Ο μικρός Ράιαν Μπάχαα Άμπου Αλ-Ατζίν συνελήφθη μαζί με τον πατέρα του στην περιοχή Ουάντι αλ-Σάλκα, ανατολικά της Ντέιρ αλ-Μπάλα, υπέστη κακοποίηση κατά τη διάρκεια της κράτησής του και επέστρεψε νεκρός. Ο πατέρας του επέζησε. Το παιδί όχι.
Πόσα ακόμα παιδιά πρέπει να πεθάνουν για να σταματήσει ο κόσμος να κοιτάζει αλλού;
Πόσες ακόμα οικογένειες πρέπει να διαλυθούν για να βρεθεί έστω και ένα ίχνος συνείδησης στις κυβερνήσεις που συνεχίζουν να σιωπούν, να δικαιολογούν ή να καλύπτουν τα εγκλήματα;
Όταν ένα παιδί συλλαμβάνεται και επιστρέφει στην οικογένειά του νεκρό, δεν μιλάμε για «παράπλευρες απώλειες». Μιλάμε για μια βαθιά ηθική κατάρρευση της διεθνούς κοινότητας. Μιλάμε για ατιμωρησία. Μιλάμε για ένα σύστημα που επιτρέπει στο Ισραήλ να συνεχίζει τα εγκλήματά του χωρίς συνέπειες.
Η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Η σιωπή είναι συνενοχή.
Κάθε μέρα που περνά χωρίς λογοδοσία, κάθε μέρα που οι ισχυροί του κόσμου επιλέγουν τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα αντί για την ανθρώπινη ζωή, προστίθεται ένα ακόμα όνομα στη μακρά λίστα των θυμάτων.
Ο Ράιαν δεν είναι αριθμός. Ήταν παιδί. Είχε όνειρα, οικογένεια, μέλλον.
Ντροπή σε όσους βλέπουν και δεν μιλούν.
Ντροπή σε όσους γνωρίζουν και σιωπούν.
Ντροπή σε έναν κόσμο που επιτρέπει να συνεχίζεται αυτή η τραγωδία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου