φιλομολπία

 φιλομολπία [θηλ. , νεολογισμός] > ἀναδρομικὸς σχηματισμὸς ἀπὸ τὴν ἀρχαιοελληνικὴ «φιλόμολπος», ποὺ δήλωνε αὐτὸν ποὺ ἀγαπᾶ τὸν χορό, τὸ τραγούδι καὶ τὴν μουσική. > φιλο- + -μολπία / Ἀναλύεται σὲ φίλος + μολπή (χορός, τραγούδι -> βλέπε τὸ ῥῆμα μέλπω) + -ία .

• ἡ ἀγάπη, τὸ πάθος ἢ ἡ ἔφεση πρὸς τὴν μελωδία, τὸ τραγούδι ἢ τὴν λυρικὴ ἔκφραση.

• ἡ βαθιὰ ἐκτίμηση πρὸς τὴν μελωδικὴ τέχνη.

• ἡ κατάσταση τοῦ νὰ ἀγαπάει κάποιος τὴν μολπὴ (δηλαδή, τὸ τραγούδι, τὸν χορό, τὴν ἁπλῆ μουσικὴ ἢ καὶ τὰ τρία μαζί).

Τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ μόνον νεκρὰ δὲν εἶναι, ὡς ὅλα δείχνουν.

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02vVx8e8K35KpR9djoLjtsTo7UbdXwuCxFxAnmDr3yn26Gqw9dGAf9394MWYwpPCQHl&id=61550337025368&__cft__[0]=AZhHQ6jud80UwlHH-vH0GQoWkaIErYpY8C61whVaFAht4TqVuwcGg0rSnbn3xndBv72lfJ_EHdnlt_m5GNBZ4eg3SQzeBOFnqXGmdj3LYK74Ic-OeUTr0zpXbdBkBkWGEcor-GhKMqpvAXM&__tn__=%2CO%2CP-R