είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, γιατί για χρόνια ο ίδιος παρουσιαζόταν ως …“φιλάνθρωπος”!!!
Ιεραπόστολοι και ταξιδιώτες που πήγαν στο Κονγκό έβλεπαν ακρωτηριασμένους ανθρώπους και χιλιάδες σκλάβους να δουλεύουν σε καταναγκαστική εργασία. Ένας Βρετανός δημοσιογράφος, ο Έντμουντ Ντίν Μορέλ, παρατήρησε ότι τα πλοία έφευγαν από το Κονγκό γεμάτα καουτσούκ και πλούτο, αλλά επέστρεφαν γεμάτα όπλα και στρατιωτικό υλικό.
Κατάλαβε ότι αυτό σήμαινε εκμετάλλευση και βία και όχι “εμπόριο”. Έτσι άρχισαν να δημοσιεύονται φωτογραφίες ακρωτηριασμένων ανθρώπων που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη.
Η διεθνής πίεση έγινε τεράστια
και ο Λεοπόλδος αναγκάστηκε να παραδώσει το Κονγκό στο βελγικό κράτος το 1908.
Τελικά όταν το Κονγκό απέκτησε ανεξαρτησία το 1960, δεν υπήρχε ισχυρό κράτος.
Ακολούθησαν πραξικοπήματα, εμφύλιοι πόλεμοι και φυσικά παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων αφού υπάρχει η «κατάρα των φυσικών πόρων» ( κοβάλτιο, ουράνιο, διαμάντια, χρυσός κ. α.)
Αυτή η «κατάρα» οδηγεί ακόμα σε συγκρούσεις, διαφθορά και εκμετάλλευση από ξένες εταιρίες.
Αν διαβάσατε μέχρι εδώ αγαπητοί «φίλοι», είμαι σίγουρος ότι καταλάβατε και δεν νομίζω ότι θα προσβάλλετε αυτούς τους ανθρώπους ως «απολίτιστους». Εκτός και εάν επιμένετε να υποστηρίζετε ότι ο Λεοπόλδος και όλοι αυτοί που έκοβαν χέρια, πόδια και κεφάλια ήταν οι «πολιτισμένοι»…
Αν δεν σας έπεισα δείτε προσεκτικά την ασπρόμαυρη φωτογραφία: είναι μια ιστορική φωτογραφία από το 1904 και απεικονίζει έναν Κονγκολέζο άνδρα ονόματι Νσάλα να κοιτάζει το κομμένο πόδι και χέρι της πεντάχρονης κόρης του, Μποάλι. Το κορίτσι, η μητέρα της και ένα ντόπιο αγόρι είχαν σκοτωθεί, μαγειρευτεί και φαγωθεί από μια ομάδα δεκαπέντε ένοπλων φρουρών της εταιρίας που είχε δημιουργήσει ο Λεοπόλδος για τη συλλογή καουτσούκ…
Καληνύχτα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου