ἐνθυμιάριον

 ἐνθυμιάριον [οὐδ., νεολογισμὸς] < ἐνθυμοῦμαι- + -ι- (συνθετικὸ πρόσφυμα) + -άριον

• κουτὶ ἤ, ἐν γένει, χῶρος, ὅπου φυλᾶμε ἀντικείμενα ἀπὸ παρελθοῦσες φάσεις τοῦ βίου, καθὼς καὶ ἀπὸ ταξίδια.

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02hNgGRwBCCvtSjbwQK7ddxXY9y2o7qtmAjxFtSYxSuMfdmTxzJ54TNGwN12L1EeLl&id=61550337025368&__cft__[0]=AZgWFxq8Vv9UdvLO1rCSPNEf0DXPIv47xafvs6ithbXDKPHepayX0yaQNszNJ4BhHuM0O8e0Y6P_w37BcPZtEYzLJXT0EnvuFKdDiwxkPvOyFCRT5erAc_zzeRVUi8Dg8NNGJ96uRWwYlks&__tn__=%2CO%2CP-R