Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026

Μουσικὴ Παρασκευή - Φρὰνς ~ Alla vill till himmelen men ingen vill dö

 


The lyrics are available in Sweidish, English and Greek. For translation into more languages, click on the relevant icon     located above the icon of the Virgin Mary.


Texterna finns på svenska, engelska och grekiska. För översättning till fler språk, klicka på den relevanta ikonen ovanför ikonen för Jungfru Maria.


Ο Φρανς Γιέπσον Γουόλ (γεννημένος στις 19 Δεκεμβρίου 1998), ευρύτερα γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Frans, είναι Σουηδός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Εκπροσώπησε τη διοργανώτρια χώρα Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2016 στην Στοκχόλμη με το τραγούδι "If I Were Sorry", καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση.
Ζωή και καριέρα
2006–2015: Πρώιμη καριέρα
Ο Γιέπσον Γουόλ γεννήθηκε στο Ύσταντ (Ystad) της Σουηδίας. Ο πατέρας του, Μαρκ, γεννήθηκε στη Νιγηρία από Νιγηριανή μητέρα και Βρετανό πατέρα. Σε ηλικία οκτώ ετών, ο Μαρκ μετακόμισε στο Λονδίνο. Η μητέρα του Γιέπσον Γουόλ είναι Σουηδέζα. Έτσι, μεγάλωσε μιλώντας τόσο αγγλικά όσο και σουηδικά. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ο Γιέπσον Γουόλ διέμενε μερικώς στο Λονδίνο, όπου μάλιστα σπούδασε μουσική για έναν ολόκληρο χρόνο όταν ήταν 15 ετών, στο σχολείο The Norwood School. Έχει έναν μικρότερο αδελφό που ονομάζεται Κάσπερ και μια δίδυμη αδελφή που ονομάζεται Φιλίππα.
Είναι κυρίως γνωστός για τους ποδοσφαιρικούς του ύμνους με το συγκρότημα Elias, συμπεριλαμβανομένης της επιτυχίας του 2006 "Who's da Man", η οποία ήταν αφιερωμένη στον Σουηδό ποδοσφαιριστή Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς. Το τραγούδι, το οποίο πιστώνεται στους Elias και περιλαμβάνει τα φωνητικά του Φρανς, παρέμεινε στην κορυφή του Sverigetopplistan (των επίσημων σουηδικών επιτυχιών για κομμάτια) για 13 εβδομάδες.
Τα Χριστούγεννα του 2006 σημείωσε μια μικρή επιτυχία με το τραγούδι του "Kul med Jul" (Ελληνικά: Διασκέδαση με τα Χριστούγεννα), το οποίο έφτασε στο νούμερο 24 των σουηδικών chart. Άλλη μια είσοδος του Φρανς στα chart που σχετιζόταν με τον αθλητισμό ήταν το τραγούδι "Fotbollsfest" το 2008, το οποίο κυκλοφόρησε για την υποστήριξη της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ανδρών της Σουηδίας. Το τραγούδι έφτασε στο νούμερο ένα των σουηδικών chart κατά τη δεύτερη εβδομάδα κυκλοφορίας του.
2016–παρόν: Melodifestivalen και Eurovision
Μετά από χρόνια απουσίας από τη μουσική, ο Φρανς επέστρεψε με τη συμμετοχή του στο Melodifestivalen 2016, με σκοπό να εκπροσωπήσει τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2016 με το τραγούδι "If I Were Sorry", το οποίο συνέγραψε με τους Όσκαρ Φόγκελστρεμ, Μίκαελ Σάξελ και Φρέντρικ Άντερσον. Το ερμήνευσε στο Γέβλε (Gävle) κατά τη διάρκεια του τέταρτου και τελευταίου ημιτελικού της διοργάνωσης στις 27 Φεβρουαρίου 2016, εξασφαλίζοντας μια θέση για τον τελικό στις 12 Μαρτίου 2016 στη Στοκχόλμη.
Αμέσως μετά την εμφάνισή του, το single κυκλοφόρησε στην αγορά. Έγινε πολύ δημοφιλές και ανέβηκε απευθείας στο νούμερο ένα του Sverigetopplistan κατά την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Μπήκε επίσης στα στις δημοφιλής επιτυχίες του Spotify στην Ελβετία, την Ταϊβάν, την Ισλανδία, την Ουρουγουάη, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία, τη Νορβηγία, τη Γαλλία, τη Δανία, την Τουρκία και τη Γερμανία. Κέρδισε τον τελικό του Melodifestivalen στις 12 Μαρτίου 2016 με 156 βαθμούς και προχώρησε για να εκπροσωπήσει τη Σουηδία στη Eurovision. Σε ηλικία 17 ετών, ο Φρανς έγινε ο δεύτερος νεότερος νικητής στην ιστορία του Melodifestivalen μετά την Καρόλα Χέγκκβιστ, η οποία ήταν 16 ετών όταν κέρδισε το 1983. Στον τελικό της Eurovision, το "If I Were Sorry" κατέλαβε την πέμπτη θέση στη γενική κατάταξη.
Στις 11 Μαΐου 2024, ο Φρανς ανακοίνωσε τους βαθμούς της σουηδικής κριτικής επιτροπής ως εκπρόσωπος (spokesperson) στον τελικό του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2024.

Δισκογραφία
Στούντιο άλμπουμ
  • Da Man (2006) – Εταιρεία: Universal Music AB
  • 20 Present (2020) – Εταιρεία: Cardiac Records
Κομμάτια (Ως κύριος καλλιτέχνης)
  • 2006: "Kul med Jul"
  • 2008: "Fotbollsfest" (συμμετοχή των Elias)
  • 2016: "If I Were Sorry" (Έγινε 7 φορές Πλατινένιο στη Σουηδία και Χρυσό σε Γερμανία/Αυστρία)
  • 2016: "Young Like Us"
  • 2017: "Liar"
  • 2019: "One Floor Down"
  • 2019: "Snakes"
  • 2019: "Do It Like You Mean It" (συμμετοχή του Yoel905)
  • 2020: "Amsterdam"
  • 2020: "Ada"
  • 2020: "On a Wave"
  • 2020: "Monday"
  • 2020: "Mm mm mm"
  • 2021: "My Favourite Waste of Time"
  • 2024: "Wasn't Meant to Be"
  • 2024: "Don't Miss the Beat"
Κομμάτια (Ως συμμετέχων καλλιτέχνης - Featured)
  • 2006: "Who's da Man" (Elias συμμετοχή του Frans)
  • 2018: "Loving U" (Nicole Cross συμμετοχή του Frans)

Το «Alla vill till himmelen men ingen vill dö» (ελληνική απόδοση: «Όλοι θέλουν να πάνε στον παράδεισο, αλλά κανείς δεν θέλει να πεθάνει») είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε από τον Timbuktu (Jason Diakité) και ηχογραφήθηκε από τον ίδιο για το ομώνυμο άλμπουμ του που κυκλοφόρησε το 2005. Το κομμάτι κέρδισε επίσης το σουηδικό μουσικό βραβείο Rockbjörnen στην κατηγορία «Σουηδικό Τραγούδι της Χρονιάς». 
Ιστορικό και Θέμα
Το κομμάτι ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του καλλιτέχνη στην Γκάνα και η παραγωγή του έγινε από τους Breakmecanix. 
Οι στίχοι του τραγουδιού πραγματεύονται την ανθρώπινη απληστία, τον εγωισμό και την τάση της κοινωνίας να επιζητά τα οφέλη ή την επιτυχία χωρίς όμως να είναι διατεθειμένη να υποστεί τις απαραίτητες θυσίες, το κόστος ή τις συνέπειες («όλοι θέλουν να πάνε στον παράδεισο, αλλά κανείς δεν θέλει να πεθάνει»).
Εμπορική Πορεία
Το τραγούδι γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία στη Σκανδιναβία. Κυκλοφόρησε ως το single που οδήγησε την προώθηση του άλμπουμ και κατάφερε να φτάσει σε υψηλές θέσεις στα charts της Σουηδίας και της Νορβηγίας, ενώ το ίδιο το άλμπουμ έγινε χρυσό και στις δύο χώρες.




För man vill ha vad man vill ha och man vill ha det nu
Och om man ser en möjlighet att ta så kvittar det hur
För vi är vildare än djur när det gäller att ta
Och står någon i min väg, ja då smäller det bra
Ingenting är heligt för nu roffar vi åt oss
Kan man tjäna på ett tåg, ja då hoppar vi på
Jag menar, varför kompromissa, varför vika en tum?
För någon annan gjorde det ska jag vara lika dum
Jag vill ha det bra som de rika har
Om de är hänsynslösa så är jag likadan
Och vad dom inte vet är att jag inte har nåt att förlora
Så betänkligheterna för mig kan aldrig vara stora


Alla vill till himmelen men få vill ju dö
Man vill kamma in vinningen, men sår inga frön
Man vill ha sin bit av kakan, man vill äta den med
Folk vill ta tillbaka, men vägrar att ge



Och jag ska göra vad jag gör, och jag ska göra det gott
Och fortsätta tills nån kommer och berövar min lott
För vem bestämmer rätt och fel när moralen är död
Och folk mördar ju varandra för sitt dagliga bröd
Staten backar bakåt, företagen tar över
Och dom pratar massa prat men ger oss taniga löner
Så mycket skit att man kan tro miljoner magar tömts
Så dom tvingar oss att simma runt i ett hav av lögn
Sanningen är numera ett minne blott
Varje sak vi lägger till så försvinner nåt
Ja, detta mina damer och herrar är vad vi är
Men jag hör gubbarna på TV säga att dom vill ha fred


Alla vill till himmelen men få vill ju dö
Man vill kamma in vinningen, men sår inga frön
Man vill ha sin bit av kakan, man vill äta den med
Folk vill ta tillbaka, men vägrar att ge



Och jag ska spotta epistlar som det
Var min sista dag och jag visste om det
Jag kanske hittar svaren i sista ronden
Har missat så många val att det visslar om det
Listan är lång, den som vägen dit och dylikt
Kosta vad det vill, till säkerligen ett dyrt pris
Har tänkt på det, men mestadels ytligt
Fel djupdyk det testar en psykiskt
Man får betala för allt som betyder nåt
Sån är lagen, inget alls vi kan fly ifrån
Jag ser det jag ser och jag ser inget annat
Och det jag ser när jag tittar gör mig redigt förbannad
Vi är på väg någonstans och jag vet inte vart
Hoppas vi kan komma på det medan planeten är kvar
Prylar, grejer, saker är det något att ha?
Men ändå så är jakten på dem nåt som plågar oss bra
Jag menar riskerna är många, men dom måste vi ta
För lidandet blir ännu större utan nåt kapital
Konsekvenserna spelar mig ingen roll
Den enda hjälp som jag kan få kommer ju inifrån
Och man kan fråga vem man vill, även de vänliga
Men ingen här har råd att assistera främlingar
Så det hela resulterar i en nedåtspiral
Så vi kör det mano a mano tills den ene är kvar

Alla vill till himmelen men få vill ju dö
Man vill kamma in vinningen, men sår inga frön
Man vill ha sin bit av kakan, man vill äta den med
Folk vill ta tillbaka, men vägrar att ge
'Cause we want what we want, and we want it now

and if we see an opportunity to take, then it doesn't matter how

'Cause we're wilder than animals when it comes to taking

and if someone's in my way, well then there'll be a big commotion

Nothing is sacred, 'cause we take what we want

If we can earn on a train, then we'll jump right on

I mean, why compromise, why budge one inch?

Just because someone else did - should I do the same?

I mean, I want to be just as well off as the rich are

and if they're ruthless, I'll be the same

but what they don't know, is that I don't have anything to lose

so my concerns can never be (as) big (as theirs)
 
Everybody wants to go to heaven, but few wants to die

We want to collect the price, but don't sow any seeds

We want our piece of the cake and we want to eat it too

People want to take, but are reluctant to give
 
And I will do what I do, and I will do it well

and I'll continue, until somebody comes and steals my spot
'
cause who decides wrong or right when morality is dead

and people are killing each-other for their daily bread

The state is backing away, the companies are taking over

and they talk the talk, but give us poor wages

so much crap you'd think millions of stomachs are empty

so they force us to swim in an ocean full of lies

Truth is now just a memory

for everything we add, something disappears

Yes, this ladies and gentlemen, is what we are

but I hear the old men on TV say that they want peace
 
Everybody wants to go to heaven, but few wants to die

We want to collect the price, but don't sow any seeds

We want our piece of the cake and we want to eat it too

People want to take, but are reluctant to give
 
And I will, spit epistles as if it

was my last day and I knew about it

maybe I'll find the answers in the last round

Have lost so many choices that it's alarming

the list is as long as the way there, and more

whatever the cost, it's probably expencive

I've thought about it, but most of the time, not carefully

(as) the wrong deep-dives tests you psychologically

We must pay for everything that is important

that's the law, we can't escape from it
I see what I see, and I don't see anything else

and what I see when I look, makes me really infuriated

we are going somewhere and I don't know where

hope we can figure it out while the planet is left

Stuff, things, items, do we have to have it all?

but there are wounds in their hearts, which really torment us

I mean, the risks are many, but we have to take them

'Cause the suffering will get even bigger without any capital

Consequences doesn't matter to me

the only help I can get, comes from within

and you can ask whoever you want, even those who are friendly

but no one here can afford to help strangers

so the result is a downward spiral

so we do a "mano-a-mano" until only one is left
 
Everybody wants to go to heaven, but few wants to die

We want to collect the price, but don't sow any seeds

We want our piece of the cake and we want to eat it too

People want to take, but are reluctant to give
Γιατί θέλεις αὐτὸ ποὺ θέλεις καὶ τὸ θέλεις τώρα
Καὶ ἂν δεῖς μιὰ εὐκαιρία νὰ ἁρπάξεις, δὲν ἔχει σημασία πῶς
Γιατί εἴμαστε πιὸ ἄγριοι ἀπὸ τὰ ζῶα ὅταν πρόκειται νὰ ἁρπάξουμε
Καὶ ἂν κάποιος σταθεῖ ἐμπόδιο στὸ δρόμο μου, τότε θὰ γίνει μεγάλη φασαρία
Τίποτα δὲν εἶναι ἱερὸ γιατί τώρα ἁρπάζουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας
Ἂν μπορεῖς νὰ κερδίσεις ἀπὸ ἕνα τρένο, τότε ἀνεβαίνουμε σὲ αὐτό
Ἐννοῶ, γιατί νὰ συμβιβαστεῖς, γιατί νὰ ὑποχωρήσεις ἔστω καὶ μιὰ ἴντσα;
Ἐπειδὴ κάποιος ἄλλος τὸ ἔκανε, πρέπει νὰ εἶμαι κι ἐγὼ τὸ ἴδιο χαζός;
Θέλω νὰ περνάω καλὰ ὅπως περνᾶνε οἱ πλούσιοι
Ἂν αὐτοὶ εἶναι ἀδίστακτοι, τότε εἶμαι κι ἐγὼ τὸ ἴδιο
Καὶ αὐτὸ ποὺ δὲν ξέρουν εἶναι ὅτι δὲν ἔχω τίποτα νὰ χάσω
Ὁπότε οἱ ἐνδοιασμοί μου δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ εἶναι μεγάλοι

Ὅλοι θέλουν νὰ πᾶνε στὸν παράδεισο, ἀλλὰ λίγοι θέλουν νὰ πεθάνουν
Θέλεις νὰ μαζέψεις τὰ κέρδη, ἀλλὰ δὲν σπέρνεις σπόρους
Θέλεις τὸ κομμάτι σου ἀπὸ τὴν πίτα, θέλεις καὶ νὰ τὸ φᾶς
Ὁ κόσμος θέλει νὰ πάρει πίσω, ἀλλὰ ἀρνεῖται νὰ δώσει

Καὶ θὰ κάνω αὐτὸ ποὺ κάνω, καὶ θὰ τὸ κάνω καλά
Καὶ θὰ συνεχίσω μέχρι κάποιος νὰ ἔρθει καὶ νὰ μοῦ στερήσει τὸ μερίδιό μου
Γιατί ποιός ὁρίζει τὸ σωστὸ καὶ τὸ λάθος ὅταν ἡ ἠθικὴ εἶναι νεκρή
Καὶ οἱ ἄνθρωποι σκοτώνουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον γιὰ τὸ καθημερινό τους ψωμί
Τὸ κράτος κάνει πίσω, οἱ ἑταιρεῖες παίρνουν τὸν ἔλεγχο
Καὶ λένε ἕνα σωρὸ λόγια ἀλλὰ μᾶς δίνουν πενιχροὺς μισθούς
Τόση πολλὴ σαβούρα ποὺ νομίζεις ὅτι ἄδειασαν ἑκατομμύρια στομάχια
Ἔτσι μᾶς ἀναγκάζουν νὰ κολυμπᾶμε σὲ μιὰ θάλασσα ἀπὸ ψέματα
Ἡ ἀλήθεια εἶναι πλέον μιὰ ἁπλῆ ἀνάμνηση
Κάθε τι ποὺ προσθέτουμε, κάτι ἐξαφανίζεται
Ναί, αὐτὸ κυρίες καὶ κύριοι εἶναι ὅ,τι εἴμαστε
Ἀλλὰ ἀκούω τοὺς γέρους στὴν τηλεόραση νὰ λένε ὅτι θέλουν εἰρήνη

Ὅλοι θέλουν νὰ πᾶνε στὸν παράδεισο, ἀλλὰ λίγοι θέλουν νὰ πεθάνουν
Θέλεις νὰ μαζέψεις τὰ κέρδη, ἀλλὰ δὲν σπέρνεις σπόρους
Θέλεις τὸ κομμάτι σου ἀπὸ τὴν πίτα, θέλεις καὶ νὰ τὸ φᾶς
Ὁ κόσμος θέλει νὰ πάρει πίσω, ἀλλὰ ἀρνεῖται νὰ δώσει

Καὶ θὰ φτύνω ἐπιστολὲς σὰν νὰ ἦταν ἡ τελευταία μου μέρα καὶ τὸ ἤξερα
Ἴσως βρῶ τὶς ἀπαντήσεις στὸν τελευταῖο γῦρο
Ἔχω χάσει τόσες πολλὲς ἐπιλογὲς ποὺ γίνεται χαμός
Ἡ λίστα εἶναι μακριά, ὅπως ὁ δρόμος πρὸς τὰ ἐκεῖ καὶ τὰ παρόμοια
Ὅσο κι ἂν κοστίσει, σίγουρα μὲ ἕνα ἀκριβὸ τίμημα
Τὸ ἔχω σκεφτεῖ, ἀλλὰ κυρίως ἐπιφανειακά
Μιὰ λάθος βουτιὰ στὰ βαθιὰ σὲ δοκιμάζει ψυχολογικά
Πρέπει νὰ πληρώσεις γιὰ καθετὶ ποὺ σημαίνει κάτι
Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος, τίποτα ἀπολύτως ἀπὸ τὸ ὁποῖο μποροῦμε νὰ ξεφύγουμε
Βλέπω αὐτὸ ποὺ βλέπω καὶ δὲν βλέπω τίποτα ἄλλο
And αὐτὸ ποὺ βλέπω ὅταν κοιτάζω μὲ ἐξοργίζει γιὰ τὰ καλά
Πηγαίνουμε κάπου καὶ δὲν ξέρω ποῦ
Ἐλπίζω νὰ τὸ βροῦμε ὅσο ὁ πλανήτης εἶναι ἀκόμα ἐδῶ
Ἀντικείμενα, συμπράγκαλα, πράγματα, ἀξίζουν ἄραγε νὰ τὰ ἔχεις;
Ἀλλὰ παρόλα αὐτά, τὸ κυνήγι τους εἶναι κάτι ποὺ μᾶς βασανίζει γιὰ τὰ καλά
Ἐννοῶ ὅτι οἱ κίνδυνοι εἶναι πολλοί, ἀλλὰ πρέπει νὰ τοὺς πάρουμε
Γιατί τὰ βάσανα γίνονται ἀκόμα μεγαλύτερα χωρὶς καθόλου κεφάλαιο
Οἱ συνέπειες δὲν μὲ νοιάζουν καθόλου
Ἡ μόνη βοήθεια ποὺ μπορῶ νὰ πάρω ἔρχεται ἄλλωστε ἀπὸ μέσα μου
Καὶ μπορεῖς νὰ ρωτήσεις ὅποιον θέλεις, ἀκόμα καὶ τοὺς εὐγενικούς
Ἀλλὰ κανεὶς ἐδῶ δὲν ἔχει τὴν πολυτέλεια νὰ βοηθάει ξένους
Ὁπότε ὅλο αὐτὸ καταλήγει σὲ μιὰ καθοδικὴ σπεῖρα
Ὁπότε τὸ πᾶμε σῶμα μὲ σῶμα μέχρι νὰ ἀπομείνει μόνο ὁ ἕνας

Ὅλοι θέλουν νὰ πᾶνε στὸν παράδεισο, ἀλλὰ λίγοι θέλουν νὰ πεθάνουν
Θέλεις νὰ μαζέψεις τὰ κέρδη, ἀλλὰ δὲν σπέρνεις σπόρους
Θέλεις τὸ κομμάτι σου ἀπὸ τὴν πίτα, θέλεις καὶ νὰ τὸ φᾶς
Ὁ κόσμος θέλει νὰ πάρει πίσω, ἀλλὰ ἀρνεῖται νὰ δώσει 


Ὅπως εἶχα ἀναφέρει σὲ προγενέστερη ἀνάρτηση

 

Ὅπως εἶχα ἀναφέρει σὲ προγενέστερη ἀνάρτηση ( https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02jVC9N58xiDFBUueAsMZvkgVVJoadQqfSXQFb7jsCgmtHAd2J5becTf2mEwiWFnQQl&id=61550337025368&__cft__[0]=AZid2fu77jGzajrqVs8pEZYVBc1cXZas0lV71zpkLGM3X-fRjfCPbrwbIEjTyWvNdL9TpeCHqwNbQjmlWUsw5MwxPwybZHQsj5hsQqNKB-qKwRgldX0z&__tn__=%2CO%2CP-R ), θὰ ἦταν ὠφέλιμο νὰ ἐντάξουμε διαλεκτικὲς λέξεις στὴν δημοτική, ἐκκινῶντας ἀπὸ τὴν Κυπριακὴ διάλεκτο.
Ἡ δέσμευση ὑλοποιεῖται.
Νὰ προχωρήσουμε σὲ λόγιο διαλεκτικὸ δανεισμό, λοιπόν:
ἀκατάγνωτα [ἐπίρρημα]= χωρὶς ἀμφιβολία, χωρὶς ψόγο ἢ ἀκατάκριτα
ἀρκάτης [οὐσ., ἀρσ.] = ὁ ἐργάτης
ἄρκοψες [ἐπίρρημα] = αὔριο τὸ βράδυ
ἀξινόστροφος [ἀρσ. ἐπίθ.]= ὁ ἀνάποδος, ὁ ἰδιότροπος ἄνθρωπος
ἀλώπως [ἐπίρρημα] = ἴσως, πιθανόν, μπορεῖ
βατερός [ἐπίθ., ἀρσ] = τοποθεσία ἢ ἀγροτικὴ ἔκταση ποὺ εἶναι γεμάτη βάτους, βατώδης
δρώμα [οὐσ., οὐδ.] = ὁ ἱδρῶτας
ζάνος [οὐσ., ἀρσ.] = (πτηνὸ) γεράκι, (μεταφορικὰ) κοντὸς ἄνθρωπος
ζόλος [οὐσ, ἀρσ.] = ἡ βρόμα, ἡ μπόχα, ἡ δυσοσμία
λαφαζανιά [οὐσ., θηλ.]= ἡ ὑπερβολή, σαχλαμάρα, ἐξωπραγματικὸ γεγονὸς ποὺ παρουσιάζει κάποιος ὡς πραγματικότητα, γιὰ νὰ ἐντυπωσιάσει
λαξιά [οὐσ, θηλ.] = κοιλάδα
μουττάς [ἐπίθ, ἀρσ.] = ὁ μυτόγκας
μιλλός [ἐπίθ., ἀρσ.] = ποὺ εἶναι ἐλαφρῶς νοτισμένος
νάκκον [ἐπίρρημα] = λίγο
νωστός [ἐπίθ, ἀρσ.] = πρόσφατος / νωστά [ἐπίρρημα]= πρόσφατα
ὀλόχρονα [ἐπίρρημα] = ὅλον τὸν χρόνο
πελλός [ἐπίθ. ἀρσ.] = ὁ τρελός
παουρίζω [ῥῆμα]= φωνάζω, τσιρίζω, κάνω σὰν ζῶο
ῥέσσω [ῥῆμα] = περνῶ, προσπερνῶ
συνάω [ῥῆμα] = μαζεύω
ὕλαντρον [οὐσ, οὐδ.] = δέντρο γέρικο, μεγάλης ἡλικίας, τὸ κορακοζώητο δέντρο
φάουσα [οὐσ, θηλ.] = σαρκοφάγο ἕλκος ἢ πληγὴ μὲ στοιχεῖα κακοήθειας, ἡ ὁποία ὀφειλόταν πιθανὸν σὲ καρκίνο, ἕρπητα, σύφιλη ἢ γάγγραινα καὶ ἡ ὁποία ἐπεκτεινόταν διαβρώνοντας τοὺς γύρω ἱστούς, (μεταφορικὰ) ὁτιδήποτε ἐξαπλωνόταν καὶ ἦταν καταστροφικό, (μεταφορικὰ) σκασμός, σώπα, (μεταφορικὰ) μοχθηρὴ γυναῖκα
φόκος [οὐσ., ἀρσ.]= ἡ φωτιά
φωνοκιβώτιο [οὐσ., οὐδ.] = χῶρος ἀποθήκευσης φωνητικῶν μηνυμάτων, (συνεκδοχικὰ) ὁ τηλεφωνητής
φυσανέμης [οὐσ., ἀρσ.] = ὁ ἀσταθής, εὐμετάβλητος ἢ ἀνακόλουθος ἄνθρωπος, ποὺ ἀλλάζει συχνὰ γνώμη, στάση ἢ ἀπόψεις ἀνάλογα μὲ τὶς περιστάσεις· αὐτὸς ποὺ προσαρμόζει τὶς θέσεις του σύμφωνα μὲ τὸ ποῦ «φυσᾶ ὁ ἄνεμος»



https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0T7Pp1vkHxB49grmhmmrLBauWxsofRHCScmqYmd2MGf3xMBt2Jxg3fRD851HSgEY5l&id=61550337025368&__cft__[0]=AZjRkCeywoaNR7SWvUwZKryY3RqRcbVq6m4bT7OheFLLwNyx247aTjVC2uujIibIIr4deugt1dtm_AbEwUykIpvHLvdkz-2glxL3aqZRj_hxMTQUGTsZJSK4S_XVQyB7Ob0p_g46fi0jU9M&__tn__=%2CO%2CP-R

Ποιοί είναι οι μάρτυρες του Ιεχωβά

 

Ποιοί είναι οι μάρτυρες του Ιεχωβά

Ποιοί είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ποιές οι δράσεις τους και κυρίως, τι έχουν ως σκοπό να φέρουν στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

Θα τους δείς σε πλατείες, σε σταθμούς τρένων και σε πεζοδρόμια.Στέκονται εκεί με ένα "χαμόγελο" και με μια αυτοπεποίθηση πως όλα θα πάνε καλά, αρκεί να δεχτείς αυτά που θα σου πούν χωρίς καμιά αντίρρηση.

Τα περασμένα χρόνια, στεκόντουσαν με ενα μαύρο βιβλίο που ονόμαζαν Αγία γραφή και το έχειχναν με υπερηφάνεια, πως ότι και να λένε, είναι "βγαλμένο" μέσα απο το ιερό αυτό βιβλίο.Υπέρμαχοι του παλιού και των παραδόσεων λοιπό, κρατούσαν βιβλίο και μολύβι, ούτε καν στυλό. Πλέον κρατούν.......tablet και μας διδάσκουν μέσω εφαρμογών και μας σώζουν με scroll up και scroll down. Tώρα συντάσσονται με την τεχνολογία που δεν είναι πλέον του......διαβόλου!

Παλιά, εκρυβαν τις σελίδες με επιμέλλεια, για να μην δείς το σημείο που έλεγε πως το βιβλίο που κρατούσαν ήταν η μετάφραση του νέου κόσμου και όχι η Αγία Γραφή.

Ντύνονται προσεκτικά, καθαροί και πάντα περιποιημένο πρόσωπο. Τα χρώματα στα ρούχα τους γήινα, αυτό το "άνοστο" και καταθληπτικό καφέ/μπέζ/ιβουάρ, διότι θεωρούν πως προσδίδουν σοβαρότητα και κυρίως...γνώση. Προσπαθούν να μπερδέψουν τους περαστικούς  με την εμφάνιση τους και να δείξουν πως είναι κυρίες και κύριοι.

Απ έξω εμφάνιση,απο μέσα.... χάος.

Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στον κόσμο των Μαρτύρων του ιεχωβά.

Εδώ που 1+1 μας κάνει...ότι μας συμφέρει και όχι 2.

Εφοδιαστείτε με υπομονή και καλή ανάγνωση.......

*Ανάμεσα απο τις σκέψεις και τις μαρτυρίες μας, θα παρεμβάλλονται εικόνες απο τις "προφητείες" που ανα καιρούς, μεταδίδει η εταιρία ΣΚΟΠΙΑ, έτσι απλά για να τρομάξει τον κόσμο και να τον φέρει κοντά της, δίνοντας την εικόνα πως μόνο αυτοί σώζουν.

ΨΕΜΑΤΑ ΙΕΧΩΒΑΔΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ
ΨΕΜΑΤΑ ΙΕΧΩΒΑΔΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ WEB

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά βασίζουν τις διδασκαλίες τους σε μια αυστηρή ερμηνεία της Αγίας Γραφής, όπως την κατανοεί η ηγεσία τους. Οτιδήποτε δεν συμφωνεί με την επίσημη γραμμή θεωρείται αιρετικό ή επικίνδυνο για την πνευματική υγεία των μελών. Μερικές από τις βασικότερες διδαχές περιλαμβάνουν την απόρριψη των παραδοσιακών χριστιανικών εορτών όπως τα Χριστούγεννα και τα γενέθλια, την απαγόρευση της στρατιωτικής θητείας, καθώς και την απαγόρευση μετάγγισης αίματος, ανεξαρτήτως κινδύνου για τη ζωή. Αυτές οι επιλογές, που παρουσιάζονται ως πνευματικά ορθές, συχνά οδηγούν σε έντονο κοινωνικό και προσωπικό περιορισμό.

Η αυστηρή πειθαρχία της οργάνωσης εκφράζεται καθημερινά. Οι πρεσβύτεροι και οι επίσημοι εκπρόσωποι έχουν εξουσία να ελέγχουν κάθε πτυχή της ζωής ενός μέλους. Η μη συμμόρφωση με τις οδηγίες μπορεί να οδηγήσει σε “διακοπή σχέσεων” ή ακόμα και σε κοινωνικό αποκλεισμό. Πρόκειται για ένα σύστημα που λειτουργεί σαν αυστηρή ιεραρχία, όπου η αμφισβήτηση δεν είναι απλώς ανεπιθύμητη, αλλά τιμωρείται ενεργά. Τα μέλη που αποφασίζουν να φύγουν περιγράφουν συχνά την εμπειρία ως εξαιρετικά τραυματική, αποκόπτονται από φίλους και οικογένεια, και η ίδια η κοινωνική τους ταυτότητα καταρρέει.

Η πίεση στις γυναίκες είναι ιδιαίτερα εμφανής. Από πολύ νωρίς διδάσκονται να είναι υπάκουες, να ακολουθούν τις οδηγίες του συζύγου τους, ανήκοντες πλήρως στην οικογενειακή και πνευματική ιεραρχία της οργάνωσης. Ο γάμος μέσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν είναι απλώς συναισθηματική ένωση, είναι καθήκον πνευματικής καθοδήγησης. Οι γυναίκες που αμφισβητούν ή που δεν συμμορφώνονται με τις αυστηρές οδηγίες συχνά βιώνουν έντονο ψυχολογικό στρες και κοινωνικό αποκλεισμό, γεγονός που πολλοί πρώην Μάρτυρες περιγράφουν ως βασανιστικό.

Λίγο πιο παλιά, πρίν απο 4-5 χρόνια δηλαδή κρατούσαν το βιβλίο και μολύβι, όχι στυλό αλλά μολύβι.Παλαιού τύπου δηλαδή διδασκαλία, άρα σωστή και παραδοσιακή. Πλέον έχουν tablet με 5G σύνδεση και απεριόριστα GB, έτσι, διότι τώρα το παραδοσιακό, είναι το ...μοντέρνο.Πάμε πιο κάτω......

Η καθημερινή ζωή απαιτεί συνεχείς θρησκευτικές δραστηριότητες. Οι εβδομαδιαίες συγκεντρώσεις, η συμμετοχή στο κήρυγμα και η μελέτη της Γραφής δεν είναι απλώς επιλογές, είναι υποχρεώσεις που παρακολουθούνται σχολαστικά από την ηγεσία. Τα μέλη εκπαιδεύονται να θεωρούν την υπακοή ως απόλυτη αρετή και οποιαδήποτε αμφιβολία ή καθυστέρηση στις υποχρεώσεις τους αντιμετωπίζεται ως σοβαρή παράβαση.

Η ζωή ενός Μάρτυρα του Ιεχωβά περιστρέφεται γύρω από την οργάνωση και την πνευματική του υποχρέωση προς αυτήν. Η καθημερινότητά τους είναι γεμάτη από προγραμματισμένες δραστηριότητες, πρωινή και βραδινή μελέτη της Γραφής, εβδομαδιαίες συγκεντρώσεις, προσωπικές συναντήσεις με “εποπτεύοντες” και, βέβαια, η συμμετοχή στο κήρυγμα από σπίτι σε σπίτι. Κάθε στιγμή θεωρείται ευκαιρία να διαδώσουν τη διδασκαλία τους και να “σώσουν ψυχές”.

Η προσέγγιση του κόσμου έξω από την οργάνωση γίνεται συχνά με επιμονή και στρατηγική. Τα μέλη εκπαιδεύονται να μιλούν με φίλους, γείτονες, ακόμα και αγνώστους, πάντα με ευγενικό αλλά αμείλικτο τρόπο, ώστε να μεταδώσουν το μήνυμα της οργάνωσης. Για πολλούς πρώην Μάρτυρες, αυτή η πρακτική αποδεικνύεται ψυχολογικά εξαντλητική,τι εννοώ δηλαδή, η συνεχής ανάγκη να κηρύττουν, ακόμα και σε προσωπικές στιγμές ή σε ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται, δημιουργεί έντονο άγχος και ενοχές.

Η κοινωνική ζωή μέσα στην οργάνωση είναι κλειστή και ελεγχόμενη. Οι φιλίες και οι σχέσεις με μη-Μάρτυρες συχνά αποθαρρύνονται, γιατί θεωρούνται “πνευματικά επικίνδυνες”. Τα μέλη μεγαλώνουν με την ιδέα ότι η οργάνωση είναι η μόνη πηγή σωτηρίας και ότι οποιαδήποτε κοινωνική επαφή με τον έξω κόσμο μπορεί να αποσταθεροποιήσει την πίστη τους. Έτσι, η καθημερινότητα τους συνδέεται άρρηκτα με ένα συνεχές αίσθημα ελέγχου και πίεσης, ενώ ταυτόχρονα οικοδομείται η ψευδαίσθηση ότι ζουν σε μια “κλειστή, πνευματική οικογένεια”.

Οι γυναίκες βιώνουν ιδιαίτερη πίεση (εδώ βέβαια τα φεμινιστικά κινήματα, δεν υπάρχουν), πρέπει να συνδυάζουν την πνευματική τους εργασία με τα καθήκοντα του σπιτιού, να συμμορφώνονται με τον σύζυγο που έχει αναλάβει την πνευματική καθοδήγηση, και ταυτόχρονα να διατηρούν την ακεραιότητα της εικόνας τους στην κοινότητα. Η αποτυχία σε κάποιον από αυτούς τους τομείς δεν θεωρείται απλώς προσωπικό λάθος, αλλά πνευματική ανεπάρκεια, με πιθανή κοινωνική τιμωρία.

ΨΕΜΑΤΑ ΙΕΧΩΒΑΔΩΝ
ΨΕΜΑΤΑ ΙΕΧΩΒΑΔΩΝ web

Το κήρυγμα και οι καθημερινές υποχρεώσεις δεν αφήνουν περιθώριο για προσωπική ελευθερία. Πολλοί πρώην Μάρτυρες περιγράφουν πως έμαθαν να ζουν με ένα συνεχές αίσθημα ενοχής,πως αν δεν διδάξουν ή δεν συμμετάσχουν σε όλες τις δραστηριότητες, θεωρούνται πνευματικά “εκτός γραμμής”. Αυτός ο συνδυασμός πειθαρχίας, κοινωνικού ελέγχου και συνεχούς υποχρέωσης δημιουργεί μια καθημερινότητα που μοιάζει με αδιάκοπο κύκλο ελέγχου και αυτοελέγχου.

Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί αναγνώστες μην αμφιβάλετε, διότι αν αμφιβάλετε, θα ξεκινήσω τις αληθινές μαρτυρίες, μαρτυρίες ανθρώπων που έπεσαν θύματα αυτής της όχι αιρετικής, αλλά αιρεσιογόνας οργάνωσης.

Για να δούμε...

👉Πρώην πρεσβύτερος των Μαρτύρων του Ιεχωβά από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος υπηρέτησε στην οργάνωση για 55 χρόνια, έχει καταθέσει τη μαρτυρία του σχετικά με τις πρακτικές της Σκοπιάς. Αναφέρει ότι η οργάνωση απαγορεύει αυστηρά στα μέλη της κάθε βιβλική συζήτηση και έρευνα των διδασκαλιών της. Όποιος τολμήσει να παραβεί αυτή την αρχή εκδιώκεται χωρίς έλεος και στιγματίζεται ως στασιαστής.

👉Η Μαρίνα, πρώην Μάρτυρας του Ιεχωβά από την Αθήνα, έχει μοιραστεί την εμπειρία της σχετικά με την αυστηρότητα της οργάνωσης και τις συνέπειες της αποκοπής. Η ιστορία της δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα Lifo το 2018 και αναδεικνύει τις ψυχολογικές πιέσεις και τις κοινωνικές συνέπειες που αντιμετωπίζουν τα μέλη της οργάνωσης στην Ελλάδα.

Τι σημαίνει όμως, να είσαι "αποκομμένος" σε μια κοινότητα Ιεχωβάδων? Ζείς η απλά ...υπάρχεις?

Οι συνέπειες για έναν «αποκομμένο» Μάρτυρα του Ιεχωβά είναι δραματικές και συχνά ψυχολογικά καταστροφικές, και αυτό ισχύει όχι μόνο για το ίδιο το άτομο αλλά και για τις οικογένειές του. Η ένταση εδώ είναι πραγματικά μεγάλη, γιατί μιλάμε για αποκοπή που μοιάζει με κοινωνικό θάνατο, μέσα στην κοινότητα και το οικογενειακό περιβάλλον.

Όταν κάποιος θεωρείται «αποκομμένος» (shunned), η επαφή με μέλη της οικογένειάς του απαγορεύεται αυστηρά. Οι γονείς, αδέλφια, παιδιά ακόμα και σύζυγοι που παραμένουν πιστοί στην οργάνωση πρέπει να διακόψουν κάθε επικοινωνία. Αυτό σημαίνει ότι αν έχει παιδιά, ακόμα και αυτά τα ίδια τα παιδιά δεν επιτρέπεται να έχουν σχέσεις ή να μιλούν με τον γονιό που αποκόπηκε. Οικογενειακοί δεσμοί που θεωρούσαμε αυτονόητοι γκρεμίζονται, και συχνά αφήνουν βαθιά τραύματα, ιδιαίτερα στα παιδιά, που μεγάλωσαν με το φόβο της «αποκοπής» να τους διαμορφώνει την ψυχολογία.

Αποκομμένοι μάρτυρες του Ιεχωβά και κατάθλιψη
Αποκομμένοι μάρτυρες του Ιεχωβά και κατάθλιψη web

Πέρα από την οικογένεια, η κοινωνική απομόνωση είναι ολοκληρωτική. Φίλοι, συνάδελφοι και κοινωνικοί κύκλοι μέσα στην κοινότητα κλείνουν την πόρτα. Η καθημερινότητα γίνεται μια αδιάκοπη υπενθύμιση ότι η ζωή έξω από την οργάνωση θεωρείται ανήθικη και επικίνδυνη. Ο αποκομμένος συχνά βιώνει βαριά κατάθλιψη, αίσθημα εγκατάλειψης και ενοχές, γιατί η ίδια η θρησκευτική διδασκαλία τον έχει πείσει ότι η απομάκρυνση από την οργάνωση ισοδυναμεί με πνευματικό θάνατο.

Κι αν κάποιος προσπαθήσει να διατηρήσει επαφή παράνομα; Η πίεση και οι απειλές για πνευματική καταδίκη ή για «στρατολόγηση» με διδασκαλίες τύπου ενοχών είναι ασφυκτικές. Οι περισσότεροι πρώην μέλη λένε ότι η απώλεια των οικογενειακών δεσμών είναι το πιο σκληρό πλήγμα, γιατί δεν υπάρχει καμία δικλείδα επαναπροσέγγισης, δεν υπάρχει τρόπος να ξανακερδίσει την οικογένεια ή τα παιδιά, όσο και αν προσπαθήσει.

Θεωρώ πως οι μαρτυρίες, είναι η επισφράγηση μιας παρουσίασης και η επιτομή της αλήθειας. Διαβάζουμε προσεκτικά:

Όταν αποκόπηκα από την οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, δεν ήταν μόνο η πίστη μου που αμφισβητήθηκε, ήταν η ίδια η ύπαρξή μου. Η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, οι άνθρωποι που πίστευα ότι με αγαπούσαν, έγιναν ξένοι. Η αποκοπή δεν ήταν απλώς μια θρησκευτική ποινή· ήταν μια κοινωνική καταδίκη.

Η μητέρα μου, που με μεγάλωσε με αγάπη και πίστη, δεν μπορούσε να με κοιτάξει στα μάτια. Ο πατέρας μου, που πάντα με υποστήριζε, απέφυγε κάθε επαφή. Τα αδέλφια μου, που μεγαλώσαμε μαζί, με αγνόησαν επιδεικτικά. Η αποκοπή δεν ήταν μόνο πνευματική, ήταν και συναισθηματική. Ήταν η αίσθηση ότι ήμουν νεκρός για αυτούς, ότι δεν υπήρχα πια στον κόσμο τους.

Η μεγαλύτερη πληγή ήταν τα παιδιά μου. Η αποκοπή σήμαινε ότι δεν μπορούσα να τα δω, να τα αγκαλιάσω, να τα αγαπήσω. Η οργάνωση τους δίδαξε ότι η επαφή μαζί μου ήταν αμαρτία. Τα παιδιά μου, τα ίδια μου τα παιδιά, με θεωρούσαν ξένο. Η καρδιά μου ράγισε κάθε φορά που σκεφτόμουν ότι δεν μπορούσα να τους προσφέρω την αγάπη που τους άξιζε.

Η κοινωνική απομόνωση ήταν εξίσου σκληρή. Οι φίλοι μου με γύρισαν την πλάτη. Οι συνάδελφοί μου με απέφευγαν. Η κοινότητα με περιφρόνησε. Ήμουν ένας ξένος σε έναν κόσμο που κάποτε θεωρούσα σπίτι μου. Η αποκοπή δεν ήταν μόνο θρησκευτική, ήταν κοινωνική εξορία.

Αλλά η μεγαλύτερη πληγή ήταν η συνείδησή μου. Η οργάνωση με δίδαξε ότι η αποκοπή ήταν για το καλό μου, για να με οδηγήσει στην «αληθινή» πίστη. Αλλά η αλήθεια ήταν διαφορετική. Η αποκοπή ήταν μια μορφή ελέγχου, μια μέθοδος χειραγώγησης. Η αληθινή αγάπη δεν απορρίπτει, αγκαλιάζει. Η αληθινή πίστη δεν απομονώνει, ενώνει.

Όταν αποκόπηκα από την οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, δεν ήταν μόνο η πίστη μου που αμφισβητήθηκε — ήταν η ίδια η ύπαρξή μου. Η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, οι άνθρωποι που πίστευα ότι με αγαπούσαν, έγιναν ξένοι. Η αποκοπή δεν ήταν απλώς μια θρησκευτική ποινή· ήταν μια κοινωνική καταδίκη.

Η μητέρα μου, που με μεγάλωσε με αγάπη και πίστη, δεν μπορούσε να με κοιτάξει στα μάτια. Ο πατέρας μου, που πάντα με υποστήριζε, απέφυγε κάθε επαφή. Τα αδέλφια μου, που μεγαλώσαμε μαζί, με αγνόησαν επιδεικτικά. Η αποκοπή δεν ήταν μόνο πνευματική· ήταν και συναισθηματική. Ήταν η αίσθηση ότι ήμουν νεκρός για αυτούς, ότι δεν υπήρχα πια στον κόσμο τους.

Η μεγαλύτερη πληγή ήταν τα παιδιά μου. Η αποκοπή σήμαινε ότι δεν μπορούσα να τα δω, να τα αγκαλιάσω, να τα αγαπήσω. Η οργάνωση τους δίδαξε ότι η επαφή μαζί μου ήταν αμαρτία. Τα παιδιά μου, τα ίδια μου τα παιδιά, με θεωρούσαν ξένο. Η καρδιά μου ράγισε κάθε φορά που σκεφτόμουν ότι δεν μπορούσα να τους προσφέρω την αγάπη που τους άξιζε.

Η κοινωνική απομόνωση ήταν εξίσου σκληρή. Οι φίλοι μου με γύρισαν την πλάτη. Οι συνάδελφοί μου με απέφυγαν. Η κοινότητα με περιφρόνησε. Ήμουν ένας ξένος σε έναν κόσμο που κάποτε θεωρούσα σπίτι μου. Η αποκοπή δεν ήταν μόνο θρησκευτική· ήταν κοινωνική εξορία.

Αλλά η μεγαλύτερη πληγή ήταν η συνείδησή μου. Η οργάνωση με δίδαξε ότι η αποκοπή ήταν για το καλό μου, για να με οδηγήσει στην «αληθινή» πίστη. Αλλά η αλήθεια ήταν διαφορετική. Η αποκοπή ήταν μια μορφή ελέγχου, μια μέθοδος χειραγώγησης. Η αληθινή αγάπη δεν απορρίπτει· αγκαλιάζει. Η αληθινή πίστη δεν απομονώνει, ενώνει.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ WEB

⚠️Αυτή είναι η πραγματικότητα της αποκοπής. Δεν είναι απλώς μια θρησκευτική ποινή, είναι μια κοινωνική και συναισθηματική καταδίκη. Και για όσους αγαπούν, η πληγή είναι ανεπούλωτη.

Κι άλλες μαρτυρίες? Στη διάθεσή  σας....

https://www.youtube.com/watch?v=D7Ju14VpYag

και φυσικά η Ιστορία του συναδέλφου, απο την Ιταλία, του Ματέο

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/120849_martyres-toy-iehoba-mia-sygklonistiki-martyria-apo-tin-italia

Το Τελευταίο Χτύπημα: Η Αμείλικτη Πραγματικότητα
Μην γελιέσαι. Όποιος αμφισβητήσει, αμφιβολήσει, ή τολμήσει να φύγει από την οργάνωση, καταδικάζεται σε μια ζωή που δεν μοιάζει με ζωή. Η αυστηρότητα δεν είναι απλώς κανόνας,είναι όπλο, παγίδα, φυλακή. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν συγχωρούν. Δεν λυπούνται. Δεν αναγνωρίζουν ότι είσαι άνθρωπος με ανάγκες, συναισθήματα, οικογένεια. Και όταν αποφασίσεις να πάρεις την ελευθερία σου, εκείνοι αποφασίζουν για σένα τι αξίζεις, να μην υπάρξεις ξανά για εκείνους που κάποτε λάτρευες.

Η οικογένεια γίνεται ξένη. Τα παιδιά, οι γονείς, τα αδέλφια, όλοι στραμμένοι απέναντί σου. Οι αγκαλιές αντικαθίστανται από σιωπή. Οι λέξεις αγάπης αντικαθίστανται από βλέμματα που σε αγνοούν. Οι γιορτές, τα γενέθλια, οι απλές καθημερινές στιγμές που κάποτε ήταν γεμάτες χαρά, τώρα γίνονται πληγή. Και το χειρότερο, δεν υπάρχει καμία παρηγοριά. Η οργάνωση σε έχει ήδη καταδικάσει στην αμείλικτη μοναξιά.

Κάθε προσπάθεια επαναπροσέγγισης συντρίβεται στην ψυχρή γραμμή της Σκοπιάς. Κάθε μήνυμα, κάθε σκέψη, κάθε αίσθηση ότι αξίζεις αγάπη και σεβασμό, διαλύεται μπροστά στην απόλυτη πειθαρχία τους. Όσο κι αν προσπαθείς, όσο κι αν εκλιπαρείς, η απάντηση είναι πάντα ίδια.......το απόλυτο τίποτα. Σαν να μην υπήρξες ποτέ.

Η ψυχή σου σπάει. Η καρδιά σου πονάει. Και όσο κι αν θες να ζήσεις ελεύθερα, η συνείδηση, η νοσταλγία, η αγάπη που κάποτε πίστευες ότι σε συνδέει με την οικογένειά σου, γίνονται βαριά αλυσίδα που σε κρατάει δεμένο στον πόνο. Το μυαλό σου ξέρει ότι η οργάνωση σε έλεγξε, σε χειραγώγησε, σε απομόνωσε με σχέδιο. Και η αλήθεια είναι αμείλικτη και είναι αυτή, δεν υπάρχει συγχώρεση, δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία, δεν υπάρχει επιστροφή.

Και όταν η σιωπή κατεβαίνει σαν πέπλο πάνω από τη ζωή σου, καταλαβαίνεις κάτι ακόμα πιο τρομακτικό, δεν είναι μόνο η κοινωνική απομόνωση. Είναι ότι η οργάνωση σε έχει κάνει να αμφιβάλλεις για την ίδια σου την κρίση, για την ίδια σου την αγάπη, για την ίδια σου την ύπαρξη. Η πίστη που κάποτε σου έδινε νόημα τώρα έχει γίνει αλυσίδα, η αγάπη που πίστευες ότι υπήρχε τώρα είναι απαγόρευση, η οικογένεια που λάτρευες τώρα είναι τοίχος που δεν πέφτει ποτέ.

Αυτό είναι το πρόσωπο των Μαρτύρων του Ιεχωβά φίλες και φίλοι αναγνώστες, αυστηρό, ανελέητο, αμείλικτο. Δεν συγχωρεί, δεν ξεχνά, δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Και η ζωή εκτός αυτού του κόσμου δεν είναι απλώς δύσκολη, είναι μια συνεχής, ψυχρή ανάμνηση ότι η ελευθερία σου κοστίζει τα πάντα,τα παιδιά σου, τους φίλους σου, την οικογένειά σου, την αίσθηση ότι είσαι άνθρωπος.

Δεν υπάρχει λύτρωση, δεν υπάρχει συγχώρεση. Υπάρχει μόνο η σκληρή, αμείλικτη πραγματικότητα, η αυστηρότητα τους δεν κάνει διακρίσεις, δεν κάνει εξαιρέσεις, δεν έχει όρια. Και όσοι τόλμησαν να φύγουν, μένουν με το βάρος αυτής της αλήθειας για όλη τους τη ζωή.

Όλη.


https://eeod.gr/omologia-pistews/85190-poio-enai-oi-mrtyres-tou-iechov

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ