The song is available in 4 languages (Greek, English, French and Turkish). However, by clicking on the relevant icon 
on the top right (above the icon of the Virgin Mary) it is possible to translate it into more languages.
La chanson est disponible en 4 langues (grec, anglais, français et turc). Toutefois, en cliquant sur l'icône correspondante en haut à
droite (au-dessus de l'icône de la Vierge Marie), il est possible de la traduire dans d'autres langues.
Şarkı 4 dilde (Yunanca, İngilizce, Fransızca ve Türkçe) mevcuttur. Ancak, sağ üst köşedeki ilgili simgeye (Meryem Ana simgesinin üstünde) tıklayarak daha fazla dile çevirmek mümkündür.
H Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου ιδρύθηκε το 1987 ως Κρατική Ορχήστρα Δωματίου Κύπρου με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Από το 2007 τη λειτουργία της ανέλαβε το Ίδρυμα Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου.
Ως το μοναδικό επαγγελματικό συμφωνικό σύνολο στην Κύπρο σήμερα, η Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου έχει ανελιχθεί ραγδαία εντός της νέας χιλιετίας σε μια σύγχρονη και δυναμική ορχήστρα με έντονη παρουσία στα μουσικά δρώμενα του τόπου. Παράλληλα, αποτελεί εθνικό σύμβολο πρεσβεύοντας την Κύπρο στην Ευρώπη και παραπέρα.
Στοχεύοντας διαρκώς στην καλλιτεχνική αριστεία και την κοινωνική δικτύωση, η Σ.Ο.Κ. πραγματοποιεί καινοτόμα καλλιτεχνικά προγράμματα, φιλοξενεί καλλιτέχνες διεθνούς εμβέλειας, προωθεί την κυπριακή δημιουργία και τους Κύπριους καλλιτέχνες και επιδιώκει τη συνεργασία με κρατικούς και ιδιωτικούς φορείς. Ταυτόχρονα, η Σ.Ο.Κ. έχει περιοδεύσει πολλές φορές στο εξωτερικό (Ελλάδα, Γερμανία, Δανία, Βουλγαρία, Γαλλία, Μάλτα, Αγγλία, Σερβία), ενώ προωθεί το διεθνές της προφίλ και μέσω της διοργάνωσης διεθνών διαγωνισμών και σεμιναρίων. Η ίδια η Ορχήστρα αποτελεί ένα ζωντανό σύμβολο της πολυπολιτισμικότητας, αφού τα 39 της μέλη προέρχονται από 15 διαφορετικές χώρες.
Απευθυνόμενη σε όλους τους Κύπριους, η Σ.Ο.Κ. παρουσιάζει γύρω στα 25-30 διαφορετικά προγράμματα που αριθμούν περίπου 60 παραστάσεις ετησίως, σε όλες τις πόλεις της Κύπρου. Το ολοένα ευρύτερο και πιστό της ακροατήριο μπορεί να απολαύσει μια ποικιλία μουσικών ειδών που περιλαμβάνουν κλασικό και σύγχρονο συμφωνικό ρεπερτόριο, όπερα, μιούζικαλ, crossover, είδη δημοφιλούς μουσικής, κ.α.
Εξέχοντες Κύπριοι και ξένοι μαέστροι έχουν συμπράξει με την ορχήστρα, όπως οι Vladimir Ashkenazy, Douglas Boyd, Wolfram Christ, Esa Heikkila, Carlos Kalmar, Doron Salomon Manuel Hernadez Silva, Άγις Ιωαννίδης, Λουκάς Καρυτινός, Μίλτος Λογιάδης, Μάριος Παπαδόπουλος, καθώς και σολίστ όπως οι Stefan Dohr, Placido Domingo, Anna Fedorova, Pacho Flores, Viktoria Mullova, Sergei Nakariakov, Roman Simovic, Camilla Tilling, Δήμητρα Θεοδοσίου, Κυπριανός Κατσαρής, Νικόλας Κωσταντίνου, Μανώλης Νεοφύτου, Κύρος Πατσαλίδης, Δημήτρης Σγούρος και Μαρτίνος Τιρίμος.
Πρώτος Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Σ.Ο.Κ. υπήρξε ο Άγις Ιωαννίδης, τον οποίο διαδέχθηκαν οι Roland Melia, Maciej Zoltowski, Σπύρος Πίσυνος, Peter Kovacs, Άλκης Μπαλτάς, Jens Georg Bachmann, Νικόλας Παπαγεωργίου και Günter Neuhold.
Από τον Ιανουάριο 2026, Καλλιτεχνικός Διευθυντής και Μαέστρος της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου είναι ο Μύρων Μιχαηλίδης.
https://www.cyso.org.cy/?page_id=2336&lang=el
Ο Γιώργος Χωραφάς (γαλλικά: Georges Corraface, 7 Δεκεμβρίου 1952) είναι Ελληνογάλλος ηθοποιός, γιος του μαέστρου της ΕΛΣ Δημήτρη Χωραφά. Κατά την διεθνή του σταδιοδρομία έχει υποδυθεί ρόλους για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, μετά από πολλά χρόνια ως θεατρικός ηθοποιός στη Γαλλία. Κατοικεί μόνιμα στο Παρίσι όπου και γεννήθηκε, ενώ κατά την περίοδο 2005-2010 διετέλεσε διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Βιογραφία
Εκτός από την γαλλική γλώσσα μιλάει άπταιστα ελληνικά και αγγλικά, καθώς γνωρίζει επίσης ισπανικά, γερμανικά και ιταλικά. Είναι ιδιαίτερα γνωστός στη Γαλλία, Ελλάδα και Ισπανία, λόγω των συμμετοχών του σε ταινίες που σημείωσαν εισπρακτική επιτυχία στις χώρες αυτές και ως αποδέκτης των τοπικών βραβείων της κάθε χώρας, ενώ έχει συμμετάσχει και σε αμερικανικές παραγωγές, όπως το Χριστόφορος Κολόμβος: Η ανακάλυψη της Αμερικής το 1992, και το Απόδραση από το Λος Άντζελες το 1996.
Ιδιαίτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό έγινε μέσω του πρωταγωνιστικού ρόλου που είχε στην ταινία Πολίτικη κουζίνα το 2003, η οποία απέσπασε πολλά βραβεία και διακρίσεις, ενώ είχε προηγηθεί η επίσης επιτυχημένη Το τάμα το 2001, για την οποίαν του απονεμήθηκε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Αργότερα ο Χωραφάς διορίστηκε πρόεδρος του φεστιβάλ, το 2005, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2010.
Επέστρεψε στο γαλλικό θέατρο το 2011 σε μια μουσική διασκευή του Πίτερ Παν με τον τίτλο PAN.
Ενδεικτικά έργα
Κινηματογράφος
| Έτος | Τίτλος | Ρόλος | Σκηνοθέτης |
|---|---|---|---|
| 1982 | S.A.S. Αποστολή στο Σαν Σαλβαδόρ | Λούις | Ραούλ Κουτάρ |
| 1989 | La révolution française | Εμπέρ | Ρόμπερτ Ενρίκο |
| 1991 | Όχι χωρίς την κόρη μου | Μοσέν | Μπράιαν Γκίλμπερτ |
| Ερωτική έμπνευση | Φελισιέν Μαλφίγ | Τζέιμς Λαπέν | |
| 1992 | Χριστόφορος Κολόμβος: Η ανακάλυψη της Αμερικής | Χριστόφορος Κολόμβος | Τζον Γκλεν [7] |
| 1993 | Meine Tochter gehört mir | Νίκος | Βίβιαν Νέφε |
| 1994 | La Pasión Turca | Γιαμάν | Βισέντε Αράντα |
| Κουαρτέτο σε τέσσερις κινήσεις | Αντώνης | Λουκία Ρικάκη | |
| 1996 | Απόδραση από το Λος Άντζελες | Κουέρβο Τζόουνς | Τζον Κάρπεντερ |
| Mor, vida meva | Σανβολοντέ | Μαρ Ταργκαρόνα | |
| Η σφαγή του κόκορα | Ευαγόρας | Ανδρέας Πάντζης | |
| 1997 | C'est la tangente que je préfère | Ζιρί | Σαρλότ Σιλβέρα |
| Μινώταυρος | Νίκος | Τζόναθαν Ταμούζ | |
| 1998 | Vive la mariée... et la libération du Kurdistan | Τσέτο | Χάινερ Σαλέμ |
| Préférence | Μαξ | Γκρεγκουάρ Ντελακούρ | |
| 1999 | Peppermint | Στέφανος | Κώστας Καπακάς |
| 2000 | Km.0 | Χεράρντο | Χουάν Λουίς Ιμπόρα, Γιολάντα Γκαρθία Σεράνο |
| Σε αναμονή | πελάτης στο πάρκινγκ | Ρος Στέφανικ | |
| 2001 | Το τάμα | Ευαγόρας | Ανδρέας Πάντζης |
| 2002 | Reflejos | Χάιμε | Μιγκέλ Ανχέλ Βίβας |
| Les filles, personne s'en méfie | πυροσβέστης | Σαρλότ Σιλβέρα | |
| 2003 | Πολίτικη κουζίνα | Φάνης Ιακωβίδης | Τάσος Μπουλμέτης |
| 2005 | Η χορωδία του Χαρίτωνα | Χαρίτων Ουλιάνοφ | Γρηγόρης Καραντινάκης |
| Camille des Lilas et les voleurs d'enfants | Αλέν | Ζαν-Λουί Μιλεσί | |
| 2008 | Χωρίς σύνορα | Νικ Γκαϊτατζής | |
| L'ultimo Pulcinella | Ρισάρ | Μαουρίτσιο Σκαπάρο | |
| 2009 | Γύρω-γύρω όλες | Ζαν Μπαλιμπάρ | Μαϊβέν |
| 2010 | Επικίνδυνες μαγειρικές | Δαμοκλής | Βασίλης Τσελεμέγκος |
| The Prankster | Νικ Κάρας | Τόνι Βιντάλ | |
| Η υπογραφή | Άγγελος Μαβίλης | Στέλιος Χαραλαμπόπουλος | |
| 2011 | Χωρίς σύνορα | Πλάτων | Νίκος Γκαϊτατζής |
| 2012 | Η χαρά και η θλίψη του σώματος | Μιλέν | Ανδρέας Παντζής |
| Παπαδόπουλος & Σία | Σπύρος Παπαδόπουλος | Μάρκος Μάρκου | |
| 2013 | L'harmonie familiale | Ζαν | Καμίλ ντε Καζαμπιάνκα |
| 2014 | Πρόμαχος | Μισέλ | Κερτ και Τζον Βόρχες |
| 2015 | Οιδιπόδειο αλα γαλλικά | Σάκης | Ζυλί Ντελπί |
| 2016 | Ξα μου | Τζόνι | Κλειώ Φανουράκη |
| 2019 | Ενήλικοι στην αίθουσα | Έλληνας πρέσβης | Κώστας Γαβράς |
| 2020 | Ursus | Ζαν-Πιέρ Ζανό | Όταρ Σαμάταβα |
| 2021 | Super-héros malgré lui | Αλέν Μπελμόντ | Φιλίπ Λασό |
| 2022 | Φαντάσματα της επανάστασης | Θάνος Αναστόπουλος | |
| 2023 | Alibi.com 2 | Τιερί | Φιλίπ Λασό |
| À la belle étoile | Σαρλ Μποσόν | Σεμπαστιάν Τιλάρ |
Τηλεόραση
- Disparitions, (2008), του Μπρούνο Γκαντιγιόν και Ρόμπιν Ντέιβις
- Alex Santana, negotiator, (2002 to 2004), του Χοσέ Πινέιρο
- The Red Summer, (2002), του Ζεράρ Μαρξ
- The Blue Bicycle, (2000), του Θιερύ Μπινίστρι
- Tramontane, (1998), του Χένρυ Χέλμαν
- Le Château des oliviers, (1993), του Νίκολας Γκέσνερ
Θέατρο
- Burn your house, σε σκηνοθεσία του ιδίου
- PAN, της Ιρίνα Μπρουκ
- Η Μαχαμπχαρτα, του Ζαν Κλωντ Καριέρ, σε σκηνοθεσία Πήτερ Μπρουκ
- Η τρικυμία, του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Πήτερ Μπρουκ
- Ματωμένος γάμος, του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, σε σκηνοθεσία Τέλμο Χερέρα
- Αντώνιος και Κλεοπάτρα, του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη
- Φαίδρα, του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Αντουάν Βιτέζ
- Πολύ κακό για το τίποτα, του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Ζαν Λουί Θαμίν
- Οι δίκαιοι, του Αλμπέρ Καμύ, Albert Camus, σε σκηνοθεσία Μαρσέλ Τασενκούρ
- Play It Again, Sam, του Γούντι Άλεν, σε σκηνοθεσία Μπομπ Χράνιτσυ
Ο Άλκης Μπαλτάς (Θεσσαλονίκη, 30 Νοεμβρίου 1948) είναι Έλληνας διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άλκης Μπαλτάς γεννήθηκε το 1948 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε μουσική (βιολί και ανώτερα θεωρητικά) στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης.
Στο τέλος των μουσικών του σπουδών στη Θεσσαλονίκη, συνεργάστηκε με το Μουσικό Τμήμα του ΑΠΘ, ενώ υπήρξε έκτακτο μέλος της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ), διευθυντής διάφορων χορωδιών της πόλης και συνεργάτης του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της «Εβδομάδας νέων καλλιτεχνών» που εξακολουθεί να διοργανώνει η Δ.Ε.Θ. («Διεθνείς Μουσικές Μέρες»).
Το 1970 παρουσιάστηκε το πρώτο του έργο για ορχήστρα από την ΚΟΘ υπό τη διεύθυνση του δασκάλου του Σόλωνα Μιχαηλίδη. Την ίδια περίοδο έγραψε τη μουσική για αρκετά θεατρικά έργα που παρουσίασε το Κ.Θ.Β.Ε.
Το 1974 πήρε το πτυχίο Νομικής του Α.Π.Θ.
Συνέχισε τις μουσικές του σπουδές στην Hochschule der Künste του Βερολίνου, από όπου πήρε το δίπλωμα σύνθεσης και διεύθυνσης ορχήστρας.
Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1978 και εργάζεται στο Κρατικό Ωδείο και στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Μακεδονίας.
- Από το 1983 έως το 1992 ήταν Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης.
- Από το 1994 έως το 1997 είχε τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
- Κατά την περίοδο 1997-1999 ανέλαβε ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής των Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ.
- Από το 2001 έως το 2011 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Πάτμου «η Θεία Αποκάλυψη της Μουσικής»
- Από το 1992 είναι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ωδείου «Μουσικό Κολλέγιο» στη Θεσσαλονίκη.
- Την περίοδο 2004 – 2009 υπήρξε ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Κερκυραίων.
- Από τον Μάιο του 2010 είναι ο αρχιμουσικός της Συμφωνικής Ορχήστρας της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κέρκυρας (Παλαιά)
- Από τον Μάιο του 2011 είναι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής και Αρχιμουσικός της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου.
Επί σειρά ετών υπήρξε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του «Ελληνικού Ωδείου» στην Αθήνα και του "Σύγχρονου Ωδείου Θεσσαλονίκης".
Επί 20ετία δίδαξε ως Ειδικός Επιστήμων στη Σχολή Μουσικολογίας του Τμήματος Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ.
Το 2004 βραβεύτηκε σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς σύνθεσης (Ισπανία και Τεργέστη).
Ο Άλκης Μπαλτάς είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών.
Έργα του (μουσική δωματίου, χορωδιακά, για ορχήστρα, όπερα κ.τ.λ.) έχουν πολλές φορές εκτελεστεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Συνθέσεις του έχουν βραβευτεί τόσο στην Ελλάδα (διαγωνισμοί Υπουργείου Πολιτισμού και Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών) όσο και στο εξωτερικό (σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς του 2004, στην Ισπανία και Ιταλία).
Ως μαέστρος έχει διευθύνει εκτός της Ελλάδας στην Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Τσεχοσλοβακία, Σουηδία, Αυστρία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Κύπρο, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, Ηνωμένες Πολιτείες, Αργεντινή, Αυστραλία, Αγγλία.
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%BB%CE%BA%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%AC%CF%82
Οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν το 1964 από τον Κύπριο ποιητή Λεωνίδα Μαλένη και τό μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Ερμηνεύτηκε από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και η πρώτη φορά που ακούστηκε ήταν το 1965, στο ντοκιμαντέρ «Το νησί της Αφροδίτης» στο οποίο πρωταγωνιστούσε η Κατίνα Παξινού και αφορούσε τον αγώνα της ΕΟΚΑ κατά των Βρετανών. Το τραγούδι κυκλοφόρησε επίσημα σε ομότιτλο δίσκο την 1η Οκτωβρίου 1966.
Εν τούτοις, επειδή απεχθάνομαι, εν γένει, τον λαϊκότροπο μπουζουκίστικο ειωθότα στην Ελλάδα, με τις νοοτροπίες που συνεπάγονται αυτού, επελέγη η πιο εξευγενισμένη εκδοχή, με την Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου, υπό την διεύθυνση του Άλκη Μπαλτά και σε απαγγελία Γιώργου Χωραφά, η οποία παρουσιάστηκε στις 5 Ιουλίου του 2012 στο αρχαίο θέατρο στο Κούριον, για την ανάληψη της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου